II GSK 42/05

II GSK 42/05 - Wyrok NSA
Data orzeczenia
2005-05-05
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2005-03-08
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Andrzej Kuba
Jan Bała /sprawozdawca/
Jan Kacprzak /przewodniczący/
Symbol z opisem
6041 Profilaktyka  i   rozwiązywanie  problemów alkoholowych, ustalanie liczby punktów sprzedaży,  zasad  usytuowania miejsc
Hasła tematyczne
Odrzucenie skargi
Sygn. powiązane
III SA/Kr 1042/04 - Postanowienie WSA w Krakowie z 2004-12-29
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
Uchylono zaskarżone postanowienie
Powołane przepisy
Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
art. 185 § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Jan Kacprzak, Sędziowie NSA Jan Bała (spr.), Andrzej Kuba, Protokolant Anna Wróblewska, po rozpoznaniu w dniu 5 maja 2005 r. na rozprawie w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej "A. P." S.A. w K. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 29 grudnia 2004 r. sygn. akt III SA/Kr 1042/04 w sprawie ze skargi "A. P." S.A. w K. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] września 2004 r. Nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania 1. uchyla zaskarżone postanowienie; 2. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. na rzecz "A. P." S.A. w K. kwotę 235 (dwieście trzydzieści pięć) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.
Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie postanowieniem z dnia 29 grudnia 2004 r., sygn. akt II SA/Kr1042/04 odrzucił skargę "A. P." S.A. z siedzibą w K. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] września 2004 r. w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania.
W uzasadnieniu orzeczenia Sąd podał, że zaskarżone postanowienie zostało doręczone stronie w dniu 16 września 2004 r., a skargę złożyła 18 października 2004 r., a więc z uchybieniem terminu. Stąd też skarga podlegała odrzuceniu na mocy art. 58 § 1 pkt 2 w związku z art. 58 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270).
W skardze kasacyjnej "A. P." S.A. w K. zaskarżyła powyższe postanowienie na podstawie art. 174 pkt 2 p.p.s.a. zarzucając naruszenie art. 58 § pkt 2 p.p.s.a. w sposób mający istotny wpływ na wynik sprawy. Domagała się uchylenia zaskarżonego postanowienia i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania oraz zasądzenia kosztów postępowania.
W uzasadnieniu skargi kasacyjnej podała, iż Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie naruszył art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a., gdyż ostatni dzień terminu do wniesienia skargi nie upłynął 16 października 2004 r., lecz w dniu 18 października 2004 r. Dzień 16 października 2004 r. przypadał bowiem w sobotę, co zgodnie z art. 83 § 2 p.p.s.a. oznaczało, iż za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu wolnym od pracy, tj. 18 października 2004 r. W tym też dniu skarżący nadał skargę w urzędzie pocztowym.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Skarga zasługuje na uwzględnienie.
Z niewadliwych ustaleń Sądu pierwszej instancji wynika, że stronie skarżącej postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] września 2004 r. zostało doręczone 16 września 2004 r., a skargę do Sądu złożyła w dniu 18 października 2004 r. W tej sytuacji termin 30 dni do wniesienia skargi, o jakim mowa w art. 53 § 1 p.p.s.a., upłynął wprawdzie 16 października 2004 r., lecz z uwagi na to, że ostatni dzień terminu przypadł na sobotę, to za ostatni dzień terminu, w myśl art. 83 § 2 p.p.s.a., należało uznać następny dzień po dniach wolnych od pracy, tj. 18 października 2004 r. Nie można zatem podzielić poglądu Sądu, iż skarga została złożona po upływie terminu do jej wniesienia (art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a.) i dlatego Sąd nie miał podstaw do odrzucenia skargi.
Z przytoczonych powodów Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w wyroku na mocy art. 185 § 1 p.p.s.a. O kosztach postępowania orzeczono na mocy art. 203 pkt 1 tej ostatniej ustawy.