II GSK 431/19
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSprawa dotyczyła skargi kasacyjnej J. C. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, który utrzymał w mocy decyzję Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji o cofnięciu koncesji na prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług ochrony osób i mienia. Skarżący zarzucał sądowi pierwszej instancji naruszenie przepisów postępowania, w tym brak wszechstronnego zebrania materiału dowodowego i niewłaściwą ocenę umowy ubezpieczenia. Naczelny Sąd Administracyjny, rozpoznając sprawę w granicach skargi kasacyjnej, skupił się na zarzutach dotyczących naruszenia przepisów proceduralnych oraz materialnoprawnych związanych z obowiązkiem ubezpieczenia. Sąd uznał, że polisa ubezpieczeniowa przedstawiona przez skarżącego, mimo że dotyczyła odpowiedzialności cywilnej, nie spełniała wymogów określonych w rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 9 grudnia 2013 r. w sprawie obowiązkowego ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej przedsiębiorcy wykonującego działalność gospodarczą w zakresie usług ochrony osób i mienia. W szczególności, polisa nie zawierała informacji o zastosowaniu tego rozporządzenia ani minimalnej sumy gwarancyjnej w euro, a także nie obejmowała ubezpieczeń obowiązkowych. W związku z tym, NSA stwierdził, że skarżący nie dopełnił ciążącego na nim obowiązku wynikającego z art. 21a ust. 1 ustawy o ochronie osób i mienia, co uzasadniało cofnięcie koncesji na podstawie art. 22 ust. 2 pkt 3 tej ustawy. Sąd oddalił skargę kasacyjną, uznając, że nie miała ona uzasadnionych podstaw.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: ŚredniaInterpretacja wymogów obowiązkowego ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej dla przedsiębiorców wykonujących działalność gospodarczą w zakresie usług ochrony osób i mienia oraz konsekwencje niespełnienia tego obowiązku.
Dotyczy specyficznego stanu prawnego i faktycznego związanego z okresem obowiązywania konkretnych przepisów i rozporządzeń.
Zagadnienia prawne (3)
Czy polisa ubezpieczeniowa dla klienta indywidualnego i małego/średniego przedsiębiorcy, zawarta na okres od 1 stycznia do 31 grudnia 2016 r., spełnia wymogi obowiązkowego ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej przedsiębiorcy wykonującego działalność gospodarczą w zakresie usług ochrony osób i mienia, określone w rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 9 grudnia 2013 r.?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, taka polisa nie spełnia wymogów, ponieważ nie zawiera informacji o zastosowaniu rozporządzenia Ministra Finansów ani minimalnej sumy gwarancyjnej w euro, a także nie obejmuje ubezpieczeń obowiązkowych.
Uzasadnienie
Sąd wskazał, że polisa TPP Nr (...) nie spełniała wymogów rozporządzenia, gdyż nie zawierała wymaganych informacji i nie obejmowała ubezpieczeń obowiązkowych, co oznaczało, że skarżący nie dopełnił obowiązku ubezpieczeniowego.
Czy sąd pierwszej instancji prawidłowo ocenił zarzuty skargi dotyczące naruszenia przepisów postępowania administracyjnego i sądowoadministracyjnego, w tym braku wszechstronnego zebrania materiału dowodowego i niewłaściwej oceny umowy ubezpieczenia?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, sąd pierwszej instancji prawidłowo ocenił zarzuty, a uzasadnienie wyroku było zgodne z wymogami prawa.
Uzasadnienie
NSA uznał, że uzasadnienie WSA było spójne i logiczne, a sąd nie musiał odnosić się do wszystkich zarzutów skargi, lecz do tych niezbędnych do kontroli aktu administracyjnego. Zarzut naruszenia art. 141 § 4 p.p.s.a. nie mógł być skutecznie podniesiony.
Czy sąd pierwszej instancji rozpoznał skargę w granicach sprawy, zgodnie z art. 134 § 1 p.p.s.a.?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, sąd rozpoznał skargę w granicach sprawy, a zarzut naruszenia art. 134 § 1 p.p.s.a. nie był zasadny, ponieważ nie został należycie uzasadniony i powiązany z innymi przepisami.
Uzasadnienie
NSA wyjaśnił, że art. 134 § 1 p.p.s.a. nie może stanowić samodzielnej podstawy skargi kasacyjnej i musi być powiązany z przepisami, których naruszenia przez organ nie zauważył sąd pierwszej instancji. W tej sprawie zarzut nie został wystarczająco uzasadniony.
Przepisy (20)
Główne
ustawa o ochronie art. 22 § ust. 2 pkt 3
Ustawa z dnia 22 sierpnia 1997 r. o ochronie osób i mienia
ustawa o ochronie art. 21a § ust. 1
Ustawa z dnia 22 sierpnia 1997 r. o ochronie osób i mienia
Pomocnicze
p.p.s.a. art. 141 § § 4
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 134 § § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 183 § § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
k.p.a. art. 7 § § 1
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 77 § § 1
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 80
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 107 § § 3
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 7a § § 1
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
p.p.s.a. art. 133 § § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Ustawa z dnia 22 maja 2003 r. o ubezpieczeniach obowiązkowych, Ubezpieczeniowym Funduszu Gwarancyjnym i Polskim Biurze Ubezpieczycieli Komunikacyjnych art. 4 § pkt 4
p.p.s.a. art. 151
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 145 § § 1 pkt 1 lit. c)
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 145 § § 1 pkt 1 lit. a)
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 193 § zdanie drugie
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 184
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 204 § pkt 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 205 § § 2
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 209
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Argumenty
Skuteczne argumenty
Polisa ubezpieczeniowa skarżącego nie spełniała wymogów określonych w rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 9 grudnia 2013 r. w sprawie obowiązkowego ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej przedsiębiorcy wykonującego działalność gospodarczą w zakresie usług ochrony osób i mienia, co skutkowało brakiem spełnienia obowiązku ubezpieczeniowego.
Odrzucone argumenty
Naruszenie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) i art. 135 p.p.s.a. w związku z art. 7, 77 § 1, 80 i 107 § 3 k.p.a. poprzez ich niezastosowanie, skutkujące oddaleniem skargi i pozostawieniem w obrocie prawnym decyzji administracyjnej naruszającej przepisy postępowania. • Naruszenie art. 141 § 4 p.p.s.a. poprzez brak wyjaśnienia przyczyn akceptacji stanowiska Ministra oraz brak odniesienia się do zarzutu naruszenia art. 7a § 1 k.p.a. • Naruszenie art. 134 § 1 p.p.s.a. i art. 133 § 1 p.p.s.a. poprzez niedopełnienie przez WSA obowiązku rozpoznania skargi w granicach sprawy. • Naruszenie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) p.p.s.a. w związku z art. 22 ust. 2 pkt 3 w związku z art. 21a ust. 1 ustawy o ochronie poprzez ich niewłaściwe zastosowanie, skutkujące oddaleniem skargi mimo spełnienia obowiązku ubezpieczenia.
Godne uwagi sformułowania
Uzasadnienie wyroku oddalającego skargę kasacyjną zawiera ocenę zarzutów skargi kasacyjnej. • Przez zarzut naruszenia art. 141 § 4 p.p.s.a. nie można natomiast skutecznie kwestionować ani prawidłowości przyjętego za podstawę orzekania stanu faktycznego, ani stanowiska sądu co do wykładni bądź zastosowania prawa. • Rozstrzygnięcie "w granicach danej sprawy", o jakim mowa we wskazanym przepisie oznacza jedynie to, że sąd nie może uczynić przedmiotem rozpoznania innej sprawy administracyjnej niż ta, w której wniesiono skargę. • Polisa Seria TPP Nr (...), którą Skarżący zawarł za okres 1 stycznia 2016 r. - 31 grudnia 2016 r. nie obejmowała ochroną odpowiedzialności cywilnej będącej przedmiotem ubezpieczeń obowiązkowych. • Obowiązek ten można uznać za zrealizowany przy zawarciu umowy ubezpieczenia, o której mowa w rozporządzeniu, a nie jakiejkolwiek umowy ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej.
Skład orzekający
Dorota Dąbek
przewodniczący
Tomasz Smoleń
sprawozdawca
Zbigniew Czarnik
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja wymogów obowiązkowego ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej dla przedsiębiorców wykonujących działalność gospodarczą w zakresie usług ochrony osób i mienia oraz konsekwencje niespełnienia tego obowiązku."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznego stanu prawnego i faktycznego związanego z okresem obowiązywania konkretnych przepisów i rozporządzeń.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa jest interesująca dla prawników specjalizujących się w prawie administracyjnym i ubezpieczeniowym, ponieważ precyzuje wymogi dotyczące obowiązkowego ubezpieczenia w branży ochrony.
“Niewłaściwa polisa ubezpieczeniowa kosztowała koncesję na ochronę – NSA wyjaśnia wymogi.”
Dane finansowe
WPS: 360 PLN
Sektor
usługi ochrony
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.