II GSK 386/10

II GSK 386/10 - Wyrok NSA
Data orzeczenia
2010-04-29
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2010-03-29
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Kazimierz Brzeziński /przewodniczący sprawozdawca/
Krystyna Czajecka- Szpringer
Tadeusz Cysek
Symbol z opisem
6559
Hasła tematyczne
Środki unijne
Sygn. powiązane
V SA/Wa 1945/09 - Wyrok WSA w Warszawie z 2010-01-19
Skarżony organ
Inne
Treść wyniku
Uchylono zaskarżony wyrok i przekazano sprawę do ponownego rozpoznania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny
Powołane przepisy
Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
art. 134
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Kazimierz Brzeziński (spr.) Sędzia NSA Tadeusz Cysek Sędzia del. WSA Krystyna Czajecka- Szpringer Protokolant Ewa Babik po rozpoznaniu w dniu 27 kwietnia 2010 r. na rozprawie w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej D. D. K. i W. Spółka jawna w L. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z dnia 19 stycznia 2009 r. sygn. akt V SA/Wa 1945/09 w sprawie ze skargi D. D. K. i W. Spółka jawna w L. na informację Polskiej Agencji Rozwoju Przedsiębiorczości z dnia [...] listopada 2009 r. nr [...] w przedmiocie ponownej oceny wniosku o dofinansowanie projektu z budżetu Unii Europejskiej 1. prostuje zaskarżony wyrok w ten sposób, że podaną w komparycji datę rozpoznania sprawy i wydania wyroku – "19 stycznia 2009 r." zastępuje datą "19 stycznia 2010 r."; 2. uchyla zaskarżony wyrok i przekazuje sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w W.; 3. zasadza od Polskiej Agencji Rozwoju Przedsiębiorczości na rzecz D. D. K. i W. Spółka jawna w L. kwotę 380 (trzysta osiemdziesiąt) złotych tytułem kosztów postępowania kasacyjnego.
Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 19 stycznia 2010 r., sygn. akt V SA/Wa 1945/09 Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. oddalił skargę D.D.K. i W. Sp. j. w L. na informację Polskiej Agencji Rozwoju Przedsiębiorczości w W. z dnia [...] listopada 2009 r., nr [...], w przedmiocie ponownej oceny wniosku o dofinansowanie projektu z budżetu Unii Europejskiej.
Sąd orzekał w następującym stanie faktycznym sprawy.
W dniu 15 kwietnia 2009 r. D.D.K. i W. złożyła w L. Fundacji Rozwoju wniosek o dofinansowanie projektu nr [...] realizowanego w ramach Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka 2007-2013, Priorytet 4 Inwestycje w innowacyjne przedsięwzięcia, Działanie 4.4 Nowe inwestycje o wysokim potencjale innowacyjnym, pod tytułem [...].
W dniu 14 maja 2009 r. D.D.K. i W. po usunięciu w terminie uchybień formalnych, które wskazano w piśmie z dnia [...] maja 2009 r., złożyła w L. Fundacji Rozwoju uzupełniony wniosek o dofinansowanie projektu w ramach ww. Programu Operacyjnego pod skróconym tytułem [...].
Pismem z dnia [...] sierpnia 2009 r. Polska Agencja Rozwoju Przedsiębiorczości, będąca instytucją dokonującą oceny przedmiotowego wniosku, poinformowała Spółkę, że wniosek o udzielenie wsparcia został oceniony pozytywnie i uzyskał 89 punktów. Wskazano przy tym, że ze względu na wyczerpanie środków finansowych przeznaczonych na dofinansowanie projektów w ramach przedmiotowej rundy aplikacyjnej, podpisanie umowy wsparcia jest obecnie niemożliwe. W piśmie przedstawiono także oceny cząstkowe projektu w poszczególnych kryteriach fakultatywnej oceny merytorycznej wraz z uzasadnieniem danej oceny. W punkcie 6 przedstawionych ocen, dotyczącym wymogu utworzenia własnego działu badawczo rozwojowego, zwanego dalej: "B+R", lub nawiązania trwałej współpracy z jednostką naukową w zakresie rozwoju produktu, obu oceniających przyznało przedmiotowemu projektowi 0 pkt. W uzasadnieniu oceny pierwsza z osób sprawdzających wskazała m.in., iż wnioskodawca nie wyszczególnił kosztów związanych z utworzeniem własnego działu B+R w kosztorysie projektu, a ponieważ wyszczególnienie to jest wymagane uznać należało, że kryterium nie zostało spełnione. Drugi oceniający wskazał natomiast, iż nie został spełniony warunek: "koszty związane z utworzeniem/rozwojem własnego działu B+R muszą być wyszczególnione w kosztorysie projektu" - zapisany na stronie 93 aktualnego Przewodnika po kryteriach PO IG 4.4.
Nie zgadzając się z przedstawioną oceną projektu Spółka wniosła protest.
Pismem z dnia [...] września 2009 r. Polska Agencja Rozwoju Przedsiębiorczości poinformowała, że protest dotyczący pkt 6 oceny merytorycznej fakultatywnej wniosku o dofinansowanie nr [...], rozpatrzony został pozytywnie.
W uzasadnieniu powołanego wyżej pisma stwierdzono, że w punkcie 17C biznes planu wnioskodawca zadeklarował stworzenie własnego działu B+R, w którym prowadzone będą prace badawczo - rozwojowe w zakresie związanym z planowanym projektem, w tym z rozwojem produktu oraz doskonaleniem procesu produkcyjnego (produkcja opakowań z tektur litych). Ponadto wskazano, iż wnioskodawca odzwierciedlił także utworzenie działu B+R na poziomie wskaźników rezultatu w pkt 18 biznes planu, oraz przewidział stworzenie jednego nowego miejsca pracy w nowoutworzonym dziale B+R. Podkreślono, że wnioskodawca wprawdzie nie umieścił w kosztorysie projektu w pkt 6 biznes planu wydatków związanych z utworzeniem własnego działu B+R, jednakże kwotę takich wydatków wskazał w pkt 17C biznes planu. Działanie takie w ocenie rozpoznającego protest uznać można za wystarczającą podstawę do przyznania punktów w tym kryterium, gdyż co do zasady ocena w tym kryterium jest dokonywana na podstawie opisów w pkt 17 i 18 Bp.
Po ponownej ocenie złożonego przez wnioskodawcę projektu w zakresie objętym złożonym w sprawie protestem, Polska Agencja Rozwoju Przedsiębiorczości pismem z dnia [...] listopada 2009 r. poinformowała wnioskodawcę, iż wniosek o udzielenie wsparcia został oceniony pozytywnie i uzyskał 89 punktów, a ze względu na wyczerpanie środków finansowych przeznaczonych na dofinansowanie projektów w ramach rundy aplikacyjnej, podpisanie umowy wsparcia jest niemożliwe, bowiem minimalna liczba punktów jaką należało uzyskać do podpisania umowy o dofinansowanie wynosiła 90.
Pierwszy z oceniających projekt wskazał, że zgodnie z Przewodnikiem po kryteriach przedmiotowego programu ocenie podlegać winna deklaracja wnioskodawcy o utworzeniu własnego działu badawczo - rozwojowego, rozwoju już istniejącego działu lub nawiązaniu współpracy z jednostką naukową i w konsekwencji jako dodatkowy efekt realizacji projektu umieszczenie tych informacji na poziomie wskaźnika rezultatu. Ponadto zdaniem oceniającego, aby przyznać punkty w tym kryterium koszty związane z utworzeniem/rozwojem własnego działu B+R muszą być wyszczególnione w kosztorysie projektu. Brak kosztów związanych z utworzeniem własnego działu B+R w wydatkach kwalifikowanych projektu uzasadnia brak możliwości przyznania punktów w omawianym kryterium.
Zdaniem drugiego eksperta dokonującego ponownej oceny projektu w omawianym zakresie, sporne kryterium nie zostało uznane za spełnione, gdyż koszty związane z utworzeniem własnego działu B+R nie zostały wyszczególnione w kosztorysie projektu. Ponadto dokonujący oceny wskazał, iż zgodnie z zapisami Przewodnika po kryteriach wyboru operacji finansowych w ramach PO IG 2007-2013: "punkty nie będą przyznane za rozwój lub stworzenie laboratorium badającego parametry jakości produkcji i produktów będących wynikiem nowej inwestycji lub innych produktów będących w ofercie przedsiębiorstwa". Zapisy pkt 17 Bp wskazują na taki właśnie charakter pracy zatrudnionego pracownika.
Wojewódzki Sąd Administracyjny oddalając skargę D.D.K. i W. na informację Polskiej Agencji Rozwoju Przedsiębiorczości w W. w przedmiocie ponownej oceny wniosku o dofinansowanie projektu z budżetu Unii Europejskiej podał, że istota sporu w niniejszej sprawie odnosi się przede wszystkim do kwestii znaczenia umiejscowienia we wniosku wpisu dotyczącego kosztów związanych z utworzeniem własnego działu B+R w kontekście opisu zaskarżonego kryterium znajdującego się w Przewodniku po kryteriach wyboru operacji finansowych w ramach PO IG 2007-2013 (tj. zarzut naruszenia zasad merytorycznej oceny poprzez nieuwzględnienie spełnienia kryterium nr 6), oraz zagadnień dotyczących pisma instytucji właściwej do rozpatrzenia protestu z dnia [...] września 2009 r., którym uwzględniono protest (zarzut pominięcia protestu i braku pisemnego ustosunkowania do jego treści).
Sąd podał, że w ocenie skarżącej organ rozpatrując ponownie projekt winien przyznać punkty w ramach kryterium nr 6, ponieważ w punkcie 17C biznes planu zadeklarowano stworzenie własnego działu B+R, w którym prowadzone będą prace badawczo – rozwojowe. Nadto odzwierciedlono utworzenie własnego działu B+R na poziomie wskaźników rezultatu w pkt 18 biznes planu, a wydatki związane z utworzeniem działu B+R wykazano w pkt 17C biznes planu, co zdaniem skarżącej stanowi wystarczającą podstawę do przyznania punktów zgodnie z zasadą określoną w Przewodniku po kryteriach wyboru finansowych operacji w ramach PO IG 2007 – 2013, w myśl której ocena spełnienia tego kryterium dokonywana jest na podstawie opisów w pkt 17 i 18 Bp.
Sąd nie podzielił tego stanowiska uznając, że eksperci dokonujący pierwotnej i ponownej oceny projektu przeprowadzili tę ocenę zgodnie z obowiązującymi kryteriami dla działania 4.4 PO IG określonymi w Przewodniku po kryteriach wyboru finansowanych operacji w ramach Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka 2007-2013. Oceniający wniosek, kierując się literalną treścią opisu kryterium znajdującego się w Przewodniku, uznali bowiem, iż brak wskazania kosztów związanych z utworzeniem własnego działu B+R w kosztorysie projektu skutkuje brakiem możliwości przyznania punktów w tym kryterium. W związku z powyższym Sąd uznał podniesiony przez Spółkę zarzut naruszenia § 7 ust. 2 pkt 17 Regulaminu w zw. z kryterium nr 6 za nieuzasadniony.
Odnosząc się natomiast do zarzutów dotyczących nieuwzględnienia treści pisma z dnia [...] września 2009 r., którym uwzględniono protest, Sąd I instancji uznał, że kwestią kluczową dla oceny tych zarzutów jest wyjaśnienie charakteru prawnego pisma, którym instytucja właściwa dla rozpatrzenia protestu (IRP) uznaje złożony protest za uzasadniony. Mając na uwadze treść § 10 Procedury odwoławczej dotyczącej rozpatrzenia protestu, Sąd I instancji stwierdził, że podmiot dokonujący powtórnej oceny projektu nie jest organem odwoławczym w takim znaczeniu jak przewiduje to ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity: Dz. U. z 2000 r., Nr 98, poz. 1071 ze zm.), dalej: k.p.a. Podmiot ponownie rozpoznający sprawę dokonuje bowiem ponownej merytorycznej oceny projektu. Zdaniem Sądu § 10 procedury odwoławczej zawiera swego rodzaju "wytyczne" dla osób powtórnie oceniających projekt. Istotnym jest tutaj także, że członkowie komisji konkursowej dokonujący ponownej oceny projektu otrzymali do zapoznania się wyniki pierwotnej oceny projektu oraz treść protestu złożonego przez wnioskodawcę wraz z treścią rozstrzygnięcia z uzasadnieniem instytucji właściwej do rozpatrzenia protestu. W ocenie Sądu takie działanie organu zapewniło dokonanie kompleksowej analizy prawidłowości przeprowadzonej oceny i czyniło zadość stosownym wymogom § 10 procedury odwoławczej w ramach PO IG.
Sąd podkreślił, że przepisy procedury odwoławczej nie nakładają na instytucję dokonującą powtórnej oceny projektu obowiązku sporządzania protokołu z dokonania czynności, o których mowa w lit. a i b § 10 ust. 1 procedury odwoławczej, czy obowiązku odrębnego ustosunkowania się do aspektów wymienionych w tych przepisach. Brak jest więc podstaw do twierdzenia, że we wskazanym powyżej zakresie nastąpiło naruszenie ww. przepisów przez komisję konkursową powtórnie oceniającą projekt.
Zdaniem Sądu, uzasadnienie zawarte w opisie oceny kryterium 6 rozstrzygnięcia zawartego w piśmie z dnia [...] listopada 2009 r. spełnia wymogi określone w § 10 ust. 3 lit. d. eksperci dokonujący ponownej oceny projektu odnieśli się bowiem do zarzutów przedstawionych w piśmie kierującym projekt do ponownej oceny, poza tym w § 10 ust. 3 lit. d procedury odwoławczej brak jest szczegółowych wytycznych dotyczących formalnych wymagań, jakie musi spełniać pisemne ustosunkowanie się do zarzutów.
Ocena w zakresie objętego protestem kryterium 6 dokonana została przez dwóch niezależnych ekspertów, którzy przyznali po 0 pkt za sporne kryterium, wskazując na te same powody przyznanej oceny.
D.D.K. i W. Sp. j. w L. zaskarżyła w całości powyższy wyrok skargą kasacyjną i wniosła o jego uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w W. oraz ozasądzenie kosztów postępowania.
Zaskarżonemu wyrokowi Spółka zarzuciła:
- naruszenie art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) w zw. z art. 30e ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (tekst jednolity: Dz. U. z 2009 r. Nr 84, poz. 712 ze zm.), poprzez nieuwzględnienie całego materiału dowodowego zebranego w sprawie i twierdzeń w nim zawartych, co miało istotny wpływ na wynik sprawy,
- naruszenie § 7 ust. 2 pkt 17 Regulaminu przeprowadzania konkursu w ramach PO IG Priorytet 4: Inwestycje w innowacyjne przedsiębiorstwa, Działalnie 4.4: Nowe inwestycje o wysokim potencjale innowacyjnym, w związku z pkt 6 (str. 92-93) Przewodnika po kryteriach wyboru finansowanych operacji w ramach Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka 2007-2013 z dnia 8 kwietnia 2009 r., poprzez nieuwzględnienie w zaskarżonym wyroku zarzutu dokonania oceny merytorycznej wniosku niezgodnie z w/w dokumentacją konkursową,
- naruszenie § 10 ust. 3 pkt a i b Załącznika 4.4. do Szczegółowego opisu priorytetów Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka 2007-2013 - Procedura odwoławcza w ramach PO IG (opracowanego na podstawie Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka, 2007-2013 zatwierdzonego decyzją Komisji Europejskiej z dnia 1 października 2007 r. oraz uchwałą Rady Ministrów z dnia 30 października 2007 r.), poprzez nieuwzględnienie w zaskarżonym wyroku naruszenia procedury odwoławczej tj. nieuwzględnienia przez Komisję oceniającą treści rozstrzygnięcia protestu złożonego przez skarżącego wraz z jego uzasadnieniem - pismo PARP z dnia [...].09.2009r. (znak [...]).
W uzasadnieniu Spółka podała, że Sąd rozpatrując skargę nie wziął pod uwagę, że w dokumentacji konkursowej (wniosek i biznes plan) nie występuje żadna tabela pod tytułem "kosztorys projektu", do którego odwołują się w swej ocenie eksperci z komisji oceniającej. Skarżąca nie mogła więc na etapie sporządzania dokumentacji aplikacyjnej umieścić kosztów związanych z utworzeniem działu badawczo-rozwojowego w nieistniejącym "kosztorysie projektu", a jedynie zgodnie z zapisami "Przewodnika po kryteriach wyboru operacji finansowanych w ramach POIG 2007-2013" w punkcie 17 i 18 biznes planu.
Skarżąca podała, że Sąd w uzasadnieniu stwierdził sprzecznie z zapisami Przewodnika, iż oceny spełnienia kryterium nr 6 dotyczącego innowacyjności projektu dokonuje się na podstawie "opisu w pkt 16 i 17 biznes planu" mimo, że stwierdzenie zawarte w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku nie ma odzwierciedlenia w opublikowanej dokumentacji konkursowej. Jednocześnie Sąd nie wziął pod uwagę, że punkty: 20 wniosku i 6 biznes planu zostały wskazane jako "kosztorys projektu" dopiero w piśmie zawierającym rozpatrzenie protestu na wynik oceny przesłany przez PARP w dniu [...] września 2009 r.
Punkt 20 wniosku nazwany został w tejże dokumentacji "Planowane wydatki w ramach projektu wg podziału na rodzaje wydatków" z odnośnikiem, w którym zapisano: "Ocena kwalifikowalności poszczególnych wydatków". Punkt 6 biznes planu nazwany został z kolei "Planowane wydatki w ramach projektu wg podziału na rodzaje wydatków". W obu tych punktach wyszczególnione zostały następujące kategorie wydatków: Grunty; Budynki, budowle, roboty i materiały budowlane; Inne środki trwałe; Wartości niematerialne i prawne; Analizy przygotowawcze i usługi doradcze związane z realizacją projektu (wyłącznie dla MSP); Szkolenia. Zgodnie z powyższym brzmieniem dokumentacji konkursowej nie było możliwości dopisania innych kategorii kosztów niż wskazane powyżej.
Strona podała, że żaden z wydatków opisanych w punkcie 17 biznes planu nie kwalifikuje się do umieszczenia w jakiejkolwiek z przewidzianych przez dokumentację kategorii kosztów.
"Instrukcja wypełniania wniosku" regulująca zasady sporządzania wniosku o dofinansowanie projektu również nie posługuje się sformułowaniem "kosztorys projektu", do którego odwołuje się "Przewodnik po kryteriach wyboru operacji finansowanych w ramach POIG 2007-2013".
Skarżąca podniosła, że na etapie wypełniania wniosku o dofinansowanie wraz z wymaganymi załącznikami nie miała możliwości wpisania pozycji "Kosztorys projektu". Mając na uwadze ogólnie przyjętą definicję pojęcia "kosztorys" jako obliczenia przewidywanych kosztów związanych z wykonaniem czegoś, skarżąca uznała, że opisane w punkcie 17 biznes planu wydatki są formą kosztorysu. Zdaniem skarżącej oceniający nie mieli prawa powoływać się na pkt 20 wniosku i pkt 6 biznes planu, gdyż żaden z tych punktów: nie został wskazany w "Przewodniku po kryteriach wyboru operacji finansowanych w ramach POIG 2007-2013" jako punkt, na podstawie którego dokonywana jest ocena w ramach kryterium 6, nie został opisany jako "kosztorys projektu" i w żadnym z tych punktów nie można umiejscowić wydatków opisanych w punkcie 17 biznes planu. Skarżąca podniosła, że na etapie sporządzania dokumentacji nie mógł posiadać wiedzy, że którykolwiek z tych punktów zostanie zakwalifikowany jako "kosztorys projektu", o którym mowa w "Przewodniku po kryteriach wyboru operacji finansowanych w ramach POIG 2007-2013". Uznanie pkt 20 wniosku i pkt 6 biznes planu za "kosztorys projektu" zostało dokonane na podstawie swobodnego uznania wyrażonego w informacji PARP o wynikach ponownej oceny wniosku. Zdaniem skarżącej zapis w "Przewodniku po kryteriach wyboru operacji finansowanych w ramach POIG 2007-2013" odnosi się do kosztów kwalifikowanych do objęcia wsparciem w ramach Działania 4.4., a żaden z przedstawionych przez skarżącą kosztów zapisanych w punkcie 17 biznes planu kosztem kwalifikowanym nie jest i być nie może, co wynika wprost z rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego z dnia 7 kwietnia 2008 r. w sprawie udzielania przez Polską Agencję Rozwoju Przedsiębiorczości pomocy finansowej w ramach Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka, 2007-2013 (Dz. U. nr 68 poz. 414 ze zm.) oraz rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego z dnia 2 lutego 2009 r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie udzielania przez Polską Agencję Rozwoju Przedsiębiorczości pomocy finansowej w ramach Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka, 2007-2013 (Dz. U. nr 19 poz. 103). Wydatki te nie znajdują się bowiem w wykazie wydatków kwalifikujących się do objęcia wsparciem opisanym w powołanych wyżej rozporządzeniach.
Skarżąca zarzuciła naruszenie przez Sąd § 10 ust. 3 pkt a i b Załącznika 4.4. do Szczegółowego opisu priorytetów Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka 2007-2013 - Procedura odwoławcza w ramach PO IG i wskazała, że oceniający wniosek nie wzięli pod uwagę argumentacji Spółki zawartej w proteście z dnia 27 sierpnia 2009 r. oraz argumentacji zawartej w uzasadnieniu rozstrzygnięcia protestu (pismo PARP z dnia [...] września 2009 r.), ani stanowiska PARP zawartego w odpowiedzi na skargę.
Skarżąca podała, że nieuwzględnienie całego materiału dowodowego w sprawie i wszystkich twierdzeń zawartych w złożonych łącznie ze skargą (oraz w odpowiedzi na skargę) dokumentach stanowi naruszenie art. 134 § 1 p.p.s.a.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 183 § 1 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, bierze jednak z urzędu pod rozwagę nieważność postępowania w przypadkach określonych w § 2. Przez rozpoznanie sprawy przez Naczelny Sąd Administracyjny w granicach skargi kasacyjnej należy rozumieć rozpoznanie sprawy w ramach wyznaczonych wszystkimi zarzutami, przytoczonymi w podstawach kasacyjnych (por. uchwała NSA w pełnym składzie z dnia 26 października 2009 r., sygn. akt I OPS 10/09, ONSAiWSA 2010, nr 1, poz. 1).
Skarżąca przytoczyła w petitum skargi kasacyjnej zarzut naruszenia § 7 ust. 2 pkt 17 Regulaminu przeprowadzania konkursu w ramach Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka 2007-2013 oraz zarzut naruszenia § 10 ust. 3 pkt a i b załącznika 4.4. do Szczegółowego opisu priorytetów tego programu bez powiązania z zarzutem naruszenia przez Sąd I instancji przepisów ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju. Analiza uzasadnienia skargi kasacyjnej, w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, pozwala jednak na zidentyfikowanie tych zarzutów, jako dotyczących naruszenia przez Sąd I instancji art. 29 ust. 1 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju. Przepis ten zawiera upoważnienie dla instytucji zarządzającej, instytucji pośredniczącej lub wdrażającej, do ogłoszenia konkursu na swojej stronie internetowej, w celu wyłonienia projektów do dofinansowania w trybie, o którym mowa w art. 28 ust. 1 pkt 3. W ust. 2 art. 29 wskazano jakie informacje powinno zawierać ogłoszenie, o którym mowa w ust. 1. Zarówno powołany w skardze kasacyjnej Regulamin przeprowadzania konkursu, jak i szczegółowy opis priorytetów Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka 2007-2013 wydane zostały w trybie określonym w art. 29 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju, a zatem zawarta w nich wykładnia zasad przeprowadzenia konkursu oraz kryteria wyboru projektów, stanowią podstawę do zbadania w postępowaniu sądowym, czy ocena wniosku o dofinansowanie została przeprowadzona w postępowaniu konkursowym zgodnie z przepisami ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju.
Skarżąca zarzuciła w skardze kasacyjnej, że Sąd I instancji naruszył art. 134 § 1 p.p.s.a. poprzez nieuwzględnienie całego materiału dowodowego i twierdzeń strony, że ocena merytoryczna wniosku o dofinansowanie została dokonana w postępowaniu administracyjnym w sposób niezgodny z dokumentacją konkursową oraz z naruszeniem procedury odwoławczej poprzez nieuwzględnienie treści pisma PARP z dnia [...] września 2009 r. zawierającego rozstrzygnięcie protestu.
W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego zarzuty te należy uznać za usprawiedliwione.
Sąd I instancji podzielając stanowisko organu, że niewskazanie przez skarżącą kosztów utworzenia działu B+R w kosztorysie projektu (biznes planie) stanowiło podstawę do nieprzyznania punktów w tym kryterium, nie ocenił wszystkich zarzutów skarżącej wskazujących, że koszty utworzenia własnego działu B+R, obejmujące wynagrodzenie pracownika, dzierżawę maszyn i urządzeń oraz koszty materiałów, są wydatkami, które nie kwalifikowały się do objęcia wsparciem i dlatego nie podlegały ujęciu w ramach kryterium nr 6 biznes planu dotyczącego innowacyjności projektu. Skarżąca podniosła, że wydatki te nie należą do żadnego rodzaju planowanych wydatków wymienionych w kryterium nr 6 biznes planu. Na poparcie tego zarzutu skarżąca powołała się na przepisy powołanego wyżej rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego, a w szczególności na jego § 24 określający rodzaj wydatków kwalifikujących się do objęcia wsparciem. Sąd I instancji nie ustosunkował się do tak sformułowanego zarzutu w konsekwencji, co najmniej przedwcześnie przyjął, że nieujęcie tych wydatków w kryterium 6 biznes planu stanowiło podstawę do odmowy przyznania punktów w tym kryterium.
Skarżąca zasadnie zarzuca, że powyższe okoliczności nie zostały wzięte pod uwagę przez Sąd I instancji przy ocenie prawidłowości przeprowadzenia przez PARP procedury odwoławczej w zakresie powtórnej oceny projektu. Sąd I instancji uznając, że procedura ta została przeprowadzona bez naruszenia § 10 nie dostrzegł, że organ odwoławczy nie ustosunkował się w sposób wszechstronny do twierdzeń skarżącej wskazujących na brak określenia w dokumentach konkursowych pojęcia "kosztorysu projektu", charakteru wydatków niekwalifikujących się do objęcia wsparciem, braku możliwości wykazania ich w pozycji 6 biznes planu i w konsekwencji ujęcia ich w pozycji 17 i 18 biznes planu.
Zgodnie z § 10 ust. 3 Szczegółowego opisu priorytetów Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka 2007-2013 w przypadku powtórnej oceny, instytucja ją przeprowadzająca zobowiązana jest do:
a) zapoznania się z wynikami pierwszej oceny projektu,
b) zapoznania się z treścią protestu złożonego przez wnioskodawcę oraz do wzięcia pod uwagę treści rozstrzygnięcia instytucji rozpoznającej protest (IRP), a w szczególności do wnikliwego przeanalizowania nieprawidłowości w przeprowadzonej ocenie, które zostały wskazane przez IRP.
Sąd I instancji uznając, że ponowna ocena projektu została przeprowadzona zgodnie z tymi wymogami nie dostrzegł, że organ odwoławczy nie przeanalizował w sposób wnikliwy zawartego w proteście stanowiska skarżącej wskazującego, że wydatki wykazane w pozycji 17 i 18 biznes planu, nie kwalifikowały się do wsparcia i nie podlegały wykazaniu w poz. 6 biznes planu, obejmującej inne enumeratywnie wymienione tam rodzaje wydatków. Organ odwoławczy nie uzasadnił w sposób dokładny dlaczego nie uwzględnił stanowiska instytucji rozpoznającej protest, która uznała w piśmie z dnia [...] września 2009 r., że umieszczenie przez wnioskodawcę wydatków w poz. 17 i 18 biznes planu stanowi wystarczającą podstawę do przyznania punktów w tym kryterium, ponieważ zgodnie z Przewodnikiem po kryteriach wyboru finansowych operacji w ramach Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka 2007-2013 oceny tego kryterium dokonuje się właśnie na podstawie opisu w pkt 17 i 18 biznes planu. Organ odwoławczy zajął w tej kwestii odmienne stanowisko uznając po pierwsze, że wymienione przez wnioskodawcę koszty nie są związane z powstaniem jednostki B+R, a jedynie z jej działalnością i po drugie, wskazał, że zgodnie z zapisami Przewodnika po kryteriach wyboru punkty nie są przyznane za taki charakter pracy zatrudnionego w jednostce B+R, jak wymieniony w pkt 17 biznes planu, np. za badanie wytrzymałości wyprodukowanych opakowań.
Sąd I instancji nie ocenił zasadności tego stanowiska i nie będąc związany zarzutami skargi (art. 134 § 1 p.p.s.a.) nie zbadał prawidłowości postępowania organu na etapie sprawdzania wymagań formalnych wniosku o dofinansowanie. Sąd nie dostrzegł, że z treści pisma L. Fundacji Rozwoju z dnia [...] maja 2009 r. wynika, że na etapie sprawdzania wymagań formalnych wniosku nie stwierdzono uchybienia polegającego na niesporządzeniu "kosztorysu projektu" w zakresie wydatków związanych z utworzeniem jednostki B+R, w związku z tym strona nie została wezwana do uzupełnienia (poprawienia) wniosku w tym zakresie. Brak kosztorysu projektu stwierdzono dopiero w piśmie z [...] września 2009 r. stanowiącym rozpatrzenie protestu. W piśmie tym wskazano, że kosztorys projektu powinien być umieszczony w pkt 6 biznes planu, ale jednocześnie stwierdzono, że umieszczenie wydatków w pkt 17C i 18 biznes planu stanowi podstawę do przyznania punktów w tym kryterium. Okoliczności te nie zostały wzięte pod uwagę przy powtórnej ocenie projektu, czego Sąd I instancji również nie uwzględnił przy ocenie prawidłowości przeprowadzenia postępowania odwoławczego.
Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 185 § 1 p.p.s.a. uwzględnił skargę kasacyjną uznając, że opiera się ona na usprawiedliwionych podstawach.
Przy ponownym rozpoznawaniu sprawy Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. powinien odnieść się do wszystkich zarzutów poniesionych przez skarżącą z uwzględnieniem wskazanych wyżej uchybień w zakresie oceny złożonego przez nią wniosku o dofinansowanie.
Błędnie oznaczenie w zaskarżonym wyroku daty rozpoznawania sprawy i daty wydania wyroku, jako będące wynikiem oczywistej omyłki Sądu I instancji sprostowano na podstawie art. 156 § 3 p.p.s.a.
O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 203 pkt 1 p.p.s.a.