II GZ 31/09
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuNSA oddalił zażalenie na postanowienie WSA odrzucające zażalenie na niedopuszczenie do udziału w sprawie, uznając, że nie można zaskarżyć nieistniejącego postanowienia.
Stowarzyszenie R. złożyło zażalenie na postanowienie WSA w W., które odrzuciło ich zażalenie na niedopuszczenie do udziału w sprawie. WSA uznał, że nie wydano postanowienia o odmowie dopuszczenia, więc nie było przedmiotu zaskarżenia. NSA oddalił zażalenie, potwierdzając, że środek odwoławczy nie może być skierowany przeciwko nieistniejącemu orzeczeniu i że protokół rozprawy nie potwierdzał wniosku o dopuszczenie do udziału w sprawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie (WSA) postanowieniem z dnia 26 czerwca 2008 r., sygn. akt IV SA/Wa 63/08, odrzucił zażalenie Stowarzyszenia R. na niedopuszczenie do udziału w sprawie ze skargi P.F. na decyzję Ministra Gospodarki Morskiej. WSA uzasadnił to tym, że zgodnie z art. 194 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (p.p.s.a.), zażalenie do NSA przysługuje na postanowienia sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych ustawą, w tym na postanowienie o odmowie dopuszczenia do udziału w sprawie (art. 33 § 2 p.p.s.a.). Sąd pierwszej instancji stwierdził jednak, że w tej konkretnej sprawie nie wydano postanowienia o odmowie dopuszczenia, co oznaczało brak przedmiotu zaskarżenia i uzasadniało odrzucenie zażalenia. Stowarzyszenie R. złożyło zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego (NSA), domagając się uchylenia postanowienia WSA. Argumentowali, że WSA nie zgodził się na ich dopuszczenie do udziału w sprawie bez podania przyczyny i nie obejrzał dokumentów. Podnosili również, że WSA nie pouczył o możliwości wydania postanowienia o odmowie dopuszczenia i że zaskarżone postanowienie zostało wydane przez asesora. NSA oddalił zażalenie, wskazując, że zgodnie z art. 194 § 1 p.p.s.a. zażalenie przysługuje na postanowienia istniejące, a środek odwoławczy od nieistniejącego orzeczenia jest niedopuszczalny. NSA stwierdził, że skoro WSA nie wydał postanowienia o odmowie dopuszczenia, odrzucenie zażalenia na nieistniejące postanowienie było uzasadnione. Odnosząc się do zarzutów Stowarzyszenia, NSA zauważył, że protokół rozprawy nie potwierdzał złożenia wniosku o dopuszczenie do udziału w sprawie, a ewentualne rozbieżności można było sprostować w trybie art. 103 p.p.s.a., czego nie uczyniono. NSA uznał również, że ustawa nie przewiduje wyłączenia sędziego w tego typu sytuacjach. Wobec powyższego, NSA orzekł o oddaleniu zażalenia.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (3)
Odpowiedź sądu
Nie, środek odwoławczy może być skierowany tylko do istniejącego orzeczenia.
Uzasadnienie
NSA podkreślił, że zgodnie z przepisami Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, zażalenie przysługuje na postanowienia sądu, które zostały wydane. Nie można zaskarżyć orzeczenia, które nie istnieje.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
inne
Przepisy (7)
Główne
p.p.s.a. art. 194 § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 33 § 2
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 178
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 197 § 2
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 184
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądem administracyjnym
Pomocnicze
p.p.s.a. art. 100 § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądem administracyjnym
p.p.s.a. art. 103
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądem administracyjnym
Argumenty
Skuteczne argumenty
Zażalenie było niedopuszczalne, ponieważ dotyczyło nieistniejącego postanowienia WSA. Protokół rozprawy nie potwierdzał złożenia przez Stowarzyszenie wniosku o dopuszczenie do udziału w sprawie. Brak było podstaw do wyłączenia asesora WSA od orzekania.
Odrzucone argumenty
Argumenty Stowarzyszenia R. dotyczące niedopuszczenia do udziału w sprawie i błędów proceduralnych WSA.
Godne uwagi sformułowania
Za niedopuszczalny uznać należy zatem środek odwoławczy od orzeczenia, które nie zostało wydane. Nie ulega jednak wątpliwości, iż zaskarżone może być tylko orzeczenie istniejące.
Skład orzekający
Krystyna Anna Stec
przewodniczący sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Proceduralne aspekty zaskarżania postanowień sądów administracyjnych, znaczenie protokołu rozprawy i możliwość zaskarżania nieistniejących orzeczeń."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji proceduralnej, gdzie zażalenie zostało skierowane przeciwko nieistniejącemu postanowieniu.
Wartość merytoryczna
Ocena: 4/10
Sprawa ma charakter czysto proceduralny i dotyczy specyficznej sytuacji braku przedmiotu zaskarżenia, co czyni ją mniej interesującą dla szerszego grona odbiorców.
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyII GZ 31/09 - Postanowienie NSA Data orzeczenia 2009-07-28 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2009-02-04 Sąd Naczelny Sąd Administracyjny Sędziowie Krystyna Anna Stec /przewodniczący sprawozdawca/ Symbol z opisem 6167 Rybołówstwo morskie, i rybactwo śródlądowe Hasła tematyczne Odrzucenie zażalenia Sygn. powiązane IV SA/Wa 63/08 - Wyrok WSA w Warszawie z 2008-04-17 Skarżony organ Minister Gospodarki Morskiej Treść wyniku Oddalono zażalenie Powołane przepisy Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270 art 194 par. 1, art 33 par 2, art 178 w zw. z art 197 par 2, art 100 par 1, art 103 Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Sentencja Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Krystyna Anna Stec po rozpoznaniu w dniu 28 lipca 2009 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia "Stowarzyszenia R." w T. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z dnia 26 czerwca 2008 r., sygn. akt IV SA/Wa 63/08 w przedmiocie odrzucenia zażalenia na niedopuszczenie "Stowarzyszenia R." w T. do udziału w sprawie ze skargi P.F. na decyzję Ministra Gospodarki Morskiej z dnia [...] października 2007 r. Nr [...] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej postanawia: oddalić zażalenie Uzasadnienie Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. postanowieniem z dnia 26 czerwca 2008 r., sygn. akt IV SA/Wa 63/08 - na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., w skrocie: p.p.s.a.) - odrzucił zażalenie "Stowarzyszenia R." w Tolkmicku z dnia z 26 maja 2008 r. na niedopuszczenie do udziału w sprawie ze skargi P.F. na decyzję Ministra Gospodarki Morskiej z [...] października 2007 r. w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej. W uzasadnieniu WSA wskazał, że w myśl art. 194 § 1 p.p.s.a. zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie, w tym m.in. - zgodnie z art. 33 § 2 p.p.s.a. - na postanowienie o odmowie dopuszczenia do udziału w sprawie. Sąd pierwszej instancji stwierdził, że w niniejszej sprawie postanowienie w przedmiocie dopuszczenia do udziału w sprawie nie zostało wydane, zatem brak przedmiotu zaskarżenia - co uzasadniało odrzucenie zażalenia. Na powyższe postanowienie "Stowarzyszenie R." (reprezentowane przez przewodniczącego – S.F.) złożyło zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego, domagając się jego uchylenia. W uzasadnieniu podano, iż na rozprawie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w W. w dniu 17 kwietnia 2008 r., Sąd ten nie zgodził się na dopuszczenie do udziału w sprawie "Stowarzyszenia R." - bez podania przyczyny, nie obejrzał nawet niezbędnych dokumentów. Twierdzono, że Sąd odrzucił też prośbę o zgodę na rejestrowanie dźwięku za pomocą dyktafonu, stąd możliwe jest dostarczenie (na powyższe okoliczności) tylko zeznania świadków obecnych na rozprawie. W zażaleniu podniesiono nadto, że WSA nie pouczył o możliwości wydania postanowienia o odmowie dopuszczenia do udziału w sprawie na podstawie art. 33 § 2 p.p.s.a. Zarzucono poza tym, że zaskarżone postanowienie zostało wydane przez asesor WSA, uczestniczącą w składzie orzekającym w sprawie, w której niedopuszczono do udziału w sprawie "Stowarzyszenia R.". Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 194 § 1 p.p.s.a. zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego na postanowienia wskazane w tym przepisie oraz w przypadkach przewidzianych w ustawie, w tym - w myśl art. 33 § 2 (zdanie drugie) przywołanej wyżej ustawy - na postanowienie o odmowie dopuszczenia do udziału w sprawie. Nie ulega jednak wątpliwości, iż zaskarżone może być tylko orzeczenie istniejące. Za niedopuszczalny uznać należy zatem środek odwoławczy od orzeczenia, które nie zostało wydane. W takiej sytuacji, skoro - jak wynika z akt sprawy - w rozpoznawanym przypadku WSA nie orzekł o odmowie dopuszczenia "Stowarzyszenia R." do udziału w sprawie, odrzucenie zażalenia - podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. - na nieistniejące postanowienie uznać należy za uzasadnione. Odnosząc się do zarzutów sformułowanych w zażaleniu dodać trzeba, że treść protokołu rozprawy przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w W. z dnia 17 kwietnia 2008 r. nie popiera zawartych w nim twierdzeń, że "Stowarzyszenie R." występowało z wnioskiem o dopuszczenie do udziału w sprawie. Tymczasem zasadą - wyrażoną w art. 100 § 1 p.p.s.a. – jest, że przebieg posiedzenia jawnego (jakim jest rozprawa) odzwierciedla protokół, spisywany przez protokolanta pod kierunkiem przewodniczącego. Stosownie do regulacji zawartej w art. 101 § 1 pkt 2 ww. ustawy, protokół winien zawierać w szczególności m.in. zgłoszone w toku posiedzenia wnioski, wymieniać wydane na posiedzeniu orzeczenia jak i stwierdzać czy zostały one ogłoszone. Niewątpliwie protokół powinien odzwierciedlać przebieg posiedzenia wiernie dokładnie. Ewentualna rozbieżność między treścią protokołu a rzeczywistym przebiegiem rozprawy może być usunięta w trybie art. 103 p.p.s.a., zgodnie z którym "Strony mogą żądać sprostowania lub uzupełnienia protokołu na następnym posiedzeniu, nie później jednak niż w terminie trzydziestu dni od dnia posiedzenia, z którego sporządzono protokół. Od zarządzenia przewodniczącego strony mogą odwołać się do sądu w terminie siedmiu dni od doręczenia im zarządzenia". Wniosek o sprostowanie protokołu rozprawy nie został jednak w rozpatrywanej sprawie zgłoszony i na etapie niniejszego postępowania zażaleniowego kwestie z tym związane nie mogą być skutecznie podnoszone, nie mogą być przedmiotem rozpoznania. Zażalenia nie popiera też zarzut dotyczący wydania zaskarżonego postanowienia o odrzuceniu zażalenia przez członka składu WSA orzekającego w sprawie. Ustawa - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie przewiduje w tego typu sytuacjach wyłączenia sędziego. Z tych wszystkich względów zażalenie nie ma usprawiedliwionych podstaw. Wobec powyższego, działając na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI