II GZ 292/11

II GZ 292/11 - Postanowienie NSA
Data orzeczenia
2011-05-31
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2011-05-16
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Cezary Pryca /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6539 Inne o symbolu podstawowym 653
Hasła tematyczne
Grzywna w trybie p.p.s.a.
Sygn. powiązane
III SO/Kr 3/10 - Postanowienie WSA w Krakowie z 2010-12-15
Skarżony organ
Dyrektor Ośrodka Pomocy Społecznej
Treść wyniku
Oddalono zażalenie
Powołane przepisy
Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
Art. 54 par.2, art. 55 par. 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Cezary Pryca po rozpoznaniu w dniu 31 maja 2011 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia J. S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w K. z dnia 15 grudnia 2010 r., sygn. akt III SO/Kr 3/10 w zakresie oddalenia wniosku o wymierzenie organowi grzywny w sprawie wniosku J. S. w przedmiocie odmowy przyznania dofinansowania na zakup komputera postanawia: oddalić zażalenie.
Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w K. postanowieniem z dnia 15 grudnia 2010 r. sygn. akt III SO/Kr 3/10 oddalił wniosek J. S. w przedmiocie wymierzenia grzywny Miejskiemu Ośrodkowi Pomocy Społecznej w K.
Sąd I instancji w uzasadnieniu postanowienia podał, że wyrokiem z dnia 20 maja 2009 r. uwzględnił skargę J. S. i uchylił decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego K. z dnia 15 grudnia 2008 r. oraz decyzję ją poprzedzającą w przedmiocie przyznania dofinansowania do zakupu komputera.
Odpis powyższego wyroku wraz z uzasadnieniem został doręczony Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu w K. w dniu 26 czerwca 2009 r. natomiast akta dotyczące powyższego postępowania wpłynęły do organu odwoławczego w dniu 28 sierpnia 2009 r. Za pismem z dnia 31 sierpnia 2009 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. przekazało wyrok sądu wraz z aktami sprawy do Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w K. Doręczenie akt organowi I instancji nastąpiło w dniu 1 września 2009 r.
Jak wynika z akt administracyjnych, organ I instancji rozpatrując sprawę ponownie, podjął w dniu 17 września 2009 r. próbę nawiązania kontaktu ze skarżącym J. S. w celu ustalenia jego sytuacji życiowej. Pracownicy Ośrodka Pomocy Społecznej udali się tego dnia do miejsca zamieszkania skarżącego, jednakże w mieszkaniu nikogo nie zastano. W tym samym dniu skierowano do skarżącego wezwanie do przebywania w miejscu zamieszkania w dniu 25 września 2009 r., jednak we wskazanym dniu również nie zastano nikogo w domu. Kolejną próbę skontaktowania się ze skarżącym organ podjął w dniu 13 października 2009 r, także zakończoną niepowodzeniem. Jednocześnie do skarżącego zostało skierowane pismo wzywające go do stawienia się w siedzibie Działu Rehabilitacji urzędu w terminie 7 dni od otrzymania wezwania, w przypadku braku możliwości przebywania w miejscu zamieszkania. Przedmiotowe pismo zostało odebrane przez skarżącego w dniu 14 października 2009 r. Kolejne pismo wzywające do przebywania w miejscu zamieszkania w dniu 20 listopada 2009 r. organ skierował do skarżącego w dniu 28 października 2009 r. W dniu 20 listopada 2009 r. pracownicy Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w K. udali się do miejsca zamieszkania skarżącego, jednakże ponownie nikogo nie zastano w lokalu. Z kolei pismem z dnia 30 października 2009 r., skierowanym do Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w K., skarżący wezwał organ I instancji do wykonania prawomocnego wyroku sądu z dnia 20 maja 2009 r. W dniu 1 grudnia 2009 r., wydana została decyzja, znak:[...] , którą organ I instancji odmówił przyznania skarżącemu dofinansowania do zakupu komputera w ramach likwidacji barier w komunikowaniu się.
Pismem z dnia 30 listopada 2009 r. złożonym w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w K. skarżący wniósł skargę na niewykonanie prawomocnego wyroku Sądu z dnia 20 maja 2010 r. przez Miejski Ośrodek Pomocy Społecznej w K. Skarga to została przesłana przez Wojewódzki Sąd Administracyjny do organu I instancji pismem z dnia 3 grudnia 2009 r.
Pismem z dnia 21 stycznia 2010 r. skarżący wniósł o wymierzenie grzywny Miejskiemu Ośrodkowi Pomocy Społecznej w K. za nieprzekazanie akt sprawy w zakreślonym terminie. Skarżący wskazał, że w dniu 31 sierpnia 2010 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. przesłało do organu I instancji wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w K. z dnia 20 maja 2009 r., sygn. akt III SA/Kr 130/09, wraz z aktami administracyjnymi. Pomimo wezwania do wykonania tego wyroku, organ I instancji nie wydał decyzji administracyjnej. Skarżący wskazał, że w dniu 30 listopada 2009 r. wniósł skargę na niewykonanie w/w wyroku.
W dniu 8 grudnia 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w K. przekazał Miejskiemu Ośrodkowi Pomocy Społecznej w K. skargę na niewykonanie wyroku w sprawie o sygn. akt III SA/Kr 130/09. Organ zaznaczył, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w K. nie wnosił o przekazanie akt sprawy.
Sąd I instancji stwierdził, że wniosek skarżącego o wymierzenie grzywny nie zasługuje na uwzględnienie. Wymierzenie grzywny, o której mowa w art. 55 § 1 p.p.s.a., jest środkiem dyscyplinująco – represyjnym, mającym na celu doprowadzenie do wykonania przez organ obowiązku przekazania skargi. Podkreślić należy, że zastosowanie tego środka nie jest obligatoryjne, ponieważ przepis art. 55 § 1 ustawy wyraźnie wskazuje, iż "sąd może orzec" o wymierzeniu organowi grzywny. Oznacza to potrzebę uwzględnienia przez sąd wszystkich okoliczności sprawy, a więc między innymi przyczyny niewypełnienia przez organ obowiązku, a także czas, jaki upłynął od wniesienia skargi, oraz czy przed rozpatrzeniem wniosku o wymierzenie organowi grzywny organ ten obowiązek wypełnił i wyjaśnił powody niedotrzymania terminu.
Zdaniem Sądu I instancji organ podejmował czynności zmierzające do załatwienia sprawy, zgodnie ze wskazaniami zawartymi w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w K. z dnia 20 maja 2009 r. Wskazać należy również, że akta administracyjne, dotyczące niniejszej sprawy, znajdowały się w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w K. w związku z toczącą się inną sprawą ze skargi J.S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia 17 listopada 2010 r. znak:[...].
Na powyższe postanowienie Sądu I instancji J. S. złożył zażalenie w, którym zarzucił naruszenie art. 153 p.p.s.a. i wniósł o zmianę orzeczenia. W uzasadnieniu pisma J. S. podkreślił, że organ I instancji nie wykonał wyroku i próbował uzyskać nowe dokumenty na temat stanu zdrowia skarżącego. Odpowiedzią organu na zarzut pominięcia orzeczenia i zaświadczeń było wezwanie skarżącego do przebywania w miejscu zamieszkania w określonych dniach.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
W myśl art. 54 § 2 p.p.s.a. organ, którego akt lub bezczynności są przedmiotem skargi przekazuje skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia. Z kolei stosownie do treści art. 55 § 1 p.p.s.a. w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a. Wyłączną przesłanką materialnoprawną do orzeczenia grzywny przez sąd jest niewypełnienie obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 p.p.s.a. w terminie określonym w tym przepisie. Jednakże trzeba podkreślić, że orzekanie o grzywnie jest uprawnieniem sądu co sugeruje zwrot " sąd może orzec" o wymierzeniu grzywny organowi. Z przepisu powyższego wynika, że grzywna nie może zostać zasądzona przez sąd z urzędu, choćby wielokrotne wezwania ze strony sądu do przekazania skargi sądowi nie przyniosły rezultatu. Sąd podejmując rozstrzygnięcie w tej kwestii powinien wziąć pod uwagę wszystkie okoliczności sprawy więc m.in. przyczyny niewypełnienia obowiązków wymienionych w art. 54 § 2 p.p.s.a., okres, jaki upłynął od wniesienia skargi i to czy przed rozpatrzeniem wniosku organ ten obowiązek wypełnił i wyjaśnił powody niedotrzymania terminu. (patrz. T Woś " Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi", Komentarz, LexisNexis, Warszawa 2008, str. 297). W rozpoznawanej sprawie Naczelny Sąd Administracyjny podziela stanowisko Sądu I instancji. Jak słusznie zauważył Sąd I instancji organ podejmował czynności zmierzające do załatwienia sprawy, zgodnie ze wskazaniami zawartymi w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w K. z dnia 20 maja 2009 r. Natomiast akta administracyjne, dotyczące niniejszej sprawy, znajdowały się w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w K. w związku z toczącą się inną sprawą ze skargi J. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia 17 listopada 2010 r. znak:[...]. W związku z tym, że organ nie mógł przekazać akt z tego względu, iż znajdowały się one w Sądzie I instancji przy innej sprawie ze skargi żalącego się, po stronie organu nie wystąpiła przesłanka, o której mowa w art. 54 § 2 p.p.s.a. Wobec tego nie było podstaw do nałożenia na organ sankcji w formie grzywny w oparciu o art. 55 § 1 p.p.s.a.
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 p.p.s.a. w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.