II GZ 111/17

II GZ 111/17 - Postanowienie NSA
Data orzeczenia
2017-02-28
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2017-02-01
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Joanna Kabat-Rembelska /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6559
Hasła tematyczne
Odrzucenie skargi
Sygn. powiązane
V SA/Wa 2814/16 - Postanowienie WSA w Warszawie z 2016-12-08
Skarżony organ
Prezes Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
Treść wyniku
Oddalono zażalenie
Powołane przepisy
Dz.U. 2012 poz 270
art. 52 § 3, art. 53, art. 58
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Joanna Kabat-Rembelska po rozpoznaniu w dniu 28 lutego 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia [A.] Sp. j. w R. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 8 grudnia 2016 r., sygn. akt V SA/Wa 2814/16 w sprawie ze skargi [A.] Sp. j. w R. na rozstrzygnięcie Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] czerwca 2016 r. znak [...] w przedmiocie przyznania pomocy finansowej ze środków unijnych postanawia: oddalić zażalenie.
Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z 8 grudnia 2016 r. na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718, dalej: p.p.s.a.) odrzucił skargę M. Sp. jawna w R. na rozstrzygnięcie Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z [...] czerwca 2016 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania pomocy finansowej ze środków unijnych.
W uzasadnieniu Sąd pierwszej instancji podał, że Agencja Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa zaskarżonym pismem (rozstrzygnięciem) odmówiła przyznania pomocy skarżącej spółce w zakresie poddziałania 4.2 "Wsparcie inwestycji w przetwarzanie produktów rolnych, obrót nimi lub ich rozwój" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020. Rozstrzygnięcie to zostało doręczone skarżącej w dniu [...] lipca 2016 r.
Skarżąca pismem z [...] lipca 2016 r. (data nadania) wezwała organ do usunięcia naruszenia prawa.
Wobec nieotrzymania odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa w terminie 60 dni skarżąca [...] września 2016 r. złożyła skargę na opisane rozstrzygnięcie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie za pośrednictwem Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa.
Po wniesieniu skargi tj. [...] września 2016 r. spółka otrzymała odpowiedź Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa datowaną na dzień [...] września 2016 r.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, a z ostrożności procesowej o odrzucenie, podnosząc, że skarga została złożona po upływie terminu do jej wniesienia.
Sąd pierwszej instancji stwierdził, że skarżąca wystąpiła z wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa [...] lipca 2016 r. Wezwanie to wpłynęło do Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa [...] lipca 2016 r. Organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie w terminie określonym w art. 52 § 3 p.p.s.a. Rozpoczął bieg termin do wniesienia skargi liczony od dnia wniesienia wezwania, który to upłynął [...] września 2016 r., tj. przed doręczeniem stronie skarżącej odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa z [...] września 2016 r. W związku z tym, że skarga została złożona [...] września 2016 r., należało przyjąć, że nastąpiło to z uchybieniem terminu do jej wniesienia, a w konsekwencjai odrzucić skargę.
M. sp. jawna złożyła zażalenie na postanowienie Sądu pierwszej instancji wnosząc o jego uchylenie.
Skarżąca zarzuciła naruszenie art. 53 § 2 oraz art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. polegające na błędnym uznaniu, że bieg terminu 60 dni na wniesienie skargi do WSA rozpoczyna się w dacie nadania wezwania do usunięcia naruszenia prawa w placówce pocztowej, podczas gdy przepis ten powinien być rozumiany w ten sposób, że bieg terminu rozpoczyna się w dacie wpływu wezwania do organu.
W odpowiedzi na zażalenie Agencja Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa wniosła o jego oddalenie oraz zasądzenie kosztów postępowania.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zażalenie jest niezasadne.
Kontroli instancyjnej poddane zostało postanowienie Sądu pierwszej instancji wydane w oparciu o art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. Przepis ten stanowi, że Sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Terminy wniesienia skargi do sądu administracyjnego reguluje art. 53 p.p.s.a.
Stosownie do tego przepisu skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie (§ 1 ). W przypadkach, o których mowa w art. 52 § 3 i 4 p.p.s.a (tj. jeżeli skarga musi być poprzedzona wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa), skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa (§ 2). Termin 60 dni liczony od dnia wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa jest ostatecznym terminem do złożenia skargi do sądu administracyjnego, w sytuacji gdy organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie bądź gdy organ udzielił takiej odpowiedzi, jednakże została ona doręczona stronie już po upływie 60-dniowego terminu liczonego od dnia wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa.
Z treści art. 53 § 2 p.p.s.a. wynika, że już z dniem wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa rozpoczyna bieg termin sześćdziesięciu dni na wniesienie skargi, mimo że sprawa udzielenia odpowiedzi na to wezwanie jest otwarta. W okresie biegu terminu organ może udzielić odpowiedzi na wezwanie i w takim przypadku dalszy bieg tego terminu staje się bezprzedmiotowy, ponieważ od dnia doręczenia odpowiedzi na wezwanie rozpoczyna bieg termin trzydziestu dni (liczony od dnia doręczenia tej odpowiedzi). Jeżeli natomiast w tym okresie organ nie udzieli odpowiedzi na wezwanie, to nieprzerwanie biegnie termin sześćdziesięciu dni, liczony od dnia wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa (uchwała Naczelnego Sądu Administracyjnego z 2 kwietnia 2007 r. o sygn. akt II OPS 2/07, dostępna w Internecie pod adresem: http://orzeczenia.nsa.gov.pl).
Z treści powołanych przepisów wynika jasno, że dla ustalenia, że doszło do uchybienia terminu niezbędne jest jednoznaczne ustalenie początku i końca biegu terminu.
W rozpoznawanej sprawie WSA prawidłowo przyjął, że termin do wniesienia skargi rozpoczął swój bieg w dniu następującym po dacie wniesienia przez skarżącą wezwania do usunięcia naruszenia prawa, tj. w dniu [...] lipca 2016 r. i upłynął w dniu [...] września 2016 r. Tymczasem skarżąca wniosła skargę w dniu [...] września 2016 r., a więc po upływie terminu. W sytuacji gdy organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie skarżącego w terminie, skargę należało wnieść w terminie 60 dni od dnia wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa, tj. [...] września 2016 r.
Zgodnie z art. 53 § 1 p.p.s.a.a skargę do sądu administracyjnego wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Z treści art. 53 § 2 p.p.s.a. wynika, że skarga może być wniesiona w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi na wezwanie do sumienia naruszenia prawa albo w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania. Termin sześćdziesięciodniowy jest zatem terminem maksymalnym do skutecznego wniesienia skargi, który w razie udzielenia odpowiedzi przez organ staje się bezskuteczny. Zastępuje go termin trzydziestodniowy, który liczy się od doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie.
Dla oceny dochowania terminu do wniesienia skargi bez znaczenia jest że organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie w terminie określonym art. 52 § 3 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny podziela pogląd Sądu pierwszej instancji, że okoliczność daty doręczenia odpowiedzi pozostawała bez wpływu na bieg terminu do wniesienia skargi, gdyż w sytuacji, kiedy organ nie udzieli odpowiedzi na wezwanie strona zobowiązana jest do wniesienia skargi najpóźniej w terminie 60 dni od dnia wniesienia wezwania. W związku z powyższym skarga wniesiona przez skarżącą w [...] września 2016 r. złożona została po upływie przewidzianego prawem terminu i z powyższych względów podlegała odrzuceniu.
Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a, oddalił zażalenie.