II GZ 536/13

Naczelny Sąd Administracyjny2013-09-26
NSAAdministracyjneŚredniansa
koszty sądowepomoc prawna z urzęduwynagrodzenie radcy prawnegopostępowanie administracyjneNSAWSAzażalenierozporządzenie Ministra SprawiedliwościPrawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

NSA uchylił postanowienie WSA w sprawie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, przyznając radcy prawnemu wyższe wynagrodzenie zgodne z wartością przedmiotu sporu.

Radca prawny zaskarżył postanowienie WSA dotyczące zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, domagając się wyższego wynagrodzenia. Sąd pierwszej instancji zasądził kwotę 295,20 zł, opierając się na stawce za czynności w sprawach innych niż dotyczące należności pieniężnych. NSA uznał, że sprawa dotyczyła należności pieniężnej, a stawka powinna być ustalona na podstawie § 6 pkt 5 rozporządzenia, co skutkowało przyznaniem kwoty 2400 zł plus VAT.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w wyroku z dnia 20 maja 2013 r. (sygn. akt V SA/Wa 2593/12) zasądził od Skarbu Państwa na rzecz radcy prawnego I. K. kwotę 295,20 zł tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Radca prawny zaskarżył to postanowienie zażaleniem, domagając się zmiany poprzez zasądzenie kwoty 2400 zł plus VAT, zarzucając naruszenie § 14 ust. 2 pkt 1 lit. a rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. W uzasadnieniu wskazał, że przedmiotem sprawy była decyzja ustalająca kwotę nienależnie pobranych płatności w wysokości 19606,13 zł, co kwalifikuje sprawę jako dotyczącą należności pieniężnej. Naczelny Sąd Administracyjny uznał zażalenie za zasadne. Analizując przepisy rozporządzenia, NSA stwierdził, że § 14 ust. 2 pkt 1 lit. a dotyczy spraw, których przedmiotem jest należność pieniężna. Ponieważ wpis sądowy w tej sprawie był stosunkowy i zależał od wysokości należności pieniężnej (ponad 10.000 zł do 50.000 zł), NSA przyjął, że stawka minimalna również powinna być od niej zależna. Zgodnie z § 6 pkt 5 rozporządzenia, przy wartości przedmiotu sprawy powyżej 10.000 zł do 50.000 zł, stawka minimalna wynosi 2400 zł, która powinna być powiększona o podatek VAT. W związku z tym NSA uchylił zaskarżone postanowienie i przyznał radcy prawnemu I. K. kwotę 2952 zł (w tym 2400 zł wynagrodzenia plus 552 zł VAT) tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej. Dodatkowo, NSA orzekł o zwrocie uiszczonego przez radcę prawnego wpisu od zażalenia, powołując się na art. 227 p.p.s.a.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (1)

Odpowiedź sądu

Wysokość wynagrodzenia radcy prawnego ustanowionego z urzędu w sprawie dotyczącej należności pieniężnej powinna być ustalana na podstawie stawek minimalnych określonych w § 6 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości, zależnych od wartości przedmiotu sporu, a nie stawek za czynności w sprawach innych niż dotyczące należności pieniężnych.

Uzasadnienie

Sąd uznał, że skoro wpis sądowy był stosunkowy i zależał od wysokości należności pieniężnej, to stawka minimalna wynagrodzenia radcy prawnego również powinna być od niej zależna, zgodnie z § 6 pkt 5 rozporządzenia.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

uchylono_decyzję

Przepisy (7)

Główne

rozporządzenie art. 6 § pkt 5

Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu

Podstawa do ustalenia stawki minimalnej wynagrodzenia radcy prawnego w sprawie dotyczącej należności pieniężnej powyżej 10.000 zł do 50.000 zł.

Pomocnicze

rozporządzenie art. 14 § ust. 2 pkt 1 lit. a

Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu

Niewłaściwie zastosowane przez WSA do ustalenia wynagrodzenia w sprawie dotyczącej należności pieniężnej.

p.p.s.a. art. 188

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

p.p.s.a. art. 197 § § 2

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

p.p.s.a. art. 250

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

p.p.s.a. art. 227

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Podstawa do zwrotu wpisu od zażalenia w przedmiocie kosztów sądowych.

Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi art. 1 § pkt 2

Podstawa do ustalenia wysokości wpisu sądowego od skargi w zależności od wartości należności pieniężnej.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Sprawa dotyczyła należności pieniężnej, co uzasadnia zastosowanie stawki wynagrodzenia radcy prawnego z § 6 pkt 5 rozporządzenia. Wysokość wpisu sądowego była zależna od wartości należności pieniężnej, co potwierdza charakter sprawy.

Godne uwagi sformułowania

Przedmiotem sprawy była skarga na decyzję utrzymującą w mocy decyzję ustalającą kwotę nienależnie pobranych płatności z tytułu wspierania gospodarstw niskotowarowych w wysokości 19606,13 zł. Zatem skoro wysokości wpisu sądowego zależała od wysokości należności pieniężnej to przyjąć należy, że stawki minimalne również są od niej zależne.

Skład orzekający

Henryk Wach

przewodniczący sprawozdawca

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Ustalanie wysokości wynagrodzenia radcy prawnego z urzędu w sprawach dotyczących należności pieniężnych w postępowaniu sądowoadministracyjnym."

Ograniczenia: Dotyczy konkretnych stawek i przepisów rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości obowiązujących w dacie orzekania.

Wartość merytoryczna

Ocena: 5/10

Sprawa dotyczy ważnego aspektu praktycznego dla prawników – prawidłowego ustalania kosztów pomocy prawnej z urzędu. Choć nie jest to sprawa o przełomowym znaczeniu prawnym, jej rozstrzygnięcie ma bezpośrednie przełożenie na praktykę.

Jak NSA prawidłowo wycenił pomoc prawną z urzędu? Kluczowe rozstrzygnięcie w sprawie kosztów.

Dane finansowe

WPS: 19 606,13 PLN

Sektor

rolnictwo

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
II GZ 536/13 - Postanowienie NSA
Data orzeczenia
2013-09-26
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2013-09-09
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Henryk Wach /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6559
Hasła tematyczne
Koszty sądowe
Sygn. powiązane
V SA/Wa 2593/12 - Wyrok WSA w Warszawie z 2013-05-20
II GSK 1795/13 - Wyrok NSA z 2014-12-30
Skarżony organ
Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
Treść wyniku
Uchylono zaskarżone postanowienie i przyznano pełnomocnikowi wynagrodzenie z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej
Powołane przepisy
Dz.U. 2013 poz 490
§ 14 ust. 2 pkt 1 lit. a
Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez  Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu. - tekst jednolity
Dz.U. 2012 poz 270
art. 188, art. 227, art. 250
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Henryk Wach po rozpoznaniu w dniu 26 września 2013 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia radcy prawnego I. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z dnia 20 maja 2013 r. sygn. akt V SA/Wa 2593/12 w zakresie zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej w sprawie ze skargi J. P. na decyzję Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w W. z dnia [...] października 2012 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia kwoty nienależnie pobranych płatności z tytułu gospodarstw niskotowarowych postanawia: 1. uchylić zaskarżone postanowienie; 2. przyznać ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. na rzecz radcy prawnego I. K., tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu kwotę 2952 (dwa tysiące dziewięćset pięćdziesiąt dwa) złote, w tym tytułem wynagrodzenia kwotę 2400 (dwa tysiące czterysta) złotych podwyższoną o stawkę 23 % podatku od towarów i usług tj. 552 (pięćset pięćdziesiąt dwa) złote; 3. zwrócić ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. na rzecz radcy prawnego I. K. kwotę 100 (sto) złotych tytułem uiszczonego wpisu od zażalenia.
Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. postanowieniem zawartym w wyroku z dnia 20 maja 2013 r., sygn. akt V SA/Wa 2593/12, zasądził od Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, na rzecz r.pr. I. K., tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu kwotę 295,20 zł, w tym tytułem wynagrodzenia kwotę 240 zł i tytułem 23 % podatku od towarów i usług kwotę 55,20 zł w sprawie ze skargi J. P. na decyzję Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego ARiMR w W. z dnia [...] października 2012 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia kwoty nienależnie pobranych płatności z tytułu wspierania gospodarstw niskotowarowych. Jako podstawę orzeczenia o kosztach Sąd podał art. 200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t.: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej: p.p.s.a.).
Radca prawy I. K. (dalej: wnioskodawca) zażaleniem zaskarżył wskazane postanowienie w całości, wnosząc o jego zmianę poprzez zasądzenie na jego rzecz od Skarbu Państwa tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu kwoty 2400 zł + VAT, oraz zasądzenie kosztów postępowania zażaleniowego według norm przepisanych.
Postanowieniu zarzucił naruszenie § 14 ust. 2 pkt 1 lit. a rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (j.t.: Dz. U. z 2013 r., poz. 490, dalej: rozporządzenie) poprzez zasądzenie na jego rzecz kwoty 240 zamiast 2400 zł.
W uzasadnieniu postanowienia wnioskodawca wskazał, że przedmiotem sprawy była decyzja utrzymująca w mocy decyzję ustalającą kwotę nienależnie pobranych płatności z tytułu wspierania gospodarstw niskotowarowych w wysokości 19606,13 zł. Przedmiotem zaskarżenia była zatem należność pieniężna, a przy ustalaniu wysokości wynagrodzenia radcy prawnego ustanowionego w urzędu zastosowanie powinien mieć § 14 ust. 2 pkt 1 lit. a rozporządzenia.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zażalenie zasługuje na uwzględnienie.
Przepisy rozporządzenia w § 14 ust. 2 pkt 1 określają stawki minimalne w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji, wprowadzając dwa kryteria ustalenia ich wysokości, a mianowicie kryterium wartości przedmiotu sporu i kryterium przedmiotowe. Kryterium wartości przedmiotu sporu odsyła do uregulowań zawartych w § 6 tego rozporządzenia. Natomiast według kryterium przedmiotowego podzielono sprawy, w których radca prawny dokonywał czynności na te, których przedmiotem jest decyzja lub postanowienie Urzędu Patentowego i na inne sprawy.
Przepis § 14 ust. 2 pkt 1 lit. a rozporządzenia stanowi podstawę określenia stawki za czynności radcy prawnego wówczas, gdy przedmiotem zaskarżenia przed sądem administracyjnym I instancji była sprawa dotycząca należności pieniężnej.
Przedmiotem sprawy była skarga na decyzję utrzymującą w mocy decyzję ustalającą kwotę nienależnie pobranych płatności z tytułu wspierania gospodarstw niskotowarowych w wysokości 19606,13 zł. Przewodniczący Wydziału V zarządzeniem z dnia 22 listopada 2012 r. wezwał wnoszącego skargę J. P. do uiszczania wpisu sądowego od skargi w kwocie 589 zł, stosownie do § 1 pkt 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193), który stanowi, że wpis stosunkowy zależy od wysokości należności pieniężnej objętej zaskarżonym aktem i wynosi ponad 10.000 zł do 50.000 zł – 3 % wartości zaskarżenia, nie mniej jednak niż 400 zł. Zatem skoro wysokości wpisu sądowego zależała od wysokości należności pieniężnej to przyjąć należy, że stawki minimalne również są od niej zależne. Zgodnie z § 6 pkt 5 rozporządzenia stawki minimalne wynoszą przy wartości przedmiotu sprawy powyżej 10.000 zł do 50.000 zł – 2.400 zł. Kwota ta winna być powiększona o 23 % podatek od towarów i usług.
Zaskarżone postanowienie uchylono z wymienionych powodów i na podstawie art. 188 w zw. z art. 197 § 2 i art. 250 p.p.s.a. rozpoznano wniosek kierując się wskazanymi podstawami obliczania wynagrodzenia radcy prawnego.
Naczelny Sąd Administracyjny orzekł o zwrocie uiszczonego wpisu od zażalenia, bowiem zgodnie z art. 227 p.p.s.a. nie pobiera się opłat sądowych od postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przedmiocie kosztów sądowych, jeżeli strona nie składa środka odwoławczego co do istoty sprawy.

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI