II GZ 151/22

II GZ 151/22 - Postanowienie NSA
Data orzeczenia
2022-06-30
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2022-05-02
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Wojciech Kręcisz /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6037 Transport drogowy i przewozy
Hasła tematyczne
Umorzenie postępowania
Sygn. powiązane
VI SA/Wa 2996/21 - Wyrok WSA w Warszawie z 2022-04-08
Skarżony organ
Inspektor Transportu Drogowego
Treść wyniku
Umorzono postępowanie
Powołane przepisy
Dz.U. 2019 poz 2325
art. 161 § 1 pkt 3, art. 197 § 1 i § 2
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Wojciech Kręcisz po rozpoznaniu w dniu 31 maja 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia M. Sp z o.o. w B. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 28 stycznia 2022 r., sygn. akt VI SA/Wa 2996/21 w zakresie odmowy wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi M. Sp z o.o. w B. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia 7 października 2021 r. nr BTM.KREPTD.SDR.573.56.2021.0158.90038 w przedmiocie cofnięcia wypisu z licencji wspólnotowej uprawniającej do wykonywania międzynarodowego zarobkowego przewozu drogowego i zawieszenia wydawania nowych świadectw kierowców postanawia: umorzyć postępowanie zażaleniowe
Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 28 stycznia 2022 r., sygn. akt VI SA/Wa 2996/21 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi M. Sp z o.o. w B. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia 7 października 2021r., w przedmiocie cofnięcia wypisu z licencji wspólnotowej i zawieszenie wydawania nowych świadectw kierowców.
Zażalenie na powyższe postanowienie wniosła Spółka i zarzuciła mu naruszenie:
1) art. 141 § 4 w zw. z art. 166 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.2022.329 ze zm., dalej p.p.s.a.) z uwagi na brak wskazania podstawy faktycznej rozstrzygnięcia oraz brak wyjaśnienia, dlaczego w ocenie Sądu okoliczności wskazane we wniosku nie pozwalają na stwierdzenie występowania przesłanek uzasadniających wstrzymanie wykonania decyzji,
2) art. 133 § 1 w zw. z art. 134 § 1 w zw. z art. 166 p.p.s.a. poprzez ich niezastosowanie i pominięcie przy rozpoznaniu wniosku o wstrzymanie wykonalności decyzji całości materiału dowodowego, lecz oparcie rozstrzygnięcia jedynie o treść samego wniosku,
3) art. 61 § 3 p.p.s.a. poprzez jego niezastosowanie, pomimo uprawdopodobnienia przez wnioskodawcę przesłanek warunkujących udzielenie ochrony w postaci wstrzymania wykonalności decyzji.
Ponadto wniosła o
1) dopuszczenie i przeprowadzenie dowodu z dokumentu w postaci ewidencji środków trwałych Skarżącej wskazujący, jakie środki trwałe posiada Skarżąca spółka- D. ciągnik siodłowy, K.- naczepa ciągnikowa, S.- naczepa, na fakt, iż działalność spółki powadzona jest wyłącznie w zakresie transportu drogowego towarów w oparciu z licencji wspólnotowej,
2) dopuszczenie i przeprowadzenie dowodu z odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego Skarżącej, na fakt przedmiotem działalności gospodarczej Skarżącej jest transport drogowy towarów,
3) zestawienie obrotów Skarżącej spółki za okres od 1.04.2021 do 17.02.2022 r., na fakt wskazania, iż skarżąca w przedmiotowym okresie osiągnęła dochody tylko i wyłącznie z tytułu działalności związanej z transportem drogowym towarów, na fakt, iż spółka Skarżąca osiągnęła obrót ww. okresie w wysokości 657.420,52 zł wyłącznie z tytułu transportu drogowego towarów.
W oparciu o powyższe wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania WSA w Warszawie.
Następnie wyrokiem z dnia 8 kwietnia 2022 r. sygn. akt VI SA/WA 2996/21 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę M. Sp z o.o. w B. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia 7 października 2021 r. w przedmiocie cofnięcia wypisu z licencji wspólnotowej i zawieszenia wydawania nowych świadectw kierowców.
Pismem z dnia 31 maja 2022 r., WSA w Warszawie poinformował, że w niniejszej sprawie nie wpłynął wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Stosownie do art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm. - zwanej dalej: "P.p.s.a.") sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynność, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. W przypadku, gdy wniosek o wstrzymanie wykonania aktu zostanie uwzględniony przez sąd, okres wywoływania skutków prawnych przez orzeczenie w tym przedmiocie został określony w art. 61 § 6 P.p.s.a. W przepisie tym, w brzmieniu nadanym mu przez art. 1 pkt 20 ustawy z dnia 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2015 r., poz. 658) wskazano, że wstrzymanie wykonania aktu lub czynności traci moc z dniem: 1) wydania przez sąd orzeczenia uwzględniającego skargę, 2) uprawomocnienia się orzeczenia oddalającego skargę.
Dla rozpoznania zażalenia istotne znaczenie ma fakt, iż w przedmiotowej sprawie dnia 8 kwietnia 2022 r. sygn. akt VI SA/WA 2996/21 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie prawomocnie oddalił skargę M. Sp z o.o. w B. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego.
Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że zażalenie jest bezprzedmiotowe, albowiem postępowanie zażaleniowe w zakresie wstrzymania wykonania decyzji jest postępowaniem akcesoryjnym w stosunku do postępowania głównego (merytorycznego), bez którego nie może istnieć, a które zakończyło się prawomocnym orzeczeniem.
W związku z powyższym, Naczelny Sąd Administracyjny uznał zaskarżone rozstrzygnięcie za prawidłowe i w oparciu o art. 161 § 1 pkt 3 w związku z art. 197 § 1 i § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji