II GZ 252/24

II GZ 252/24 - Postanowienie NSA
Data orzeczenia
2024-06-14
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2024-05-15
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Marcin Kamiński /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
652  Sprawy ubezpieczeń zdrowotnych
Hasła tematyczne
Odrzucenie skargi
Sygn. powiązane
IV SA/Wr 20/24 - Postanowienie WSA we Wrocławiu z 2024-02-16
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
Oddalono zażalenie
Powołane przepisy
Dz.U. 2023 poz 1634
art. 58 § 1 pkt 3, art. 49 § 1, art. 46 § 2 pkt 1 lit. b)
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Marcin Kamiński po rozpoznaniu w dniu 14 czerwca 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia J. P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 16 lutego 2024 r., sygn. akt IV SA/Wr 20/24 w przedmiocie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi J. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Wałbrzychu z dnia 11 października 2023 r., nr SKO 4103/972/2023 w przedmiocie potwierdzenia prawa do świadczeń opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych postanawia: oddalić zażalenie.
Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 16 lutego 2024 r., sygn. IV SA/Wr 20/24, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odrzucił skargę J. P. (skarżący) na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Wałbrzychu z dnia 11 października 2023 r., nr SKO 4103/972/2023, w przedmiocie potwierdzenia prawa do świadczeń opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych.
W uzasadnieniu Sąd I instancji wskazał, że w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału IV pismem z dnia 18 stycznia 2024 r. wezwano skarżącego do usunięcia braków formalnych skargi, poprzez podanie do akt sprawy numeru PESEL, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie wraz ze stosownym pouczeniem zostało doręczone skarżącemu w trybie awizowania ze skutkiem na dzień 6 lutego 2024 r. Pozostało ono bez odpowiedzi.
Sąd I instancji podniósł, że przesyłka listowa zawierająca wezwanie do wskazania numeru PESEL skarżącego została mu doręczona w trybie art. 73 p.p.s.a, zaś w wyznaczonym terminie wspomniany brak formalny skargi nie został usunięty. Sąd I instancji wskazał, że niezachowanie, określonego w art. 46 § 2 pkt 1 lit. b p.p.s.a. wymogu podania w skardze, będącej pierwszym pismem w sprawie, numeru PESEL, jest brakiem formalnym, który powinien być uzupełniony w trybie art. 49 § 1 w związku z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. i to bez względu na to, czy ten numer znajduje się w aktach administracyjnych, którymi dysponuje sąd.
Okoliczność nieuzupełnienia powyższego braku formalnego skargi stanowiła podstawę wydania przez Sąd I instancji zaskarżonego postanowienia w przedmiocie odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.
Zażalenie na powyższe postanowienia złożył skarżący, zaskarżając je w całości, wnosząc o jego uchylenie i przekazanie Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu we Wrocławiu do ponownego rozpoznania.
Zaskarżonemu postanowieniu zarzucono naruszenie przepisów postępowania, mające istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art. 73 p.p.s.a. polegające na jego niewłaściwym zastosowaniu i uznaniu, że przesyłka listowa zawierająca wezwanie do wskazania numeru PESEL skarżącego została mu skutecznie doręczona dnia 6 lutego 2024 r., co w konsekwencji doprowadziło do błędu w ustaleniach faktycznych, poprzez przyjęcie, że ww. brak formalny skargi nie został usunięty w wyznaczonym terminie, co w konsekwencji doprowadziło do odrzucenia skargi.
W uzasadnieniu zażalenia skarżący podniósł, że nie miał żadnego pojęcia o wezwaniu i obawia się, że awizo nie zostało w ogóle pozostawione pod wskazanym adresem.
Skarżący wraz z zażaleniem złożył wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Zażalenie jest pozbawione usprawiedliwionych podstaw, albowiem wykładnia i zastosowanie przepisów art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z art. 49 § 1 i art. 46 § 2 pkt 1 lit. b) p.p.s.a. są w pełni prawidłowe.
Zagadnienie skutków niepodania przez skarżącego w skardze do wojewódzkiego sądu administracyjnego numeru PESEL, będącej pierwszym pismem w sprawie sądowoadministracyjnej, zgodnie z obowiązkiem wynikającym z art. art. 46 § 2 pkt 1 lit. b p.p.s.a., zostało w sposób wiążący rozstrzygnięte w uchwale składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 lipca 2023 r., sygn. akt II GPS 3/22.
W powyższej uchwale – mającej w niniejszym postępowaniu moc wiążącą w granicach wyznaczonych w art. 269 § 1 p.p.s.a. – NSA stwierdził, że niezachowanie, określonego w art. 46 § 2 pkt 1 lit. b) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, wymogu podania w skardze, będącej pierwszym pismem w sprawie, numeru PESEL, jest brakiem formalnym, który powinien być uzupełniony w trybie art. 49 § 1 w związku z art. 58 § 1 pkt 3 powołanej ustawy, bez względu na to czy ten numer znajduje się w aktach administracyjnych, którymi dysponuje sąd.
Procedura sanacyjna uruchamiana na podstawie art. 49 § 1 p.p.s.a. nie upoważnia sądu administracyjnego do samodzielnego uzupełniania braków, lecz zobowiązuje sąd do wezwania strony do usunięcia stwierdzonych braków formalnych skargi (w tym braku, o którym mowa w art. 46 § 2 pkt 1 lit. b p.p.s.a.). Sąd nie może więc podejmować za stronę czynności zmierzających do uzupełnienia braków pisma procesowego, a ustawodawca nie przewidział w tym zakresie żadnych wyjątków (por. uchwała składu siedmiu sędziów NSA z dnia 18 grudnia 2013 r., sygn. akt I OPS 13/13, ONSAiWSA 2014, nr 3, poz. 39).
Ponieważ w postępowaniu przed kontrolowanym Sądem Wojewódzkim skarżący został skutecznie wezwany w trybie art. 49 § 1 p.p.s.a. do uzupełnienia braku formalnego skargi w zakresie niepodania numeru PESEL (art. 46 § 2 pkt 1 lit. b p.p.s.a.) i brak ten nie został uzupełniony w wyznaczonym terminie, dlatego zgodnie z treścią art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. skarga podlegała odrzuceniu.
Mając na względzie podniesione argumenty, Naczelny Sąd Administracyjny orzekł na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a. o oddaleniu zażalenia.