II GZ 22/05

II GZ 22/05 - Postanowienie NSA
Data orzeczenia
2005-05-10
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2005-03-14
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Małgorzata Korycińska /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6170 Adwokaci i aplikanci adwokaccy
Hasła tematyczne
Celne postępowanie
Celne prawo
Skarżony organ
Rada Adwokacka
Treść wyniku
Oddalono zażalenie
Powołane przepisy
Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
art. 184
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Małgorzata Korycińska po rozpoznaniu w dniu 10 maja 2005r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia A. O. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 24 stycznia 2005r. sygn.akt VI SA/Wa 9/04 w przedmiocie oddalenia wniosku o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku z dnia 21 grudnia 2004r. sygn. VI SA/Wa 9/04 w przedmiocie skreślenia z listy adwokatów postanawia: - oddalić zażalenie -
Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił wniosek skarżącego i jego pełnomocnika o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie pisemnego uzasadnienia wyroku . W motywach postanowienia Sąd podał , iż wyrokiem z dnia 21 grudnia 2004 r. oddalił skargę A. O. na uchwałę Prezydium Naczelnej Rady Adwokackiej w przedmiocie skreślenia z listy adwokatów . W dniu 13 stycznia 2005 r. pełnomocnik skarżącego złożył wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku , wykazując iż nie z jego winy doszło do uchybienia terminu . Podał w szczególności , że wniósł o odroczenie rozprawy mającej się odbyć w dniu 21 grudnia i tego samego domagał się skarżący . Powołując się na dotychczasową praktykę odroczeń wykazywał , iż w tej sytuacji pozostawał w przekonaniu o pozytywnym załatwieniu wniosku i wyznaczeniu nowego terminu . W dniu 14 stycznia 2005 r. do Sądu I instancji wpłynął z kolei wniosek skarżącego o przywrócenie terminu do złożenia skargi kasacyjnej , który został potraktowany jako wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia i Sąd zarządził połączenie obu wniosków do wspólnego rozpoznania i rozstrzygnięcia . Oddalając te wnioski Sąd I instancji stwierdził , że zarówno skarżący jak i jego pełnomocnik nie uprawdopodobnili okoliczności braku winy w uchybieniu terminu . Sąd podkreślił przede wszystkim to , że skarżący jak i jego pełnomocnik wykonują zawód adwokata , doskonale zatem orientują się w terminach ustawowych i mogli po rozprawie dowiedzieć się choćby telefonicznie o wyniku sprawy . Sąd odnosząc się do argumentacji wniosku pełnomocnika stwierdził , iż nie jest mu znana praktyka sądowa na którą się powołano, a nadto nie znajduje ona uzasadnienia w obowiązujących przepisach prawnych . Z kolei oceniając wniosek skarżącego w aspekcie braku winy Sąd podał , że operacji biodra i trudności w poruszaniu nie stanowią przesłanki do przywrócenia terminu , zwłaszcza że skarżący posiadał profesjonalnego pełnomocnika .
W terminie ustawowym A. O. wniósł zażalenie na to postanowienie podnosząc , iż pominięcie i nierozpoznanie jego wniosku z dnia 20 grudnia 2004 r o odroczenie terminu rozprawy stanowiło naruszenie podstawowego prawa konstytucyjnego , a mianowicie prawa do obrony . Przypomniał , iż we wniosku tym zarówno usprawiedliwił swoją nieobecność jak i podał powód dla którego domaga się odroczenia rozprawy , a mianowicie chciał złożyć wyjaśnienia i zgłosić dowód istotny w sprawie , który nie był do tej pory znany Sądowi . Takie działanie Sądu stanowiło naruszenie art. 106 § 1-3 prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi . Sąd I instancji nadto nie powiadomił skarżącego o terminie rozprawy , czym naruszył art. 91§ 1 tej przywołanej ustawy , a o wyznaczeniu rozprawy dowiedział się dopiero w dniu 20 grudnia od swego pełnomocnika . Podnosząc te argumenty skarżący domagał się uchylenia zaskarżonego postanowienia .
Powołując się na te same argumenty pełnomocnik skarżącego w piśmie procesowym złożonym już po wniesieniu zażalenia przez skarżącego , a nazwanym również zażaleniem , wniósł o rozważenie zastosowania art.183 § 2 pkt 5 prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi . Dodał jedynie , iż udzielone mu pełnomocnictwo ustnie ograniczono poprzez wyłączenie możliwości ustanowienia substytucji .
Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje :
Kontroli kasacyjnej prowadzonej w postępowaniu zażaleniowym poddane zostało postanowienie Sądu I instancji o odmowie przywrócenie uchybionego terminu do dokonania
określonej czynności w postępowaniu sądowym / w tym wypadku złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku /. Przywrócenie terminu do dokonania czynności w postępowaniu sądowym jest dopuszczalne wówczas , gdy strona nie dokonała tej czynności bez
swojej winy / art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz.U. Nr 153 poz. 1270 ze zm./- zwanej dalej ustawą procesową . Nadto okoliczności wskazujące na brak winy strona powinna uprawdopodobnić w piśmie zawierającym wniosek o przywrócenie terminu . Z ustaniem okoliczności uniemożliwiających dochowanie terminu ustawodawca wiąże ten skutek , iż od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu liczy się siedmiodniowy termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu / 87 § 1 i 2 ustawy procesowej / . Z przytoczonych regulacji prawnych wynika zatem , że w czasie biegu terminu do dokonania czynności w postępowaniu sądowym musi zaistnieć obiektywna przeszkoda uniemożliwiająca stronie dokonanie tej czynności , a powstanie tej przeszkody nie było spowodowane działaniem strony i było od niej całkowicie niezależne .
W rozpoznawanej sprawie za bezsporne należy uznać , iż strona uchybiła siedmiodniowemu terminowi do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku , ogłoszonego w dniu 21 grudnia 2004 r. , którym oddalono jej skargę . We wniosku o przywrócenie terminu do dokonania tej czynności pełnomocnik strony nie naprowadził jakichkolwiek okoliczności wskazujących na to , że po dniu 21 grudnia 2004 r. zaistniała przeszkoda uniemożliwiająca dochowanie ustawowego terminu . Nie można bowiem uznać , iż owa przeszkodą było wyrokowanie przez Sąd w tym dniu mimo złożonych wniosków o odroczenie rozprawy , a do tego sprowadzała się zarówno argumentacja wniosku jak i rozpoznawanego zażalenia . Również w zażaleniu nie wskazano żadnego powodu , który wskazywałby na brak winy strony w dochowaniu terminu .
Stwierdzić przy tym należy , że zarówno w zażaleniu skarżącego jak i w piśmie jego pełnomocnika skoncentrowano się na wykazaniu naruszeń prawa przez Sąd I instancji , jakich zdaniem autorów pism , dopuścił się skład orzekający na rozprawie w dniu 21 grudnia 2004 r. , gdy tymczasem przedmiotem zażalenia jest postanowienie wydane w oparciu o art. 86 § 1 ustawy procesowej , dotyczące odmowy przywrócenia terminu z uwagi na nieuprawdopodobnienie okoliczności braku winy w jego dotrzymaniu . Tych okoliczności nie tylko nie uprawdopodobniono w zażaleniu , ale nawet ich nie wskazano , co musi czynić zażalenie bezskutecznym i podlegającym oddaleniu na podstawie art. 184 ustawy procesowej w zw. z art. 197 § 2 tej ustawy i jej art. 197 § 1.