II GZ 29/22

II GZ 29/22 - Postanowienie NSA
Data orzeczenia
2022-02-22
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2022-01-31
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Gabriela Jyż /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6460 Znaki towarowe
Hasła tematyczne
Odmowa sporządzenia uzasadnienia
Sygn. powiązane
II GSK 1557/22 - Wyrok NSA z 2026-03-10
VI SA/Wa 887/21 - Wyrok WSA w Warszawie z 2021-09-30
Skarżony organ
Urząd Patentowy RP
Treść wyniku
Uchylono zaskarżone postanowienie
Powołane przepisy
Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
art. 73 par. 2 - 4, art. 141 par. 2.
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Gabriela Jyż po rozpoznaniu w dniu 22 lutego 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia B. B. Sp. z o.o. Sp.k. w P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 12 listopada 2021 r., sygn. akt VI SA/Wa 887/21 w zakresie odmowy sporządzenia uzasadnienia wyroku oraz zwrotu opłaty kancelaryjnej w sprawie ze skargi B. B. Sp. z o.o. Sp.k. w P. na decyzję Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej z dnia [...] stycznia 2021 r., nr [...] w przedmiocie odmowy udzielenia prawa ochronnego na znak towarowy słowny postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie.
Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 12 listopada 2021 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił B. B. Sp. z o.o., Sp. k. w P. sporządzenia uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 30 września 2021 r., wydanego w sprawie skargi wymienionej spółki na decyzję Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej z dnia [...] stycznia 2021 r., w przedmiocie odmowy udzielenia prawa ochronnego na znak towarowy słowny. Sąd I instancji zwrócił również uiszczoną przez skarżącą spółkę opłatę kancelaryjną za uzasadnienie wyroku.
Sąd I instancji wskazał, że odpis przywołanego wyroku, wysłany do pełnomocnika skarżącej spółki, awizowany został po raz pierwszy w dniu 7 października 2021 r.
Odbiór przesyłki zawierającej odpis wyroku przez pełnomocnika skarżącej nastąpił w dniu 22 października 2021 r.
Wniosek o sporządzenie uzasadnienia wydanego w sprawie wyroku został zaś zgłoszony w dniu 29 października 2021 r.
W takim stanie sprawy, Sąd I instancji, powołując art. 73 § 1 – 4 oraz art. 141 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., dalej: p.p.s.a.), stwierdził, że wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku był spóźniony, gdyż wobec pierwszego awizowania przesyłki zawierającej odpis wyroku w dniu 7 października 2021 r., termin do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku upływał skutecznie z dniem 28 października 2021 r.
B. B. Sp. z o.o., Sp. k. w P., zażaleniem zaskarżyła w całości postanowienie Sądu I instancji zarzucając mu naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy:
- art. 141 § 3 oraz art. 85 p.p.s.a. poprzez nieuzasadnione ich zastosowanie i w konsekwencji odmowę sporządzenia uzasadnienia wyroku;
- art. 141 § 2 p.p.s.a. poprzez nieuzasadniona odmowę jego zastosowania;
- art. 73 § 4 p.p.s.a. poprzez jego nieuzasadnione zastosowanie w sytuacji, gdy awizowana przesyłka zawierająca sentencję wyroku została faktycznie podjęta przez adresata w trybie art. 73 § 3 p.p.s.a. w terminie wskazanym w powtórnym zawiadomieniu.
Podnosząc te zarzuty strona wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zażalenie zasługuje na uwzględnienie, albowiem zasadnie podniesiono, że dochowany został termin do złożenia wniosku zgodnie z datą wynikającą z powtórnego zawiadomienia o pozostawieniu w palcówce pocztowej przesyłki zawierającej odpis wydanego w niniejszej sprawie wyroku.
Mając na uwadze istotę zagadnienia wynikającego z motywów zaskarżonego postanowienia i wywiedzionego od niego zażalenia wskazania wymaga, iż na tle art. 73 p.p.s.a. określającego terminy doręczenia przesyłki w postępowaniu sądowoadministracyjnym i przewidującego fikcję doręczenia aktualny jest pogląd, że fikcja prawna doręczenia przewidziana w powołanym przepisie jest skuteczna w tym znaczeniu, że pociąga za sobą wszelkie skutki doręczenia, które to doręczenie jest oparte na domniemaniu, iż zawiadomienie o złożeniu pisma w urzędzie pocztowym dotarło do rąk adresata. Oznacza to, że skuteczność doręczenia dokonanego w tym trybie zależy w szczególności od prawidłowego zawiadomienia adresata o pozostawieniu pisma, które może być odebrane. Domniemanie doręczenia pisma nie nastąpi zatem w razie niespełnienia warunków określonych w art. 73 § 2 i § 3 p.p.s.a. i nie wywoła skutków prawnych dla strony dokonującej czynności procesowej (por. postanowienie NSA z dnia 19 października 2011 r., sygn. akt I GZ 165/11).
W przedmiotowej sprawie Sąd I instancji kierując się treścią art. 73 § 4 p.p.s.a. oraz faktem dokonania pierwszego awizowania przesyłki zawierającej odpis zapadłego w sprawie wyrok w dniu 7 października 2021 r., co do zasady prawidłowo przyjął, że rzeczona przesyłka doręczona została z dniem 21 października 2021 r. i od tego dnia rozpoczął bieg termin, o którym mowa w art. 141 § 2 zdanie pierwsze p.p.s.a. - siedmiodniowy do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku.
Umknęło jednakże uwadze Sądu I instancji, a co wynika z pozyskanego przez tenże Sąd dokumentu śledzenia przesyłek operatora pocztowego – P. P. (k: 53-54), że powtórne awizowanie przesyłki nastąpiło w dniu 15 października 2021 r.
Wobec tego stwierdzić należy, że operator pocztowy wadliwie, w świetle wymogu stawianego w art. 73 § 3 p.p.s.a., pozostawił w skrzynce odbiorczej adresata zawiadomienie (awizo) o powtórnej możliwości podjęcia przesyłki. Awizo powinno bowiem zostać ponowione w dniu 14 października 2021 r., nie zaś jak to uczyniono w dniu 15 października 2021 r.
Mając na uwadze przywołane stanowisko odnośnie skuteczności zastosowania instytucji fikcji doręczenia uznać należy, że powołana instytucja nie mogła zostać w niniejszej sprawie zastosowana zaś pełnomocnik skarżącej spółki, stosując termin wynikający z daty powtórnego awizowania adresowanej do niego przesyłki sądowej nie uchybił terminowi do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wydanego w sprawie wyroku lecz złożył go w ostatnim dniu terminu, o którym mowa w art. 141 § 2 p.p.s.a.
Powyższe czyni koniecznym uchylenie objętego zażaleniem postanowienia, na podstawie art. 185 § 1 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a..