II GZ 131/15

II GZ 131/15 - Postanowienie NSA
Data orzeczenia
2015-03-31
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2015-02-26
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Zofia Przegalińska /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6559
Hasła tematyczne
Wstrzymanie wykonania aktu
Sygn. powiązane
III SA/Wr 127/14 - Wyrok WSA we Wrocławiu z 2015-10-16
II GZ 506/14 - Postanowienie NSA z 2014-09-17
Skarżony organ
Zarząd Województwa
Treść wyniku
Oddalono zażalenie
Powołane przepisy
Dz.U. 2012 poz 270
art. 61 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Zofia Przegalińska po rozpoznaniu w dniu 31 marca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia Gminy K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 12 grudnia 2014 r., sygn. akt III SA/Wr 127/14 w zakresie odmowy wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi Gminy K. na decyzję Zarządu Województwa [...] z dnia [...] grudnia 2013 r., nr [...] w przedmiocie określenia kwoty dofinansowania przypadającej do zwrotu postanawia: oddalić zażalenie.
Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny we W. postanowieniem z dnia 12 grudnia 2014 r., sygn. akt III SA/Wr 127/14, działając na podstawie art. 61 § 1, 3 i 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej: p.p.s.a.) odmówił wstrzymania wykonania decyzji w sprawie z wniosku Gminy K. na decyzję Zarządu Województwa [...] z dnia [...] grudnia 2013 r. w przedmiocie określenia kwoty środków przypadających do zwrotu z tytułu dofinansowania projektu.
W uzasadnieniu postanowienia Sąd wskazał, że strona wnosząca skargę we wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji nie przedstawiła żadnych okoliczności na jego poparcie. Obowiązek wykazania we wniosku przesłanek zawartych w art. 61 § 3 p.p.s.a. - przedstawienia konkretnych zdarzeń i dokumentów, które mogłyby uprawdopodobnić, że wykonanie zaskarżonej decyzji faktycznie spowoduje znaczną szkodę lub powstanie trudnych do odwrócenia skutków – spoczywa na stronie.
Gmina K. w zażaleniu na powyższe postanowienie wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia i wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Do zażalenia dołączono m.in. uchwałę budżetową Gminy na rok 2013, 2014, projekt uchwały budżetowej na rok 2015, wieloletnią prognozę finansową Gminy K. na lata 2015 – 2016, informację pokontrolną Zarządu Województwa [...].
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 61 § 3 p.p.s.a. sąd może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżanego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Ciężar dowodu w zakresie wykazania powyższych okoliczności, stanowiących podstawę do wstrzymania wykonania zaskarżanego aktu spoczywa na wnioskodawcy i sprowadza się do przedstawienia konkretnych zdarzeń, które mogłyby uprawdopodobnić, że wykonanie zaskarżonego orzeczenia faktycznie spowoduje znaczną szkodę lub powstanie trudnych do odwrócenia skutków. Podkreślić przy tym trzeba, że do wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków nie jest wystarczające samo twierdzenie strony.
W okolicznościach sprawy trafnie Sąd I instancji stwierdził, że zawarty w skardze wniosek strony skarżącej nie zawiera jakichkolwiek okoliczności, które pozwalałyby na uznanie, iż wykonanie zaskarżonego postanowienia może wywołać dla skarżącej niebezpieczeństwo, o którym mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a.
W interesie strony leży takie sformułowanie wniosku, by powołane w nim okoliczności wskazywały na konieczność udzielenia jej ochrony. Nie jest wystarczające, by okoliczności przemawiające za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji występowały w sprawie - sąd musi mieć o nich wiedzę i możliwość zweryfikowania tej wiedzy, a dostarczenie odpowiednich informacji i dokumentów w tym zakresie obciąża stronę.
Wskazując na powyższe, Sąd I instancji zasadnie ocenił zawarty w skardze wniosek jako niespełniający ww. wymogów, skoro nie przytoczono w nim żadnych okoliczności świadczących o możliwości niebezpieczeństw, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a.
W odniesieniu natomiast do argumentacji zażalenia podkreślić trzeba, że rozpoznawany środek zaskarżenia nie służy do uzupełnienia złożonego w sprawie wniosku o wstrzymanie wykonania aktu administracyjnego. Zatem podniesienie okoliczności, które przemawiałyby za przyjęciem wystąpienia niebezpieczeństw wskazanych w art. 61 § 3 p.p.s.a. dopiero na etapie postępowania zażaleniowego nie może podważać prawidłowości postanowienia Sądu I instancji, bowiem nie pozwala na skuteczne sformułowanie pod adresem tego Sądu zarzutu naruszenia prawa. Nie jest natomiast rzeczą Naczelnego Sądu Administracyjnego w postępowaniu zażaleniowym analiza złożonego wraz z tym zażaleniem wniosku o wstrzymanie wykonania aktu lub czynności, ale kontrola legalności oceny zaprezentowanej przez Sąd I instancji. W rozpoznanym zażaleniu wadliwości tej oceny skarżąca nie wykazała.
W tym stanie sprawy, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. oddalił zależenie.