Orzeczenie · 2011-06-16

II GSK 660/10

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Data

2011-06-16

NSAubezpieczenia społeczneŚredniansa

ubezpieczenie społeczne rolnikówskładkiumorzeniezaległościmożliwości płatniczeKRUSrolnikNSA

Podsumowanie

Przejdź do pełnego tekstu

Sprawa dotyczyła skargi kasacyjnej S. K. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w L., który oddalił jego skargę na decyzję Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (KRUS) odmawiającą umorzenia zaległych składek na ubezpieczenie społeczne rolników wraz z odsetkami. Rolnik domagał się umorzenia należności, argumentując trudną sytuacją finansową i ponoszeniem znacznych wydatków inwestycyjnych oraz prywatnych. Organ KRUS, po wielokrotnych rozpatrzeniach sprawy, odmówił umorzenia, wskazując, że dochody z gospodarstwa rolnego, w tym dopłaty z ARiMR, pozwalają na spłatę zadłużenia, nawet w systemie ratalnym. Wojewódzki Sąd Administracyjny w L. uznał decyzję organu za prawidłową, stwierdzając, że miała ona charakter uznaniowy, ale nie dowolny, i że organ wszechstronnie ocenił okoliczności sprawy. S. K. w skardze kasacyjnej zarzucił naruszenie prawa materialnego (niewłaściwą interpretację i zastosowanie art. 41a ust. 1 pkt 1 ustawy o ubezpieczeniu społecznym rolników) oraz przepisów postępowania (art. 133 § 1 i art. 141 § 4 p.p.s.a.), twierdząc m.in. że sąd pierwszej instancji pominął całokształt okoliczności sprawy i błędnie ocenił jego możliwości płatnicze. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną, uznając zarzuty procesowe za niezasadne, wskazując, że art. 133 § 1 p.p.s.a. nie nakazuje ponownego badania stanu faktycznego, a jedynie zakazuje opierania się na materiale spoza akt sprawy. Sąd podkreślił również, że zarzuty dotyczące błędnych ustaleń faktycznych nie mogą być skutecznie podnoszone w ramach naruszenia art. 141 § 4 p.p.s.a. Odnosząc się do zarzutów naruszenia prawa materialnego, NSA stwierdził, że skarżący nie wskazał precyzyjnie na czym polega błędna wykładnia art. 41a ust. 1 pkt 1 ustawy, a jego argumentacja w istocie dotyczyła stanu faktycznego. Sąd uznał, że kwestia stanu finansów funduszy emerytalno-rentowego i składkowego należy do ustaleń stanu faktycznego, a pojęcie "ważnego interesu skarżącego" jest oceniane w kontekście tych ustaleń.

Asystent · analiza prawna

Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.

Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.

Wypróbuj Asystenta

Wartość praktyczna

Siła precedensu: Średnia

Do czego można powołać

Interpretacja przepisów dotyczących umarzania składek na ubezpieczenie społeczne rolników, oceny możliwości płatniczych oraz granic kontroli sądowej nad uznaniowymi decyzjami administracyjnymi.

Ograniczenia stosowania

Dotyczy specyficznej sytuacji rolnika i przepisów ustawy o ubezpieczeniu społecznym rolników; ocena możliwości płatniczych jest zawsze indywidualna.

Zagadnienia prawne (2)

Czy organ administracji publicznej i sąd administracyjny prawidłowo oceniły możliwości płatnicze rolnika ubiegającego się o umorzenie zaległych składek na ubezpieczenie społeczne, biorąc pod uwagę jego dochody i wydatki?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Tak, organ i sąd prawidłowo oceniły możliwości płatnicze skarżącego, uznając, że dochody z gospodarstwa rolnego oraz inne środki finansowe pozwalają na spłatę zaległości, nawet w systemie ratalnym, a ponoszone wydatki nie stanowią wystarczającej podstawy do umorzenia należności.

Uzasadnienie

Sąd uznał, że organ administracji prawidłowo ocenił całokształt sytuacji finansowej skarżącego, uwzględniając zarówno dochody (z gospodarstwa, dopłaty ARiMR), jak i wydatki (inwestycyjne, prywatne). Stwierdzono, że prowadzenie działalności rolniczej wymaga racjonalnego gospodarowania środkami i wliczania w budżet domowy obowiązku opłacania składek.

Czy naruszenie przepisów postępowania, w szczególności art. 133 § 1 p.p.s.a. (wydanie wyroku z pominięciem całokształtu materiału dowodowego) i art. 141 § 4 p.p.s.a. (nieprawidłowe przedstawienie stanu sprawy), może stanowić skuteczną podstawę skargi kasacyjnej w sytuacji, gdy skarżący kwestionuje ustalenia faktyczne sądu pierwszej instancji?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Nie, zarzuty naruszenia art. 133 § 1 p.p.s.a. i art. 141 § 4 p.p.s.a. nie są skuteczne w sytuacji, gdy skarżący w istocie kwestionuje prawidłowość ustaleń faktycznych sądu pierwszej instancji, które zaakceptowały ustalenia organu administracji.

Uzasadnienie

Naczelny Sąd Administracyjny wyjaśnił, że art. 133 § 1 p.p.s.a. zakazuje opierania się na materiale spoza akt sprawy, ale nie nakazuje ponownego badania stanu faktycznego. Zarzut naruszenia art. 141 § 4 p.p.s.a. nie służy do skutecznego zwalczania prawidłowości przyjętego przez sąd stanu faktycznego.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

Odrzucono skargę

Oddalono skargę kasacyjną S. K. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w L.

Przepisy (6)

Główne

u.u.s.r. art. 41a § ust. 1 pkt 1

Ustawa o ubezpieczeniu społecznym rolników

Przepis ten przyznaje Prezesowi Kasy lub upoważnionemu pracownikowi uznaniową kompetencję do odroczenia terminu płatności, rozłożenia na raty lub umorzenia należności z tytułu składek, uwzględniając ważny interes zainteresowanego, jego możliwości płatnicze oraz stan finansów funduszy.

Pomocnicze

p.p.s.a. art. 174