II GZ 180/25
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuNSA oddalił zażalenie na postanowienie WSA o umorzeniu postępowania zażaleniowego, uznając je za bezprzedmiotowe po uchyleniu zaskarżonej uchwały przez WSA.
Skarżący R. G. złożył zażalenie na postanowienie WSA w Warszawie, które umorzyło postępowanie zażaleniowe dotyczące wstrzymania wykonania uchwały Rady Lekarskiej. WSA uznał postępowanie za bezprzedmiotowe, ponieważ wydał wyrok uchylający zaskarżoną uchwałę, który następnie uprawomocnił się. NSA oddalił zażalenie, potwierdzając, że umorzenie było zasadne, ponieważ po wydaniu wyroku kończącego postępowanie w pierwszej instancji, wniosek o wstrzymanie wykonania aktu staje się bezprzedmiotowy.
Naczelny Sąd Administracyjny (NSA) rozpoznał zażalenie R. G. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (WSA) w Warszawie z dnia 11 grudnia 2024 r., sygn. akt V SA/Wa 1444/24, w którym WSA umorzył postępowanie zażaleniowe. Postępowanie to dotyczyło wniosku o wstrzymanie wykonania uchwały Prezydium Naczelnej Rady Lekarskiej z dnia 10 grudnia 2020 r. oraz utrzymanej nią w mocy uchwały Okręgowej Rady Lekarskiej w Rzeszowie z dnia 6 października 2020 r., w przedmiocie powołania komisji orzekającej w sprawie niezdolności do wykonywania zawodu lekarza. WSA uzasadnił umorzenie tym, że postępowanie zażaleniowe stało się bezprzedmiotowe, ponieważ wydał wyrok z dnia 2 lipca 2024 r., który uchylił zaskarżone uchwały, a następnie stwierdził jego prawomocność od dnia 13 września 2024 r. Skarżący zarzucił błędne ustalenie prawomocności wyroku i wniósł o zmianę postanowienia o umorzeniu. NSA oddalił zażalenie, stwierdzając, że postanowienie WSA jest zgodne z prawem. Sąd wskazał, że zgodnie z art. 195 § 3 p.p.s.a., WSA ma obowiązek umorzyć postępowanie zażaleniowe, gdy stało się ono bezprzedmiotowe przed przekazaniem akt do NSA. Bezprzedmiotowość ta następuje po wydaniu przez sąd pierwszej instancji wyroku kończącego postępowanie, gdyż wówczas traci on uprawnienie do udzielania ochrony tymczasowej. NSA podkreślił również, że zgodnie z art. 152 § 1 p.p.s.a., uchylony akt nie wywołuje skutków prawnych do czasu uprawomocnienia się wyroku, co w tym przypadku było zawieszone przez wniesienie skargi kasacyjnej.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Tak, sąd pierwszej instancji prawidłowo umorzył postępowanie zażaleniowe.
Uzasadnienie
Postępowanie zażaleniowe dotyczące wstrzymania wykonania aktu staje się bezprzedmiotowe z chwilą wydania przez sąd pierwszej instancji wyroku kończącego postępowanie w sprawie, ponieważ sąd ten traci wówczas uprawnienie do udzielania ochrony tymczasowej.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
oddalono_skargę
Przepisy (5)
Główne
p.p.s.a. art. 195 § § 3
Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Jeżeli postępowanie zażaleniowe stało się bezprzedmiotowe przed przedstawieniem zażalenia wraz z aktami sprawy Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu, wojewódzki sąd administracyjny na posiedzeniu niejawnym umarza to postępowanie.
Pomocnicze
p.p.s.a. art. 61 § § 6
Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Wstrzymanie wykonania aktu lub czynności traci moc z dniem wydania przez sąd orzeczenia uwzględniającego skargę albo z dniem uprawomocnienia się orzeczenia oddalającego skargę.
p.p.s.a. art. 152 § § 1
Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
W sytuacji uwzględnienia skargi na akt lub czynność, nie wywołują one skutków prawnych do chwili uprawomocnienia się wyroku, chyba że sąd postanowi inaczej.
p.p.s.a. art. 184
Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 197 § § 1 i 2
Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Argumenty
Skuteczne argumenty
Postępowanie zażaleniowe stało się bezprzedmiotowe po wydaniu przez WSA wyroku uchylającego zaskarżoną uchwałę. Sąd pierwszej instancji utracił uprawnienie do udzielania ochrony tymczasowej po wydaniu wyroku kończącego postępowanie.
Odrzucone argumenty
Argument skarżącego o błędnym ustaleniu prawomocności wyroku WSA i jego dalszym procedowaniu w NSA.
Godne uwagi sformułowania
postępowanie zażaleniowe stało się bezprzedmiotowe traci moc z dniem wydania przez sąd orzeczenia uwzględniającego skargę albo z dniem uprawomocnienia się orzeczenia oddalającego skargę rozpoznanie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu ma rację bytu jedynie wtedy, gdy wojewódzki sąd administracyjny nie wydał jeszcze wyroku lub wydał wyrok o oddaleniu skargi, który nie jest jeszcze prawomocny akt lub czynność nie podlega wykonaniu w ograniczonym czasie
Skład orzekający
Wojciech Kręcisz
przewodniczący sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Umorzenie postępowania zażaleniowego w sytuacji, gdy sąd pierwszej instancji wydał wyrok kończący postępowanie w sprawie, a także interpretacja przepisów dotyczących skutków prawnych uchylenia aktu administracyjnego."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji procesowej w postępowaniu sądowoadministracyjnym.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa dotyczy ważnych kwestii proceduralnych w postępowaniu sądowoadministracyjnym, w szczególności momentu bezprzedmiotowości postępowania zażaleniowego i skutków uchylenia aktu administracyjnego. Jest to istotne dla praktyków prawa administracyjnego.
“Kiedy zażalenie staje się bezprzedmiotowe? NSA wyjaśnia kluczowe zasady postępowania.”
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyII GZ 180/25 - Postanowienie NSA Data orzeczenia 2025-04-29 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2025-03-19 Sąd Naczelny Sąd Administracyjny Sędziowie Wojciech Kręcisz /przewodniczący sprawozdawca/ Symbol z opisem 6201 Prawo wykonywania zawodu lekarza, aptekarza pielęgniarki, położnej Hasła tematyczne Umorzenie postępowania Wstrzymanie wykonania aktu Sygn. powiązane V SA/Wa 1444/24 - Wyrok WSA w Warszawie z 2024-07-02 Skarżony organ Rada Lekarska Treść wyniku Oddalono zażalenie Powołane przepisy Dz.U. 2024 poz 935 art. 195 § 3, art. 61 § 6, art. 152 § 1 Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.) Sentencja Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Wojciech Kręcisz po rozpoznaniu w dniu 29 kwietnia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia R. G. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 11 grudnia 2024 r., sygn. akt V SA/Wa 1444/24 w zakresie umorzenia postępowania zażaleniowego w sprawie ze skargi R. G. na uchwałę Prezydium Naczelnej Rady Lekarskiej z dnia 10 grudnia 2020 r. nr 35/20/VIII-pouf. w przedmiocie powołania komisji orzekającej w przedmiocie niezdolności do wykonywania zawodu lekarza albo ograniczenia w wykonywaniu ściśle określonych czynności medycznych postanawia: oddalić zażalenie. Uzasadnienie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie (dalej: Wojewódzki Sąd Administracyjny, sąd pierwszej instancji) postanowieniem z 11 grudnia 2024 r., sygn. akt V SA/Wa 1444/24, działając na podstawie art. 195 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2024 r. poz. 935, dalej: p.p.s.a.), po rozpoznaniu zażalenia R. G. na postanowienie sądu pierwszej instancji z 13 czerwca 2024 r. o odmowie wstrzymania wykonania zaskarżonej uchwały Prezydium Naczelnej Rady Lekarskiej z 10 grudnia 2020 r. nr 35/20/VIII-pouf oraz utrzymanej nią w mocy uchwały Okręgowej Rady Lekarskiej w Rzeszowie z 6 października 2020 r. nr 26/2020 w przedmiocie powołania komisji orzekającej w przedmiocie niezdolności do wykonywania zawodu lekarza albo ograniczenia w wykonywaniu ściśle określonych czynności medycznych, umorzył postępowanie zażaleniowe. W uzasadnieniu sąd pierwszej instancji wskazał, że postanowieniem z 13 czerwca 2024 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej uchwały oraz utrzymanej nią w mocy uchwały Okręgowej Rady Lekarskiej w Rzeszowie z 6 października 2020 r. Skarżący złożył zażalenie na powyższe postanowienie, nadając je przez e-puap w dniu 14 czerwca 2024 r. Z kolei, wyrokiem z 2 lipca 2024 r. sąd pierwszej instancji uchylił zaskarżoną uchwałę Prezydium Naczelnej Rady Lekarskiej z 10 grudnia 2020 r. oraz poprzedzającą ją uchwałę Okręgowej Rady Lekarskiej w Rzeszowie z 6 października 2020 r. Postanowieniem z 6 grudnia 2024 r. WSA w Warszawie stwierdził prawomocność wyroku z 2 lipca 2024 r. od dnia 13 września 2024 r. Uzasadniając umorzenie postępowania zażaleniowego sąd pierwszej instancji wskazał, że zgodnie z art. 195 § 3 p.p.s.a, jeżeli postępowanie zażaleniowe stało się bezprzedmiotowe przed przedstawieniem zażalenia wraz z aktami sprawy Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu (dalej: NSA, sąd drugiej instancji), wojewódzki sąd administracyjny na posiedzeniu niejawnym umarza to postępowanie. Z kolei zgodnie z art. 61 § 6 p.p.s.a. wstrzymanie wykonania aktu lub czynności traci moc z dniem wydania przez sąd orzeczenia uwzględniającego skargę albo z dniem uprawomocnienia się orzeczenia oddalającego skargę. Powyższe oznacza, że rozpoznanie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu ma rację bytu jedynie wtedy, gdy wojewódzki sąd administracyjny nie wydał jeszcze wyroku lub wydał wyrok o oddaleniu skargi, który nie jest jeszcze prawomocny. Skoro zatem w rozpoznawanej sprawie, przed przesłaniem do NSA zażalenia na postanowienie odmawiające wstrzymania wykonania zaskarżonej uchwały i poprzedzającej ją uchwały wraz z aktami sprawy, sąd uwzględnił skargę, a wyrok ten stał się prawomocny, to dalsze procedowanie w sprawie wstrzymania wykonania tych uchwał stało się bezprzedmiotowe i zaistniały przesłanki do umorzenia postępowania zażaleniowego. W zażaleniu na postanowienie o umorzeniu postępowania zażaleniowego, skarżący wniósł o zmianę postanowienia z uwagi na jego uzasadnienie, które według skarżącego, zawiera błędne informacje o uprawomocnieniu się wyroku w przedmiotowej sprawie. Zdaniem skarżącego sąd mógł nie wiedzieć o rzeczywistym stanie sprawy, a mianowicie o tym, że w dniu wydania postanowienia o umorzeniu postępowania zażaleniowego wyrok WSA w Warszawie z 2 lipca 2024 r. nie był prawomocny i nadal nie jest prawomocny, ponieważ w sprawie została wniesiona skarga kasacyjna do NSA, która jest aktualnie procedowana przez WSA w Warszawie. Skarżący wskazał, że w dniu 13 grudnia 2024 r. zostało mu doręczone prawomocne postanowienie WSA w Warszawie z 10 września 2024 r. o utrzymaniu w mocy postanowienia starszego referendarza sądowego z 21 października 2024 r. sygn. akt V SPP/Wa 258/24 o odmowie zmiany postanowienia z 23 listopada 2022 r. w przedmiocie nieprzyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie z kosztów sądowych i ustanowienie pełnomocnika z urzędu. Dnia 14 grudnia 2024 r. działający w imieniu skarżącego adwokat wniósł skargę kasacyjną od wyroku WSA w Warszawie z 2 lipca 2024 r. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie, bowiem zaskarżone postanowienie sądu pierwszej instancji odpowiada prawu. Na wstępie NSA zaznacza, że wyrokiem z 2 lipca 2024 r., sygn. akt V SA/Wa 1444/24 WSA w Warszawie uchylił zaskarżoną uchwałę Prezydium Naczelnej Rady Lekarskiej z 10 grudnia 2020 r. nr 35/20/VIII-pouf oraz utrzymaną nią w mocy uchwałę Okręgowej Rady Lekarskiej w Rzeszowie z 6 października 2020 r. nr 26/2020 w przedmiocie powołania komisji orzekającej w przedmiocie niezdolności do wykonywania zawodu lekarza albo ograniczenia w wykonywaniu ściśle określonych czynności medycznych. Następnie postanowieniem z 6 grudnia 2024 r. WSA w Warszawie stwierdził prawomocność wyroku z 2 lipca 2024 r. od dnia 13 września 2024 r. Postanowienie to zostało uchylone postanowieniem z 18 grudnia 2024 r. w związku z wniesieniem przez skarżącego w dniu 14 grudnia 2024 r. (data nadania) skargi kasacyjnej od wyroku z 2 lipca 2024 r. A zatem, w ocenie NSA, rozpoznając zażalenie na postanowienie WSA z 13 czerwca 2024 r. o odmowie wstrzymania wykonania zaskarżonych uchwał samorządu lekarskiego prawidłowo sąd pierwszej instancji umorzył postępowanie zażaleniowe. Oceny tej nie zmienia argumentacja podniesiona w zażaleniu. Zgodnie z art. 195 § 3 p.p.s.a., jeżeli postępowanie zażaleniowe stało się bezprzedmiotowe przed przedstawieniem zażalenia wraz z aktami sprawy Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu, wojewódzki sąd administracyjny na posiedzeniu niejawnym umarza to postępowanie. Na postanowienie przysługuje zażalenie. Wskazać należy, że istotą ochrony tymczasowej udzielanej na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. jest zabezpieczenie interesów strony skarżącej przez wstrzymanie wykonalności aktu administracyjnego do czasu zakończenia jego kontroli pod względem zgodności z prawem, dokonywanej przez sąd administracyjny. Należy zauważyć, że zakończenie postępowania sądowoadministracyjnego przed sądem pierwszej instancji wydaniem wyroku z 2 lipca 2024 r., sygn. akt V SA/Wa 1444/24 spowodowało, że sąd ten nie ma już uprawnienia do udzielenia ochrony tymczasowej. Oznacza to, że po wydaniu przez sąd orzeczenia kończącego postępowanie w pierwszej instancji, bezprzedmiotowe jest rozpoznawanie przez ten sąd wniosku o wstrzymanie wykonania aktu lub czynności. W konsekwencji bezprzedmiotowe jest także rozpoznawanie zażalenia na postanowienie w przedmiocie wstrzymania wykonania aktu lub czynności (zob. postanowienia NSA z: 22 czerwca 2017 r., sygn. akt II OZ 658/17; 2 lipca 2024 r. sygn. akt II OZ 319/24; orzeczenia dostępne na stronie internetowej CBOSA). W tej sytuacji należało uznać, że sąd pierwszej instancji zasadnie zaskarżonym postanowieniem umorzył postępowanie zażaleniowe. Jednocześnie NSA wskazuje, że zgodnie z art. 152 § 1 p.p.s.a. odnoszącym się do rozstrzygnięcia w przedmiocie zaskarżonego aktu lub czynności, w sytuacji, kiedy następuje uwzględnienie skargi na akt lub czynność, nie wywołują one skutków prawnych do chwili uprawomocnienia się wyroku, chyba że sąd postanowi inaczej. Regulacja zawarta w art. 152 § 1 p.p.s.a. wywiera taki sam skutek co wstrzymanie wykonania aktu lub czynności na podstawie art. 61 § 2 i 3 tej ustawy. Podobnie bowiem jak w przypadku wstrzymania wykonania aktu lub czynności na podstawie art. 61 § 2 i 3 p.p.s.a., tak w przypadku regulacji z art. 152 § 1 p.p.s.a. akt lub czynność nie podlega wykonaniu w ograniczonym czasie (por. np. wyrok NSA z 14 października 2022 r., sygn. akt I FSK 1158/22). Przepis art. 152 § 1 p.p.s.a. "zawiesza" więc skutki prawne uchylonego aktu, przez co wstrzymuje możliwość egzekwowania wymagalnego obowiązku do czasu uprawomocnienia się wyroku sądu administracyjnego (zob. wyrok NSA z 11 sierpnia 2021 r., sygn. akt III FSK 3951/21). Tym samym, skoro – jak ustalono – wyrok sądu pierwszej instancji prawomocny nie jest, bowiem została złożona skarga kasacyjna, to zaskarżone uchwały nie wywołują i nie mogą wywoływać żadnych skutków prawnych dla skarżącego – do czasu prawomocnego zakończenia postępowania sądowego. W związku z powyższym Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI