II GZ 161/09
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuNaczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie na zarządzenie o opłacie kancelaryjnej, uznając brak podstaw do zwolnienia z jej uiszczenia.
Skarżący A. K. wniósł zażalenie na zarządzenie Przewodniczącego WSA wzywające do uiszczenia opłaty kancelaryjnej za odpis orzeczenia z uzasadnieniem. Skarżący argumentował trudną sytuacją materialną i rodzinną, wnioskując o zwolnienie z opłaty. Sąd I instancji pozostawił wniosek o prawo pomocy bez rozpoznania, a następnie odmówił jego przyznania, co zostało potwierdzone przez NSA. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie, wskazując, że opłata była zasadna, a skarżący nie wykazał, aby przed rozstrzygnięciem wniosku o prawo pomocy podjęto kroki w celu przymusowego wykonania wezwania.
Sprawa dotyczyła zażalenia A. K. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału VI Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 26 listopada 2007 r., sygn. akt VI SA/Wa 1628/06, w zakresie wezwania do uiszczenia opłaty kancelaryjnej. Opłata ta była związana z wnioskiem skarżącego o odpis orzeczenia z uzasadnieniem, wydanego w sprawie ze skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie licencji na wykonywanie transportu drogowego taksówką. Wojewódzki Sąd Administracyjny pierwotnie oddalił skargę A. K. Zarządzeniem z 26 listopada 2007 r. skarżący został wezwany do uiszczenia 100 zł opłaty kancelaryjnej w terminie 7 dni, pod rygorem ściągnięcia. A. K. wniósł zażalenie, jednocześnie wnioskując o zwolnienie z opłaty ze względu na trudną sytuację materialną i rodzinną (brak stałej pracy, opieka nad ojcem). Sąd I instancji najpierw pozostawił wniosek o prawo pomocy bez rozpoznania, a następnie odmówił jego przyznania. Naczelny Sąd Administracyjny, rozpoznając zażalenie, odwołał się do art. 227 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (p.p.s.a.), który przewiduje możliwość zażalenia na zarządzenia dotyczące kosztów sądowych. Sąd zauważył, że skarżący nie kwestionował wysokości opłaty, lecz jej zasadność w kontekście swojej sytuacji. Podkreślono, że zgodnie z art. 234 § 2 p.p.s.a., w przypadku złożenia wniosku o prawo pomocy przed rozstrzygnięciem wniosku, nie powinny być podejmowane kroki w celu przymusowej realizacji opłaty. Jednakże, NSA uznał, że wezwanie do uiszczenia opłaty było zasadne w świetle art. 234 § 1 p.p.s.a. i § 2 rozporządzenia Rady Ministrów w sprawie opłat kancelaryjnych, a skarżący nie wykazał, aby przed rozstrzygnięciem wniosku o prawo pomocy podjęto kroki zmierzające do przymusowego ściągnięcia opłaty. W związku z tym, zażalenie zostało oddalone na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Nie, zażalenie nie jest uzasadnione, jeśli opłata była zasadna, a przed rozstrzygnięciem wniosku o prawo pomocy nie podjęto kroków w celu przymusowego ściągnięcia opłaty.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że wezwanie do uiszczenia opłaty kancelaryjnej było zgodne z przepisami prawa, a skarżący nie wykazał, aby przed prawomocnym rozstrzygnięciem wniosku o prawo pomocy podjęto kroki zmierzające do przymusowego wykonania wezwania. Brak podstaw do uwzględnienia zażalenia.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
oddalono_skargę
Przepisy (5)
Główne
p.p.s.a. art. 227 § § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 234 § § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 234 § § 2
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości opłat kancelaryjnych pobieranych w sprawach sądowoadministracyjnych § § 2
Pomocnicze
p.p.s.a. art. 184
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Opłata kancelaryjna była zasadna zgodnie z przepisami. Skarżący nie wykazał, aby przed rozstrzygnięciem wniosku o prawo pomocy podjęto kroki w celu przymusowego wykonania wezwania.
Odrzucone argumenty
Trudna sytuacja materialna i rodzinna skarżącego jako podstawa do zwolnienia z opłaty kancelaryjnej przed prawomocnym rozstrzygnięciem wniosku o prawo pomocy.
Godne uwagi sformułowania
nie ma stałej pracy bowiem wraz z uchyleniem decyzji o udzieleniu licencji na wykonywanie transportu drogowego taksówką został pozbawiony środków do życia nie podważa wysokości opłaty, do której uiszczenia został zobowiązany, a z uwagi na ciężką sytuację materialną i rodzinną wnosi o zwolnienie z uiszczania opłaty za odpis orzeczenia z uzasadnieniem przed prawomocnym rozstrzygnięciem tego wniosku nie mogą być podejmowane kroki w celu przymusowej realizacji, czy też powodujące dla strony ujemne skutki procesowe
Skład orzekający
Marzenna Zielińska
przewodniczący sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Niska
Powoływalne dla: "Proceduralne aspekty związane z opłatami kancelaryjnymi i prawem pomocy w postępowaniu sądowoadministracyjnym."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji proceduralnej, gdzie wniosek o prawo pomocy nie został jeszcze rozstrzygnięty, a strona kwestionuje opłatę ze względów materialnych.
Wartość merytoryczna
Ocena: 3/10
Sprawa ma charakter czysto proceduralny i dotyczy opłat kancelaryjnych, co czyni ją mało interesującą dla szerszego grona odbiorców.
Sektor
transport
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyII GZ 161/09 - Postanowienie NSA Data orzeczenia 2009-07-29 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2009-07-10 Sąd Naczelny Sąd Administracyjny Sędziowie Marzenna Zielińska /przewodniczący sprawozdawca/ Symbol z opisem 6037 Transport drogowy i przewozy Hasła tematyczne Koszty sądowe Sygn. powiązane VI SA/Wa 1628/06 - Wyrok WSA w Warszawie z 2007-11-16 Skarżony organ Samorządowe Kolegium Odwoławcze Treść wyniku Oddalono zażalenie Powołane przepisy Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270 art. 227 § 1, art. 234 Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Dz.U. 2003 nr 221 poz 2192 § 2 Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości opłat kancelaryjnych pobieranych w sprawach sądowoadministracyjnych Sentencja Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący : sędzia NSA Marzenna Zielińska po rozpoznaniu w dniu 29 lipca 2009 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia A. K. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału VI Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z dnia 26 listopada 2007 r., sygn. akt VI SA/Wa 1628/06 w zakresie wezwania do uiszczenia opłaty kancelaryjnej w sprawie ze skargi A. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] czerwca 2006 r., nr [...] w przedmiocie uchylenia decyzji udzielającej licencji i odmowy wydania licencji na wykonywanie transportu drogowego taksówką postanawia: oddalić zażalenie. Uzasadnienie Wyrokiem z dnia 16 listopada 2007 r., sygn. akt VI SA/Wa 1628/06 Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. oddalił skargę A. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] czerwca 2006 r., nr [...] w przedmiocie uchylenia decyzji udzielającej licencji i odmowy wydania licencji na wykonywanie transportu drogowego. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału VI Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z dnia 26 listopada 2007 r. A. K. został wezwany do uiszczenia opłaty kancelaryjnej za odpis orzeczenia z uzasadnieniem sporządzonym na skutek wniosku skarżącego w kwocie 100 zł w terminie 7 dni od otrzymania wezwania pod rygorem ściągnięcia. A. K. wniósł zażalenie na powyższe zarządzenie wnosząc jednocześnie o zwolnienie z uiszczania opłaty za odpis orzeczenia wraz z uzasadnieniem. Wskazał, że nie ma stałej pracy bowiem wraz z uchyleniem decyzji o udzieleniu licencji na wykonywanie transportu drogowego taksówką został pozbawiony środków do życia. Dodatkowo skarżący opiekuje się częściowo sparaliżowanym ojcem a koszt jego rehabilitacji jest bardzo wysoki. Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. postanowieniem z dnia 6 lutego 2008 r. pozostawił wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania. Następnie postanowieniem z dnia 2 kwietnia 2008 r. Sąd ten odmówił skarżącemu przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie, a Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 12 czerwca 2008 r. oddalił zażalenie na powyższe postanowienie. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Art. 227 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) dalej: p.p.s.a., przewiduje możliwość wniesienia zażalenia na zarządzenie przewodniczącego oraz postanowienie wojewódzkiego sądu administracyjnego w przedmiocie kosztów sądowych, jeżeli strona nie składa środka odwoławczego co do istoty sprawy. Zażalenie przysługuje więc na każde zarządzenie przewodniczącego lub postanowienie sądu I instancji w przedmiocie kosztów sądowych i to niezależnie od tego, czy strona kwestionuje wysokość opłaty, czy też podstawę żądania tej opłaty. Z treści zażalenia wynika, że skarżący nie podważa wysokości opłaty, do której uiszczenia został zobowiązany, a z uwagi na ciężką sytuację materialną i rodzinną wnosi o zwolnienie z uiszczania opłaty za odpis orzeczenia z uzasadnieniem. Wskazać należy, że Sąd I instancji nie uwzględnił wniosku strony o przyznanie prawa pomocy. Art. 234 § 2 p.p.s.a. przewiduje, że jeżeli opłata kancelaryjna za odpis orzeczenia z uzasadnieniem, na skutek żądania zgłoszonego w terminie siedmiodniowym od ogłoszenia orzeczenia, nie zostanie uiszczona w terminie zakreślonym przed Sąd, Przewodniczący zarządzi ściągnięcie jej od strony, która złożyła wniosek. Zasadą jest, że opłaty tej nie uiszcza strona zwolniona od kosztów sądowych. W sytuacji, gdy strona w terminie zakreślonym jej przez Przewodniczącego czy Sąd, do uiszczenia opłaty złoży wniosek o przyznanie prawa pomocy, to przed prawomocnym rozstrzygnięciem tego wniosku nie mogą być podejmowane kroki w celu przymusowej realizacji, czy też powodujące dla strony ujemne skutki procesowe. W ocenie Sądu, skoro wezwanie do uiszczenia opłaty kancelaryjnej miało oparcie w art. 234 § 1 p.p.s.a., a jej wysokość zgodna była z § 2 rozporządzenia Rady Ministrów z 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości opłat kancelaryjnych pobieranych w sprawach sądowoadministracyjnych (Dz. U. Nr 221, poz. 2192), a skarżący nie wykazał by przed rozstrzygnięciem wniosku strony o przyznanie prawa pomocy Sąd I instancji podjął kroki w celu przymusowego wykonania wezwania to zażalenie z braku uzasadnionych podstaw należało stosownie do art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. oddalić.