II GZ 316/24
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuNaczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie na postanowienie WSA o odrzuceniu skargi, uznając, że skarżący nie uzupełnił braków formalnych skargi.
Skarżący złożył skargę na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego, a następnie został wezwany przez WSA do uzupełnienia braków formalnych poprzez podpisanie skargi. Skarżący przesłał pismo, które WSA uznał za inną skargę niż ta, do której uzupełnienia wezwano, co skutkowało odrzuceniem skargi. NSA oddalił zażalenie, podzielając stanowisko WSA, że skarżący nie wykonał prawidłowo wezwania do uzupełnienia braków formalnych.
Sprawa dotyczy zażalenia skarżącego Ł. B. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, które odrzuciło jego skargę na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego w przedmiocie kary pieniężnej za naruszenie przepisów o transporcie drogowym. WSA wezwał skarżącego do uzupełnienia braków formalnych skargi z dnia 3 stycznia 2024 r., poprzez jej własnoręczne podpisanie lub nadesłanie podpisanego odpisu, pod rygorem odrzucenia. Skarżący w odpowiedzi przesłał pismo, które WSA uznał za odmienne od wzywanej skargi, co doprowadziło do odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Skarżący w zażaleniu argumentował, że przesłane pisma z różnymi datami to to samo pismo z omyłkowo poprawioną datą. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie, stwierdzając, że skarżący nie uzupełnił prawidłowo braków formalnych skargi, a przesłane pismo nie było tożsame z wezwaną skargą z dnia 3 stycznia 2024 r., która jako jedyna mogła być przedmiotem rozpoznania ze względu na termin jej wniesienia.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Tak, sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi.
Uzasadnienie
Sąd I instancji prawidłowo wezwał skarżącego do uzupełnienia braku formalnego skargi z dnia 3 stycznia 2024 r. Skarżący nie uzupełnił tego braku, ponieważ w odpowiedzi na wezwanie nadesłał pismo, które nie odpowiadało treści wzywanej skardze. Tym samym nie można było uznać, że skarżący prawidłowo wykonał wezwanie.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
oddalono_skargę
Przepisy (4)
Główne
p.p.s.a. art. 58 § § 1 pkt 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi.
Pomocnicze
p.p.s.a. art. 46 § § 1 pkt 4
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Każde pismo strony powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika.
p.p.s.a. art. 184
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 197 § § 2
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Argumenty
Skuteczne argumenty
Skarżący nie uzupełnił prawidłowo braków formalnych skargi poprzez jej podpisanie. Pismo nadesłane przez skarżącego w odpowiedzi na wezwanie nie było tożsame z wzywaną skargą.
Odrzucone argumenty
Przesłane pisma z różnymi datami to jedno i to samo pismo z omyłkowo poprawioną datą.
Godne uwagi sformułowania
nie można było zdaniem Sądu I instancji uznać, że skarżący prawidłowo wykonał wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi nie uzupełnił braku formalnego skargi z dnia 3 stycznia 2024 r. gdyż w odpowiedzi na skargę nadesłano pismo nieodpowiadające w swojej treści tej skardze Błędne jest twierdzenie skarżącego zawarte w zażaleniu, że 'pisma nadesłane do sądu z różnymi datami to jest jedno i to samo pismo', gdyż z prostego porównania treści skargi z dnia 3 stycznia 2024 r. i pisma, które na wezwanie Sądu przysłano wynika, że nie są one tożsame.
Skład orzekający
Wojciech Kręcisz
przewodniczący sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących uzupełniania braków formalnych skargi, w szczególności wymogu jej podpisania oraz konsekwencji braku takiego uzupełnienia."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji braku podpisu pod skargą i próby uzupełnienia tego braku poprzez przesłanie pisma o innej treści.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa ilustruje typowy problem proceduralny związany z brakami formalnymi skargi i rygorystycznym podejściem sądów administracyjnych do ich uzupełniania, co jest istotne dla praktyków.
“Brak podpisu pod skargą? Sąd może ją odrzucić – NSA wyjaśnia, jak nie popełnić błędu.”
Sektor
transportowe
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyII GZ 316/24 - Postanowienie NSA Data orzeczenia 2024-07-25 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2024-07-02 Sąd Naczelny Sąd Administracyjny Sędziowie Wojciech Kręcisz /przewodniczący sprawozdawca/ Symbol z opisem 6037 Transport drogowy i przewozy Hasła tematyczne Odrzucenie skargi Sygn. powiązane VIII SA/Wa 146/24 - Postanowienie WSA w Warszawie z 2024-04-11 Skarżony organ Inspektor Transportu Drogowego Treść wyniku Oddalono zażalenie Powołane przepisy Dz.U. 2024 poz 935 art. 58 § 1 pkt 3 Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.) Sentencja Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Wojciech Kręcisz po rozpoznaniu w dniu 25 lipca 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia Ł. B. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 11 kwietnia 2024 r., sygn. akt VIII SA/Wa 146/24 w przedmiocie odrzucenia skargi i zwrotu wpisu sądowego w sprawie ze skargi Ł. B. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia 1 grudnia 2023 r. nr BP.501.2210.2022.0993.WA7.488233 w przedmiocie kary pieniężnej za naruszenie przepisów o transporcie drogowym postanawia: oddalić zażalenie. Uzasadnienie Pismem z dnia 3 stycznia 2024 r. Ł. B. złożył skargę na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia 1 grudnia 2023 r. nr BP.501.2201.2022.0993.WA7.488233 w przedmiocie kary pieniężnej za naruszenie przepisów o transporcie drogowym. Skargę na powyższą decyzję złożył także pismem z dnia 30 grudnia 2023 r. Obydwie skargi oparto na innych zarzutach. Pismem z dnia 20 marca 2024 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, wezwał skarżącego do uzupełnienia braków formalnych skargi, poprzez osobiste podpisanie skargi z dnia 3 stycznia 2024 r. lub nadesłanie odpisu skargi własnoręcznie podpisanego - w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie do usunięcia ww. braku formalnego skargi zostało doręczone skarżącemu dnia 25 marca 2024 r. W zakreślonym terminie skarżący przesłał Sądowi skargę, która w swej treści odpowiadała jednak złożonej wcześniej skardze z dnia 30 grudnia 2023 r. W przesłanej skardze zmieniono jedynie jej datę na 3 stycznia 2024 r. Postanowieniem z dnia 11 kwietnia 2024 r. sygn. VIII SA/Wa 146/24 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę i zasądził zwrot wpisu od skargi. W uzasadnieniu postanowienia Sąd I instancji wskazał, że skarżący odpowiadając na wezwanie Sądu, w istocie nadesłał inne pismo, aniżeli to, do którego był wzywany. Tym samym nie można było zdaniem Sądu I instancji uznać, że skarżący prawidłowo wykonał wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi, ponieważ pomimo upływu siedmiodniowego ustawowego terminu nie podpisał skargi z dnia 3 stycznia 2024 r. nadanej dnia 4 stycznia 2024 r., ani nie nadesłał odpisu skargi podpisanego własnoręcznie. Mając na uwadze powyższe Sąd I instancji, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935, dalej: "p.p.s.a.") skargę odrzucił. Zażalenie na powyższe postanowienie złożył skarżący, oświadczając, że pisma nadesłane do sądu z różnymi datami to jedno i to samo pismo z omyłkowo poprawioną datą. Zdaniem skarżącego inna data w tej sprawie nie zmienia, gdyż sygnatura sprawy i treść pisma jest najważniejsza. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie jest zasadne i nie zasługuje na uwzględnienie. Jakkolwiek przedmiotowe zażalenie nie zawiera wniosku o zmianę, bądź uchylenie postanowienia, to jednak nie stanowi to przeszkody do jego merytorycznego rozpoznania. Podzielić należy w tej mierze stanowisko prezentowane w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego, z którego wynika, że tego rodzaju brak nie czyni niemożliwym merytorycznego rozpoznania środka odwoławczego (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 lutego 2015 r., sygn. I OZ 111/15 oraz z dnia 20 czerwca 2024 r., sygn. II GSK 267/24). Zgodnie z art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a. każde pismo strony powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Zgodnie natomiast z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego zasadnie i w prawidłowej procedurze wezwano skarżącego do uzupełnienia braku formalnego skargi z dnia 3 stycznia 2024 r. Sąd I instancji trafnie przyjął, że tylko ta skarga może być przedmiotem rozpoznania, gdyż została wniesiona w odpowiednim terminie. Natomiast skarga datowana na dzień 30 grudnia 2023 r. została wniesiona po upływie terminu do zaskarżenia decyzji Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia 1 grudnia 2023r. Sąd I instancji prawidłowo uznał także, że skarżący nie uzupełnił braku formalnego skargi z dnia 3 stycznia 2024 r. gdyż w odpowiedzi na skargę nadesłano pismo nieodpowiadające w swojej treści tej skardze. Sąd zasadnie uznał, że nie jest to skarga, do której uzupełnienia zobowiązał skarżącego. Błędne natomiast jest twierdzenie skarżącego zawarte w zażaleniu, że "pisma nadesłane do sądu z różnymi datami to jest jedno i to samo pismo", gdyż z prostego porównania treści skargi z dnia 3 stycznia 2024 r. i pisma, które na wezwanie Sądu przysłano wynika, że nie są one tożsame. W świetle przedstawionych argumentów, nie było podstaw do uznania, że zaskarżone postanowienie jest niezgodne z prawem. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI