Orzeczenie · 2017-10-18

II GSK 3311/15

Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Data
2017-10-18
NSAAdministracyjneWysokansa
drogi publicznepas drogowykara pieniężnazajęcie pasa drogowegopostępowanie administracyjnedowodyustalenie stanu faktycznegoodpowiedzialność administracyjnoprawnazarządca drogi

Sprawa rozpatrywana przez Naczelny Sąd Administracyjny dotyczyła skargi kasacyjnej Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad od wyroku WSA w Warszawie, który uchylił decyzję Dyrektora o nałożeniu kary pieniężnej za zajęcie pasa drogowego bez zezwolenia. WSA uznał, że organ nie wykazał w sposób dostateczny, kto faktycznie dokonał zajęcia pasa drogowego, mimo że decyzja dotyczyła współwłaścicieli działki sąsiadującej z pasem drogowym. Sąd I instancji podkreślił, że organ nie wyjaśnił, czy działania ojca skarżących, który miał zajmować się nieruchomością, były dokonywane w ich imieniu lub za ich zgodą, czy też samowolnie. Ponadto, organ nie przeprowadził dowodów na ustalenie wiedzy współwłaścicieli o zajęciu pasa drogowego. NSA oddalił skargę kasacyjną Dyrektora, podzielając stanowisko WSA. Sąd II instancji podkreślił, że odpowiedzialność administracyjnoprawna za zajęcie pasa drogowego musi być przypisana podmiotowi, który faktycznie dokonał naruszenia, a organ musi to jednoznacznie wykazać w postępowaniu wyjaśniającym. Samo posiadanie tytułu własności nie jest wystarczającą podstawą do nałożenia kary, jeśli nie wykaże się, że naruszenie nastąpiło na żądanie właściciela lub z jego korzyścią. W tej sprawie stan faktyczny nie został dostatecznie ustalony, co uniemożliwiło ocenę prawa materialnego.

Asystent · analiza prawna

Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.

Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.

Wypróbuj Asystenta

Wartość praktyczna

Siła precedensu: Wysoka
Do czego można powołać

Ustalanie odpowiedzialności za zajęcie pasa drogowego bez zezwolenia, konieczność jednoznacznego wykazania sprawcy przez organ administracji, znaczenie postępowania dowodowego w sprawach o kary pieniężne.

Ograniczenia stosowania

Orzeczenie dotyczy specyficznej sytuacji prawnej związanej z zajęciem pasa drogowego, ale jego zasady dotyczące ciężaru dowodu i ustalania sprawcy mogą mieć zastosowanie w innych postępowaniach administracyjnych nakładających kary.

Zagadnienia prawne (2)

Czy organ administracji publicznej prawidłowo ustalił podmiot odpowiedzialny za zajęcie pasa drogowego bez zezwolenia, nakładając karę pieniężną na właścicieli nieruchomości sąsiadującej z pasem drogowym, mimo braku jednoznacznego wykazania, że to oni dokonali zajęcia?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Nie, organ nie wykazał w sposób jednoznaczny, kto faktycznie dokonał zajęcia pasa drogowego. Odpowiedzialność administracyjnoprawna nie może być przypisywana podmiotom, które nie dokonały naruszenia, a organ musi wykazać sprawcę w postępowaniu wyjaśniającym.

Uzasadnienie

NSA podkreślił, że odpowiedzialność za zajęcie pasa drogowego bez zezwolenia musi być przypisana konkretnemu sprawcy, którego tożsamość organ musi jednoznacznie ustalić. Samo posiadanie tytułu własności nie jest wystarczające, jeśli nie wykaże się, że naruszenie nastąpiło na żądanie właściciela lub z jego korzyścią. W tej sprawie stan faktyczny nie został dostatecznie ustalony.

Czy posiadanie tytułu własności do nieruchomości sąsiadującej z pasem drogowym automatycznie rodzi odpowiedzialność za zajęcie tego pasa, nawet jeśli faktyczne zajęcie nastąpiło przed nabyciem własności lub zostało dokonane przez inną osobę?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Nie, samo posiadanie tytułu własności nie jest wystarczającą podstawą do nałożenia kary za zajęcie pasa drogowego. Konieczne jest wykazanie, że naruszenie nastąpiło na żądanie właściciela lub z jego korzyścią, a w przypadku wątpliwości co do sprawcy, organ musi przeprowadzić postępowanie wyjaśniające.

Uzasadnienie

NSA wskazał, że art. 40 ust. 12 ustawy o drogach publicznych nie wiąże kary pieniężnej z konkretnym podmiotem, ale postępowanie administracyjne musi wykazać, kto dokonał bezprawnego zajęcia. Właściciel może być zobowiązany do zapłaty kary, ale tylko wtedy, gdy postępowanie wykaże, że naruszenie dokonane zostało na jego żądanie i z korzyścią dla niego.

Rozstrzygnięcie
Decyzja
Odrzucono skargę
Oddalono skargę kasacyjną Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad.

Przepisy (10)

Główne

u.d.p. art. 40 § ust. 12

Ustawa z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych

Pomocnicze

k.p.a. art. 7

Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego

k.p.a. art. 77 § § 1

Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego

p.p.s.a. art. 145 § § 1 pkt 1 lit. c

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

p.p.s.a. art. 150

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

p.p.s.a. art. 174

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

p.p.s.a. art. 183

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

p.p.s.a. art. 184

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

u.d.p. art. 39

Ustawa z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych

u.d.p. art. 40 § ust. 2

Ustawa z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych

Argumenty

Skuteczne argumenty

Organ nie wykazał w sposób jednoznaczny, kto faktycznie dokonał zajęcia pasa drogowego. • Odpowiedzialność administracyjnoprawna nie może być przypisywana podmiotom, które nie dokonały naruszenia. • Samo posiadanie tytułu własności nie jest wystarczającą podstawą do nałożenia kary za zajęcie pasa drogowego, jeśli nie wykaże się, że naruszenie nastąpiło na żądanie właściciela lub z jego korzyścią.

Odrzucone argumenty

Organ prawidłowo określił, że za zajęcie pasa drogowego odpowiadają A P i PP, ponieważ są właścicielami działki. • Organ prawidłowo zastosował art. 7 k.p.a., nieuwzględniając oświadczenia AP, że nie utożsamia się z sytuacją, gdyż strona powinna aktywnie wyjaśniać stan faktyczny. • Odpowiedzialność za zajęcie pasa drogowego ponosi osoba, która będąc właścicielem, nie usuwa obiektów posadowionych w pasie drogowym.

Godne uwagi sformułowania

odpowiedzialność administracyjnoprawna jest przypisywana podmiotom, które nie dokonały naruszenia pasa drogowego • postępowanie administracyjne musi wykazać jednoznacznie, kto dokonał zajęcia pasa drogowego • kara pieniężna może być nałożona na tego, kto zajmuje pas drogowy bez zezwolenia • właściciel działki może być podmiotem zobowiązanym do zapłaty kary, ale wówczas gdy postępowanie wykaże, że naruszenie dokonane zostało na jego żądanie i z korzyścią dla niego

Skład orzekający

Gabriela Jyż

przewodniczący

Zbigniew Czarnik

sprawozdawca

Ewa Cisowska-Sakrajda

członek

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Wysoka

Powoływalne dla: "Ustalanie odpowiedzialności za zajęcie pasa drogowego bez zezwolenia, konieczność jednoznacznego wykazania sprawcy przez organ administracji, znaczenie postępowania dowodowego w sprawach o kary pieniężne."

Ograniczenia: Orzeczenie dotyczy specyficznej sytuacji prawnej związanej z zajęciem pasa drogowego, ale jego zasady dotyczące ciężaru dowodu i ustalania sprawcy mogą mieć zastosowanie w innych postępowaniach administracyjnych nakładających kary.

Wartość merytoryczna

Ocena: 6/10

Sprawa pokazuje, jak ważne jest prawidłowe ustalenie stanu faktycznego i dowiedzenie winy przez organ administracji, nawet w przypadku kar pieniężnych. Podkreśla, że posiadanie własności nie jest równoznaczne z odpowiedzialnością za każde naruszenie.

Kto zapłaci za zajęcie pasa drogowego? Sąd NSA: organ musi udowodnić winę, nie wystarczy samo posiadanie działki.

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej.

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

  • Analiza orzecznictwa i przepisów
  • Drafting pism i dokumentów
  • Odpowiedzi na pytania prawne
  • Pogłębiona analiza z doktryny
Wypróbuj Asystenta AI za darmo
Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.

Przeczytaj pełny tekst