II GSK 312/22
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuNaczelny Sąd Administracyjny rozpoznał skargę kasacyjną A. Sp. z o.o. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, który utrzymał w mocy decyzję Urzędu Patentowego RP. Urząd Patentowy uznał za zasadny sprzeciw wniesiony przez B. AG wobec zgłoszenia znaku towarowego NIVELIUM, powołując się na art. 1321 ust. 1 pkt 3 i 4 ustawy Prawo własności przemysłowej. Podstawą sprzeciwu było podobieństwo zgłoszonego znaku do wcześniejszych, renomowanych znaków towarowych NIVEA. Sąd I instancji uznał, że Urząd Patentowy prawidłowo ocenił podobieństwo znaków na płaszczyznach wizualnej, fonetycznej i znaczeniowej, a także zasadnie uznał renomę znaków NIVEA i ryzyko naruszenia ich charakteru odróżniającego lub renomy przez zgłoszony znak NIVELIUM. NSA, rozpoznając skargę kasacyjną, odniósł się do zarzutów naruszenia prawa materialnego i procesowego. Sąd uznał, że uzasadnienie wyroku WSA było wystarczające, a zarzuty dotyczące naruszenia przepisów postępowania nie były zasadne. Analizując przepisy dotyczące znaków renomowanych, NSA potwierdził, że Urząd Patentowy i WSA prawidłowo oceniły, iż znak NIVEA posiada wymaganą rozpoznawalność wśród znacznej części odbiorców produktów kosmetycznych. Sąd podkreślił, że kluczowe jest ilościowe kryterium znajomości znaku, a przedstawiony materiał dowodowy potwierdzał renomę znaku NIVEA. NSA uznał, że istniało wystarczające podobieństwo między znakami NIVELIUM i NIVEA, a także ryzyko wprowadzenia konsumentów w błąd co do pochodzenia towarów, co uzasadniało odmowę udzielenia prawa ochronnego na znak NIVELIUM. W konsekwencji, skarga kasacyjna została oddalona.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: WysokaInterpretacja przepisów dotyczących ochrony znaków renomowanych, oceny podobieństwa znaków towarowych oraz ryzyka wprowadzenia w błąd konsumentów w kontekście prawa własności przemysłowej.
Orzeczenie dotyczy specyficznej sytuacji porównania znaków NIVELIUM i NIVEA, ale jego wnioski dotyczące definicji znaku renomowanego i oceny podobieństwa mają szersze zastosowanie.
Zagadnienia prawne (4)
Czy istnieje ryzyko wprowadzenia konsumentów w błąd z powodu podobieństwa zgłoszonego znaku towarowego NIVELIUM do wcześniejszych, renomowanych znaków NIVEA, w kontekście podobieństwa towarów i usług?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, istnieje ryzyko wprowadzenia w błąd, które obejmuje ryzyko skojarzenia znaku zgłoszonego ze znakiem wcześniejszym, co uzasadnia odmowę udzielenia prawa ochronnego.
Uzasadnienie
Sąd ocenił, że pomimo niskiego stopnia podobieństwa wizualnego i fonetycznego, wspólne początki wyrazów ('nive') oraz fantazyjny charakter obu oznaczeń, w połączeniu z wysoką rozpoznawalnością znaku NIVEA, mogą prowadzić do skojarzeń i wprowadzenia w błąd konsumentów co do pochodzenia towarów.
Czy używanie zgłoszonego znaku towarowego NIVELIUM mogłoby przynieść zgłaszającemu nienależną korzyść lub być szkodliwe dla odróżniającego charakteru bądź renomy renomowanego znaku NIVEA?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, istnieje prawdopodobieństwo działania na szkodę charakteru odróżniającego znaku NIVEA poprzez jego 'rozmycie' lub 'osłabienie', co uzasadnia odmowę udzielenia prawa ochronnego.
Uzasadnienie
Wysoka rozpoznawalność znaku NIVEA, w połączeniu z podobieństwem towarów (kosmetyki) i kanałów dystrybucji, stwarza ryzyko, że zgłaszający znak NIVELIUM mógłby czerpać nienależną korzyść z renomy znaku NIVEA lub działać na szkodę jego charakteru odróżniającego.
Czy uzasadnienie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego spełnia wymogi określone w art. 141 § 4 p.p.s.a. w kontekście zarzutów skargi kasacyjnej?
Odpowiedź sądu
Tak, uzasadnienie wyroku WSA jest wystarczające i umożliwia kontrolę instancyjną, a zarzuty dotyczące jego wadliwości są nieuzasadnione.
Uzasadnienie
Sąd NSA uznał, że uzasadnienie wyroku WSA zawierało opis stanu faktycznego, ocenę prawną oraz rozważania dotyczące przepisów prawa materialnego i procesowego, co pozwala na prześledzenie toku rozumowania sądu. Niezgoda strony z oceną prawną nie stanowi naruszenia art. 141 § 4 p.p.s.a.
Czy Urząd Patentowy RP i WSA prawidłowo oceniły materiał dowodowy i zastosowały przepisy prawa materialnego (art. 1321 ust. 1 pkt 3 i 4 p.w.p.) w sprawie sprzeciwu wobec zgłoszenia znaku towarowego?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, ocena materiału dowodowego i zastosowanie przepisów prawa były prawidłowe.
Uzasadnienie
NSA uznał, że analiza dokonana przez Urząd Patentowy i WSA była wszechstronna i głęboka, a materiał dowodowy został dokładnie zbadany. Zarzuty dotyczące nierozpatrzenia materiału dowodowego w sposób wyczerpujący uznano za niezasadne.
Przepisy (23)
Główne
p.w.p. art. 1321 § 1 pkt 3 i 4
Ustawa z dnia 30 czerwca 2000 r. Prawo własności przemysłowej
Przepisy te określają względne przyczyny odmowy udzielenia prawa ochronnego na znak towarowy, w tym ryzyko wprowadzenia w błąd z powodu podobieństwa znaków i towarów, oraz ochronę znaków renomowanych.
p.w.p. art. 1321 § ust. 1
Ustawa z dnia 30 czerwca 2000 r. Prawo własności przemysłowej
Podstawa prawna sprzeciwu wobec zgłoszenia znaku towarowego.
p.p.s.a. art. 184
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Podstawa do oddalenia skargi kasacyjnej.
Pomocnicze
k.p.a. art. 7
Kodeks postępowania administracyjnego
Zasada prawdy obiektywnej i podejmowania wszelkich niezbędnych kroków do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego.
k.p.a. art. 77 § § 1
Kodeks postępowania administracyjnego
Obowiązek wyczerpującego zebrania i rozpatrzenia materiału dowodowego.
k.p.a. art. 80
Kodeks postępowania administracyjnego
Obowiązek oceny materiału dowodowego na podstawie faktów i doświadczenia życiowego.
k.p.a. art. 107 § § 3
Kodeks postępowania administracyjnego
Wymogi dotyczące uzasadnienia decyzji administracyjnej.
p.p.s.a. art. 141 § § 4
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Wymogi dotyczące uzasadnienia wyroku sądu administracyjnego.
p.p.s.a. art. 145 § § 1 pkt 1 lit. c
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Podstawa do uwzględnienia skargi w przypadku naruszenia przepisów postępowania.
p.p.s.a. art. 174 § pkt 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Podstawa kasacyjna - naruszenie prawa materialnego.
p.p.s.a. art. 174 § pkt 2
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Podstawa kasacyjna - naruszenie przepisów postępowania.
p.p.s.a. art. 183 § § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Związanie Naczelnego Sądu Administracyjnego granicami skargi kasacyjnej.
p.w.p. art. 256 § ust. 1
Ustawa z dnia 30 czerwca 2000 r. Prawo własności przemysłowej
Przepis dotyczący zgłoszenia znaku towarowego.
p.w.p. art. 1526a § ust. 1
Ustawa z dnia 30 czerwca 2000 r. Prawo własności przemysłowej
Przepis dotyczący sprzeciwu wobec zgłoszenia znaku towarowego.
p.w.p. art. 15217 § ust. 1
Ustawa z dnia 30 czerwca 2000 r. Prawo własności przemysłowej
Przepis dotyczący sprzeciwu wobec zgłoszenia znaku towarowego.
p.w.p. art. 15219
Ustawa z dnia 30 czerwca 2000 r. Prawo własności przemysłowej
Przepisy regulujące postępowanie w sprawie sprzeciwu wobec zgłoszenia znaku towarowego.
p.w.p. art. 244 § ust.11
Ustawa z dnia 30 czerwca 2000 r. Prawo własności przemysłowej
Przepis dotyczący uzasadnienia decyzji Urzędu Patentowego.
p.w.p. art. 242 § ust. 1 i 2
Ustawa z dnia 30 czerwca 2000 r. Prawo własności przemysłowej
Przepisy dotyczące postępowania przed Urzędem Patentowym.
p.w.p. art. 251
Ustawa z dnia 30 czerwca 2000 r. Prawo własności przemysłowej
Przepisy dotyczące postępowania przed Urzędem Patentowym.
p.w.p. art. 252
Ustawa z dnia 30 czerwca 2000 r. Prawo własności przemysłowej
Stosowanie przepisów KPA do postępowania przed Urzędem Patentowym.
p.w.p. art. 253 § ust. 1
Ustawa z dnia 30 czerwca 2000 r. Prawo własności przemysłowej
Przepisy dotyczące postępowania przed Urzędem Patentowym.
p.w.p. art. 169 § ust. 6
Ustawa z dnia 30 czerwca 2000 r. Prawo własności przemysłowej
Przepis dotyczący postępowania w sprawie sprzeciwu.
p.w.p. art. 15223 § ust. 1
Ustawa z dnia 30 czerwca 2000 r. Prawo własności przemysłowej
Stosowanie przepisów KPA do postępowania w sprawie sprzeciwu.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Podobieństwo znaków NIVELIUM i NIVEA, mimo niskiego stopnia, w połączeniu z wysoką rozpoznawalnością znaku NIVEA, stwarza ryzyko wprowadzenia w błąd konsumentów. • Znak NIVEA posiada renomę, a używanie znaku NIVELIUM mogłoby być szkodliwe dla jego charakteru odróżniającego lub renomy. • Uzasadnienie wyroku WSA jest wystarczające i zgodne z wymogami proceduralnymi. • Ocena materiału dowodowego przez Urząd Patentowy i WSA była prawidłowa.
Odrzucone argumenty
Zarzuty naruszenia prawa materialnego przez błędne zastosowanie art. 1321 ust. 1 pkt 3 i 4 p.w.p. • Zarzuty naruszenia przepisów postępowania, w tym art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) p.p.s.a. i art. 141 § 4 p.p.s.a. • Twierdzenie o braku ryzyka wprowadzenia w błąd z uwagi na brak podobieństwa towarów i odmienność grup odbiorców. • Twierdzenie o braku szkodliwości dla odróżniającego charakteru lub renomy znaku wcześniejszego.
Godne uwagi sformułowania
Ryzyko skojarzenia znaku zgłoszonego ze znakiem wcześniejszym • Znaczna część odbiorców zainteresowanych produktami lub usługami • Działanie na szkodę odróżniającego charakteru bądź renomy znaku wcześniejszego • Rozmycie, pomniejszenie lub osłabienie znaku towarowego • Przeciętny konsument jest właściwie poinformowany, dostatecznie uważny i rozsądny
Skład orzekający
Elżbieta Czarny-Drożdżejko
przewodniczący sprawozdawca
Patrycja Joanna Suwaj
członek
Dorota Dziedzic-Chojnacka
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących ochrony znaków renomowanych, oceny podobieństwa znaków towarowych oraz ryzyka wprowadzenia w błąd konsumentów w kontekście prawa własności przemysłowej."
Ograniczenia: Orzeczenie dotyczy specyficznej sytuacji porównania znaków NIVELIUM i NIVEA, ale jego wnioski dotyczące definicji znaku renomowanego i oceny podobieństwa mają szersze zastosowanie.
Wartość merytoryczna
Ocena: 7/10
Sprawa dotyczy popularnych marek kosmetycznych i ilustruje złożoność oceny podobieństwa znaków towarowych oraz ochrony renomy, co jest istotne dla przedsiębiorców i prawników z branży własności intelektualnej.
“NIVELIUM vs NIVEA: Czy podobieństwo nazw kosmetyków wystarczy do ochrony renomowanego znaku?”
Sektor
inne
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.