II GZ 1200/16

II GZ 1200/16 - Postanowienie NSA
Data orzeczenia
2016-11-24
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2016-11-07
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Małgorzata Rysz /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
652  Sprawy ubezpieczeń zdrowotnych
Hasła tematyczne
Odrzucenie skargi kasacyjnej
Sygn. powiązane
II GSK 2551/17 - Wyrok NSA z 2020-01-08
VI SA/Wa 3565/14 - Wyrok WSA w Warszawie z 2015-09-14
II GZ 229/17 - Postanowienie NSA z 2017-03-31
Skarżony organ
Prezes Narodowego Funduszu Zdrowia
Treść wyniku
Uchylono zaskarżone postanowienie
Powołane przepisy
Dz.U. 2016 poz 718
art. 194 par. 1, par. 2, par. 4, art. 46 par. 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Małgorzata Rysz po rozpoznaniu w dniu 24 listopada 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia W. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 24 marca 2016 r. sygn. akt VI SA/Wa 3565/14 w zakresie odrzucenia skargi kasacyjnej w sprawie ze skargi W. K. na decyzję Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia [...] lipca 2014 r., nr [...] w przedmiocie ustalenia podlegania obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie
Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 24 marca 2016 r., odrzucił skargę kasacyjną W. K. na postanowienie tego Sądu z dnia 16 lutego 2016 r., którym to postanowieniem Sąd odrzucił skargę kasacyjną wniesioną od wyroku Sądu z dnia 14 września 2015 r., sygn. akt VI SA/Wa 3565/14, z uwagi na brak uiszczenia w terminie 7 dni wpisu sądowego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wskazał, że zgodnie z art. 194 § 1 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2016 r., poz. 718 dalej p.p.s.a.), na postanowienie odrzucające skargę kasacyjną przysługuje zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego. W myśl natomiast art. 46 § 1 pkt 2 p.p.s.a. każde pismo strony powinno zawierać oznaczenie rodzaju pisma. Przepis art. 178 p.p.s.a. stanowi, że wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie.
Sąd I instancji wskazał, że skoro skarżący nie wystąpił z właściwie zredagowanym środkiem odwoławczym, nie nazywając go zażaleniem, to podlegał on odrzuceniu na podstawie art. 178 p.p.s.a.
W. K. wniósł zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, domagając się jego uchylenia.
Zaskarżonemu orzeczeniu zarzucił naruszenie art. 178 p.p.s.a. poprzez jego zastosowanie i w konsekwencji odrzucenie skargi jako niewłaściwego środka odwoławczego w sytuacji, w której nie nazwa środka odwoławczego, ale jego treść rozstrzyga o jego dopuszczalności i zasadności.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zażalenie zasługuje na uwzględnienie.
Środkiem odwoławczym, który przysługuje na odrzucenie skargi kasacyjnej, zgodnie z art. 194 § 1 pkt 7 p.p.s.a., jest zażalenie. Skarżący popełnił błąd tytułując środek odwoławczy od postanowienia odrzucającego skargę kasacyjną jako "skarga kasacyjna". Należy się jednak zgodzić ze skarżącym, że samo mylne oznaczenie pisma procesowego nie powinno prowadzić do jego odrzucenia.
Kluczowe znaczenie ma tu zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego art. 46 § 1 p.p.s.a., który stanowi, iż każde pismo strony powinno zawierać, m.in., oznaczenie rodzaju pisma (art. 46 § 1 pkt 2 ustawy) i osnowę wniosku lub oświadczenia (art. 46 § 1 pkt 3 ustawy). Oznaczenie rodzaju pisma polega na wskazaniu określenia zgodnego z treścią pisma i nazwą, jaką takiemu pismu nadają przepisy ustawy (np. zażalenie bądź skarga/skarga kasacyjna). Z kolei osnowa wniosku lub oświadczenia to merytoryczna treść, jaką wniosek lub oświadczenie zawiera. Winno z niej wynikać, jaki jest faktyczny zamiar wnoszącego pismo. W zasadzie oba omawiane elementy pisma strony powinny ze sobą korelować. Trudności interpretacyjne stwarza sytuacja, gdy treść pisma i wynikający z niej zamiar wnoszącego pismo nie są zgodne z oznaczeniem pisma. W takich sytuacjach priorytet należy przyznać treści pisma, bowiem z niej wynika intencja strony. Naczelny Sąd Administracyjny podziela opinię Sądu Najwyższego wyrażoną w postanowieniu z dnia 8 grudnia 1997 r., III CKN 289/97, iż niewłaściwe oznaczenie rodzaju pisma nie może wywoływać dla strony ujemnych skutków, jeżeli z treści pisma wynika, jak jest jego rodzaj, a każde pismo, niezależnie od tego, jakie oznaczenie nada mu strona, winno być rozpoznane zgodnie z intencją strony zawartą w treści pisma. Stąd też jeśli z pisma wynika dostatecznie wyraźnie - jak w niniejszej sprawie - zamiar zaskarżenia postanowienia odrzucającego skargę kasacyjną, należy, niezależnie od oznaczenia takiego pisma, potraktować je jako zażalenie, bowiem taki środek zaskarżenia przysługuje od postanowienia o odrzuceniu skargi kasacyjnej. W konsekwencji należy zbadać czy pismo strony spełnia wymogi formalne przewidziane w ustawie Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi dla zażalenia.
Należy wskazać, że o tym, że środek zaskarżenia jest niedopuszczalny świadczy nie tylko jego oznaczenie, ale również: termin, w którym je złożono (7 dni od otrzymania postanowienia o odrzuceniu skargi kasacyjnej – art. 194 § 2 p.p.s.a.), sporządzenie zażalenia, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej przez adwokata lub radcę prawnego (art. 194 § 4 p.p.s.a.), a także czy czyni zadość wymaganiom dla pisma w postępowaniu sądowym oraz czy zawiera wskazanie zaskarżonego postanowienia i wniosek o jego zmianę lub uchylenie i zwięzłe uzasadnienie.
Zauważyć należy, że pismo strony nazwane "skargą kasacyjną" wszystkie powyższe wymogi spełniało. Zostało wniesione w terminie zakreślonym w art. 194 § 2 p.p.s.a. (7 dni od dnia otrzymania postanowienia WSA w Warszawie z dnia 16 lutego 2016 r. o odrzuceniu skargi kasacyjnej), zostało sporządzone przez adwokata, zawierało wskazanie zaskarżonego postanowienia oraz wniosek o jego uchylenie.
W świetle powyższych rozważań odrzucenie, pisma strony jako niedopuszczalnej "skargi kasacyjnej" strony, bez zbadania, czy spełnia ono wymogi konieczne dla zażalenia, nie zasługuje na aprobatę.
Wobec tego Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 185 § 1 p.p.s.a. w zw. z art. 197 § 2 p.p.s. orzekł jak w sentencji.