II GSK 918/22
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSprawa dotyczyła kary pieniężnej nałożonej na S. G. za przejazd pojazdem nienormatywnym bez wymaganego zezwolenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uchylił decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego, uznając, że organ nie rozważył możliwości odstąpienia od nałożenia kary zgodnie z art. 189f § 1 pkt 2 k.p.a. Sąd I instancji błędnie zinterpretował przepis art. 140aa ust. 4 P.r.d. w powiązaniu z art. 189a § 2 pkt 2 k.p.a., twierdząc, że nie wyłącza on stosowania art. 189f § 1 pkt 2 k.p.a. Naczelny Sąd Administracyjny, rozpoznając skargę kasacyjną Głównego Inspektora Transportu Drogowego, uznał ją za uzasadnioną. NSA podzielił stanowisko organu, że art. 140aa ust. 4 P.r.d. nie daje organowi prawa do odstąpienia od nałożenia kary, a jedynie określa przesłanki do nie wszczynania postępowania lub jego umorzenia. Ponadto, Sąd podkreślił, że naruszenie przepisów Prawa o ruchu drogowym dotyczące przejazdu pojazdem nienormatywnym bez zezwolenia oraz naruszenie przepisów ustawy o transporcie drogowym stanowią odrębne delikty administracyjne, realizujące różne cele. W związku z tym, nie zachodzą przesłanki do zastosowania art. 189f § 1 pkt 2 k.p.a., który dotyczy sytuacji, gdy za to samo zachowanie nałożono już karę przez inny organ lub strona została ukarana za wykroczenie lub skazana za przestępstwo, a wcześniejsza kara spełnia cele nałożenia kary administracyjnej. NSA uchylił zaskarżony wyrok WSA i oddalił skargę S. G., zasądzając od niego koszty postępowania.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: WysokaInterpretacja przepisów dotyczących kar za przejazd pojazdami nienormatywnymi, rozróżnienie deliktów administracyjnych w transporcie, stosowanie instytucji odstąpienia od nałożenia kary w postępowaniu administracyjnym.
Dotyczy specyficznej sytuacji przejazdu pojazdem nienormatywnym bez zezwolenia i możliwości odstąpienia od kary.
Zagadnienia prawne (3)
Czy przepis art. 140aa ust. 4 P.r.d. w zw. z art. 189a § 2 pkt 2 k.p.a. wyłącza stosowanie art. 189f § 1 pkt 2 k.p.a. w sprawie nałożenia kary pieniężnej za przejazd pojazdem nienormatywnym bez zezwolenia?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, art. 140aa ust. 4 P.r.d. nie stanowi o prawie organu do odstąpienia od nałożenia kary pieniężnej, a jedynie zawiera przesłanki do nie wszczynania postępowania lub jego umorzenia.
Uzasadnienie
NSA wyjaśnił, że art. 140aa ust. 4 P.r.d. nie daje organowi prawa do odstąpienia od nałożenia kary, a jedynie określa przesłanki do nie wszczynania postępowania lub jego umorzenia, co odróżnia go od instytucji odstąpienia od nałożenia kary uregulowanej w art. 189a § 2 k.p.a.
Czy kara za przejazd pojazdem nienormatywnym bez zezwolenia jest tożsama z karą za naruszenie obowiązków lub warunków przewozu drogowego, co uzasadniałoby zastosowanie art. 189f § 1 pkt 2 k.p.a.?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, są to odrębne delikty administracyjne realizujące różne cele.
Uzasadnienie
NSA podkreślił, że kara za przejazd pojazdem nienormatywnym ma na celu zapobieganie uszkodzeniom dróg i zagrożeniom w ruchu, podczas gdy kary z ustawy o transporcie drogowym zapobiegają naruszaniu obowiązków przewozowych. Różne cele i podstawy prawne oznaczają odrębność deliktów.
Czy Sąd I instancji naruszył art. 133 § 1 p.p.s.a. orzekając na podstawie akt sprawy?
Odpowiedź sądu
Nie.
Uzasadnienie
NSA uznał zarzut naruszenia art. 133 § 1 p.p.s.a. za nieuzasadniony, wskazując, że skarga kasacyjna nie wykazała, aby sąd oddalił skargę mimo niekompletnych akt, pominął istotną część akt lub oparł orzeczenie na własnych ustaleniach nieznajdujących odzwierciedlenia w aktach.
Przepisy (14)
Główne
p.p.s.a. art. 145 § § 1 pkt 1 lit. c)
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 151
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
k.p.a. art. 189f § § 1 pkt 2
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
P.r.d. art. 64 § ust. 1 pkt 1
Ustawa z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym
p.p.s.a. art. 188
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Pomocnicze
p.p.s.a. art. 134
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
k.p.a. art. 189a § § 2 pkt 2
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
P.r.d. art. 140aa § ust. 4
Ustawa z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym
p.p.s.a. art. 183 § § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 203 § pkt 2
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 205 § § 2
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych art. 14 § ust. 1 pkt 2 lit. a)
Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych art. 14 § ust. 1 pkt 1 lit. a)
Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych art. 2 § pkt 5
Argumenty
Skuteczne argumenty
Naruszenie przez Sąd I instancji art. 189f § 1 pkt 2 k.p.a. w zw. z art. 134 p.p.s.a. poprzez błędne przyjęcie, że zachodzą okoliczności pozwalające na odstąpienie od nałożenia kary pieniężnej. • Naruszenie przez Sąd I instancji art. 189a § 2 pkt 2 k.p.a. w zw. z art. 140aa ust. 4 P.r.d. poprzez błędne przyjęcie, że przepis ten nie wyłącza stosowania art. 189f § 1 pkt 2 k.p.a.
Odrzucone argumenty
Naruszenie przez Sąd I instancji art. 133 § 1 p.p.s.a.
Godne uwagi sformułowania
kara za przejazd pojazdu nienormatywnego ma na celu zapobieżenie przejazdom pojazdów, które na skutek przekroczenia dopuszczalnych wymiarów, masy lub nacisków osi powodują uszkodzenia dróg i stanowią zagrożenie w ruchu drogowym. • kary wymierzane za naruszenie obowiązków lub warunków przewozu drogowego mają na celu zapobieganie naruszaniu przez podmioty wykonujące przewozy drogowe obowiązków nałożonych ustawą o transporcie drogowym. • Inny jest zatem cel obu regulacji. Każde za każe z tych naruszeń stanowił odrębny delikt administracyjny i każde naruszenie podlega osobnej karze na podstawie przepisów dwóch różnych ustaw, które realizują różne cele.
Skład orzekający
Marcin Kamiński
przewodniczący
Andrzej Skoczylas
sędzia
Karolina Kisielewicz-Sierakowska
sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących kar za przejazd pojazdami nienormatywnymi, rozróżnienie deliktów administracyjnych w transporcie, stosowanie instytucji odstąpienia od nałożenia kary w postępowaniu administracyjnym."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji przejazdu pojazdem nienormatywnym bez zezwolenia i możliwości odstąpienia od kary.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Sprawa dotyczy ważnej kwestii kar administracyjnych w transporcie i precyzyjnej interpretacji przepisów proceduralnych, co jest istotne dla praktyków prawa transportowego i administracyjnego.
“NSA rozstrzyga: kiedy można odstąpić od kary za przejazd nienormatywnym pojazdem?”
Sektor
transport
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.