II GSK 75/07

II GSK 75/07 - Wyrok NSA
Data orzeczenia
2007-04-25
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2007-02-19
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Jerzy Sulimierski
Krystyna Anna Stec /przewodniczący/
Stanisław Biernat /sprawozdawca/
Symbol z opisem
6174 Komornicy
Hasła tematyczne
Zawody prawnicze
Sygn. powiązane
VI SA/Wa 1382/06 - Wyrok WSA w Warszawie z 2006-10-31
Skarżony organ
Minister Sprawiedliwości
Treść wyniku
Oddalono skargę kasacyjną
Powołane przepisy
Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
art. 184
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Krystyna Anna Stec, Sędziowie NSA Stanisław Biernat (spr.), Jerzy Sulimierski, Protokolant Karolina Mamcarz, po rozpoznaniu w dniu 25 kwietnia 2007 r. na rozprawie w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej D. M. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 31 października 2006 r. sygn. akt VI SA/Wa 1382/06 w sprawie ze skargi P. J. G. na decyzję Ministra Sprawiedliwości z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy powołania na stanowisko komornika sądowego oddala skargę kasacyjną
Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z 31 października 2006 r., sygn. akt VI SA/Wa 1382/06, po rozpoznaniu skargi P. G. na decyzję Ministra Sprawiedliwości z [...] r., Nr [...], w przedmiocie odmowy powołania go na stanowisko komornika sądowego, uchylił zaskarżoną decyzję, stwierdził, że nie podlega ona wykonaniu oraz zasądził na rzecz skarżącego zwrot kosztów postępowania.
Sąd pierwszej instancji orzekał w następującym stanie sprawy. Minister Sprawiedliwości obwieszczeniem z 1 września 2005 r. zamieszczonym w Monitorze Polskim poinformował o wolnym stanowisku komornika sądowego Rewiru II przy Sądzie Rejonowym dla Warszawy Pragi w Warszawie. We wrześniu i październiku 2005 r. D. M. i P. G. za pośrednictwem Prezesa Sądu Apelacyjnego w Warszawie złożyli wnioski do Ministra Sprawiedliwości o powołanie na stanowisko komornika tego rewiru. Obaj kandydaci spełniali wymagania formalne wymienione w art. 10 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. o komornikach sądowych i egzekucji (Dz. U. Nr 133 poz. 882 ze zm.), zwanej dalej: ustawą o komornikach. Kandydaci we wnioskach zaprezentowali swoje cechy świadczące o ich przydatności do wykonywania zawodu komornika sądowego.
Rada Izby Komorniczej w Warszawie pismem z 20 października 2005 r. pozytywnie zaopiniowała wniosek P. G., a pismem z 22 listopada 2005 r. zaopiniowała negatywnie wniosek D. M. Krajowa Rada Komornicza pismem z 12 grudnia 2005 r. udzieliła poparcia P. G., nie poparła natomiast kandydatury D. M.
Decyzją z [...] r., nr [...], [...], wydaną na podstawie art. 62 ustawy z 16 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (t. j. Dz. U. z 2000 r., Nr 98, poz. 1071) dalej: k.p.a., oraz art. 10 i art. 11 ust. 1 ustawy o komornikach sądowych i egzekucji, Minister Sprawiedliwości powołał D. M. na stanowisko komornika sądowego rewiru II przy Sądzie Rejonowym dla Warszawy Pragi w Warszawie i odmówił powołania P. G. na to stanowisko.
P. G. złożył wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy wnosząc o zmianę decyzji i powołanie na stanowisko komornika.
Rada Izby Komorniczej w Warszawie pismem z 2 lutego 2006 r. ponownie udzieliła poparcia P. G.
Pismem z 16 lutego 2006 r. Minister Sprawiedliwości powiadomił obu kandydatów, że zarządzeniem Prezesa Sądu Apelacyjnego w Warszawie nr [...] z 28 grudnia 2005 r., rewir II przy Sądzie Rejonowym dla Warszawy Pragi został zniesiony, a w jego miejsce został utworzony nowy rewir II przy Sądzie Rejonowym dla Warszawy Pragi - Północ w Warszawie.
P. G. pismem z 27 lutego 2006 r. wniósł o powołanie na stanowisko komornika rewiru II przy Sądzie Rejonowym dla Warszawy Pragi - Północ. W uzasadnieniu wniosku podtrzymał swoją wcześniejszą argumentację.
Minister Sprawiedliwości decyzją z [...] r., wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 w związku z art. 127 § 3 k.p.a. oraz z art. 11 ust. 1 ustawy o komornikach, w punkcie 1 uchylił swoją decyzję z [...] r., w punkcie 2 powołał D. M. na stanowisko komornika rewiru II przy Sądzie Rejonowym dla Warszawy Pragi - Północ w Warszawie, natomiast w punkcie 3 decyzji odmówił powołania P. G. na to stanowisko. W uzasadnieniu decyzji organ przedstawił kwalifikacje i walory obu kandydatów oraz wskazał, że opinie samorządu komorniczego nie mają charakteru wiążącego i podlegają ocenie tak jak inne dowody. Minister stwierdził, że kwalifikacje D. M. sprawiają, że jest on kandydatem lepszym od P. G.
P. G. wniósł skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Decyzji zarzucił naruszenie przepisów postępowania, mających istotny wpływ na wynik sprawy. Wskazał m. in. Na brak ustosunkowania się Ministra Sprawiedliwości do wszystkich dowodów zebranych w sprawie oraz niedokonanie ich oceny. Zarzucił również błędną ocenę materiału dowodowego w zakresie kwalifikacji kandydatów oraz brak oceny dowodów w uzasadnieniu decyzji. Decyzji Ministra zarzucił również obrazę art. 107 § 3 k.p.a. przez niewskazanie dowodów, na których oparł on swoje przekonanie, że kwalifikacje D. M. są wyższe oraz niewyjaśnienie odmowy wiarygodności opinii organów samorządu komorniczego. Podniósł ponadto naruszenie art. 62 k.p.a. przez prowadzenie postępowań odrębnie dla każdego kandydata pod różnymi sygnaturami, podczas gdy sprawa administracyjna jest jedna, a występuje w niej wielość stron. Wskazał również, że D. M. nie składał odwołania od decyzji I instancji ani nie składał wniosku o powołanie go na komornika rewiru II przy Sądzie Rejonowym dla Warszawy Pragi - Północ. P. G. podniósł, że w chwili wydania decyzji z [...] r. nie istniał już Sąd Rejonowy dla Warszawy Pragi ani II rewir komorniczy przy tym sądzie, a zatem organ powinien umorzyć postępowanie co do obsadzenia tego rewiru, jako bezprzedmiotowe.
Skarżący dołączył również kopię zarządzenia nr [...] Prezesa Sądu Apelacyjnego w Warszawie z 28 grudnia 2005 r. w sprawie zniesienia rewirów komorniczych przy Sądzie Rejonowym dla Warszawy Pragi w Warszawie i utworzenia rewirów komorniczych przy Sądzie Rejonowym dla Warszawy Pragi - Północ i przy Sądzie Rejonowym dla Warszawy Pragi - Południe. Zgodnie z § 1 tego zarządzenia z dniem 31 grudnia 2005 r. został zniesiony m.in. rewir II przy Sądzie Rejonowym dla Warszawy Pragi w Warszawie, a zgodnie z § 3 został utworzony z dniem 1 stycznia 2006 r. m. in. rewir II przy Sądzie Rejonowym dla Warszawy Pragi - Północ.
Minister Sprawiedliwości w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie oraz wskazał, że dobór kandydatów należy do jego uprawnień, a opinie samorządu nie są wiążące.
D. M. w odpowiedzi na skargę wnosił o jej oddalenie. Wskazał, że ogłoszenie o wolnym rewirze komorniczym dotyczyło uprzednio istniejącego rewiru, który w toku postępowania został zniesiony i dlatego Minister zmienił swoją pierwszą decyzję i powołał go do nowo utworzonego rewiru.
Uchylając decyzję Ministra Sprawiedliwości Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wskazał, że rewir II przy Sądzie Rejonowym dla Warszawy Pragi, o objęcie którego obaj kandydaci się starali, został zniesiony z dniem 31 grudnia 2005 r. na mocy zarządzenia Prezesa Sądu Apelacyjnego w Warszawie z 28 grudnia 2005 r. Po tej dacie rewir, którego dotyczyło postępowanie przestał istnieć, zatem postępowanie o obsadzenie tego rewiru stało się bezprzedmiotowe. Nie dostrzegł tego Minister Sprawiedliwości i nadal prowadził postępowanie dotyczące powołania na komornika nieistniejącego już rewiru.
Z dniem 1 stycznia 2006 r. na mocy wskazanego wyżej zarządzenia został utworzony nowy rewir II przy Sądzie Rejonowym dla Warszawy Pragi - Północ. Mimo tej nowej sytuacji Minister decyzją z 11 stycznia 2006 r. powołał D. M. na stanowisko komornika nieistniejącego już rewiru II przy nieistniejącym Sądzie Rejonowym dla Warszawy Pragi.
Sąd stwierdził, że po powiadomieniu obu kandydatów o zniesieniu rewiru, o który się ubiegali, tylko P. G. złożył wniosek o powołanie do nowo utworzonego rewiru II przy Sądzie Rejonowym dla Warszawy Pragi - Północ.
Sąd wskazał, że Minister Sprawiedliwości decyzją z [...] r. uchylił w całości swoją decyzję o obsadzeniu nieistniejącego rewiru i orzekł w postępowaniu drugoinstancyjnym o nowym przedmiocie postępowania tj. o powołaniu na stanowisko komornika rewiru II przy Sądzie Rejonowym dla Warszawy Pragi - Północ. Ponadto powołał na to stanowisko D. M., mimo braku jego wniosku w tej sprawie.
Sąd stwierdził, że orzekanie bez wniosku kandydata D. M. w sprawie o powołanie na komornika rewiru II przy Sądzie Rejonowym dla Warszawy Pragi - Północ, która to sprawa zgodnie z art. 11 ust. 1 ustawy o komornikach i egzekucji wszczynana jest na wniosek zainteresowanego, stanowi naruszenie art. 61 § 1 k.p.a. Brak zakończenia postępowania o obsadzenie rewiru II przy Sądzie Rejonowym dla Warszawy Pragi, które to postępowanie na skutek zniesienia tego rewiru stało się bezprzedmiotowe, stanowi naruszenie art. 105 k.p.a. oraz art. 138 § 1 § 2 k.p.a. Orzekanie w postępowaniu drugoinstancyjnym o nowym przedmiocie postępowania tj. o powołaniu na komornika w nowym rewirze, czyli w sprawie która nie była jeszcze przedmiotem rozpoznania Ministra, stanowi naruszenie art. 138 k.p.a. w związku z art. 15 k.p.a. oraz pozbawia strony możliwości weryfikacji wydanej decyzji w II instancji.
W skardze kasacyjnej do Naczelnego Sądu Administracyjnego D. M. wniósł o uchylenie powyższego wyroku w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie. Na wypadek, gdyby Naczelny Sąd Administracyjny nie stwierdził naruszenia przepisów postępowania, które mogło mieć wpływ na wynik sprawy, a uznał jedynie naruszenie przepisów prawa materialnego, skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i oddalenie skargi oraz zasądzenie kosztów postępowania kasacyjnego według norm przepisanych.
Zaskarżonemu wyrokowi zarzucił naruszenie:
1. prawa materialnego w rozumieniu art. 174 pkt 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) dalej: p.p.s.a., poprzez niewłaściwą jego wykładnię, a w szczególności art. 153 p.p.s.a. w zw. z art. 10 ust. 1 o komornikach na skutek uznania, że pozaustawową przesłanką badaną przy powołaniu na stanowisko komornika jest wskazanie rewiru, w którym zamierza on pełnić swoją funkcję.
2. naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, a w szczególności:
- art. 145 § 1 pkt 1 lit. c, art. 133 § 1 i art. 153 p.p.s.a. w zw. z art. 11 ust. 1 ustawy o komornikach sądowych i egzekucji oraz art. 61 ust. 1 k.p.a., art. 63 ust. 1, 2 i 3 k.p.a. i art. 60 k.c., poprzez uznanie, że skarżący nie złożył wniosku o powołanie na stanowisko komornika sądowego rewiru II przy Sądzie Rejonowym dla Warszawy Pragi - Północ w Warszawie i w konsekwencji błędne ustalenie stanu faktycznego sprawy;
* art. 145 § 1 pkt 1 lit. c i art. 153 p.p.s.a. w zw. z art. 127 § 3 k.p.a. i art. 61 ust. 1 k.p.a., na skutek uznania, że zdarzeniem inicjującym postępowanie o ponowne rozpatrzenie sprawy winny być wnioski wszystkich stron postępowania, a nie jedynie wniosek strony niezadowolonej z rozstrzygnięcia zawartego w decyzji o powołaniu na stanowisko komornika;
* art. 145 § 1 pkt 1 lit. c, art. 133 § 1 i art. 153 p.p.s.a. w zw. z art. 7 ust. 1, 2 i 3 ustawy o komornikach sądowych i egzekucji i art. 104 § 1 i 2 k.p.a., poprzez przyjęcie, że już z dniem wydania przez Prezesa Sądu Apelacyjnego w Warszawie zarządzenia o zniesieniu rewiru II przy Sądzie Rejonowym dla Warszawy Pragi w Warszawie i powołaniu w to miejsce Rewiru II przy Sądzie Rejonowym dla Warszawy Pragi - Północ w Warszawie, to jest 28 grudnia 2005 r. postępowanie w przedmiocie obsady tego rewiru stało się bezprzedmiotowe. Sąd I instancji błędnie uznał, że zarządzenie Prezesa Sądu Apelacyjnego w Warszawie miało cechy decyzji administracyjnej i to ostatecznej, w sytuacji, gdy akt prezesa sądu o zniesieniu i utworzeniu nowego rewiru komorniczego był pozbawiony cechy indywidualizującej go wobec konkretnego adresata, gdyż utworzenie nowego rewiru nie polegało na ograniczeniu obszaru innego rewiru, a stanowiło de facto i de iure procedurę dostosowania nazwy rewiru do nazwy i właściwości sądu rejonowego;
- art. 145 § 1 pkt 1 lit. c i art. 153 p.p.s.a. w zw. z art. 11 ust. 1 i 2, art. 7 ust. 1, art. 8 ust. 1, art. 10 ustawy o komornikach sądowych i egzekucji oraz art. 105 § 1 k.p.a., na skutek przyjęcia przez Sąd pierwszej instancji, iż w zakresie przedmiotu postępowania objętego konkursem na komornika sądowego mieści się oznaczenie rewiru komorniczego i uznania, że zmiana oznaczenia rewiru, w sytuacji gdy nie zmienił on swoich granic administracyjnych, winna powodować umorzenie postępowania konkursowego wobec jego bezprzedmiotowości;
- art. 145 § 1 pkt 1 lit. c i art. 153 p.p.s.a., poprzez przyjęcie przez Sąd pierwszej instancji, że zmiana oznaczenia rewiru II w toku postępowania miała istotny wpływ na treść rozstrzygnięcia zawartego w zaskarżonej decyzji. Sąd pierwszej instancji niezasadnie uznał, że okoliczność zmiany oznaczenia rewiru II miała wpływ na wynik postępowania konkursowego, w postaci wyłonienia kandydata dającego najlepsze gwarancje rzetelnego sprawowania urzędu komornika sądowego. Gdyby jednak nawet przyjąć, że Minister Sprawiedliwości dopuścił się uchybienia proceduralnego w tym względzie, to należy uznać, że nie miało ono istotnego wpływu na treść rozstrzygnięcia. Minister uchylił bowiem swoją poprzednią decyzję i powołał zaskarżoną decyzją D. M. na stanowisko komornika sądowego rewiru II przy Sądzie Rejonowym dla Warszawy Pragi - Północ w Warszawie.
Wnoszący skargę kasacyjną stwierdził w uzasadnieniu, że gdyby nawet uznać, iż nastąpiło naruszenie procedury, to nie wpłynęło to na treść rozstrzygnięcia w sprawie. Uchylając zaskarżoną decyzję Sąd pierwszej instancji naruszył art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a., art. 145 § 1 pkt 1 lit. c i art. 153 p.p.s.a. w zw. z art. 105 § 1 k.p.a. i art. 127 § 3 k.p.a., poprzez odmowę przyjęcia, że na skutek zniesienia rewiru II przy Sądzie Rejonowym dla Warszawy Pragi w Warszawie wniosek strony postępowania konkursowego P. G., o ponowne rozpatrzenie sprawy powinien zostać odrzucony jako niedopuszczalny, względnie pozostawiony bez rozpoznania. Sąd pierwszej instancji uznał, że zmiana oznaczenia rewiru (poprzez jego zniesienie i powołanie bez zmiany granic administracyjnych nowego w to samo miejsce) spowodowała bezprzedmiotowość postępowania co do "starego" rewiru.
D. M. podniósł, że zniesienie rewiru i powołanie w to samo miejsce, bez zmiany granic, nowego rewiru wywołanego zmianą sądu rejonowego, nie stanowi okoliczności powodującej, iż postępowanie w przedmiocie powołania komornika stało się bezprzedmiotowe, i miałoby powodować umorzenie tego postępowania na podstawie art. 105 § 1 k.p.a.
W jego ocenie zmiana oznaczenia rewiru II nie miała wpływu na wynik postępowania konkursowego, ponieważ wyłoniony kandydat dawałby najlepsze gwarancje rzetelnego sprawowania urzędu komornika sądowego. Zatem gdyby nawet przyjąć, że Minister Sprawiedliwości dopuścił się uchybienia proceduralnego w tym względzie, to należy uznać, że nie miało ono istotnego wpływu na treść rozstrzygnięcia. Minister bowiem uchylił swoją poprzednią decyzję i powołał zaskarżoną decyzją D. M. na stanowisko komornika sądowego rewiru II przy Sądzie Rejonowym dla Warszawy Pragi – Północ.
Zdaniem wnoszącego skargę kasacyjną, pismo Ministra Sprawiedliwości dotyczące zmiany oznaczenia rewiru II, wysłane obu kandydatom miało jedynie charakter informacyjny. Zmiana nazwy rewiru nie mogła stanowić okoliczności przesądzającej o tym, że odpadła podstawa dla dalszego prowadzenia postępowania konkursowego. Zdaniem wnoszącego skargę kasacyjną, nie zachodziła tym samym konieczność złożenia przez kandydatów dodatkowych wniosków o powołanie na "nowy" rewir komorniczy.
W piśmie procesowym P. G. wniósł o oddalenie skargi kasacyjnej. W uzasadnieniu podniósł, że rozstrzygnięcie Sądu pierwszej instancji jest zasadne i prawidłowe, bowiem Sąd słusznie dopatrzył się naruszenia art. 105 oraz art. 138 § 1 pkt 2 w związku z art. 15 k.p.a.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje:
Zgodnie art. 183 § 1 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, bierze jednak z urzędu pod uwagę nieważność postępowania.
Stosownie do art. 174 p.p.s.a. skargę kasacyjną można oprzeć na następujących podstawach: 1/ naruszeniu prawa materialnego przez błędną jego wykładnię lub niewłaściwe zastosowanie; 2/ naruszeniu przepisów postępowania, jeżeli uchybienie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy.
Skarga kasacyjna w niniejszej sprawie opiera się na obu wymienionych wyżej podstawach.
Zarzut naruszenia prawa materialnego dotyczy niewłaściwej wykładni art. 10 ust. 1 ustawy o komornikach poprzez uznanie, że przy powołaniu na stanowisko komornika przesłanką jest wskazanie rewiru, w którym ma on pełnić swoją funkcję.
Zarzut ten jest nietrafny, a wykładnia ustawy dokonana przez Wojewódzki Sąd Administracyjny jest prawidłowa. Art. 10 ust. 1 ustawy o komornikach określa jedynie wymagania, jakie ma spełniać osoba, aby zostać komornikiem. Jednakże, w obowiązującym stanie prawnym, powołanie na stanowisko komornika i wykonywanie jego czynności wiąże się ściśle z konkretnym, oznaczonym rewirem komorniczym. Świadczą o tym rozwiązania ustawy o komornikach. Tak więc, Minister Sprawiedliwości informuje, w drodze obwieszczenia w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej "Monitor Polski", o wolnym stanowisku komornika oraz wskazuje m. in. pozostający do obsadzenia rewir (art. 11 ust. 2). W tym samym czasie zainteresowany może ubiegać się o powołanie na stanowisko komornika tylko w jednym rewirze komorniczym. W przypadku złożenia natomiast przez zainteresowanego w tym samym czasie kilku wniosków o powołanie w różnych rewirach, Minister Sprawiedliwości wzywa go do złożenia w terminie siedmiu dni oświadczenia, który wniosek popiera. Dalszy bieg nadaje się jedynie wnioskowi wskazanemu przez zainteresowanego (art. 11 ust. 6). Minister Sprawiedliwości pozostawia natomiast bez rozpoznania wniosek o powołanie na stanowisko komornika złożony po terminie, o którym mowa w ust. 2, oraz wszystkie wnioski zainteresowanego, który w wyznaczonym terminie nie złożył oświadczenia, o którym mowa w ust. 6 (art. 11 ust. 7). Wreszcie, stosownie do art. 15 ust. 1 pkt 8 Minister Sprawiedliwości odwołuje komornika, jeżeli nie może on pełnić czynności wskutek zniesienia rewiru.
Zarzuty naruszenia przepisów postępowania przez sąd pierwszej instancji, które zdaniem wnoszącego skargę kasacyjną miały wpływ na wynik postępowania, opierały się na art. 145 § 1 pkt 1 lit. c/ p.p.s.a. w związku z innymi przepisami, a zwłaszcza art. 133 § 1 oraz art. 153 p.p.s.a.
Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że zarzuty te są niezasadne.
Zacząć należy od rozważenia zarzutu naruszenia przez sąd pierwszej instancji art. 11 ust. 1 i 2, art. 7 ust. 1, art. 8 ust. 1, art. 10 ustawy o komornikach oraz art. 105 § 1 k.p.a., na skutek przyjęcia, że w zakresie przedmiotu postępowania objętego konkursem na komornika sądowego mieści się oznaczenie rewiru komorniczego i uznania, że zmiana oznaczenia rewiru, który nie zmienił swoich granic, winna skutkować umorzeniem postępowania konkursowego wobec jego bezprzedmiotowości. W skardze kasacyjnej ten zarzut został sformułowany jako naruszenie przez Wojewódzki Sąd Administracyjny przepisów postępowania, ale w istocie jest on kontynuacją przedstawionego wyżej zarzutu naruszenia prawa materialnego.
Stosownie do art. 7 ust. 2 ustawy o komornikach, na wniosek prezesa właściwego sądu okręgowego prezes sądu apelacyjnego, po zasięgnięciu opinii rady właściwej izby komorniczej, w drodze zarządzenia, tworzy i znosi rewiry, zmienia ich granice oraz wyznacza siedziby kancelarii komorniczych. Wbrew twierdzeniom zawartym w skardze kasacyjnej, ustawa o komornikach nie przewiduje procedury "dostosowania nazwy rewiru do nazwy i właściwości sądu rejonowego". W razie zmiany organizacji sądów rejonowych, na obszarze właściwości których znajdują się rewiry komornicze, niezbędne jest zniesienie przez prezesa sądu apelacyjnego dotychczasowych rewirów i utworzenie nowych. Nie ma znaczenia okoliczność, czy granice nowo utworzonych rewirów odbiegają od granic rewirów zniesionych, czy też pokrywają się z nimi. Jeśli w trakcie prowadzonego przez Ministra Sprawiedliwości postępowania w sprawie powołania komornika w danym rewirze komorniczym rewir ten zostanie zniesiony, postępowanie staje się bezprzedmiotowe. Nie można bowiem powołać danej osoby na stanowisko komornika w rewirze, który nie istnieje. Wojewódzki Sąd Administracyjny trafnie zatem wskazał, że trwające postępowanie w sprawie powołania na stanowisko komornika rewiru II przy Sądzie Rejonowym dla Warszawy Pragi w Warszawie powinno zostać umorzone na podstawie art. 105 § 1 k.p.a. po wejściu w życie zarządzenia Prezesa Sądu Apelacyjnego w Warszawie z 28 grudnia 2005 r. w sprawie zniesienia rewirów komorniczych przy Sądzie Rejonowym dla Warszawy Pragi w Warszawie i utworzenia rewirów komorniczych przy Sądzie Rejonowym dla Warszawy Pragi - Północ i przy Sądzie Rejonowym dla Warszawy Pragi - Południe. Z tego względu nie do zaakceptowania jest twierdzenie zawarte w skardze kasacyjnej, że ewentualne naruszenie prawa przez Ministra Sprawiedliwości nie miało wpływu na treść rozstrzygnięcia w sprawie.
W tym stanie rzeczy nie ma też znaczenia rozważana w skardze kasacyjnej kwestia charakteru prawnego zarządzenia o zniesieniu dotychczasowego i utworzeniu nowego rewiru komorniczego, a w szczególności tego, czy jest to decyzja indywidualna.
Sąd pierwszej instancji prawidłowo stwierdził, że w sytuacji, gdy został utworzony nowy rewir komorniczy, powołanie komornika w tym rewirze może nastąpić po przeprowadzeniu od początku nowego postępowania, zgodnie z art. 11 ustawy o komornikach. Jedynie w sytuacji, gdyby wobec zniesienia rewiru został odwołany komornik na podstawie wymienionego już wyżej art. 15 ust. 1 pkt 8 tej ustawy, mógłby się on ubiegać o powołanie na stanowisko komornika w wolnym rewirze w uproszczonym trybie, stosownie do art. 11a ust. 2 i 3 ustawy o komornikach.
Wobec podkreślonej w zaskarżonym wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego potrzeby zastosowania w omawianej sprawie procedury powoływania na stanowisko komornika określonej w art. 11 ustawy o komornikach, nie ma też znaczenia podnoszona w skardze kasacyjnej kwestia, czy D. M. wystąpił do Ministra Sprawiedliwości po wydaniu decyzji z [...] r. z wnioskiem o powołanie go na stanowisko komornika w nowoutworzonym rewirze II przy Sądzie Rejonowym dla Warszawy Pragi - Północ w Warszawie, albo czy powinien był z takim wnioskiem wystąpić. Powołanie komornika w tym rewirze, w trybie jaki zastosował Minister Sprawiedliwości w decyzji z [...] r., było bowiem niezgodne z prawem.
Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny, działając na zasadzie art. 184 p.p.s.a., oddalił skargę kasacyjną.