II GSK 484/21
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuNaczelny Sąd Administracyjny rozpoznał skargę kasacyjną Rady Miasta Torunia od wyroku WSA w Bydgoszczy, który stwierdził nieważność § 10 regulaminu poboru opłat za postój i opłat dodatkowych. Regulamin ten, stanowiący załącznik do uchwały Rady Miasta Torunia, przewidywał możliwość anulowania opłaty dodatkowej w przypadku błędów formalnych lub uznania reklamacji. Prokurator Rejonowy zaskarżył tę część uchwały, twierdząc, że rada przekroczyła swoje upoważnienie ustawowe wynikające z art. 13f ust. 2 ustawy o drogach publicznych, który pozwala jedynie na ustalenie wysokości opłaty dodatkowej i sposobu jej pobierania, a nie na wprowadzanie trybu reklamacyjnego. Sąd pierwszej instancji przychylił się do tego stanowiska, stwierdzając nieważność § 10. Rada Miasta Torunia w skardze kasacyjnej zarzuciła sądowi pierwszej instancji błędną wykładnię art. 13f ust. 2 u.d.p., argumentując, że ustalenie zasad weryfikacji poprawności naliczenia opłaty dodatkowej mieści się w kompetencjach rady. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną, podzielając stanowisko sądu pierwszej instancji. Sąd podkreślił, że przepisy ustawy o drogach publicznych nie upoważniają rady gminy do wprowadzania postępowania reklamacyjnego ani do odstępowania od naliczenia opłaty dodatkowej w wyniku takiej procedury. Możliwość kwestionowania obowiązku zapłaty opłaty dodatkowej powstaje dopiero na etapie postępowania egzekucyjnego, zgodnie z przepisami o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. NSA uznał, że Rada Miasta Torunia przekroczyła zakres upoważnienia ustawowego, wprowadzając § 10 regulaminu.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: WysokaUstalenie granic kompetencji organów samorządu terytorialnego w zakresie wprowadzania procedur reklamacyjnych dotyczących opłat publicznoprawnych, zwłaszcza w kontekście opłat za parkowanie.
Orzeczenie dotyczy specyficznej sytuacji prawnej związanej z ustawą o drogach publicznych i samorządzie gminnym, ale zasady interpretacji upoważnień ustawowych mają szersze zastosowanie.
Zagadnienia prawne (2)
Czy rada gminy (miasta) jest upoważniona do wprowadzenia w akcie prawa miejscowego trybu postępowania reklamacyjnego dotyczącego opłat dodatkowych za postój pojazdów samochodowych, skutkującego możliwością anulowania takiej opłaty?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, rada gminy (miasta) nie jest upoważniona do wprowadzania trybu postępowania reklamacyjnego dotyczącego opłat dodatkowych za postój pojazdów samochodowych, ponieważ przekracza to zakres upoważnienia ustawowego zawartego w art. 13f ust. 2 ustawy o drogach publicznych.
Uzasadnienie
Kompetencja rady gminy do ustalenia wysokości opłaty dodatkowej i sposobu jej pobierania, wynikająca z art. 13f ust. 2 ustawy o drogach publicznych, nie obejmuje prawa do ustanowienia postępowania reklamacyjnego ani możliwości odstąpienia od naliczenia opłaty dodatkowej w jego wyniku. Możliwość kwestionowania obowiązku zapłaty opłaty dodatkowej powstaje dopiero na etapie postępowania egzekucyjnego.
Czy zarzut naruszenia prawa materialnego przez błędną wykładnię przepisu jest skuteczny, jeśli sąd pierwszej instancji ograniczył się jedynie do przytoczenia treści przepisu, a nie jego interpretacji?
Odpowiedź sądu
Nie, zarzut naruszenia prawa materialnego przez błędną wykładnię nie jest skuteczny, jeśli sąd pierwszej instancji nie przedstawił własnej interpretacji przepisu, a jedynie go przytoczył.
Uzasadnienie
Skuteczne zarzucenie sądowi pierwszej instancji wadliwej wykładni prawa materialnego wymaga wskazania, że sąd ten w sposób wadliwy zinterpretował przepis, źle odczytał intencję ustawodawcy lub źle zrozumiał znaczenie przepisu. Samo przytoczenie treści przepisu bez jego interpretacji nie stanowi podstawy do uwzględnienia takiego zarzutu.
Przepisy (14)
Główne
u.d.p. art. 13 § ust. 1 pkt 1
Ustawa o drogach publicznych
u.d.p. art. 13f § ust. 1
Ustawa o drogach publicznych
u.d.p. art. 13f § ust. 2
Ustawa o drogach publicznych
Pomocnicze
u.s.g. art. 18 § ust. 2 pkt 8
Ustawa o samorządzie gminnym
u.s.g. art. 40 § ust. 1
Ustawa o samorządzie gminnym
u.d.p. art. 13b § ust. 4 pkt 3
Ustawa o drogach publicznych
p.p.s.a. art. 147 § § 1
Ustawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 183 § § 1
Ustawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 184
Ustawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
u.p.e.a. art. 3 § § 1
Ustawa o postępowaniu egzekucyjnym w administracji
u.p.e.a. art. 34 § § 2
Ustawa o postępowaniu egzekucyjnym w administracji
u.p.e.a. art. 23
Ustawa o postępowaniu egzekucyjnym w administracji
p.p.s.a. art. 3 § § 2 pkt 3
Ustawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Konstytucja RP art. 94
Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej
Argumenty
Skuteczne argumenty
Rada Miasta Torunia przekroczyła upoważnienie ustawowe, wprowadzając tryb reklamacyjny dla opłat dodatkowych za parkowanie. • Kompetencja do ustalenia sposobu poboru opłat nie obejmuje wprowadzania postępowania reklamacyjnego przed etapem egzekucyjnym.
Odrzucone argumenty
Rada Miasta Torunia argumentowała, że ustalenie zasad weryfikacji poprawności naliczenia opłaty dodatkowej mieści się w jej kompetencjach. • Rada zarzuciła sądowi pierwszej instancji błędną wykładnię art. 13f ust. 2 u.d.p.
Godne uwagi sformułowania
Możliwość obrony swych interesów przez zobowiązanego powstaje więc dopiero na etapie postępowania egzekucyjnego. • W sferze ustanawiania nowych zobowiązań publicznoprawnych aktem prawa miejscowego, w drodze uchwały organu stanowiącego jednostki samorządu terytorialnego, stosuje się zasadę, że dozwolone jest tylko to, co prawo wyraźnie przewiduje.
Skład orzekający
Joanna Kabat-Rembelska
przewodniczący sprawozdawca
Marcin Kamiński
członek
Wojciech Sawczuk
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Ustalenie granic kompetencji organów samorządu terytorialnego w zakresie wprowadzania procedur reklamacyjnych dotyczących opłat publicznoprawnych, zwłaszcza w kontekście opłat za parkowanie."
Ograniczenia: Orzeczenie dotyczy specyficznej sytuacji prawnej związanej z ustawą o drogach publicznych i samorządzie gminnym, ale zasady interpretacji upoważnień ustawowych mają szersze zastosowanie.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Sprawa dotyczy powszechnego problemu opłat za parkowanie i kompetencji samorządów, co może być interesujące dla szerszego grona odbiorców, nie tylko prawników specjalizujących się w prawie administracyjnym.
“Czy rada miasta może anulować mandat za parkowanie? NSA odpowiada: tylko w określonych prawem sytuacjach.”
Sektor
transport
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.