II GZ 168/25

II GZ 168/25 - Postanowienie NSA
Data orzeczenia
2025-04-15
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2025-03-18
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Gabriela Jyż /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6037 Transport drogowy i przewozy
Hasła tematyczne
Odrzucenie skargi
Sygn. powiązane
VI SA/Wa 3324/24 - Postanowienie WSA w Warszawie z 2024-12-23
Skarżony organ
Inspektor Transportu Drogowego
Treść wyniku
Oddalono zażalenie
Powołane przepisy
Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
art. 73 par. 1, 2 i 4, art. 58 par. 1 pkt 3, art. 220 par. 3.
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Gabriela Jyż po rozpoznaniu w dniu 15 kwietnia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia S. M. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 23 grudnia 2024 r., sygn. akt VI SA/Wa 3324/24 w zakresie odrzucenia skargi w sprawie skargi S. M. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia 23 lipca 2024 r., nr BP.702.3898.2023.E.2370.BKOE.5246 w przedmiocie kary pieniężnej za przejazd po drodze krajowej bez uiszczenia opłaty elektronicznej postanawia: oddalić zażalenie.
Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 23 grudnia 2024 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę S. M. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia 23 lipca 2024 r., w przedmiocie kary pieniężnej za przejazd po drodze krajowej bez uiszczenia opłaty elektronicznej.
Sąd I instancji wskazał, że w związku z wniesioną skargą wezwano skarżącego do uzupełnienia jej braków formalnych w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania, poprzez wskazanie numeru PESEL oraz uiszczenie wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł. Wezwanie do usunięcia braku formalnego skargi oraz odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu od skargi nie zostały przez skarżącego odebrane. Po dwukrotnym awizowaniu przesyłki, korespondencja wróciła z adnotacją: "zwrot nie podjęto w terminie". Zarządzeniem z 2 grudnia 2024 r. zwrócona korespondencja została uznana za doręczoną z dniem 21 listopada 2024 r. Skarżący nie udzielił odpowiedzi na wezwanie. Wpis od skargi nie został uiszczony.
W takim stanie sprawy Sąd I instancji stwierdził, że pomimo prawidłowego wezwania do usunięcia braku formalnego i fiskalnego skargi, braki te nie zostały usunięte. W siedmiodniowym terminie, który upłynął z dniem 28 listopada 2024 r., nie został podany numer PESEL skarżącego oraz nie został uiszczono wpisu od skargi. W konsekwencji, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a. oraz art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2024 r., poz. 935, dalej: p.p.s.a.), Sąd skargę odrzucił.
S. M., zażaleniem zaskarżył w całości postanowienie Sądu I instancji domagając się jego uchylenia i wstrzymania wykonalności zaskarżonej decyzji ewentualnie uchylenia postanowienia i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji.
Strona postanowieniu zarzuciła naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, a to art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z art. 235a p.p.s.a. poprzez ich niewłaściwe zastosowanie i przyjęcie przez Sąd, że w niniejszej sprawie zachodzą przesłanki do odrzucenia skargi z uwagi na nieusunięcie w terminie braków formalnych w sytuacji, w której skarżący nie otrzymał faktycznie wezwania do usunięcia braku formalnego i fiskalnego, a co za tym idzie w dniu 28 listopada 2024 r. nie upłynął termin do uzupełnienia ww. braków.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie albowiem nie podważa ono prawidłowości wydanego przez Sąd I instancji postanowienia.
Nie czyni również wadliwym zaskarżone orzeczenie podniesiona przez stronę w motywach zażalenia argumentacja oraz związane z nią, przedłożone przez stronę, dokumenty.
Mając na uwadze podstawę faktyczna, jaka stała się przyczyną odrzucenia wniesionej przez stronę skargi oraz stanowisko strony zawarte w uzasadnieniu zażalenia, stwierdzić należy, że istota sprawy sprowadza się do kontroli prawidłowości lub wadliwości uznania za doręczoną skarżącemu korespondencji zawierającej wezwania do uzupełnienia braków formalnych skargi – podania numeru PESEL strony oraz uiszczenia wpisu od skargi.
Jak bowiem wynika z analizy akt przedmiotowej sprawy do skarżącego skierowane zostały dwa wezwania do uzupełnienia stwierdzonych braków formalnych skargi. Jedno wzywające stronę do uiszczenia wpisu od skargi w terminie siedmiu dni od doręczenia wezwania, drugie wzywające do wskazania numeru PESEL skarżącego (k: 20 i 23). Oba wymienione wezwania zostały nadane do strony w jednej przesyłce. Przesyłka ta, po dwukrotnym awizowaniu w dniu 7 i 15 listopada 2024 r. została zwrócona w dniu 25 listopada 2024 r. Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie.
Jak wynika z treści zarządzenia z dnia 2 grudnia 2024 r., przesyłkę, a więc zawarte w niej wezwania, uznano za doręczone skarżącemu, w trybie art. 73 § 4 p.p.s.a., z dniem 21 listopada 2024 r.
Powołany przepis stanowi, że doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1. Przepis art. 73 § 1 p.p.s.a. określa natomiast, że w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65-68, art. 69 § 1 oraz art. 70-72, pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia określonego w § 2. Zauważyć należy, że z informacji ujawnionych na zwrotnym poświadczeniu odbioru przesyłki wynika, że zawiadomienie o korespondencji skierowanej do skarżącego spełniało wymóg z art. 73 § 2 p.p.s.a., zostało pozostawione w oddawczej skrzynce pocztowej.
W takim stanie faktycznym sprawy brak jest podstaw do kwestionowania prawidłowości dokonanego skarżącemu doręczenia w trybie zastępczym, o którym mowa w powołanym art. 73 § 4 p.p.s.a. W konsekwencji, również prawidłowym było stwierdzenie, że skuteczny termin do uzupełnienia przez stronę stwierdzonych braków skargi rozpoczął bieg z dniem 21 listopada i upływał z dniem 28 listopada 2024 r. Wobec bezsprzecznego nieuzupełnienia przez stronę wymienionych braków skargi do dnia wydania zaskarżonego postanowienia, Sąd I instancji prawidłowo zastosowała przepis art. 58 § 1 pkt 3 oraz przepis art. 220 § 3 p.p.s.a., które obligowały Sąd do odrzucenia tejże skargi z powodu nieuzupełnienia w wyznaczonym terminie braku formalnego i fiskalnego skargi.
Opisanej prawidłowości, jak już wspomniano na wstępie, nie zmienia podniesiona w uzasadnieniu zażalenia argumentacja oraz przedłożone na jej poparcie dokumentu. Skarżący zaprzecza bowiem aby za pośrednictwem Poczty Polskiej otrzymał jakiekolwiek wezwania w tej sprawie. Podnosi również, że "W szczególności w listopadzie 2024 roku skarżący nie otrzymał żadnych awiz w sprawie.". Na tę okoliczność strona przedłożyła trzy formularze reklamacyjne Poczty Polskiej wypełnione w dniu 14 lutego 2025 r. i przesłane operatorowi pocztowemu w dniu 17 lutego 2025 r.
Stwierdzić należy, że do dnia rozpoznania zażalenia strona nie przedłożyła odpowiedzi Poczty Polskiej na skierowaną do niej reklamację. Wobec tego brak jest jakichkolwiek podstaw do oceny zasadności podnoszonych w zażaleniu twierdzeń strony, tym bardziej brak jest podstaw do stwierdzenia, jak wskazuje skarżący, że nie otrzymał spornych wezwań.
Podsumowując, zażalenie okazało się nieskuteczne albowiem kontrola podjętych w sprawie przez Sąd I instancji czynności związanych ze skargą nie wykazała aby obarczone były one naruszeniami skutkującymi koniecznością uchylenia wydanego w sprawie postanowienia odrzucającego skargę strony na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia 23 lipca 2024 r.
Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.