II GZ 191/25
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuNSA oddalił zażalenie na postanowienie WSA o odrzuceniu skargi z powodu nieuiszczenia wpisu i niepodania numeru PESEL, uznając doręczenie wezwań za skuteczne.
Wojewódzki Sąd Administracyjny odrzucił skargę S. M. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z powodu nieuiszczenia wpisu i niepodania numeru PESEL, mimo wezwań sądu. Skarżący wniósł zażalenie, twierdząc, że nie otrzymał wezwań. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie, uznając doręczenie wezwań za skuteczne na podstawie art. 73 § 4 p.p.s.a. i domniemania prawdziwości zwrotnego potwierdzenia odbioru.
Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznał zażalenie S. M. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, które odrzuciło skargę skarżącego na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego w przedmiocie kary pieniężnej za przejazd bez opłaty elektronicznej. Sąd I instancji odrzucił skargę, ponieważ skarżący nie uiścił wpisu od skargi ani nie podał numeru PESEL, mimo dwukrotnego wezwania do uzupełnienia braków formalnych. Wezwania te zostały wysłane zgodnie z procedurą, a po dwukrotnej próbie doręczenia, nieodebrane przesyłki uznano za skutecznie doręczone w dniu 21 listopada 2024 r., zgodnie z art. 73 § 4 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (p.p.s.a.). W zażaleniu skarżący zarzucił naruszenie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. w zw. z art. 235a, twierdząc, że nie otrzymał wezwań i w związku z tym termin do ich uzupełnienia nie upłynął. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie, uznając ustalenia Sądu I instancji za prawidłowe. Sąd podkreślił, że zwrotne potwierdzenie odbioru jest dokumentem urzędowym, a domniemanie skutecznego doręczenia może być obalone jedynie przekonującymi dowodami przeciwnymi. Skarżący nie przedstawił takich dowodów ani nie wykazał, że postępowanie reklamacyjne wobec operatora pocztowego zostało przeprowadzone i uznane za uzasadnione. Wobec braku obalenia domniemania doręczenia, NSA uznał, że Sąd I instancji zasadnie odrzucił skargę.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Tak, doręczenie jest skuteczne na podstawie art. 73 § 4 p.p.s.a., jeśli adresat nie odbierze przesyłki po dwukrotnym awizowaniu, co skutkuje uznaniem pisma za doręczone w określonym terminie.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że zwrotne potwierdzenie odbioru przesyłki zawierającej wezwania do uzupełnienia braków formalnych, po dwukrotnej próbie doręczenia i pozostawieniu zawiadomienia, stanowi dowód skutecznego doręczenia zgodnie z art. 73 § 4 p.p.s.a. Domniemanie prawdziwości tego dokumentu nie zostało obalone przez skarżącego.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
oddalono_skargę
Przepisy (4)
Główne
p.p.s.a. art. 58 § 1 pkt 3
Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi.
p.p.s.a. art. 73 § § 4
Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
W przypadku nieodebrania przesyłki po dwukrotnym awizowaniu, uznaje się ją za skutecznie doręczoną w terminie wskazanym w zawiadomieniu.
Pomocnicze
p.p.s.a. art. 220 § § 1
Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona opłata.
k.p.c. art. 244 § § 1
Ustawa Kodeks postępowania cywilnego
Dokumenty urzędowe sporządzone przez organy państwowe w przepisanej formie stanowią dowód tego, co zostało w nich urzędowo stwierdzone.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Skuteczne doręczenie wezwania do uzupełnienia braków formalnych na podstawie art. 73 § 4 p.p.s.a. Domniemanie prawdziwości dokumentu urzędowego (zwrotnego potwierdzenia odbioru) Brak obalenia domniemania doręczenia przez skarżącego Nieskuteczność reklamacji wobec operatora pocztowego jako sposób obalenia domniemania
Odrzucone argumenty
Skarżący nie otrzymał wezwania do uzupełnienia braków formalnych. Termin do uzupełnienia braków formalnych nie upłynął.
Godne uwagi sformułowania
zwrotne potwierdzenie odbioru korespondencji stanowi dokument urzędowy domniemanie faktyczne doręczenia pisma w trybie art. 73 § 4 p.p.s.a. może być obalone, gdy adresat pisma wykaże, że dane wynikające z dowodu doręczenia są niezgodne z rzeczywistością Dowody przeciwne muszą być zdecydowanie przekonujące
Skład orzekający
Wojciech Kręcisz
przewodniczący sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Skuteczność doręczeń w postępowaniu sądowoadministracyjnym w przypadku nieodebrania przesyłki po awizowaniu oraz ciężar dowodu strony zaprzeczającej doręczeniu."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej procedury doręczeń w sądach administracyjnych i domniemania dowodowego.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa dotyczy ważnego aspektu proceduralnego, jakim jest skuteczne doręczenie pism sądowych, co ma kluczowe znaczenie dla przebiegu postępowania i praw stron. Choć nie jest to przypadek sensacyjny, stanowi cenne przypomnienie o zasadach doręczania i ciężarze dowodu.
“Nieodebrane pismo sądowe może oznaczać koniec sprawy: NSA wyjaśnia zasady doręczeń.”
Sektor
transportowe
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyII GZ 191/25 - Postanowienie NSA Data orzeczenia 2025-04-29 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2025-03-24 Sąd Naczelny Sąd Administracyjny Sędziowie Wojciech Kręcisz /przewodniczący sprawozdawca/ Symbol z opisem 6037 Transport drogowy i przewozy Hasła tematyczne Odrzucenie skargi Sygn. powiązane VI SA/Wa 3323/24 - Postanowienie WSA w Warszawie z 2024-12-23 Skarżony organ Inspektor Transportu Drogowego Treść wyniku Oddalono zażalenie Powołane przepisy Dz.U. 2024 poz 935 art. 58 § 1 pkt 3, art. 73 § 4, art. 220 § 1 Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.) Sentencja Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Wojciech Kręcisz po rozpoznaniu w dniu 29 kwietnia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia S. M. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 23 grudnia 2024 r., sygn. akt VI SA/Wa 3323/24 w zakresie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi S. M. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia 23 lipca 2024 r. nr BP.702.3897.2023.E.2370.BKOE.5244 w przedmiocie kary pieniężnej za przejazd po drodze krajowej bez uiszczenia opłaty elektronicznej postanawia: oddalić zażalenie. Uzasadnienie Postanowieniem z dnia 23 grudnia 2024 r. sygn. akt VI SA/Wa 3323/24 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę S. M. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia 23 lipca 2024 r., nr BP.702.3897.2023.E.2370.BKOE.5244 w przedmiocie kary pieniężnej za przejazd po drodze krajowej bez uiszczenia opłaty elektronicznej. W uzasadnieniu postanowienia Sąd I instancji wyjaśnił, że zarządzeniem z dnia 14 października 2024 r. wezwał skarżącego do uiszczenia wpisu od skargi. Natomiast pismem z dnia 30 października 2024 r. wezwano go do uzupełnienia braku formalnego skargi w postaci podania numeru PESEL. W obydwu przypadkach Sąd wyznaczył na wykonanie zobowiązań termin 7 dni, informując o skutkach jego niedotrzymania. W wyznaczonym terminie, który upłynął z dniem 28 listopada 2024 r., nie został podany numer PESEL skarżącego oraz nie uiszczono wpisu od skargi. Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł skarżący, zaskarżając je w całości, wnosząc o jego uchylenie i wstrzymanie wykonalności zaskarżonej decyzji, ewentualnie uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania. Zaskarżonemu postanowieniu zarzucono naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, a to art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. w zw. z art. 235a, poprzez ich niewłaściwe zastosowanie i przyjęcie przez sąd, że w niniejszej sprawie zachodzą przesłanki odrzucenia skargi z uwagi na nieusunięcie w terminie braków formalnych w sytuacji, w której skarżący nie otrzymał faktycznie wezwania do usunięcia braku formalnego i fiskalnego, a co za tym idzie w dniu 28 listopada 2024 r. nie upłynął termin do uzupełnienia ww. braków. W uzasadnieniu zażalenia skarżący wyjaśnił, że w listopadzie 2024 r. nie otrzymał żadnych awiz w sprawie. Do zażalenia załączył kopię reklamacji skierowanej do operatora pocztowego. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie jest zasadne i nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm., dalej: "p.p.s.a.") Sąd odrzuca skargę gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Natomiast zgodnie z art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona opłata. Pismo nieopłacone nie wywołuje zatem żadnych skutków (zob. H. Knysiak-Sudyka w: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, wyd. VI, red. T. Woś, Warszawa 2016, art. 220). W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, dokonane przez Sąd I instancji ustalenia i wyciągnięte z nich wnioski są prawidłowe. Z akt sprawy wynika, że skarżący został prawidłowo wezwany do uzupełnienia braków formalnych skargi na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia 23 lipca 2024 r., mianowicie do podania numeru PESEL i uiszczenia wpisu od skargi. Sąd I instancji zarządzeniem z dnia 14 października 2024 r. i pismem z dnia 30 października 2024 r. wezwał skarżącego do uzupełnienia wymienionych braków formalnych skargi i wyznaczył na to siedmiodniowy termin informując o skutkach prawnych jego niedotrzymania, tj. odrzuceniu skargi. Przesyłka zawierająca te pisma, po dwukrotnej próbie doręczenia nie została odebrana, co – wobec treści do art. 73 § 4 p.p.s.a. – skutkowało uznaniem, że zostały one doręczone dnia 21 listopada 2024 r. Wezwania pozostały bez odpowiedzi skarżącego. Ze znajdującego się w aktach sprawy zwrotnego potwierdzenia odbioru przesyłki - w której znajdowały się wezwania do uzupełnienia braków formalnych - wynika, że dnia 7 listopada 2024 r. nastąpiła pierwsza nieudana próba jej doręczenia, o czym poinformowano adresata zostawiając stosowne zawiadomienie w oddawczej skrytce pocztowej. Z dokumentu tego wynika również, że także i druga próba doręczenia przesyłki była nieudana. Podkreślić w tym miejscu należy, że zwrotne potwierdzenie odbioru korespondencji stanowi dokument urzędowy w znaczeniu nadanym przez art. 244 § 1 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. z 2024 r., poz. 1568 ze zm.) (zob. np. wyrok NSA z dnia 16 grudnia 2016 r., sygn. II FSK 3421/14, postanowienie SN z dnia 22 marca 2019 r., sygn. I CZ 118/17, postanowienie NSA z dnia 5 czerwca 2019 r., sygn. II OZ 500/19, postanowienie NSA z dnia 26 stycznia 2024 r., sygn. I OZ 9/24), przez co podlega ono domniemaniu prawdziwości. W konsekwencji domniemanie faktyczne doręczenia pisma w trybie art. 73 § 4 p.p.s.a. może być obalone, gdy adresat pisma wykaże, że dane wynikające z dowodu doręczenia są niezgodne z rzeczywistością. Dowody przeciwne muszą być zdecydowanie przekonujące (por. B. Dauter [w:] A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, B. Dauter, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, wyd. IX, Warszawa 2024, art. 73, a także postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 grudnia 2011 r. sygn. akt I FSK 1861/11, z dnia 28 sierpnia 2013 r. sygn. akt II FSK 2228/13, z dnia 14 maja 2014 r. sygn. akt I FZ 25/14 oraz z dnia 17 października 2019 r. sygn. akt I OZ 967/19) i to na stronie, która zaprzecza prawdziwości dokumentu urzędowego albo twierdzi, że zawarte w nim stwierdzenia, oświadczenia i poświadczenia upoważnionego podmiotu, od którego dokument ten pochodzi, są niezgodne z rzeczywistością, spoczywa obowiązek udowodnienia tych okoliczności. Jednym ze sposób obalenia tego domniemania jest skuteczne przeprowadzenie postępowania reklamacyjnego (por. wyrok NSA z dnia 28 stycznia 2015 r., I FSK 1029/14, oraz postanowienia NSA z dnia: 27 września 2012 r., II OZ 811/12, 17 listopada 2015 r., II FZ 857/15). Skarżący w zażaleniu nie przedstawił żadnej okoliczności wskazującej na to, że informacje zawarte w znajdującym się w aktach sprawy zwrotnym potwierdzeniu odbioru są niezgodne z rzeczywistością. Nie przedstawił również dokumentów świadczących o przeprowadzeniu przez operatora pocztowego postępowania reklamacyjnego i uznania reklamacji skarżącego za uzasadnioną. Z tych względów nie obalił domniemania prawdziwości informacji zawartych na zwrotnym potwierdzeniu odbioru. W tym stanie rzecz Sąd I instancji zasadnie postanowił o odrzuceniu skargi z powodu nieuzupełnienia w wyznaczonym terminie jej braków formalnych. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI