II GZ 159/25

II GZ 159/25 - Postanowienie NSA
Data orzeczenia
2025-04-10
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2025-03-14
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Marcin Kamiński /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
652  Sprawy ubezpieczeń zdrowotnych
Hasła tematyczne
Odrzucenie skargi
Sygn. powiązane
VI SA/Wa 2691/24 - Postanowienie WSA w Warszawie z 2024-11-08
Skarżony organ
Prezes Narodowego Funduszu Zdrowia
Treść wyniku
Oddalono zażalenie
Powołane przepisy
Dz.U. 2024 poz 935
art. 12,art. 47 § 1,art. 49 § 1, art. 57 § 1, art. 58 § 1 pkt 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Marcin Kamiński po rozpoznaniu w dniu 10 kwietnia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia O. sp. z o.o. w C. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 8 listopada 2024 r. sygn. akt VI SA/Wa 2691/24 w przedmiocie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi O. sp. z o.o. w C. na decyzję Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia 25 czerwca 2024 r. nr 279/12/2024/Ub w przedmiocie podlegania obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego postanawia: oddalić zażalenie.
Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 8 listopada 2024 r., sygn. akt VI SA/Wa 2691/24, odrzucił skargę O. sp. z o.o. w C. (strona skarżąca, strona, spółka, skarżąca) na decyzję Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia (organ) z dnia 25 czerwca 2024 r. w przedmiocie podlegania obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego.
Z uzasadnienia powyższego orzeczenia wynika następujący stan faktyczny.
Pismem z dnia 25 lipca 2024 r. O O. sp. z o.o. w C. wniosła skargę na decyzję Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia 25 czerwca 2024 r. w przedmiocie podlegania obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego. W związku z tym, że skarga obarczona była brakami formalnymi, na mocy zarządzenia z dnia 14 sierpnia 2024 r., pełnomocnik skarżącej został wezwany do uzupełnienia braków formalnych skargi, w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania, pod rygorem jej odrzucenia, poprzez nadesłanie: oryginału lub poświadczonej za zgodność z oryginałem kopii pełnego odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego spółki obejmującego swym zakresem czasowy dzień udzielenia pełnomocnictwa oraz odpisu skargi celem doręczenia uczestnikowi postępowania (zarządzenie k. 1, wezwanie k. 34). Powyższe wezwanie zostało doręczone pełnomocnikowi strony w dniu 17 września 2024 r. W odpowiedzi na powyższe wezwanie, w terminie otwartym do uzupełnienia braków, strona przy piśmie z dnia 18 września 2024 r. nadesłała: informację odpowiadającą odpisowi pełnemu z Rejestru Przedsiębiorców oraz pismo zatytułowane "skarga", z oznaczeniem że jest to odpis.
Odrzucając skargę Sąd I instancji wskazał, że skardze nie można było nadać dalszego biegu, gdyż skarga zawierała braki formalne w postaci braku dołączenia odpisu skargi celem doręczenia uczestnikowi postępowania. WSA w Warszawie wskazał, że – jak wynika z akt sprawy – skarga składa się z 15 ponumerowanych stron, zaś nadesłane pismo mające stanowić odpis jest niekompletne (strona nadesłała 13 stron). Sąd Wojewódzki podniósł, że istotą odpisu jest jego pełna zgodność treściowa z oryginałem, a takie pismo na wezwanie w niniejszej sprawie nie zostało przedłożone, w związku z powyższym, brak formalny skargi w postaci jej odpisu nie został usunięty.
Zażalenie na powyższe postanowienie wniosła strona skarżąca, zaskarżając je w całości, wnosząc o jego uchylenie i nadanie sprawie dalszego biegu.
Zaskarżonemu postanowieniu strona skarżąca zarzuciła:
A. naruszenie art. 47 § 1 p.p.s.a. poprzez niewłaściwe jego zastosowanie i błędne uznanie, że strona nie uzupełniła braków formalnych w terminie, podczas gdy zostały one uzupełnione w sposób prawidłowy i w wyznaczonym czasie;
B. naruszenie art. 49 § 2 p.p.s.a. poprzez błędną wykładnię przesłanek dotyczących braku formalnego, skutkującą odrzuceniem skargi, mimo spełnienia wymogów formalnych przez stronę.
W uzasadnieniu podniesiono argumentację na poparcie zarzutów sformułowanych w petitum zażalenia.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Zażalenie jako pozbawione usprawiedliwionych podstaw podlegało oddaleniu.
Zgodnie z art. 57 § 1 w zw. z art. 47 § 1 p.p.s.a. do skargi jako pisma sądowego strony należy dołączyć jej odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich pozostałym stronom postępowania (a zatem – zgodnie z art. 12 p.p.s.a. – także uczestnikom postępowania), a ponadto, jeżeli w sądzie nie złożono załączników w oryginale, po jednym odpisie każdego załącznika do akt sądowych.
Ponieważ w przedmiotowej sprawie strona skarżąca, pomimo prawidłowego wezwania do uzupełnienia braków formalnych skargi w postaci niedołączenia jej odpisu celem doręczenia uczestnikowi postępowania (wezwanie w tym przedmiocie zostało skutecznie doręczone pełnomocnikowi skarżącej 17 września 2024 r.), nie uczyniła zadość ww. obowiązkowi procesowemu przez przedłożenie prawidłowo sporządzonego odpisu skargi w ustawowym terminie (pełnomocnik strony skarżącej w odpowiedzi na wezwanie przesłał w ustawowym terminie zdekompletowany egzemplarz skargi, który nie obejmował jej dwóch ostatnich stron: 14. i 15.), dlatego zasadnie kontrolowany Sąd Wojewódzki uznał, że wobec nieuzupełnienia ww. ogólnego braku formalnego skargi (art. 57 § 1 w zw. z art. 47 § 1 p.p.s.a.) wniesiona skarga podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z art. 49 § 1 i art. 47 §1 w zw. z art. 57 § 1 p.p.s.a.
Niewadliwa jest w związku z tym ocena, że w sytuacji, gdy strona dołącza do skargi jedynie jej "fragmentaryczny odpis" (a więc dokument, który tylko w części odpowiada treści oryginału), narusza swój obowiązek procesowy, o którym mowa w art. 47 § 1 p.p.s.a. Wnoszone odpisy pisma procesowego powinny zatem wiernie oddawać treść oryginału, gdyż tylko wtedy są rzeczywiście odpisami. Dokumentu nieodzwierciedlającego wiernie treści pisma procesowego nie można uznać za odpis, nawet jeśli strona, jej przedstawiciel lub pełnomocnik procesowy poświadczyli jego zgodność z oryginałem pismem procesowym (por. np. postanowienie NSA z dnia 14 czerwca 2024 r. , II GZ 256/24; postanowienie NSA z dnia 19 listopada 2024 r., II GZ 502/24). Z kolei brak przedłożenia w ustawowym terminie prawidłowo sporządzonego odpisu skargi oznacza, że skarga (i tym samym sprawa skargi) nie może otrzymać prawidłowego biegu, co uzasadnia zastosowanie sankcji procesowej na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z art. 49 § 1 p.p.s.a.
Mając na uwadze powyższe argumenty, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a. orzekł o oddaleniu zażalenia.