II GZ 1235/16

II GZ 1235/16 - Postanowienie NSA
Data orzeczenia
2017-01-31
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2016-11-18
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Cezary Pryca /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6537 Egzekucja należności pieniężnych, do których  nie stosuje się przepisów Ordynacji podatkowej (art. 34 ust. 3  ustawy o f
644  Środki zapewniające wykonanie orzeczeń Sądu
Hasła tematyczne
Inne
Sygn. powiązane
I SA/Sz 201/12 - Wyrok WSA w Szczecinie z 2013-04-10
Skarżony organ
Starosta
Treść wyniku
Oddalono zażalenie
Powołane przepisy
Dz.U. 2016 poz 718
art. 184, art. 197, art. 198, art. 230 par 1, art. 239 par 1 pkt 4, art. 244 , art. 245
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity
Publikacja w u.z.o.
ONSAiWSA nr 3/2018 poz. 45
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Cezary Pryca po rozpoznaniu w dniu 31 stycznia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia M. T. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 12 października 2016 r. sygn. akt I SA/Sz 201/12 w zakresie wezwania do uiszczenia wpisu sądowego w sprawie ze skargi M. T. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 10 kwietnia 2013 r. sygn. akt I SA/Sz 201/12, oddalającego skargę M. T. na niewykonanie prawomocnego wyroku z dnia 4 listopada 2011 r. sygn. akt I SA/Sz 577/11 przez Starostę [A.] postanawia: oddalić zażalenie.
Uzasadnienie
Przewodniczący Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie zarządzeniem z dnia [...] października 2016 r. sygn. akt I SA/Sz 201/12 na podstawie art. 220 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.; dalej: p.p.s.a.) wezwał M. T. do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 7 września 2016 r. odrzucające zażalenie złożone na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 23 czerwca 2016 r., sygn. akt I SA/Sz 201/12 odrzucającym zażalenie w sprawie o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 10 kwietnia 2013 r., sygn. akt I SA/Sz 201/12 oddalającego skargę M. T. na niewykonanie prawomocnego wyroku z dnia 4 listopada 2011 r., sygn. akt I SA/Sz 577/11 przez Starostę P., w kwocie 100 złotych stosownie do § 2 ust. 1 pkt 7 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2003 r., Nr 221, poz. 2193 ze zm.; dalej: Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r.) w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu, pod rygorem odrzucenia zażalenia.
Zażalenie na powyższe zarządzenie wniosła M. T.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zażalenie nie znajduje usprawiedliwionych podstaw.
Zgodnie z treścią art. 230 § 1 p.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismami, o których mowa w powołanym przepisie są skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania (§ 2). Wysokość należnych w postępowaniu przed sądami administracyjnymi wpisów została uregulowana w przywołanym Rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r., które w § 2 ust. 1 pkt 7 określa, że wpis stały wynosi w sprawach zażaleń na postanowienia wojewódzkich sądów administracyjnych 100 złotych.
Naczelny Sąd Administracyjny na wstępie zauważa, że rozpoznawane zażalenie zostało złożone na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału I WSA w Szczecinie z dnia [...] października 2016 r. wzywające do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 100 zł od zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 7 września 2016 r. odrzucające zażalenie złożone na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 23 czerwca 2016 r. w przedmiocie odrzucenia zażalenia w sprawie ze skargi M. T. w sprawie o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 10 kwietnia 2013 r., sygn. akt I SA/Sz 201/12 oddalającego skargę M. T. na niewykonanie prawomocnego wyroku z dnia 4 listopada 2011 r., sygn. akt I SA/Sz 577/11 przez Starostę P.
Wobec tego należy zaznaczyć, że toczące się postępowanie zainicjowane zostało wniesieniem skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia.
Przede wszystkim przed dokonaniem oceny zgodności z prawem przedmiotowego zarządzenia należy podkreślić, że M. T. postanowieniem z dnia 25 kwietnia 2012 r., sygn. akt I SA/Sz 201/12 Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie przyznał prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata. Wyżej opisane prawo pomocy zostało przyznane w postępowaniu w którym WSA w Szczecinie wydał wyrok z dnia 10 kwietnia 2013 r. o sygn. akt I SA/Sz 201/12 od którego to właśnie M. T. wniosła skargę o stwierdzenie jego niezgodności z prawem.
Stosownie do art. 239 § 1 p.p.s.a. nie mają obowiązku uiszczania kosztów sądowych [...] strona, której przyznane zostało prawo do pomocy w postępowaniu przed sądem administracyjnym (prawo pomocy), w zakresie określonym w prawomocnym postanowieniu o przyznaniu tego prawa (art. 239 § 1 pkt 4 p.p.s.a.).
Z powyższego przepisu wynika, że prawo pomocy przyznane na podstawie prawomocnego orzeczenia sądu obejmuje w całości postępowanie wywołane wniesieniem skargi, tj. postępowanie zwykłe. Ponadto w uchwale Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 2 grudnia 2010 r., sygn. akt II GPS 2/10 wskazano również, że przyznane stronie prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w całości lub ustanowienia adwokata (radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego) przyznane stronie w sprawie ze skargi, na podstawie art. 244 i art. 245 p.p.s.a., obejmuje postępowanie ze skargi o wznowienie postępowania w tej sprawie.
W tym stanie rzeczy należy stwierdzić, że prawo pomocy przyznane w postępowaniu zakończonym prawomocnym orzeczeniem nie obejmuje postępowania wywołanego skargą o stwierdzenie niezgodności z prawem tegoż orzeczenia. W takiej sytuacji skarga ta nie jest kolejnym środkiem zaskarżenia, charakterystycznym w razie uruchomienia kontroli instancyjnej. Można wobec tego uznać, że celem tego postępowania jest dochodzenie roszczenia odszkodowawczego od Skarbu Państwa na podstawie art. 417 § 1 k.c. za naruszającą prawo działalność orzeczniczą sądu jako władzy publicznej i stanowi niezbędny prejudykat do dochodzenia takiego odszkodowania. Wobec tego nie można uznać, iż jest ono kontynuacją postępowania w sprawie zapoczątkowanej wniesieniem skargi i zakończonej prawomocnym orzeczeniem. Przede wszystkim postępowanie to nie zmierza do wzruszenia kwestionowanego orzeczenia jak w przypadku postępowania wywołanego skargą kasacyjną czy skargą o wznowienie postępowania (por. postanowienie NSA z dnia 12 marca 2013 r. o sygn. akt II OZ 160/13 oraz z dnia 19 listopada 2014 r. sygn. akt I OZ 1040/14; postanowienie WSA we Wrocławiu z dnia 10 marca 2014 r. o sygn. akt IV SA/Wr 171/09; J. Drachal, A. Wiktorowska, G. Rząsa; Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, wyd. 4., Wyd. C.H. Beck, str. 1188; J.P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, wyd. 5., LexisNexis, str. 716).
Wobec powyższego należy przyjąć, że skoro prawo pomocy w zakresie całkowitym przyznane M. T. w postępowaniu wywołanym wniesieniem skargi tj. postępowaniu zwykłym nie obejmuje postępowania wywołanego wniesieniem skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia, to w postępowaniu tym skarżąca jest zobowiązana do uiszczenia kosztów sądowych.
Naczelny Sąd Administracyjny przechodząc zatem do oceny zgodności z prawem zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I WSA w Szczecinie z dnia 12 października 2016 r., wydanego w sprawie sygn. akt I SA/Sz 201/12 uznał, że jest ono zgodne z prawem.
Przede wszystkim zarządzenie to zostało wydane na skutek wezwania do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia na postanowienie odrzucające zażalenie złożone na postanowienie odrzucające zażalenia w sprawie o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia. Wobec tego należało wezwać skarżącą do uiszczenia wpisu sądowego w tej sprawie. Ponadto stwierdzić należy, że zarządzenie to prawidłowo określało kwotę należnego wpisu od zażalenia, a także precyzowało podstawę prawną żądania, zakreślało termin do uiszczenia opłaty sądowej, wskazywało rygor niezastosowania się przez stronę do wezwania. Ponieważ skarżąca nie przedstawiła stosownej argumentacji podważającej prawidłowość zarządzenia, zażalenie należało oddalić.
Z przytoczonych powodów Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 i art. 198 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.