II GW 99/25

Naczelny Sąd Administracyjny2026-01-27
NSAAdministracyjneŚredniansa
spór o właściwośćspór kompetencyjnyzawiadomienie o zbyciu pojazduorgan rejestracji pojazduprzedsiębiorstwo wielozakładoweNSAprawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymiprawo o ruchu drogowym

NSA oddalił wniosek o rozstrzygnięcie sporu o właściwość w sprawie zawiadomienia o zbyciu pojazdu z powodu braku jednoznacznych dowodów na ustalenie organu ostatniej rejestracji pojazdu.

Spółka G. Sp. z o.o. Sp. j. złożyła do NSA wniosek o rozstrzygnięcie negatywnego sporu o właściwość między Starostą Poznańskim a Prezydentem Miasta Elbląg w sprawie przyjęcia zawiadomienia o zbyciu pojazdu. Po zmianie stanowiska przez Starostę, organy wzajemnie odsyłały sprawę. NSA oddalił wniosek, wskazując na brak w aktach sprawy dokumentów pozwalających na jednoznaczne ustalenie organu właściwego do rozpoznania sprawy, w szczególności miejsca ostatniej rejestracji pojazdu.

Wnioskodawca, G. Sp. z o.o. Sp. j., zwrócił się do Naczelnego Sądu Administracyjnego o rozstrzygnięcie negatywnego sporu o właściwość między Starostą Poznańskim a Prezydentem Miasta Elbląg. Spór dotyczył organu właściwego do przyjęcia zawiadomienia o zbyciu pojazdu. Spółka przez lata składała zawiadomienia do Starosty Poznańskiego, jednak w październiku 2024 r. Starosta zmienił zdanie, wskazując na właściwość organu rejestracji pojazdu. Następnie Prezydent Miasta Elbląg przekazał sprawę z powrotem do Starosty Poznańskiego, który odmówił jej załatwienia, uznając właściwość Prezydenta. Wnioskodawca domagał się wskazania właściwego organu. Starosta Poznański wniósł o uznanie Prezydenta Miasta Elbląg za właściwego, powołując się na przepisy Prawa o ruchu drogowym dotyczące przedsiębiorstw wielozakładowych. Prezydent Miasta Elbląg stwierdził, że spółka nie dokonywała rejestracji pojazdu w jego urzędzie. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił wniosek, argumentując, że brak jest w aktach sprawy dokumentów (np. dowodu rejestracyjnego, wpisów w CEP) pozwalających na jednoznaczne ustalenie miejsca ostatniej rejestracji pojazdu w chwili jego zbycia. Sąd podkreślił, że rozstrzygnięcie sporu o właściwość nie może być abstrakcyjne i wymaga precyzyjnego ustalenia stanu faktycznego, co w tym przypadku nie było możliwe na podstawie przedstawionych materiałów.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (1)

Odpowiedź sądu

Naczelny Sąd Administracyjny nie może rozstrzygnąć sporu o właściwość, jeśli brakuje w aktach sprawy dokumentów pozwalających na jednoznaczne ustalenie stanu faktycznego, w szczególności miejsca ostatniej rejestracji pojazdu w chwili jego zbycia.

Uzasadnienie

Sąd podkreślił, że rozstrzygnięcie sporu o właściwość wymaga precyzyjnego ustalenia stanu faktycznego na podstawie akt sprawy. Brak dowodów (np. dowodu rejestracyjnego, wpisów w CEP) uniemożliwia wskazanie właściwego organu, a orzeczenie NSA nie może być abstrakcyjne.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

inne

Przepisy (9)

Główne

p.p.s.a. art. 15 § § 1 pkt 4

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

NSA rozpoznaje spory o właściwość pomiędzy organami jednostek samorządu terytorialnego oraz między tymi organami a organami administracji rządowej.

p.p.s.a. art. 4

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Definicja sporu o właściwość jako sytuacji, w której przynajmniej dwa organy jednocześnie uważają się za właściwe (spór pozytywny) lub każdy z nich uważa się za niewłaściwy (spór negatywny).

p.p.s.a. art. 15 § § 2

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Podstawa do orzekania przez NSA w sprawach sporów o właściwość.

p.p.s.a. art. 151

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Podstawa do orzekania przez NSA w sprawach sporów o właściwość.

p.p.s.a. art. 166

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Podstawa do orzekania przez NSA w sprawach sporów o właściwość.

p.p.s.a. art. 64 § § 3

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Podstawa do orzekania przez NSA w sprawach sporów o właściwość.

p.p.s.a. art. 193

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Podstawa do orzekania przez NSA w sprawach sporów o właściwość.

Pomocnicze

u.p.r.d art. 78 § ust. 2 pkt 1

Ustawa z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym

Wskazuje na właściwość organu ze względu na miejsce ostatniej rejestracji pojazdu dla przedsiębiorstw wielozakładowych.

u.p.r.d art. 78 § ust. 2a

Ustawa z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym

Wskazuje na właściwość organu ze względu na miejsce ostatniej rejestracji pojazdu dla przedsiębiorstw wielozakładowych.

Argumenty

Godne uwagi sformułowania

orzeczenie Naczelnego Sądu Administracyjnego rozstrzygające spór o właściwość nie może być abstrakcyjne, czyli pozbawione odniesienia do konkretnej sprawy aby spór o właściwość mógł zostać rozstrzygnięty, konieczne jest uprzednie precyzyjne ustalenie stanu faktycznego sprawy

Skład orzekający

Gabriela Jyż

przewodniczący

Dorota Dąbek

członek

Joanna Sieńczyło - Chlabicz

sprawozdawca

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Ustalanie właściwości organu w sprawach sporów kompetencyjnych, zwłaszcza w kontekście zawiadomień o zbyciu pojazdów przez przedsiębiorstwa wielozakładowe, oraz znaczenie kompletności materiału dowodowego dla rozstrzygnięcia."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji negatywnego sporu o właściwość i braku dokumentacji. Orzeczenie podkreśla ogólną zasadę konieczności ustalenia stanu faktycznego.

Wartość merytoryczna

Ocena: 5/10

Sprawa dotyczy typowego problemu proceduralnego w administracji – sporu o właściwość, który jest istotny dla praktyków prawa administracyjnego, ale mało interesujący dla szerokiej publiczności.

Kto jest właściwy? NSA nie rozstrzygnął sporu o zawiadomienie o zbyciu pojazdu z powodu braków w dokumentacji.

Sektor

transport

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
II GW 99/25 - Postanowienie NSA
Data orzeczenia
2026-01-27
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2025-06-03
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Dorota Dąbek
Gabriela Jyż /przewodniczący/
Joanna Sieńczyło - Chlabicz /sprawozdawca/
Symbol z opisem
6032 Inne z zakresu prawa o ruchu drogowym
643  Spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego (art. 22 § 1 pkt 1 Kpa) oraz między tymi organami
Hasła tematyczne
Spór kompetencyjny/Spór o właściwość
Skarżony organ
Prezydent Miasta~Starosta
Treść wyniku
Oddalono wniosek
Powołane przepisy
Dz.U. 2024 poz 935
art. 4, art. 15 § 1 pkt 4
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)
Sentencja
Dnia 27 stycznia 2026 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Gabriela Jyż Sędzia NSA Dorota Dąbek Sędzia NSA Joanna Sieńczyło-Chlabicz (spr.) po rozpoznaniu w dniu 27 stycznia 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej wniosku G. Sp. z o.o. Sp. j. z siedzibą w W. z dnia 22 kwietnia 2025 r. o rozstrzygnięcie sporu o właściwość pomiędzy Starostą Poznańskim a Prezydentem Miasta Elbląg w przedmiocie zawiadomienia o zbyciu pojazdu postanawia: oddalić wniosek.
Uzasadnienie
Wnioskiem z dnia 22 kwietnia 2025 r. G. Sp. z o.o. Sp. j. z siedzibą w W. (dalej: wnioskodawca, spółka) zwróciła się do Naczelnego Sądu Administracyjnego o rozstrzygnięcie negatywnego sporu o właściwość powstałego między Starostą Poznańskim a Prezydentem Miasta Elbląg, przez wskazanie organu właściwego do rozpoznania zgłoszenia o zbyciu pojazdu marki Dacia Duster o nr rej. [...], złożonego przez spółkę.
W uzasadnieniu wniosku spółka wyjaśniła, że na przestrzeni wielu lat swojej działalności składała zbiorcze zawiadomienia o zbyciu pojazdów według miejsca swojej siedziby do Starosty Poznańskiego. Przez wiele lat organ administracji publicznej nie podważał swoich kompetencji do załatwiania tego typu spraw. Jednakże w październiku 2024 r. Starosta Poznański zmienił swoje stanowisko uznając, że właściwym organem do przyjęcia zawiadomienia spółki o zbyciu pojazdu jest organ rejestracji pojazdu.
W dniu 13 stycznia 2025 r. spółka złożyła do Prezydenta Miasta Elbląg zawiadomienie o zbyciu ww. pojazdu, zgodnie ze stanowiskiem wcześniej prezentowanym przez Starostę Poznańskiego. Jednakże w piśmie z dnia 14 stycznia 2025 r. Prezydent Miasta Elbląg zawiadomił spółkę o przekazaniu sprawy do Starosty Poznańskiego.
Następnie, w odpowiedzi z dnia 30 stycznia 2025 r. Starosta Poznański stwierdził, że właściwym do rozpoznania sprawy jest Prezydent Miasta Elbląg i odmówił jej załatwienia.
Zatem żaden z organów administracji publicznej nie uznał się za właściwy do rozpoznania sprawy spółki.
W odpowiedzi na wniosek, Starosta Poznański wniósł o uznanie Prezydenta Miasta Elbląg, jako organu właściwego do załatwienia sprawy spółki. Wskazując na treść art. 78 ust. 2 pkt 1 i art. 78 ust. 2a ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym (t.j. Dz. U. z 2023 r. poz. 1047 ze zm.; dalej: u.p.r.d) wyjaśnił, że spółka jest przedsiębiorstwem wielozakładowym, w związku z czym zawiadomienie o zbyciu przedmiotowego pojazdu należy przekazać organowi właściwemu ze względu na miejsce ostatniej rejestracji pojazdu.
Natomiast Prezydent Miasta Elbląg w odpowiedzi na wniosek stwierdził, że spółka nie dokonywała rejestracji przedmiotowego pojazdu w tut. Urzędzie.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Stosownie do art. 15 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej: p.p.s.a.) w zw. z art. 4 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje spory o właściwość powstałe pomiędzy organami jednostek samorządu terytorialnego i między samorządowymi kolegiami odwoławczymi oraz spory kompetencyjne między organami tych jednostek a organami administracji rządowej. Przez spór o właściwość, o którym mowa w powyższych przepisach, należy rozumieć sytuację, w której przynajmniej dwa organy administracji publicznej jednocześnie uważają się za właściwe do załatwienia konkretnej sprawy (spór pozytywny) lub też każdy z nich uważa się za niewłaściwy do jej załatwienia (spór negatywny).
Jak wynika z treści wniosku, negatywny spór o właściwość w niniejszej sprawie zaistniał pomiędzy Starostą Poznańskim a Prezydentem Miasta Elbląg w przedmiocie przyjęcia zawiadomienia o zbyciu pojazdu.
Naczelny Sąd Administracyjny zaznacza, że zagadnienie organu właściwego do przyjęcia zawiadomienia o nabyciu lub zbyciu pojazdu w przypadku "przedsiębiorstw wielozakładowych" (fakt występowania takiego podmiotu w niniejszej sprawie pozostaje poza sporem) było już wielokrotnie przedmiotem jego rozstrzygania. Należy przy tym w pełni podzielić poglądy prawne prezentowane w dotychczasowym orzecznictwie, że organem właściwym do przyjęcia zawiadomienia o zbyciu pojazdu jest organ rejestracji pojazdu w chwili jego zbycia (zob. np. postanowienia NSA z dnia: 29 lipca 2025 r., sygn. akt II GW 75/25; 3 lipca 2025 r., sygn. akt: II GW 19/25, II GW 56/25; 25 kwietnia 2025 r., sygn. akt II GW 10/25; 14 listopada 2025 r., sygn. akt II GW 74/24; II GW 73/24).
Jednakże w niniejszej sprawie negatywny spór o właściwość nie kwalifikuje się do pozytywnego rozstrzygnięcia, albowiem przedłożone Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu przez spółkę materiały oraz wyjaśnienia organów będących w sporze nie pozwalają na jednoznaczne ustalenie miejsca rejestracji przedmiotowego pojazdu w chwili jego zbycia. W aktach sprawy brak jest jakiegokolwiek dokumentu w tym zakresie, tj. np. dowodu rejestracyjnego pojazdu, czy też aktualnego stanu wpisów w Centralnej Ewidencji Pojazdów. Wnioskodawca zawracając się o rozstrzygnięcie sporu o właściwość nie przedstawił nawet kopii zawiadomienia o zbyciu przedmiotowego pojazdu. Natomiast złożył szereg zawiadomień kierowanych do innych organów, które nie dotyczą pojazdu marki Dacia Duster o nr rej. [...]. W tym kontekście wymaga stwierdzenia, że orzeczenie Naczelnego Sądu Administracyjnego rozstrzygające spór o właściwość nie może być abstrakcyjne, czyli pozbawione odniesienia do konkretnej sprawy (zob. postanowienie NSA z dnia 30 czerwca 2015 r., sygn. akt II GW 13/15).
Powyższej okoliczności nie sposób również wywieść z treści odpowiedzi Prezydenta Miasta Elbląg na wniosek spółki o rozstrzygnięcie sporu o właściwość. W żadnym miejscu tej odpowiedzi Prezydent nie potwierdził, że był organem rejestracji ww. pojazdu w chwili jego zbycia. To w powiązaniu z brakiem w aktach sprawy jakichkolwiek dokumentów powoduje, że nie można ustalić w sposób pewny i jednoznaczny organu ostatniej rejestracji pojazdu, którego dotyczyło zgłoszenie. Na gruncie powołanego powyżej orzecznictwa NSA, braki te uniemożliwiają wskazanie właściwego organu do rozpoznania sprawy spółki.
W tym miejscu należy podkreślić, że aby spór o właściwość mógł zostać rozstrzygnięty, konieczne jest uprzednie precyzyjne ustalenie stanu faktycznego sprawy, bowiem tylko dla konkretnego stanu faktycznego możliwe jest zastosowanie właściwych przepisów prawa materialnego (zob. postanowienie NSA z dnia 28 stycznia 2021 r., sygn. akt II GW 63/20). Nie ulega wątpliwości, że w postępowaniu w sprawach sporów o właściwość Naczelny Sąd Administracyjny nie ustala samodzielnie stanu faktycznego sprawy, lecz orzeka na podstawie akt sprawy (por. np. postanowienia NSA z dnia: 24 marca 2013 r., sygn. akt II GW 9/15; 26 września 2014 r., sygn. akt II OW 64/14; 14 kwietnia 2016 r., sygn. akt II GW 4/16).
Analiza przedłożonych przez wnioskodawcę materiałów oraz odpowiedzi organów dowodzi, że rozstrzygnięcie pozytywne przedmiotowego sporu przez wskazanie organu właściwego w sprawie nie jest możliwe na podstawie przedstawionego przez spółkę stanu faktycznego.
Mając na względzie powyższe argumenty, Naczelny Sąd Administracyjny działając na podstawie art. 15 § 2 w zw. z art. 151 i art. 166 oraz w zw. z art. 64 § 3 p.p.s.a. i art. 193 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI