II GW 18/25

II GW 18/25 - Postanowienie NSA
Data orzeczenia
2025-07-15
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2025-01-28
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Marek Krawczak
Mirosław Trzecki /sprawozdawca/
Wojciech Kręcisz /przewodniczący/
Symbol z opisem
6037 Transport drogowy i przewozy
643  Spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego (art. 22 § 1 pkt 1 Kpa) oraz między tymi organami
Hasła tematyczne
Spór kompetencyjny/Spór o właściwość
Skarżony organ
Starosta
Treść wyniku
Wskazano organ właściwy do rozpoznania sprawy
Powołane przepisy
Dz.U. 2024 poz 935
art. 4 w zw. z art. 15 § 1 pkt 4
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)
Dz.U. 2024 poz 1539
art. 7d ust. 1, art. 7 ust. 2
Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (t.j.)
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Wojciech Kręcisz Sędzia NSA Mirosław Trzecki (spr.) Sędzia del. WSA Marek Krawczak po rozpoznaniu w dniu 15 lipca 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej wniosku Starosty Łowickiego z dnia 9 stycznia 2025 r. o rozstrzygnięcie sporu o właściwość pomiędzy Starostą Łowickim a Starostą Milickim w zakresie wszczęcia postępowania administracyjnego w zakresie zbadania wymogu dobrej reputacji przewoźnika drogowego zarządzającego transportem postanawia: wskazać Starostę Milickiego jako organ właściwy do załatwienia sprawy.
Uzasadnienie
Pismem z dnia 9 stycznia 2025 r. Starosta Łowicki, na podstawie art. 4 w zw. z art. 15 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2024 r. poz. 1685; dalej: p.p.s.a.) oraz art. 22 § 3 pkt 2 ustawy z 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz.U. z 2024 r. poz. 572; dalej: k.p.a.), wniósł o rozstrzygnięcie sporu o właściwość pomiędzy Starostą Milickim a Starostą Łowickim, poprzez wskazanie Starosty Milickiego jako organu właściwego do rozpoznania informacji Głównego Inspektoratu Transportu Drogowego z dnia 8 listopada 2024 r. o naruszeniach mogących stanowić podstawę do wszczęcia postępowania w sprawie zbadania dobrej reputacji dotyczącej P. L. jako zarządzającego transportem.
W uzasadnieniu wniosku podniesiono, że pismem z dnia 18 grudnia 2024 r. Starosta Milicki przekazał do Starostwa Powiatowego w Łowiczu opisaną wyżej informację GITD, powołując się na art. 65 § 1 k.p.a.
Starosta Łowicki wyjaśnił, że zgodnie z art. 7d ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (tekst jedn. Dz. U. z 2024 r. poz. 1539 ze zm.; dalej: u.t.d.) organ, o którym mowa w art. 7 ust. 2, wszczyna postępowanie administracyjne w zakresie spełniania wymogu dobrej reputacji przewoźnika drogowego, zarządzającego transportem lub osoby fizycznej, o której mowa w art. 7c. W art. 7 ust. 2 mowa zaś o organie właściwym w sprawach udzielenia, odmowy udzielenia, zmiany oraz zawieszenia lub cofnięcia zezwolenia na wykonywanie zawodu przewoźnika drogowego, i stosownie do ustawy, jest nim starosta właściwy dla siedziby przedsiębiorcy określonej w rejestrze przedsiębiorców w Krajowym Rejestrze Sądowym (KRS), a w przypadku przedsiębiorców będących osobami fizycznymi - adresu stałego miejsca wykonywania działalności gospodarczej określonego w Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej (CEIDG).
Dalej, z przesłanej dokumentacji sprawy wynika, że naruszenie miało miejsce w przedsiębiorstwie T. z siedzibą: P. [...], [...] P. w (Powiat Milicki). Zdaniem Starosty Łowickiego, ustalenia co do miejsca siedziby firmy transportowej, w której miało miejsce naruszenie (teren Powiatu Milickiego) przesądza, że właściwym do rozpoznania niniejszej sprawy jest Starosta Milicki. Nie ma tu bowiem znaczenia miejsce zamieszkania osoby zarządzającej transportem.
W odpowiedzi na wniosek Starosty Łowickiego Starosta Milicki stwierdził, że P. L. [...] listopada 2024 r. oświadczył, że od tego dnia nie jest już osobą odpowiedzialną za operacje transportowe jako osoba zarządzająca w firmie T. (P. [...], [...] M.), a jako swój adres zamieszkania podał miejscowość Z. w powiecie łowickim.
W niniejszej sprawie wszczęcie postępowania administracyjnego w zakresie spełniania wymogu dobrej reputacji dotyczyć może zatem osoby fizycznej zarządzającej transportem, która swoje miejsce zamieszkania posiada w innym miejscu niż miejsce wykonywania działalności gospodarczej przez przewoźnika, a ponadto nie jest już osobą zarządzającą transportem u tego przewoźnika. Wobec powyższego, zdaniem Starosty Milickiego, w kwestii określenia właściwości miejscowej organu administracji publicznej znajdzie zastosowanie art. 21 § 1 pkt 3 k.p.a. i powinna ona zostać określona według miejsca zamieszkania osoby fizycznej w kraju, a w okolicznościach niniejszej sprawy miejsce to znajduje się w Powiecie Łowickim.
Starosta Milicki wniósł o rozstrzygnięcie sporu poprzez wskazanie Starosty Łowickiego jako organu właściwego w sprawie zbadania dotyczącej zbadania dobrej reputacji zarządzającego transportem.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2024 r. poz. 935, ze zm.; dalej: p.p.s.a.), sądy administracyjne rozstrzygają spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego i między samorządowymi kolegiami odwoławczymi, o ile odrębna ustawa nie stanowi inaczej, oraz spory kompetencyjne między organami tych jednostek a organami administracji rządowej.
Pojęcie sporu, którym w przywołanym przepisie posługuje się ustawodawca, odnosi się do sytuacji, w której przynajmniej dwa organy administracji publicznej uważają się za właściwe w sprawie (spór pozytywny) albo każdy z organów uważa się za niewłaściwy (spór negatywny). Innymi słowy, spór o właściwość ma miejsce wówczas, gdy rozbieżność poglądów co do zakresu działania organów administracji publicznej dotyczy jednoczesnego przyjmowania lub wyłączania przez te organy własnych kompetencji do załatwiania indywidualnej sprawy administracyjnej w rozumieniu art. 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2024 r. poz. 572 ze zm.; dalej jako: k.p.a.), a więc sprawy, która w toku administracyjnego postępowania jurysdykcyjnego przed organem administracji publicznej podlega załatwieniu w drodze aktu administracyjnego, bądź w innej prawnej formie działania administracji publicznej podlegającej kontroli sądu administracyjnego (por. np. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z: 14 listopada 2006 r. sygn. akt II OW 51/06; 18 lutego 2009 r. sygn. akt I OW 14/09; 17 listopada 2009 r. sygn. akt I OW 180/09). Spory te Naczelny Sąd Administracyjny rozstrzyga na wniosek przez wskazanie organu właściwego do rozpoznania sprawy.
W rozpoznawanej sprawie zaistniały spór pomiędzy organami jest negatywnym sporem o właściwość. Żaden z pozostających w sporze organów nie uznaje się bowiem za właściwy do rozpoznania opisanej wyżej informacji Głównego Inspektoratu Transportu Drogowego z dnia 8 listopada 2024 r. o naruszeniach mogących stanowić podstawę do wszczęcia postępowania w sprawie zbadania dobrej reputacji osoby fizycznej zarządzającej transportem (P. L.) w przedsiębiorstwie T. z siedzibą w P. (powiat milicki). Spór o właściwość miejscową powstał w związku z okolicznością, że P. L. oświadczył, że od dnia [...] listopada 2024 r. nie jest już osobą odpowiedzialną za operacje transportowe jako osoba zarządzająca we wskazanym przedsiębiorstwie w Miliczu, a jako swój adres zamieszkania podał miejscowość Z. w powiecie łowickim. Starosta Milicki wywiódł, że w tym stanie faktycznym, do określenia, jaki właściwy miejscowo organ powinien rozpoznać informację GITD, zastosowanie powinien mieć art. 21 § 1 pkt 3 k.p.a., a właściwość miejscowa powinna zostać określona według miejsca zamieszkania osoby fizycznej.
W tej sytuacji należy wziąć pod uwagę, że z treści art. 7d ust. 1 u.t.d. wynika jednoznacznie, że postępowanie administracyjne w zakresie spełniania wymogu dobrej reputacji przewoźnika drogowego, zarządzającego transportem lub osoby fizycznej, uprawnionej do wykonywania zadań zarządzającego transportem w jego imieniu, wszczyna organ, o którym mowa w art. 7 ust. 2, tj. starosta właściwy dla siedziby przedsiębiorcy określonej w rejestrze przedsiębiorców w Krajowym Rejestrze Sądowym (KRS), a w przypadku przedsiębiorców będących osobami fizycznymi - adresu stałego miejsca wykonywania działalności gospodarczej określonego w Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej (CEIDG) (pkt 1).
Nie ulega wątpliwości i nie jest sporne, że informacja Głównego Inspektoratu Transportu Drogowego z dnia 8 listopada 2024 r. o naruszeniach mogących stanowić podstawę do wszczęcia postępowania w sprawie zbadania dobrej reputacji osoby fizycznej zarządzającej transportem dotyczyła przedsiębiorstwa, którego siedziba znajduje się w P., w powiecie milickim. W związku z tym, organem właściwym miejscowo do ewentualnego wszczęcia postępowania w związku opisaną informacją, z uwagi na treść art. 7d ust. 1 u.t.d., jest Starosta Milicki.
Na ocenę powyższą nie miała wpływu okoliczność zakończenia przez P. L. pełnienia funkcji osoby zarządzającej transportem w przedsiębiorstwie w Miliczu. Po pierwsze bowiem, ustawa nie przewiduje takiego odstępstwa od generalnej zasady właściwości starosty właściwego z uwagi na adres stałego miejsca wykonywania przez przedsiębiorcę działalności gospodarczej, a określonego w Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej. Po drugie, po wszczęciu postępowania, w zakresie spełniania wymogu dobrej reputacji, organ weryfikuje sposób i warunki wykonywania transportu drogowego (art. 7d ust. 3 u.t.d.), w tym m.in. bierze pod uwagę, czy liczba stwierdzonych naruszeń jest nieznaczna w stosunku do liczby kierowców zatrudnionych przez przedsiębiorcę bądź będących w jego dyspozycji oraz skali prowadzonych operacji transportowych (art. 7d ust. 4 pkt 1 u.t.d.). Tego rodzaju weryfikacja dokumentów i wynikających z nich danych, a także dokonywanie ocen wynikających z poczynionych ustaleń przez organ byłyby, chociażby z przyczyn technicznych i logistycznych co najmniej utrudnione, gdyby miały być prowadzone przez starostę powiatu innego niż ten, w którym znajduje się stałe miejsce wykonywania działalności gospodarczej przez przedsiębiorcę.
Mając na uwadze powyższe ustalenia i argumenty, Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że w sprawie, której dotyczy spór, organem właściwym do załatwienia sprawy jest Starosta Milicki.
W związku z powyższym, Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia, na podstawie art. 4 w związku z art. 15 § 2 p.p.s.a.