II GSK 396/09

II GSK 396/09 - Wyrok NSA
Data orzeczenia
2010-02-16
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2009-05-12
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Jan Bała /sprawozdawca/
Janusz Drachal /przewodniczący/
Rafał Batorowicz
Symbol z opisem
6254 Usługi telekomunikacyjne i eksploatacja sieci telekomunikacyjnych
Hasła tematyczne
Odrzucenie skargi
Telekomunikacja
Sygn. powiązane
VI SA/Wa 2125/08 - Postanowienie WSA w Warszawie z 2009-01-30
Skarżony organ
Prezes Urzędu Komunikacji Elektronicznej
Treść wyniku
Oddalono skargę kasacyjną
Powołane przepisy
Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
art. 3 par. 2 pkt 4; art. 52 par. 1, par. 3, par. 4; art. 53 par. 2
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Janusz Drachal Sędzia NSA Jan Bała (spr.) Sędzia NSA Rafał Batorowicz Protokolant Małgorzata Olejowska po rozpoznaniu w dniu 16 lutego 2010 r. na rozprawie w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej T. E. Spółki z o.o. w K. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z dnia 30 stycznia 2009 r. sygn. akt VI SA/Wa 2125/08 w sprawie ze skargi T. E. Spółki z o.o. w K. na wezwanie Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej z dnia [...] marca 2008 r. nr [...] w przedmiocie zobowiązania do udzielenia informacji postanawia: 1. oddalić skargę kasacyjną; 2. zasądzić od T. E. Spółki z o.o. w K. na rzecz Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej kwotę 180 (sto osiemdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.
Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 30 stycznia 2009 r., sygn. akt VI SA/Wa 2125/08 Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. odrzucił skargę T. E. Sp. z o.o. w K. na wezwanie Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej z dnia [...] marca 2008 r., nr [...] w przedmiocie zobowiązania do przekazania informacji oraz zwrócił skarżącej kwotę 200 zł tytułem uiszczonego wpisu sądowego od skargi.
Sąd stwierdził, że pismem z dnia [...] marca 2008 r. Prezes Urzędu Komunikacji Elektronicznej wezwał T. E. Sp. z o.o. w K. do udzielenia informacji dotyczących ilości wielkości cen za usługi świadczone w 2007 r. przedsiębiorcom.
Pismem z dnia [...] kwietnia 2008 r. skarżąca zwróciła się o wskazanie celu, w którym wymagane informacje zostaną wykorzystane oraz o wyznaczenie czternastodniowego terminu do realizacji wezwania.
W odpowiedzi na powyższe pismo spółki, organ wyjaśnił w jakim celu zostaną wykorzystane informacje, do udzielenia których wezwał skarżącą oraz wyraził zgodę na przedłużenie terminu realizacji wezwania.
W dniu [...] sierpnia 2008 r. skarżąca złożyła żądaną informację. Następnie pismem z dnia [...] września 2008 r. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. skargę na wezwanie Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej z dnia [...] marca 2008 r. Spółka zarzuciła organowi naruszenie przepisów prawa materialnego, tj. art. 6 ustawy z dnia 16 lipca 2004 r. Prawo telekomunikacyjne (Dz. U. Nr 171, poz. 1800 ze zm., dalej: Prawo telekomunikacyjne) poprzez błędne jego zastosowanie.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o oddalenie skargi z uwagi na jej niedopuszczalność, względnie o jej oddalenie.
Sąd stwierdził, że wezwanie organu z dnia [...] marca 2008 r. nie spełniało cech i warunków aktu zaskarżalnego do sądu administracyjnego oraz nie stanowiło władczego aktu z zakresu działania administracji, który zmierzał do wywołania konkretnych, indywidualnie oznaczonych skutków prawnych, w stosunku do określonego adresata. Pismo to nie wywoływało konsekwencji prawnych dla strony, gdyż dopiero niewykonanie wezwania przez stronę mogło stanowić przesłankę wszczęcia postępowania w sprawie oraz ewentualnego nałożenia na spółkę w drodze decyzji kary pieniężnej zgodnie z art. 209 ust. 1 pkt 1 Prawa telekomunikacyjnego.
Skarga na wezwanie Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej z dnia [...] marca 2008 r. nie wyczerpuje żadnego z kryteriów określonych w art. 3 § 2 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej: p.p.s.a.) oraz nie dotyczy spraw poddanych kontroli sądu administracyjnego na podstawie przepisów szczególnych.
W skardze kasacyjnej od powyższego postanowienia skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonego orzeczenia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu oraz o zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych. Zarzuciła naruszenie prawa procesowego mającego istotny wpływ na treść rozstrzygnięcia, tj. art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. w zw. z art. 6 Prawa telekomunikacyjnego poprzez jego błędną interpretację i uznanie, że wezwanie Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej do udzielenia informacji w trybie art. 6 Prawa telekomunikacyjnego nie stanowi innego aktu lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczącej uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa.
W uzasadnieniu skarżąca podniosła, że pismem z dnia [...] kwietnia 2008 r. wystąpiła do organu z wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa zwracając się z prośbą o określenie celu, w którym żądane informacje zostaną wykorzystane.
W ocenie spółki nieuzasadniony jest pogląd WSA, że skarga T. E. Sp. z o.o. w K. nie wyczerpuje żadnego z kryteriów określonych w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. Zdaniem spółki, obowiązek wynikający z przepisu art. 6 Prawa telekomunikacyjnego jest obowiązkiem wynikającym wprost z przepisów prawa, a art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. wprost przewiduje dopuszczalność skargi do sądu administracyjnego na "czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa".
W odpowiedzi na skargę kasacyjną organ wniósł o odrzucenie skargi kasacyjnej w całości jako niedopuszczalnej lub ewentualnie o oddalenie skargi kasacyjnej w całości jako bezpodstawnej oraz zasądzenie od skarżącej kosztów postępowania kasacyjnego według norm obowiązujących.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Skarga kasacyjna nie zasługuje na uwzględnienie.
Przede wszystkim stwierdzić należy, iż Sąd I instancji rozpoznał skargę bez uprzedniego sprawdzenia, czy skarga została wniesiona po wyczerpaniu środków zaskarżenia. Zgodnie z art. 52 § 1 p.p.s.a. skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Z kolei według art. 52 § 3 p.p.s.a. jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, skargę na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a., można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu – w terminie czternastu dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności – do usunięcia naruszenia prawa.
W niniejszej sprawie skarga do Sądu I instancji została złożona na pismo organu z dnia [...] marca 2008 r., które – zdaniem strony skarżącej – było aktem o jakim mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a., od którego ustawa nie przewidywała środków zaskarżenia, a zatem skuteczność wniesienia skargi była uzależniona od tego, czy strona wystąpiła do organu z wezwaniem o usunięcie naruszenia prawa w terminie określonym w art. 52 § 3 p.p.s.a.
Z akt sprawy nie wynika aby strona skarżąca wystąpiła z takim wezwaniem, a o takim wezwaniu nie można mówić w przypadku powołanego w skardze kasacyjnej pisma strony z dnia [...] kwietnia 2008 r., w którym zwróciła się do organu jedynie o wskazanie celu, w którym wymagane informacje zostaną wykorzystane oraz wyznaczenie nowego czternastodniowego terminu do realizacji zobowiązania.
Należy również zauważyć, iż w myśl art. 53 § 2 p.p.s.a. w przypadkach, o których mowa w art. 52 § 3 i 4 skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie w terminie sześćdziesięciu dniu od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa.
W tej sytuacji, skoro strona skarżąca wniosła skargę bez uprzedniego wyczerpania środków zaskarżenia, skarga ta jako niedopuszczalna podlegała odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.
Z przytoczonych powodów Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w postanowieniu na mocy art. 184 p.p.s.a. biorąc pod uwagę, iż zaskarżone orzeczenie mimo błędnego uzasadnienia odpowiada prawu.