II GSK 3160/15

Sprawa dotyczyła skargi kasacyjnej spółki A. Sp. z o.o. od wyroku WSA w Warszawie, który oddalił skargę spółki na decyzję Ministra Infrastruktury i Rozwoju odmawiającą umorzenia należności z tytułu zwrotu części dofinansowania ze środków UE. Spółka otrzymała dofinansowanie na zakup ambulansów, jednak po zmianie przepisów lub ocenie projektu, została zobowiązana do zwrotu części środków. Wnioskowała o umorzenie tej należności, powołując się na zagrożenie dla swojej stabilności finansowej. Organy administracji, po analizie sytuacji finansowej spółki (bilanse, rachunki wyników, przepływy środków pieniężnych za lata 2009-2013), uznały, że spółka jest w stanie spłacić należność i nie zachodzą przesłanki umorzenia wynikające z Ordynacji podatkowej (ważny interes podatnika, interes publiczny). WSA w Warszawie podzielił to stanowisko, wskazując, że odmowa umorzenia nie zagrozi funkcjonowaniu szpitala i nie naruszy interesu publicznego w zakresie dostępu do świadczeń zdrowotnych. NSA, rozpoznając skargę kasacyjną, uznał, że zarzuty naruszenia prawa materialnego i procesowego są nieuzasadnione. Podkreślono, że skarga kasacyjna jest środkiem sformalizowanym, a zarzuty muszą być precyzyjnie sformułowane. NSA stwierdził, że art. 56 ust. 1 pkt 5 ustawy o finansach publicznych nie miał zastosowania, a organy prawidłowo zastosowały art. 67a § 1 Ordynacji podatkowej. Zarzuty dotyczące naruszenia przepisów KPA (art. 7, 8, 80) uznano za wadliwie skonstruowane i nieudowodnione, a Sąd I instancji prawidłowo ocenił materiał dowodowy i stan faktyczny sprawy. W konsekwencji, NSA oddalił skargę kasacyjną.

Zagadnienia prawne (2)

Skład orzekający