II GSK 5286/16
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSprawa dotyczyła skargi kasacyjnej Z. Spółki z o.o. w W. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, który oddalił skargę spółki na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie odmawiającą wydania zezwolenia na zajęcie pasa drogowego. Spółka chciała zająć pas drogowy na prowadzenie działalności gospodarczej w postaci kiosku handlowego. Skarga kasacyjna zarzucała naruszenie prawa materialnego, w tym błędną wykładnię art. 39 ust. 3 ustawy o drogach publicznych, poprzez uznanie, że prowadzenie działalności gospodarczej nie stanowi "uzasadnionego przypadku" do zajęcia pasa drogowego. Podnoszono również zarzuty naruszenia przepisów postępowania, w tym brak możliwości wypowiedzenia się strony co do zebranych dowodów oraz wadliwą ocenę materiału dowodowego. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną. Sąd podkreślił, że zgodnie z art. 39 ust. 1 ustawy o drogach publicznych, generalnie zabrania się zajmowania pasa drogowego na cele niezwiązane z zarządzaniem drogami lub ruchem drogowym. Wyjątek stanowi art. 39 ust. 3, który dopuszcza lokalizowanie takich obiektów "w szczególnie uzasadnionych przypadkach" za zezwoleniem zarządcy drogi. Sąd stwierdził, że prowadzenie działalności gospodarczej samo w sobie nie stanowi takiego "szczególnie uzasadnionego przypadku". Ciężar wykazania tej okoliczności spoczywa na wnioskodawcy. Sąd uznał, że WSA prawidłowo ocenił, iż spółka nie wykazała wystąpienia takiej przesłanki, a wcześniejsze zezwolenia czy istnienie innych obiektów nie przesądzają o zasadności kolejnego wniosku. Sąd odniósł się również do zarzutów proceduralnych, uznając je za nieuzasadnione, w tym zarzut naruszenia art. 10 § 1 k.p.a., wskazując na brak wykazania przez stronę związku przyczynowego między naruszeniem a wynikiem sprawy.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: WysokaInterpretacja pojęcia "szczególnie uzasadniony przypadek" w kontekście zajęcia pasa drogowego na cele komercyjne oraz wymogi formalne skargi kasacyjnej.
Dotyczy specyficznej sytuacji zajęcia pasa drogowego na działalność gospodarczą. Wymogi formalne skargi kasacyjnej są uniwersalne.
Zagadnienia prawne (3)
Czy prowadzenie działalności gospodarczej w postaci kiosku handlowego w pasie drogowym, przy braku negatywnego wpływu na bezpieczeństwo ruchu drogowego i infrastrukturę, stanowi "szczególnie uzasadniony przypadek" zezwalający na zajęcie pasa drogowego na podstawie art. 39 ust. 3 ustawy o drogach publicznych?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, samo prowadzenie działalności gospodarczej nie stanowi "szczególnie uzasadnionego przypadku" w rozumieniu art. 39 ust. 3 ustawy o drogach publicznych. Ciężar wykazania takiej okoliczności spoczywa na wnioskodawcy.
Uzasadnienie
Ustawa o drogach publicznych generalnie zakazuje zajmowania pasa drogowego na cele niezwiązane z drogą. Wyjątek w art. 39 ust. 3 wymaga "szczególnie uzasadnionego przypadku", a sama działalność gospodarcza, nawet przynosząca korzyści ekonomiczne, nie spełnia tej przesłanki. Brak zagrożenia dla ruchu drogowego jest warunkiem koniecznym, ale niewystarczającym.
Czy naruszenie art. 10 § 1 k.p.a. (brak możliwości wypowiedzenia się strony co do zebranych dowodów) w postępowaniu administracyjnym, które mogło mieć wpływ na wynik sprawy, uzasadnia uchylenie decyzji przez sąd administracyjny?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, naruszenie art. 10 § 1 k.p.a. może skutkować uchyleniem decyzji tylko wtedy, gdy strona wykaże, że zarzucane uchybienie uniemożliwiło jej dokonanie konkretnych czynności procesowych i istnieje związek przyczynowy między naruszeniem a wynikiem sprawy.
Uzasadnienie
Nawet jeśli dojdzie do naruszenia art. 10 § 1 k.p.a., strona skarżąca musi wykazać konkretne konsekwencje procesowe tego naruszenia oraz związek przyczynowy z rozstrzygnięciem sprawy, czego w tym przypadku nie uczyniono.
Czy zarzut naruszenia przepisów postępowania (np. art. 77, 84, 85 k.p.a.) jest skuteczny, jeśli skarga kasacyjna nie wskazuje konkretnych jednostek redakcyjnych naruszonych przepisów?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, zarzut naruszenia przepisu składającego się z wielu jednostek redakcyjnych (paragrafów, ustępów) jest nieskuteczny, jeśli skarga kasacyjna nie precyzuje, która konkretnie jednostka została naruszona.
Uzasadnienie
Wymóg prawidłowego skonstruowania skargi kasacyjnej wymaga precyzyjnego wskazania naruszonej jednostki redakcyjnej przepisu, co pozwala sądowi na ustosunkowanie się do zarzutu. Brak takiej precyzji uniemożliwia kontrolę.
Przepisy (15)
Główne
u.d.p. art. 39 § 1 i 3
Ustawa z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych
Art. 39 ust. 1 generalnie zakazuje zajmowania pasa drogowego na cele niezwiązane z drogą. Art. 39 ust. 3 dopuszcza wyjątek "w szczególnie uzasadnionych przypadkach" za zezwoleniem zarządcy drogi. Prowadzenie działalności gospodarczej samo w sobie nie jest takim przypadkiem.
p.p.s.a. art. 184
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Podstawa prawna oddalenia skargi kasacyjnej.
Pomocnicze
p.p.s.a. art. 183 § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
NSA rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, z urzędu biorąc pod uwagę jedynie nieważność postępowania.
p.p.s.a. art. 174 § 1 i 2
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Podstawy skargi kasacyjnej: naruszenie prawa materialnego lub przepisów postępowania, jeśli uchybienie mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy.
p.p.s.a. art. 176
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Wymogi formalne skargi kasacyjnej, w tym przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie.
p.p.s.a. art. 175
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Skargę kasacyjną może oprzeć profesjonalny pełnomocnik.
k.p.a. art. 7
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Obowiązek działania organów wnikliwie i wszechstronnie.
k.p.a. art. 10 § 1 zd. 2
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Obowiązek zapewnienia stronie czynnego udziału w postępowaniu, w tym możliwości wypowiedzenia się co do zebranych dowodów.
k.p.a. art. 77 § 1
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Obowiązek zebrania i wyczerpującego rozpatrzenia materiału dowodowego.
k.p.a. art. 84
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Dowód z opinii biegłego.
k.p.a. art. 85
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Dowód z oględzin.
k.p.a. art. 86
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Zasada uwzględniania dowodów.
k.p.a. art. 80
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Ocena dowodów przez organ.
p.p.s.a. art. 145 § 1 pkt 1 lit. c
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Podstawa do uchylenia decyzji w przypadku naruszenia przepisów postępowania.
p.p.s.a. art. 3 § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Kontrola sądowa legalności działalności administracji publicznej.
Argumenty
Odrzucone argumenty
Prowadzenie działalności gospodarczej w pasie drogowym stanowi "uzasadniony przypadek" do zajęcia pasa. • Naruszenie art. 10 § 1 k.p.a. poprzez brak możliwości wypowiedzenia się strony co do zebranych dowodów. • Wadliwa ocena materiału dowodowego przez organy administracji. • Niewłaściwa kontrola legalności przez WSA. • Naruszenie przepisów postępowania (art. 7, 77, 84, 85, 86, 80 k.p.a.) skutkujące wydaniem decyzji na podstawie niekompletnych ustaleń faktycznych. • Naruszenie art. 8 k.p.a. poprzez nieuwzględnienie słusznego interesu strony i interesu społecznego. • Naruszenie art. 39 ust. 3 u.d.p. poprzez błędną wykładnię.
Godne uwagi sformułowania
Prowadzenie działalności gospodarczej samo w sobie nie jest "szczególnie uzasadnionym przypadkiem" w rozumieniu art. 39 ust. 3 u.d.p. • Ciężar wykazania "szczególnie uzasadnionego przypadku" spoczywa na wnioskodawcy. • Skarga kasacyjna jest środkiem odwoławczym wysoce sformalizowanym. • NSA rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej. • Nie każde naruszenie art. 10 § 1 k.p.a. skutkuje uchyleniem decyzji.
Skład orzekający
Andrzej Skoczylas
przewodniczący sprawozdawca
Ewa Cisowska-Sakrajda
członek
Maria Jagielska
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Interpretacja pojęcia \"szczególnie uzasadniony przypadek\" w kontekście zajęcia pasa drogowego na cele komercyjne oraz wymogi formalne skargi kasacyjnej."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji zajęcia pasa drogowego na działalność gospodarczą. Wymogi formalne skargi kasacyjnej są uniwersalne.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Sprawa dotyczy powszechnego problemu zajmowania pasów drogowych przez przedsiębiorców i precyzuje, co nie jest "uzasadnionym przypadkiem". Zawiera też cenne uwagi dotyczące formalnych wymogów skargi kasacyjnej.
“Czy kiosk z piwem w pasie drogowym to "szczególnie uzasadniony przypadek"? NSA wyjaśnia.”
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.