II GSK 630/08
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuNSA oddalił skargę kasacyjną spółki, uznając, że sąd pierwszej instancji prawidłowo odrzucił skargę jako wniesioną po terminie, gdyż doręczenie pisma osobie przebywającej w siedzibie spółki, nawet jeśli nie była formalnie upoważniona do odbioru korespondencji, jest skuteczne.
Spółka złożyła skargę kasacyjną na postanowienie WSA, które odrzuciło jej skargę na decyzję Ministra Gospodarki. Spółka twierdziła, że decyzja została jej doręczona po terminie, ponieważ osoba, która ją odebrała w jej siedzibie, nie była do tego upoważniona. NSA oddalił skargę kasacyjną, uznając, że doręczenie pisma osobie zatrudnionej przez adresata i przebywającej w jego siedzibie jest skuteczne na mocy domniemania, nawet jeśli nie ma formalnego upoważnienia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. odrzucił skargę spółki C. - spółki z o.o. na decyzję Ministra Gospodarki, uznając ją za wniesioną po terminie. Skarga została wniesiona 30 października 2006 r., podczas gdy decyzja została doręczona osobie upoważnionej w siedzibie spółki 26 września 2006 r. Spółka wniosła skargę kasacyjną, zarzucając naruszenie przepisów prawa procesowego, w tym art. 58 PPSA i art. 45 KPA. Argumentowała, że osoba, która odebrała pismo, nie była upoważniona do odbioru korespondencji, a właściwą datą doręczenia powinna być data przekazania decyzji Prezesowi Zarządu (29 września 2006 r.). Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną. Sąd wskazał, że zgodnie z art. 45 KPA, doręczenie jednostkom organizacyjnym następuje w lokalu ich siedziby do rąk osób uprawnionych. Podkreślił jednak, że upoważnienie do odbioru pism może być dorozumiane, a doręczający nie jest zobowiązany do badania wewnętrznej organizacji adresata. Przyjął domniemanie skutecznego doręczenia korespondencji do rąk osoby zatrudnionej przez adresata, przebywającej w jego siedzibie, niezależnie od wewnętrznego obiegu korespondencji. W związku z tym, sąd pierwszej instancji prawidłowo uznał skargę za wniesioną po terminie.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Tak, doręczenie jest skuteczne na mocy domniemania, nawet jeśli osoba nie ma formalnego upoważnienia, o ile przebywa w siedzibie spółki i jest jej pracownikiem. Termin należy liczyć od daty faktycznego doręczenia.
Uzasadnienie
Sąd przyjął, że doręczenie pisma osobie zatrudnionej przez adresata i przebywającej w jego siedzibie jest skuteczne na mocy domniemania, niezależnie od wewnętrznego obiegu korespondencji i braku formalnego upoważnienia. Obowiązek badania wewnętrznej organizacji adresata byłby zbyt daleko idącym formalizmem.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
oddalono_skargę
Przepisy (4)
Główne
k.p.a. art. 45
Kodeks postępowania administracyjnego
Jednostkom organizacyjnym i organizacjom społecznym doręcza się pisma w lokalu ich siedziby do rąk osób uprawnionych do odbioru pism. Upoważnienie może być dorozumiane, a doręczający nie jest zobowiązany do badania wewnętrznej organizacji adresata.
PPSA art. 184
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Oddalenie skargi kasacyjnej.
Pomocnicze
PPSA art. 58
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
k.s.h. art. 12
Kodeks spółek handlowych
Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością jest podmiotem posiadającym osobowość prawną.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Doręczenie pisma osobie zatrudnionej w siedzibie spółki, nawet bez formalnego upoważnienia, jest skuteczne na mocy domniemania. Sąd pierwszej instancji prawidłowo ustalił datę doręczenia i uznał skargę za wniesioną po terminie.
Odrzucone argumenty
Osoba, która odebrała pismo w siedzibie spółki, nie była formalnie ani faktycznie upoważniona do odbioru korespondencji. Skuteczny termin do wniesienia skargi powinien być liczony od daty przekazania decyzji Prezesowi Zarządu.
Godne uwagi sformułowania
Przyjmuje się jednak, że upoważnienie osoby fizycznej do odbioru pism adresowanych do osoby prawnej może być dorozumiane. Nakładanie na doręczającego obowiązku każdorazowego badania zasad wewnętrznej organizacji podmiotu będącego adresatem pisma byłoby zbyt daleko idącym formalizmem. Z tego względu zasadne jest przyjęcie domniemania skutecznego doręczenia korespondencji do rąk osoby zatrudnionej przez adresata, przebywającej w jego siedzibie.
Skład orzekający
Janusz Zajda
przewodniczący sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Ugruntowanie zasady skuteczności doręczenia pisma osobie zatrudnionej w siedzibie adresata, nawet bez formalnego upoważnienia, oraz interpretacja pojęcia dorozumianego upoważnienia."
Ograniczenia: Dotyczy głównie doręczeń do osób prawnych i jednostek organizacyjnych w postępowaniu administracyjnosądowym. Kontekst faktyczny (np. sposób pokwitowania odbioru) może mieć znaczenie.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Sprawa dotyczy powszechnego problemu doręczeń i terminów w postępowaniu administracyjnym, z praktycznym znaczeniem dla wielu podmiotów. Interpretacja 'dorozumianego upoważnienia' jest kluczowa.
“Doręczenie pisma pracownikowi, który nie był do tego upoważniony – czy skarga jest wniesiona po terminie?”
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyII GSK 630/08 - Postanowienie NSA Data orzeczenia 2008-07-17 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2008-05-27 Sąd Naczelny Sąd Administracyjny Sędziowie Janusz Zajda /przewodniczący sprawozdawca/ Symbol z opisem 6539 Inne o symbolu podstawowym 653 Hasła tematyczne Odrzucenie skargi Administracyjne postępowanie Sygn. powiązane II GZ 111/07 - Postanowienie NSA z 2007-07-18 V SA/Wa 431/07 - Postanowienie WSA w Warszawie z 2007-02-07 II GZ 24/08 - Postanowienie NSA z 2008-02-07 Skarżony organ Minister Gospodarki Pracy i Polityki Społecznej Treść wyniku Oddalono skargę kasacyjną Powołane przepisy Dz.U. 1980 nr 9 poz 26 art. 45 Obwieszczenie Prezesa Rady Ministrów z dnia 17 marca 1980 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego. Sentencja Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Janusz Zajda po rozpoznaniu w dniu 17 lipca 2008 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia "C." - spółki z o.o. w D. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z dnia 7 lutego 2007 r.; sygn. akt V SA/Wa 431/07 w zakresie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi "C." - spółki z o.o. w D. na decyzję Ministra Gospodarki z dnia [...] września 2006 r.; nr [...] w przedmiocie wezwania do zapłaty zaległych odsetek od kwoty udzielonego wsparcia finansowego postanawia: oddalić skargę kasacyjną. Uzasadnienie Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. postanowieniem z 7 lutego 2007 r. sygn. akt V SA/Wa 431/07 odrzucił skargę C. - spółki z o.o. w D. na decyzję Ministra Gospodarki z [...] września 2006 r. nr [...] odmawiającą umorzenia odsetek od kwoty udzielonego wsparcia finansowego. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia podniósł, że skarga została wniesiona po upływie trzydziestodniowego terminu liczonego od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Decyzja została mianowicie doręczona osobie upoważnionej do odbioru przesyłek w Spółce 26 września 2006 r., a skargę wniesiono dopiero 30 października 2006 r., co potwierdza pieczęć Urzędu Pocztowego. W skardze kasacyjnej od powyższego postanowienia Spółka, reprezentowana przez radcę prawnego, wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i przekazanie sprawy Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w W. do ponownego rozpoznania oraz o zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych. Spółka zarzuciła, że wydając postanowienie Sąd dopuścił się naruszenia przepisów prawa procesowego, które to naruszenie miało istotny wpływ na wynik sprawy - art. 58 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz art. 45 Kodeksu postępowania administracyjnego poprzez przyjęcie, że decyzja została doręczona osobie upoważnionej do odbioru przesyłek, a skarga - wniesiona po terminie. Podniosła, że osoba, która 26 września 2006 r. pokwitowała na zwrotnym potwierdzeniu odbioru przyjęcie pisma, nie była ani formalnie, ani faktycznie upoważniona do odbioru korespondencji kierowanej do Spółki. Pracownikiem, do którego rąk następuje skuteczne doręczenie pisma, może być wyłącznie pracownik do tego legitymowany. Wspomniana osoba była tymczasem zatrudniona jako tłumacz języka włoskiego i wyłącznie w takim zakresie posiadała legitymację do działania za Spółkę. Właściwą datą, od której należy liczyć termin do złożenia skargi, jest zatem data przekazania decyzji Prezesowi Zarządu Spółki, tj. 29 września 2006 r. W odpowiedzi na skargę kasacyjną Minister Gospodarki wniósł o odrzucenie skargi oraz o zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga kasacyjna nie jest zasadna. W myśl regulacji art. 12 ustawy z 15 września 2000 r. Kodeks spółek handlowych (Dz.U. Nr 94, poz. 1037 ze zm.) spółka z ograniczoną odpowiedzialnością jest podmiotem posiadającym osobowość prawną, którą nabywa z chwilą wpisu do właściwego rejestru. Zgodnie natomiast z art. 45 ustawy z 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz.U. z 1980 r. Nr 9, poz. 26 ze zm.) jednostkom organizacyjnym i organizacjom społecznym doręcza się pisma w lokalu ich siedziby do rąk osób uprawnionych do odbioru pism. Przepis ten kładzie nacisk na miejsce doręczenia korespondencji oraz podmiot uprawniony do jej odbioru z racji pełnionej funkcji. Przyjmuje się jednak, że upoważnienie osoby fizycznej do odbioru pism adresowanych do osoby prawnej może być dorozumiane (v. postanowienie NSA z 20 września 2006 r. sygn. akt II GZ 113/06 i powołane tam orzecznictwo Sądu Najwyższego). Dokonujący doręczenia nie jest zobligowany do badania, czy do obowiązków osoby znajdującej się w siedzibie danego podmiotu i przyjmującej pismo należy odbiór korespondencji, jeśli z okoliczności - w tym z faktu, że doręczenie następuje w lokalu spółki oraz zachowania danej osoby - wynika, że jest ona pracownikiem spółki. W szczególności, że uprawnienie pracownika może wynikać zarówno ze specjalnie udzielonego upoważnienia, jak też z ustalonego na podstawie regulaminu wewnętrznego podziału czynności. Nakładanie na doręczającego obowiązku każdorazowego badania zasad wewnętrznej organizacji podmiotu będącego adresatem pisma byłoby zbyt daleko idącym formalizmem. Z tego względu zasadne jest przyjęcie domniemania skutecznego doręczenia korespondencji do rąk osoby zatrudnionej przez adresata, przebywającej w jego siedzibie. Sposób obiegu korespondencji wewnątrz struktur organizacyjnych osoby prawnej pozostaje bez wpływu na powyższą ocenę. Bezskuteczne jest zatem powoływanie się przez Spółkę na okoliczność, że zakres obowiązków pracownika, który pokwitował odbiór pisma, de facto nie obejmował przyjmowania korespondencji kierowanej do Spółki. Ze względu na dotychczasowe rozważania należało stwierdzić, że Sąd I instancji prawidłowo określił moment doręczenia Spółce decyzji organu II instancji i uznał skargę za wniesioną po terminie, skoro skuteczne doręczenie nastąpiło już 26 września 2006 r., a stempel pocztowy na kopercie zawierającej skargę na decyzję wskazuje datę 30 października 2006 r. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), oddalił skargę kasacyjną.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI