Orzeczenie · 2022-02-25

II GSK 732/21

Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Data
2022-02-25
NSAtransportoweWysokansa
ruch drogowypojazdy nienormatywnekara pieniężnazezwolenienacisk osiprawo unijneTSUEwznowienie postępowaniadrogi publiczne

Skarżący J. T. wniósł skargę o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem NSA z 2017 r., który oddalił jego skargę kasacyjną od wyroku WSA w Warszawie. Sprawa dotyczyła kary pieniężnej nałożonej za przejazd pojazdem nienormatywnym bez zezwolenia, gdzie stwierdzono przekroczenie dopuszczalnego nacisku na oś napędową o 22,3%. Podstawą skargi o wznowienie była nowelizacja ustawy o drogach publicznych z 2020 r., wprowadzona w celu dostosowania polskiego prawa do wyroku TSUE C-127/17. TSUE orzekł, że Polska naruszyła prawo UE, nakładając wymóg posiadania specjalnych zezwoleń na pojazdy o nacisku osi do 11,5 t. NSA uznał, że nowa ustawa stanowi samodzielną podstawę do wznowienia postępowania. Analizując ponownie sprawę, Sąd stwierdził, że wobec treści art. 19 ust. 1 ustawy nowelizującej oraz braku podstaw do ustanawiania w prawie krajowym dalej idących wyjątków niż te wynikające z prawa UE, stwierdzone przekroczenie nacisku na oś napędową (12,23 t) w relacji do dopuszczalnego poziomu 11,5 t stanowiło przekroczenie o 6,34%, co nie uzasadniało nałożenia kary pieniężnej. W konsekwencji NSA uchylił wyrok WSA, wyrok NSA oraz decyzje organów administracji, zasądzając jednocześnie od organu na rzecz skarżącego koszty postępowania.

Asystent · analiza prawna

Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.

Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.

Wypróbuj Asystenta

Wartość praktyczna

Siła precedensu: Wysoka
Do czego można powołać

Wznowienie postępowania w sprawach administracyjnych na podstawie nowelizacji prawa po wyrokach TSUE. Interpretacja przepisów dotyczących dopuszczalnych nacisków osi pojazdów i kar za przejazdy nienormatywne w kontekście prawa UE.

Ograniczenia stosowania

Dotyczy spraw, w których można wykazać związek z wyrokiem TSUE C-127/17 i nowelizacją ustawy o drogach publicznych z 2020 r. Wymaga spełnienia przesłanek wznowienia postępowania.

Zagadnienia prawne (3)

Czy nowelizacja ustawy o drogach publicznych po wyroku TSUE C-127/17 stanowi podstawę do wznowienia postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem NSA w sprawie kary za przejazd pojazdem nienormatywnym?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Tak, nowelizacja ta stanowi samodzielną podstawę do wznowienia postępowania.

Uzasadnienie

Ustawa nowelizująca z 2020 r. została wprowadzona w celu usunięcia skutków stosowania przepisów krajowych niezgodnych z prawem UE, w tym po wyroku TSUE C-127/17, który zakwestionował polskie przepisy dotyczące zezwoleń na przejazd pojazdów nienormatywnych.

Czy stwierdzone przekroczenie nacisku na oś napędową pojazdu uzasadnia nałożenie kary pieniężnej za przejazd pojazdem nienormatywnym bez zezwolenia, w świetle prawa UE i nowelizacji ustawy o drogach publicznych?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Nie, stwierdzone przekroczenie nacisku na oś napędową nie uzasadniało nałożenia kary w wysokości 15.000 zł.

Uzasadnienie

Wobec zgodności z prawem UE, dopuszczalny nacisk na oś napędową wynosi 11,5 t. Stwierdzone przekroczenie o 6,34% (względem 11,5 t) nie było wystarczające do nałożenia kary za brak zezwolenia kategorii VII.

Jak należy interpretować przepisy dotyczące dopuszczalnych nacisków osi pojazdów w kontekście prawa UE i krajowego?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Przepisy krajowe dotyczące dopuszczalnych nacisków osi, uzależnione od kategorii drogi, nie mogą stanowić dalej idących ograniczeń niż te wynikające z prawa UE.

Uzasadnienie

TSUE w sprawie C-127/17 wskazał, że art. 7 dyrektywy 96/53/WE powinien być interpretowany ściśle, a krajowe ograniczenia uzasadniane jakością infrastruktury nie mogą niweczyć zasady swobodnego ruchu pojazdów.

Rozstrzygnięcie
Decyzja
Uchylono decyzję
Uchylono wyrok NSA, wyrok WSA oraz decyzje organów I i II instancji. Wznowiono postępowanie zakończone wyrokiem NSA z 2017 r.

Przepisy (8)

Główne

p.p.s.a. art. 282 § 2

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Ustawa z dnia 18 grudnia 2020 r. o zmianie ustawy o drogach publicznych oraz niektórych innych ustaw art. 19 § 1 i 3

Pomocnicze

p.p.s.a. art. 135

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

p.p.s.a. art. 145 § 1 pkt 1 lit. a

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

p.p.s.a. art. 188

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

p.r.d. art. 64

Ustawa z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym

p.r.d. art. 140aa § 1-3

Ustawa z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym

u.d.p. art. 41

Ustawa z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych

Argumenty

Skuteczne argumenty

Nowelizacja ustawy o drogach publicznych po wyroku TSUE C-127/17 stanowi podstawę do wznowienia postępowania. • Stwierdzone przekroczenie nacisku na oś napędową (6,34% powyżej 11,5 t) nie uzasadnia nałożenia kary pieniężnej za brak zezwolenia kategorii VII.

Godne uwagi sformułowania

Celem regulacji wymienionej ustawy nowelizującej jest wprowadzenie zmian zmierzających do usunięcia lub modyfikacji niezgodnych z prawem unijnym przepisów krajowych oraz usunięcia skutków ich stosowania w związku z wyrokiem Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z dnia 21 marca 2019 r. w sprawie C – 127/17. • Z uwagi na ich zakres oraz powszechnie obowiązujący charakter sytuacje te stanowią bowiem ograniczenia w stosowaniu zasady swobodnego ruchu pojazdów. Tym samym, wynikające z prawa krajowego ograniczenia mające zastosowanie w zależności od rodzajów dróg – co motywowane jest jakością infrastruktury drogowej – nie mogą być usprawiedliwiane treścią art. 7 dyrektywy Rady 96/53/WE, gdyż wynikający z tego przepisu wyjątek niweczyłby zasadę ustanowioną w art. 3 tej dyrektywy. • stwierdzony w toku kontroli nacisk pojedynczej osi napędowej pojazdu wynoszący 12,23 t nie uzasadniał stwierdzenia przekroczenia maksymalnego dopuszczalnego nacisku osi napędowej pojazdu o 22,3 %, lecz w relacji do ustanowionego w pkt 3.4.1 załącznika nr I do Dyrektywy nr 96/53/WE poziomu 11,5 t jego przekroczenie o 6,34 %, to jest przekroczenie dopuszczalnej wartości o nie więcej niż 10 %, co oznaczało brak podstaw do nałożenia na stronę kary pieniężnej w wysokości 15.000 zł.

Skład orzekający

Wojciech Kręcisz

przewodniczący sprawozdawca

Małgorzata Rysz

sędzia

Beata Sobocha-Holc

sędzia del. WSA

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Wysoka

Powoływalne dla: "Wznowienie postępowania w sprawach administracyjnych na podstawie nowelizacji prawa po wyrokach TSUE. Interpretacja przepisów dotyczących dopuszczalnych nacisków osi pojazdów i kar za przejazdy nienormatywne w kontekście prawa UE."

Ograniczenia: Dotyczy spraw, w których można wykazać związek z wyrokiem TSUE C-127/17 i nowelizacją ustawy o drogach publicznych z 2020 r. Wymaga spełnienia przesłanek wznowienia postępowania.

Wartość merytoryczna

Ocena: 8/10

Sprawa pokazuje, jak wyroki TSUE i późniejsze zmiany prawa krajowego mogą wpływać na prawomocne orzeczenia sądowe i prowadzić do wznowienia postępowań, co jest istotne dla zrozumienia dynamiki prawa UE i jego wpływu na polskie orzecznictwo.

Wyrok TSUE uchyla prawomocny wyrok polskiego sądu po latach! Jak to możliwe?

Dane finansowe

WPS: 15 000 PLN

Sektor

transport

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej.

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

  • Analiza orzecznictwa i przepisów
  • Drafting pism i dokumentów
  • Odpowiedzi na pytania prawne
  • Pogłębiona analiza z doktryny
Wypróbuj Asystenta AI za darmo
Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.

Przeczytaj pełny tekst