II GSK 431/24

II GSK 431/24 - Postanowienie NSA
Data orzeczenia
2024-03-21
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2024-02-26
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Małgorzata Rysz /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
652  Sprawy ubezpieczeń zdrowotnych
Hasła tematyczne
Ubezpieczenie społeczne
Sygn. powiązane
I SA/Bd 390/23 - Wyrok WSA w Bydgoszczy z 2023-10-17
II GZ 98/24 - Postanowienie NSA z 2024-03-21
Skarżony organ
Prezes Narodowego Funduszu Zdrowia
Treść wyniku
Oddalono wniosek
Powołane przepisy
Dz.U. 2023 poz 1634
art. 61 § 4 w zw. z art. 193
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Małgorzata Rysz po rozpoznaniu w dniu 21 marca 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej wniosku P. W. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi kasacyjnej P. W. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 17 października 2023 r. sygn. akt I SA/Bd 390/23 w sprawie ze skargi P. W. na decyzję Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia [...] maja 2023 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia obowiązku poniesienia kosztów świadczeń opieki zdrowotnej postanawia: oddalić wniosek
Uzasadnienie
Wyrokiem z 17 października 2023 r. sygn. akt I SA/Bd 390/23 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy (dalej: "WSA", "Sąd pierwszej instancji"), działając na podstawie art. 151 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r., poz. 1634; dalej: "p.p.s.a."), oddalił skargę P. W. (dalej: "skarżący") na decyzję Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z [...] maja 2023 r., nr [...] w przedmiocie ustalenia obowiązku poniesienia kosztów świadczeń opieki zdrowotnej.
W skardze kasacyjnej skarżący zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a., który nie został uzasadniony.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie zasługuje na uwzględnienie.
Przede wszystkim należy zauważyć, że wniosek strony o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji był już rozpatrywany przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy, który postanowieniem z 9 października 2023 r. odmówił skarżącemu zastosowania ochrony tymczasowej w postępowaniu sądowoadministracyjnym.
Odmawiając wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji WSA uznał, że we wniosku skarżący, poza wniesieniem o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji organu odwoławczego nie przedstawił odpowiedniego uzasadnienia. Odwołał się jedynie do ogólnych możliwych do zaistnienia okoliczności wymienionych w art. 61
§ 3 p.p.s.a. wskazując, że jest osobą bezrobotną bez prawa do zasiłku, dochodów
i oszczędności. Skarżący nie podał przy tym konkretnie, jaka jest jego sytuacja finansowa, jakimi środkami finansowymi dysponuje i jakie mają one odniesienie do wskazanej w decyzji kwoty dochodzonych kosztów leczenia. Podając, że utrzymuje się z prac dorywczych nie wskazał również jakie osiąga dochody. Strona nie przedstawiła więc konkretnych argumentów przemawiających za wystąpieniem niekorzystnych
z punktu widzenia jej interesów następstw wykonania decyzji, tj. że mogłaby ponieść znaczną szkodę lub mogłyby powstać trudne do odwrócenia skutki. Na poparcie wniosku skarżący nie przedstawił również żadnych dokumentów źródłowych dotyczących jego sytuacji finansowej i majątkowej. Nie poparte żadnymi dowodami powoływanie się na status osoby bezrobotnej bez prawa do zasiłku, dochodów
i oszczędności nie może odnieść spodziewanego przez wnioskodawcę skutku.
Przechodząc do oceny wniosku skarżącego zawartego w skardze kasacyjnej należy zauważyć, że stosownie do treści art. 61 § 4 p.p.s.a. postanowienie w sprawie wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności sąd może zmienić lub uchylić w każdym czasie w razie zmiany okoliczności.
Postępowanie wpadkowe dotyczące złożonego przez skarżącego ponownego wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji powinno zatem mieć na celu ocenę, czy zmieniły się okoliczności, które były podstawą odmowy zastosowania ochrony tymczasowej w poprzednim, prawomocnie zakończonym postępowaniu wpadkowym dotyczącym tej kwestii.
W tym kolejnym postępowaniu nie dochodzi do zmiany ciężaru dowodu w zakresie wystąpienia okoliczności uzasadniających wstrzymanie wykonania decyzji. Wciąż obowiązek ten ciąży na wnioskodawcy, który przedstawiając wnikliwą argumentację popartą stosownymi dokumentami powinien przekonać sąd do zmiany wcześniejszego rozstrzygnięcia.
W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, skoro wniosek nie został przez skarżącego uzasadniony, pozbawia to Sąd możliwości oceny takiego wniosku pod kątem spełnienia przesłanek wskazanych w art. 61 § 3 p.p.s.a. oraz podstaw do zmiany prawomocnego postanowienia sądu pierwszej instancji z 9 października 2023 r. Skarżący w dalszym ciągu nie wyjaśnił na czym miałoby polegać niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków w związku z wydaniem zaskarżonej decyzji. Nie poparł swych twierdzeń odpowiednimi dokumentami przedstawiającymi jego obecną sytuację finansową i majątkową. Nie wskazał również żadnych nowych okoliczności przemawiających za uwzględnieniem jego wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji, jak również nie przedstawiła żadnych argumentów na poparcie tezy o negatywnych skutkach odmowy wstrzymania wykonania decyzji.
Dla wykazania spełnienia przesłanek wstrzymania wykonania aktu lub czynności nie jest wystarczającym sam wywód strony dotyczący ogólnych okoliczności uzasadniających wstrzymanie, gdyż uzasadnienie wniosku powinno odnosić się do konkretnych okoliczności, a twierdzenia wnioskodawcy powinny zostać poparte dokumentami źródłowymi, zwłaszcza dotyczącymi sytuacji finansowej oraz majątkowej strony. Nieodpowiednie uzasadnienie wniosku o udzielenie ochrony tymczasowej uniemożliwia bowiem jego merytoryczną ocenę.
Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 61 § 4 w związku z art. 193 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.