II GZ 21/26

II GZ 21/26 - Postanowienie NSA
Data orzeczenia
2026-02-27
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2026-01-16
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Marcin Kamiński /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6039 Inne, o symbolu podstawowym 603
6393 Skargi na uchwały sejmiku województwa, zawierającej przepisy prawa miejscowego w przedmiocie ... (art. 90 i 91 ustawy o
Hasła tematyczne
Odrzucenie skargi
Sygn. powiązane
II SA/Bk 1320/25 - Postanowienie WSA w Białymstoku z 2025-09-23
Skarżony organ
Sejmik Województwa
Treść wyniku
Oddalono zażalenie
Powołane przepisy
Dz.U. 2024 poz 935
art. 57 § 1, art. 46 § 1 pkt 4
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Marcin Kamiński po rozpoznaniu w dniu 27 lutego 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia A. F. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 23 września 2024 r. sygn. akt II SA/Bk 1320/25 w przedmiocie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi A. F. na uchwałę Sejmiku Województwa Podlaskiego z dnia 25 czerwca 2024 r. nr III/41/2024 w przedmiocie zorganizowania przystanku kolejowego postanawia: oddalić zażalenie.
Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku postanowieniem z dnia 23 września 2024 r. (prawidłowa data: 23 lipca 2025 r.), sygn. akt II SA/Bk 1320/25, odrzucił skargę A. F. (skarżący) na uchwałę Sejmiku Województwa Podlaskiego (organ) z dnia 25 czerwca 2024 r. w przedmiocie zorganizowania przystanku kolejowego.
Powyższe orzeczenie zostało wydane w następującym stanie faktycznym.
Skarżący wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku skargę na uchwałę Sejmiku Województwa Podlaskiego z 25 czerwca 2024 r. nr III/41/2024 w przedmiocie zorganizowania przystanku kolejowego w Grajewie.
W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 28 lipca 2025 r. wezwano skarżącego do usunięcia w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, braków formalnych skargi przez podpisanie skargi, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie doręczono skarżącemu 8 września 2025 r. (k. 15).
W dniu 14 września 2025 r. skarżący nadesłał w formie elektronicznej informację, że nie może znaleźć kopii skargi, ponieważ obecnie przebywa w szpitalu i nie ma dostępu do dokumentów.
Termin do uzupełnienia braków formalnych skargi upłynął 15 września 2025 r., jednak w wyznaczonym terminie nie uzupełniono braków formalnych skargi.
W dniu 22 września 2025 r. do Sądu wpłynęło pismo skarżącego zatytułowane "wniosek, (...) treść skargi, wysłana po wyjściu ze szpitala". W złożonym piśmie skarżący przesłał ponownie skargę wniesioną do Sądu, podpisaną elektroniczne.
Odrzucając skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (p.p.s.a.), Sąd I instancji wyjaśnił, że zgodnie z art. 57 § 1 p.p.s.a., skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a zatem – w myśl art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a. – każde pismo strony powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Stosownie zaś do art. 49 § 1 p.p.s.a., gdy pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba, że ustawa stanowi inaczej. Natomiast w przypadku skargi obarczonej brakami formalnymi, zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., sąd zobowiązany jest do jej odrzucenia w przypadku nieuzupełnienia braków formalnych w wyznaczonym terminie. Sąd Wojewódzki wskazał, że pomimo skutecznie doręczonego skarżącemu wezwania do uzupełnienia braków formalnych skargi, nie zostały one uzupełnione w ustawowym terminie 7 dni, który upłynął 15 września 2025 r. Już po upływie zakreślonego terminu, w dniu 22 września 2025 r., do Sądu wpłynęła skarga podpisana elektronicznie przez skarżącego, jednak fakt ten nie mógł mieć wpływu na treść przedmiotowego rozstrzygnięcia.
Zażalenie na wskazane na wstępie postanowienie wniósł skarżący, informując że był chory i przebywał w szpitalu, na dowód czego załączył kartę informacyjną leczenia szpitalnego.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje.
Zażalenie jako pozbawione usprawiedliwionych podstaw podlegało oddaleniu.
Zgodnie z treścią art. 57 § 1 w zw. z art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a. skarga do sądu administracyjnego powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, w tym zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika.
W przedmiotowej sprawie zarządzeniem z dnia 28 lipca 2025 r. wezwano skarżącego do usunięcia w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, braków formalnych skargi przez podpisanie skargi, pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższe wezwanie doręczono skarżącemu dnia 8 września 2025 r. (k. 15 akt sądowych), co oznacza, że ustawowy termin procesowy do uzupełnienia powyższego braku formalnego upłynął bezskutecznie – wobec jego nieuzupełnienia – z końcem dnia 15 września 2025 r. Upływ powyższego terminu ma charakter obiektywny i nie jest przez skarżącego kwestionowany.
Odmiennym zagadnieniem jest natomiast wniesienie podpisanego elektronicznie pisma procesowego z dnia 21 września 2025 r. (a więc już po upływie terminu do uzupełnienia skargi). Pismo to powinno podlegać odrębnej ocenie prawnoprocesowej jako nowa skarga, połączona – o ile zostanie ustalone, że taka była wola skarżącego – z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia skargi.
W tym stanie rzeczy, wobec stwierdzenia, że kontrolowany Sąd Wojewódzki dokonał prawidłowej wykładni i zastosowania przepisów art. 57 § 1 w zw. z art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a. oraz art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z art. 49 § 1 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a. o oddaleniu zażalenia.