II GZ 15/26

II GZ 15/26 - Postanowienie NSA
Data orzeczenia
2026-02-19
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2026-01-14
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Dariusz Zalewski /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6461 Wynalazki
Hasła tematyczne
Odrzucenie skargi
Sygn. powiązane
VI SA/Wa 1620/25 - Postanowienie WSA w Warszawie z 2025-09-11
Skarżony organ
Urząd Patentowy RP
Treść wyniku
Oddalono zażalenie
Powołane przepisy
Dz.U. 2026 poz 143
art. 53 § 1, art. 58 § 1 pkt 2
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Dariusz Zalewski po rozpoznaniu w dniu 19 lutego 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia W. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 11 września 2025 r., sygn. akt VI SA/Wa 1620/25 w zakresie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi W. K. na decyzję Urzędu Patentowego Rzeczpospolitej Polskiej z dnia 9 sierpnia 2023 r., nr DZ-WW.P.443415.28.achm w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie zgłoszenia wynalazku postanawia: oddalić zażalenie.
Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, postanowieniem z 11 września 2025 r., sygn. akt VI SA/Wa 1620/25 odrzucił skargę W. K. (dalej: "skarżący") na decyzję Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej z 9 sierpnia 2023 r. nr DZ-WW.P.443415.28.achm w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie zgłoszenia wynalazku.
W uzasadnieniu WSA wskazał, że z akt administracyjnych sprawy wynika, że zaskarżona decyzja została odebrana przez skarżącego 16 sierpnia 2023 r. Z kolei skarga została wniesiona pismem z 5 maja 2025 r., a więc z uchybieniem ustawowego terminu 30-dniowego na wniesienie skargi. Wobec tego koniecznym było jej odrzucenie na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm., dalej jako "p.p.s.a.").
Na powyższe skarżący wniósł zażalenie. Podniósł w nim zarzut niezbadania wszystkich okoliczności uchybienia terminu oraz wagi postępowania administracyjnego. Zdaniem skarżącego przedmiotowa skarga została wniesiona w ustawowym terminie ze względu na fakt, że skarga na inne postanowienie organu z 31 października 2023 r., nr DZ-WK.P.443415.856.2023.30.mpawl została skutecznie wniesiona do WSA, rozpoznana, a obecnie oczekuje na rozpoznanie skarga kasacyjna od wyroku sygn. akt VI SA/Wa 6448/23. Ponadto skarżący złożył w dniach 12 i 14 sierpnia 2024 r. skargi na przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach VI SA/Wa 3046/24 i VI SAB/Wa 82/24.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 53 § 1 p.p.s.a., skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a p.p.s.a.
Zgodnie zaś z art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a., skarga podlega odrzuceniu, jeśli została wniesiona z uchybieniem terminu. Należy podkreślić, że regulacja zawarta w art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. ma charakter związany, co oznacza, że w przypadku wniesienia skargi po upływie terminu do jej wniesienia, sąd ma obowiązek odrzucić skargę bez badania przyczyn naruszenia terminu. Z kolei Naczelny Sąd Administracyjny kontroluje, czy w danej sprawie rzeczywiście nie został dochowany termin na dokonanie czynności procesowej, a w konsekwencji – czy Sąd I instancji zasadnie skargę odrzucił. W toku takiego postępowania Naczelny Sąd Administracyjny nie bada natomiast tego, z jakich powodów doszło do ewentualnego uchybienia terminowi do wniesienia skargi.
W rozpoznawanej sprawie Sąd I instancji zasadnie przyjął, że skarga została wniesiona z uchybieniem terminu określonego w art. 53 § 1 p.p.s.a., czego następstwem było jej odrzucenie na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. Jak wynika bowiem z akt sprawy, zaskarżona decyzja została doręczona skarżącemu 16 sierpnia 2023 r. W związku z powyższym termin do wniesienia skargi upłynął w dniu 15 września 2023 r. Złożenie skargi 5 maja 2025 r. nastąpiło zatem znacznie po upływie ustawowego terminu do jej wniesienia, bo o około półtora roku po nim.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji.