II GZ 305/10

II GZ 305/10 - Postanowienie NSA
Data orzeczenia
2010-11-18
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2010-10-11
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Jerzy Sulimierski /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6170 Adwokaci i aplikanci adwokaccy
Hasła tematyczne
Przywrócenie terminu
Sygn. powiązane
VI SA/Wa 1678/09 - Wyrok WSA w Warszawie z 2010-06-28
II GSK 1012/11 - Wyrok NSA z 2012-03-29
II GZ 31/10 - Postanowienie NSA z 2010-03-24
II GZ 193/11 - Postanowienie NSA z 2011-04-19
Skarżony organ
Minister Sprawiedliwości
Treść wyniku
Uchylono zaskarżone postanowienie i przekazano sprawę do ponownego rozpoznania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w...
Powołane przepisy
Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
art 103, art 86 par. 1, art 87 par 1, art 88
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Jerzy Sulimierski po rozpoznaniu w dniu 18 listopada 2010 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia P.T. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z dnia 28 lipca 2010 r., sygn. akt VI SA/Wa 1678/09 w zakresie odrzucenia wniosku o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o uzupełnienie protokołu rozprawy w sprawie ze skargi P.T. na decyzję Ministra Sprawiedliwości z dnia [...] lipca 2009 r., nr [...] w przedmiocie skreślenia z listy aplikantów adwokackich postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie i przekazać sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w W.
Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. odrzucił wniosek P.T. o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o uzupełnienie protokołu rozprawy z dnia 15 czerwca 2010 r. Wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu skarżący złożył wniosek o uzupełnienie protokołu rozprawy.
W uzasadnieniu Sąd stwierdził, iż wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o uzupełnienie protokołu rozprawy jest niedopuszczalny. Zgodnie bowiem z art. 103 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej zwana p.p.s.a. strona może żądać uzupełnienia lub sprostowania protokołu na następnym posiedzeniu, nie później niż w terminie trzydziestu dni od dnia posiedzenia, z którego sporządzono protokół. Termin ten ma, w ocenie Sądu I instancji, charakter materialny, wobec czego nie ma możliwości przywracania tego terminu na zasadach przewidzianych dla terminów procesowych.
W rozpoznawanej sprawie termin do złożenia wniosku o uzupełnienie protokołu upływał w dniu 15 lipca 2010 r., a wobec braku możliwości złożenia wniosku o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o uzupełnienie protokołu, Sąd odrzucił go na podstawie art. 88 p.p.s.a.
Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł P.T., domagając się uchylenia zaskarżonego orzeczenia i przekazania sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania, ewentualnie przedstawienie Trybunałowi Konstytucyjnemu pytania prawnego co do zgodności art. 103 p.p.s.a. wobec aktualnej treści art. 76 p.p.s.a. z art. 45 ust. 1, art. 78 i art. 184 Konstytucji RP.
Zaskarżonemu postanowieniu zarzucił naruszenie przepisów postępowania mające istotny wpływ na wynik sprawy, poprzez:
1. niewłaściwe zastosowanie art. 88 p.p.s.a. polegające na odrzuceniu wniosku o sprostowanie protokołu w sytuacji braku którejkolwiek z przesłanek wymienionych w treści powołanego przepisu,
2. nierozpoznanie istoty sprawy, polegające na zaniechaniu zbadania przez Sąd I instancji faktycznej podstawy żądania wniosku, poprzez niedokonanie właściwej subsumcji twierdzeń skarżącego pod treść przepisu art. 86 § 1 p.p.s.a. oraz art. 103 p.p.s.a. stanowiące podstawę prawną złożonego wniosku,
3. naruszenie art. 141 § 4 p.p.s.a. w zw. z art. 166 p.p.s.a. poprzez zaniechanie jakiegokolwiek wyjaśnienia w treści uzasadnienia zaskarżonego orzeczenia, dlaczego Sąd I instancji przyjął, że art. 103 p.p.s.a. ma charakter materialnoprawny, pomimo, że to właśnie tę konstatację wskazano jako wyłączną podstawę rozstrzygnięcia.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zażalenie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 86 § 1 p.p.s.a. Sąd może postanowić o przywróceniu uchybionego terminu do dokonania czynności w postępowaniu o ile uchybienie to nastąpiło bez winy strony. Art. 87 § 2 tej ustawy nakłada obowiązek wykazania braku winy na stronę, która winna zwrócić się z odpowiednim wnioskiem do sądu, przed którym czynność miała być dokonana, wskazując okoliczności uprawdopodobniające brak zawinienia w uchybieniu. Wniosek taki złożyć należy najpóźniej w terminie siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia, co wynika z art. 87 § 1 tejże ustawy. Z kolei art. 88 stanowi, iż wniosek spóźniony lub z innej przyczyny niedopuszczalny odrzuca się.
W przedmiotowej sprawie niezasadnie Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. uznał, iż wniosek P.T. o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sprostowanie lub uzupełnienie protokołu należy odrzucić jako niedopuszczalny. Naczelny Sąd Administracyjny nie podziela stanowiska wyrażonego przez Sąd I instancji, że art. 103 p.p.s.a. ma charakter prawa materialnego. Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego termin trzydziestodniowy w którym strony mogą żądać sprostowania protokołu jest terminem procesowym, który może być przez sąd przywrócony na zasadach określonych w dziale III, rozdziale 6 p.p.s.a. dotyczącym uchybienia i przywracania terminów (por. J.P. Tarno Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi. Komentarz. Warszawa 2006, str. 243).
Pismo o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sprostowanie protokołu zostało przez P.T. wysłane w dniu 21 lipca 2010 r., a więc z zachowaniem siedmiodniowego terminu wskazanego w art. 87 § 1 p.p.s.a. Termin ten rozpoczął swój bieg od pierwszego dnia po którym upłynął termin trzydziestodniowy do złożenia wniosku o uzupełnienie lub sprostowania protokołu, a więc od dnia 16 lipca 2010 r.
Nie można zatem przyjąć za uprawnione stanowisko Sądu, iż wniosek złożony w dniu 21 lipca 2010 r. był niedopuszczalny i jako taki podlegał odrzuceniu. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego wniosek ten złożony został w ustawowym terminie i winien być rozpoznany przez Sąd I instancji w aspekcie zaistnienia ewentualnych przesłanek dla przywrócenia uchybionego terminu.
Mając na uwadze powyższe i uznając zaskarżone postanowienie za wydane niezgodnie z art. 87 § 1 i art. 88 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji, na podstawie art. 185 § 1 w zw. z art. 197 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.