II GSK 31/20

II GSK 31/20 - Wyrok NSA
Data orzeczenia
2023-03-30
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2020-01-13
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Krystyna Anna Stec /przewodniczący/
Małgorzata Rysz /sprawozdawca/
Wojciech Kręcisz
Symbol z opisem
6239 Inne o symbolu podstawowym 623
Hasła tematyczne
Sprawy jakości, certyfikacja, dozór
Sygn. powiązane
VI SA/Wa 510/19 - Wyrok WSA w Warszawie z 2019-09-04
Skarżony organ
Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów
Treść wyniku
Uchylono zaskarżony wyrok i przekazano sprawę do ponownego rozpoznania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny
Powołane przepisy
Dz.U. 2023 poz 259
art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) w zw. z art. 135, art. 145 § 1 pkt 1 lit c) w zw. z art. 141 § 4
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.
Dz.U.UE.L 2011 nr 304 poz 18 art. 7 ust. 1 lit. a) i c)
Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i RadyI R (UE) NR 1169/2011 z dnia 25 października 2011 r. w sprawie przekazywania konsumentom  informacji na temat żywności, zmiany rozporządzeń Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1924/2006 i (WE) nr 1925/2006 oraz uchylenia  dyrektywy Komisji 87/250/EWG, dyrektywy Rady 90/496/EWG, dyrektywy Komisji 1999/10/WE, dyrektywy 2000/13/WE Parlamentu  Europejskiego i Rady, dyrektyw Komisji 2002/67/WE i 2008/5/WE oraz rozporządzenia Komisji (WE) nr 608/2004
Dz.U. 2018 poz 2164
art. 40a ust. 1 pkt 3 i ust. 5
Ustawa z dnia 21 grudnia 2000 r. o jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych - teskt jedn.
Dz.U. 2017 poz 1257
art. 7, art. 75 § 1, art. 77 § 1, art. 80, art. 84 § 1 i art. 107 § 3
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Krystyna Anna Stec Sędzia NSA Małgorzata Rysz (spr.) Sędzia NSA Wojciech Kręcisz po rozpoznaniu w dniu 30 marca 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 4 września 2019 r., sygn. akt VI SA/Wa 510/19 w sprawie ze skargi S. Sp. z o.o. w L. na decyzję Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów z dnia 21 grudnia 2018 r., nr DIH-1/84/2018 w przedmiocie kary pieniężnej za wprowadzenie do obrotu partii produktów niespełniających wymagań jakości handlowej 1. uchyla zaskarżony wyrok i przekazuje sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie; 2. zasądza od S. Sp. z o.o. w L. na rzecz Głównego Inspektora Jakości Handlowej Artykułów Rolno Spożywczych 340 (trzysta czterdzieści) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.
Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie (dalej zwany "WSA" lub "Sądem pierwszej instancji") wyrokiem z 4 września 2019 r., sygn. akt VI SA/Wa 510/19, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) ustawy z 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (obecnie tekst jedn. Dz. U. z 2023 r., poz. 259, dalej: "p.p.s.a.") uchylił decyzję Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów (dalej zwanego "Prezesem UOKiK") z 21 grudnia 2018 r. oraz utrzymaną nią w mocy decyzję Świętokrzyskiego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej (dalej zwanego "ŚWIIH") z 17 września 2018 r. w przedmiocie wymierzenia S. Sp. z o.o. w L. (dalej zwaną "Spółką") kary pieniężnej w wysokości 500 zł z tytułu wprowadzenia do obrotu 4 partii produktów niespełniających wymagań jakości handlowej.
Z uzasadnienia wyroku wynika, że Sąd pierwszej instancji za podstawę rozstrzygnięcia przyjął następujące ustalenia.
W toku kontroli przeprowadzonej w dniach 24 – 26 kwietnia 2018 r., przez inspektorów ŚWIIH, w placówce handlowej należącej do Spółki zakwestionowano oznakowanie czterech partii produktów o łącznej wartości 159,11 zł, spośród pięciu ocenianych w tym zakresie, tj.:
1) [...] o zawartości netto 420 ml, dacie minimalnej trwałości 30/07/2018 r. i nr partii produkcyjnej: L72400A817 [...] składniki: "olej rzepakowy, woda, ocet, żółtko JAJA kurzego (4,3 %), cukier, musztarda (woda, GORCZYCA, ocet, sól, przyprawy, aromaty), sól, skrobia modyfikowana, aromat, przeciwutleniacz (sól wapniowo-disodowa EDTA), barwnik (karoteny) [Jaja z chowu ściółkowego]", dodatkowe informacje: "Bez konserwantów", "Źródło Omega 3", zwany dalej "majonezem 420 ml" – z partii liczącej 5 sztuk o łącznej wartości 37,45 zł (7,49 zł/szt.);
2) [...] o zawartości netto 650 ml, dacie minimalnej trwałości 15/09/2018 r. i nr partii produkcyjnej: L72870A817, [...], składniki: "olej rzepakowy, woda, ocet, żółtko JAJA kurzego (4,3 %), cukier, musztarda (woda. GORCZYCA, ocet, sól, przyprawy, aromaty), sól, skrobia modyfikowana, aromat, przeciwutleniacz (sól wapniowo-disodowa EDTA), barwnik (karoteny) [Jaja z chowu ściółkowego]", dodatkowe informacje: "Bez konserwantów", "Źródło Omega 3", zwany dalej "majonezem 650 ml" – z partii liczącej 5 sztuk o łącznej wartości 52,45 zł (10,49 zł/szt.);
3) [...] o masie netto 130 g, dacie minimalnej trwałości 06.09.2018 r. i nr partii produkcyjnej: 81243/F, [...], składniki: "ziemniaki, olej słonecznikowy (34 %), sól, słodka serwatka w proszku z mleka, cukier, odtłuszczone mleko w proszku, masło w proszku, aromat (zawiera produkty mleczne), śmietanka w proszku, wzmacniacze smaku: glutaminian monosodowy, guanylan disodowy, barwnik: karoteny", dodatkowe informacje: "NATURALNIE z polskiej wsi", "WIEJSKIE ZIEMNIACZKI o smaku Masła z solą", "polskie smaki", "polskie ziemniaki", "bez konserwantów", zwane dalej "chipsami" – z partii liczącej 4 sztuki o łącznej wartości 16,76 zł (4,19 zł/szt );
z uwagi na naruszenie przepisów 36 ust. 2 lit. a) w związku z art. 7 ust. 1 lit. a) i c) oraz ust. 2 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1169/2011 z 25 października 2011 r. w sprawie przekazywania konsumentom informacji na temat żywności, zmiany rozporządzeń Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1924/2006 i (WE) nr 1925/2006 oraz uchylenia dyrektywy Komisji 87/250/EWG, dyrektywy Rady 90/496/EWG, dyrektywy Komisji 1999/10/WE, dyrektywy 2000/13/WE Parlamentu Europejskiego i Rady, dyrektyw Komisji 2002/67/WE i 2008/5/WE oraz rozporządzenia Komisji (WE) nr 608/2004 (Dz. U. UE L 304 z 22.11.2011 s. 18 z późn. zm.), zwanego dalej "rozporządzeniem (UE) nr 1169/2011", poprzez użycie dobrowolnych informacji, odpowiednio: "babuni" i "wiejskie", sugerujących produkcję wiejskimi, tradycyjnymi lub domowymi (prostymi) metodami, podczas gdy z zadeklarowanego składu wynikało, że są to typowe produkty wytwarzane w warunkach przemysłowych, z użyciem dodatków do żywności i innych składników, powszechnie stosowanych w przemyśle spożywczym, takich jak: skrobia modyfikowana, przeciwutleniacze i barwnik (dla majonezu 420 ml oraz majonezu 650 ml); wzmacniacze smaku i barwnik (dla chipsów);
4) [...] o masie netto 350 g, dacie minimalnej trwałości 02-2019 r. i nr partii produkcyjnej: 308781DN, wyprodukowane [...], składniki: "ORZESZKI ZIEMNE (69 %), olej słonecznikowy, dekstroza, całkowicie utwardzony tłuszcz palmowy, sól", zwane dalej "masłem orzechowym" – z partii liczącej 5 sztuk o łącznej wartości 52,45 zł (10,49 zł/szt.);
z uwagi na naruszenie przepisów załącznika VII część III pkt 2) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013 z 17 grudnia 2013 r. ustanawiającego wspólną organizację rynków produktów rolnych oraz uchylającego rozporządzenia Rady (EWG) nr 922/72, (EWG) nr 234/79, (WE) nr 1037/2001 i (WE) nr 1234/2007 (Dz. U. UE L 347 z 20.12.2013 s. 671 z późn. zm.), w związku z art. 7 ust. 1 lit. a) i ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 1169/2011, poprzez użycie nazwy "masło" dla produktu, który nie jest przetworem mlecznym.
Powyższe udokumentowano w protokole kontroli z 26 kwietnia 2018 r. (nr akt kontroli: ŻG.8361.93.2018) oraz dołączonej do niego dokumentacji fotograficznej.
Ustosunkowując się do wniosków pokontrolnych Spółka poinformowała w piśmie z 6 czerwca 2018 r., że przychyla się do stanowisk producentów zakwestionowanych produktów, tj. majonezu 420 ml oraz majonezu 650 ml i chipsów, w zakresie prawidłowości użycia w ich oznakowaniu dobrowolnych informacji, odpowiednio: "babuni" i "wiejskie". Do wniosków pokontrolnych dotyczących masła orzechowego, odniósł się wyłącznie producent zakwestionowanego produktu, który podjął działania w kierunku zmiany nazewnictwa produktu, polegające na zaprzestaniu stosowania nazwy "masło" i zastąpieniu ją nazwą "krem", zapewnił także, że wdrożenie powyższych zmian nastąpi w terminie do 30 listopada 2018 r.
Pismem z 12 lipca 2018 r. ŚWIIH zawiadomił Spółkę, o wszczęciu postępowania administracyjnego w sprawie wymierzenia, na podstawie art. 40a ust. 1 pkt 3 ustawy z 21 grudnia 2000 r. o jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych (tekst jedn. Dz. U. z 2018 r. poz. 2164; dalej zwanej "ustawą o jakości handlowej"), kary pieniężnej za wprowadzenie do obrotu nieprawidłowo oznakowanych czterech ww. partii produktów, informując jednocześnie o przysługującym jej prawie do czynnego udziału w postępowaniu. Ponadto, w piśmie tym wezwał stronę do przekazania informacji o wielkości ich obrotów i przychodu za rok 2017.
Decyzją z 17 września 2018 r. ŚWIIH wymierzył Spółce, na podstawie art. 40a ust. 1 pkt 3, oraz ust. 4 ustawy o jakości handlowej oraz art. 104 ustawy z 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity Dz. U. z 2017 r. poz. 1257 z późn. zm.; dalej zwanej "k.p.a."), karę pieniężną w wysokości 500 zł z tytułu wprowadzenia do obrotu 4 partii ww. produktów niespełniających wymagań jakości handlowej.
Po rozpatrzeniu odwołania Spółki, która zaskarżyła decyzję organu I instancji w całości, Prezes UOKiK swoją decyzją z 21 grudnia 2018 r. utrzymał w mocy decyzję ŚWIIH. W uzasadnieniu decyzji wskazał m. in., że dobrowolne informacje zamieszczane w oznakowaniu żywności podlegają przepisom rozdziału V rozporządzenia (UE) nr 1169/2011, które stanowią w art. 36 ust. 2, że informacje na temat żywności przekazywane na zasadzie dobrowolności nie mogą wprowadzać konsumenta w błąd, o czym mowa w art. 7 (lit. a); a także nie mogą być niejednoznaczne ani dezorientować konsumenta (lit. b). Prezes UOKiK zaznaczył, że w niniejszej sprawie, na podstawie wyników kontroli przeprowadzonej w placówce handlowej należącej do strony stwierdzono, że wprowadzone do obrotu cztery ww. partie produktów o łącznej wartości 159,11 zł nie odpowiadały jakości handlowej określonej w przepisach o jakości handlowej, gdyż były oznakowane w sposób wprowadzający konsumentów w błąd co do właściwości środków spożywczych, a w szczególności co do faktycznej metody produkcji lub wytwarzania (dla majonezu 420 ml oraz majonezu 650 ml i chipsów) oraz charakteru (dla masła orzechowego) – co nosiło znamiona czynu określonego w art. 40a ust. 1 pkt 3 ustawy o jakości handlowej oraz skutkowało wymierzeniem stronie kary pieniężnej w minimalnej wysokości 500 zł.
W skardze do WSA strona wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji Świętokrzyskiego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej w całości i umorzenie w całości postępowania administracyjnego.
Uchylając decyzję organu II i I instancji wskazanym na wstępie wyrokiem z 4 września 2019 r., Sąd pierwszej instancji uznał, że skarga Spółki zasługuje na uwzględnienie, gdyż zaskarżona decyzja narusza przepisy prawa procesowego w stopniu, który mógł mieć istotny wpływ na wynik sprawy.
Zdaniem WSA, organy obu instancji dopuściły się naruszenia przepisów – art. 7, 77 § 1 oraz 107 § 3 k.p.a., albowiem nie dopełniły ciążącego na nich obowiązku wszechstronnego zbadania stanu faktycznego sprawy. W ocenie Sądu pierwszej instancji, przedstawiona przez organy obu instancji argumentacja dotycząca możliwości wprowadzenia konsumentów w błąd nie została poparta przekonującym materiałem dowodowym. Sąd wskazał, że organy obu instancji zakwestionowały oznakowanie czterech partii towarów, wskazując, że określenie nazw odnośnie do majonezu – "majonez babuni" zaś do chipsów – "Wiejskie ziemniaczki" może wprowadzać w błąd ponieważ ma sugerować, że produkty te są wytworzone na podstawie tradycyjnej receptury nie zaś w trakcie procesu przemysłowego. WSA zaznaczył, że organy nie wskazały na jakich dowodach oparły swoje przeświadczenie. Z akt sprawy nie wynika aby w kwestii możliwości wprowadzenia konsumentów tych towarów w błąd wypowiedzieli się np. biegli. Organy administracji nie wzięły również pod uwagę okoliczności, że nazwy zakwestionowanych produktów są zarejestrowanymi znakami towarowymi, co oznacza, że dokonując rejestracji Urząd Patentowy musiał rozważać ewentualność wprowadzenia konsumentów w błąd.
Za niezgodne z prawem Sąd pierwszej instancji uznał także wymierzenie Spółce kary w łącznej kwocie 500 zł bez rozróżnienia jakie kwoty dotyczą poszczególnych zakwestionowanych produktów.
Skargę kasacyjną od powyższego wyroku wniósł Prezes UOKiK zaskarżając go w całości i wnosząc o jego uchylenie w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania przez WSA oraz zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego, według norm przepisanych, a także zrzekł się rozpoznania sprawy na rozprawie.
Zaskarżonemu wyrokowi zarzucił naruszenie przepisów postępowania, których uchybienie miało istotny wpływ na wynik sprawy:
I. art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) p.p.s.a. w zw. z art. 135 p.p.s.a w zw. z art. 7, art. 75 § 1, art. 77 § 1, art. 80, art. 84 § 1 i art. 107 § 3 k.p.a. poprzez uwzględnienie skargi i uchylenie zaskarżonej decyzji, jak również decyzji ŚWIIH, wskutek błędnego uznania, że organy administracyjne obu instancji nie dopełniły ciążącego na nich obowiązku wszechstronnego zbadania stanu faktycznego poprzez niewskazanie dowodów na jakich oparły swoje przeświadczenie;
II. art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) p.p.s.a. w zw. z art. 135 p.p.s.a. w zw. z art. 40a ust. 1 pkt 3 i ust. 5 ustawy o jakości handlowej poprzez uznanie, że wymierzenie kary w łącznej wysokości jest niezgodne z prawem;
III. art. 145 § 1 pkt 1 lit c) p.p.s.a. w zw. z art. 141 § 4 p.p.s.a. poprzez brak odniesienia się w uzasadnieniu wyroku do rozstrzygnięcia zaskarżonej decyzji dotyczącej wprowadzenia do obrotu artykułu spożywczego nieodpowiadającego jakości handlowej tj. Masła orzechowego [...].
W uzasadnieniu skargi kasacyjnej Prezesa UOKiK przedstawił argumenty na poparcie podniesionych zarzutów.
W odpowiedzi na skargę kasacyjną Spółka wniosła o jej oddalenie w całości jako pozbawionej usprawiedliwionych podstaw, a ponadto częściowo niespełniającej wymogu sformułowania konkretnych podstaw kasacyjnych art. 176 § 1 pkt 2 p.p.s.a. w sytuacji gdy zaskarżony wyrok odpowiada prawu oraz także zasądzenie kosztów postępowania od skarżącego kasacyjnie organu na rzecz Spółki, w tym kosztów zastępstwa procesowego, według norm przepisanych, a także o rozpoznanie sprawy na rozprawie.
Zarządzeniem z 7 lutego 2023 r. sprawa została skierowana na posiedzenie niejawne na podstawie art. 15zzs4 ust. 3 w zw. z ust. 1 ustawy z 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (tekst jedn.: Dz. U. z 2021 r. poz. 2095 ze zm.).
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 183 § 1 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, bierze jednak z urzędu pod uwagę nieważność postępowania. W niniejszej sprawie nie występują przesłanki nieważności postępowania sądowoadministracyjnego enumeratywnie wyliczone w art. 183 § 2 p.p.s.a. Z tego względu Naczelny Sąd Administracyjny przy rozpoznaniu sprawy związany był granicami skargi kasacyjnej. Granice te są wyznaczone wskazanymi w niej podstawami, którymi zgodnie z art. 174 p.p.s.a. może być naruszenie prawa materialnego przez błędną jego wykładnię lub niewłaściwe zastosowanie (art. 174 pkt 1 p.p.s.a.) albo naruszenie przepisów postępowania, jeżeli uchybienie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy (art. 174 pkt 2 p.p.s.a.). Związanie Naczelnego Sądu Administracyjnego granicami skargi kasacyjnej polega na tym, że jest on władny badać naruszenie jedynie tych przepisów, które zostały wyraźnie wskazane przez stronę skarżącą i nie może we własnym zakresie konkretyzować zarzutów skargi kasacyjnej, uściślać ich ani w inny sposób korygować.
Zarzuty skargi kasacyjnej zostały oparte wyłącznie na podstawie z art. 174 pkt 2 p.p.s.a.
Rozpoznanie tych zarzutów należy rozpocząć od najdalej idącego – tj. naruszenia przez Sąd pierwszej instancji art. 141 § 4 p.p.s.a. (w zw. z art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a.), gdyż jego uwzględnienie powodowałoby, że pozostałe zarzuty okazałyby się przedwczesne.
Wskazać należy, że art. 141 § 4 p.p.s.a. określa elementy uzasadnienia wyroku. Zgodnie z nim uzasadnienie wyroku powinno zawierać zwięzłe przedstawienie stanu sprawy, zarzutów podniesionych w skardze, stanowiska pozostałych stron, podstawę prawną rozstrzygnięcia oraz jej wyjaśnienie. Jeżeli w wyniku uwzględnienia skargi sprawa ma być ponownie rozpatrzona przez organ administracji, uzasadnienie powinno ponadto zawierać wskazanie co do dalszego postępowania. Aczkolwiek uzasadnienie sporządzane jest po wydaniu orzeczenia, sporządzenie go z uchybieniem zasad określonych w art. 141 § 4 p.p.s.a. może stanowić mające wpływ na wynik sprawy naruszenie przepisów postępowania (por. wyrok NSA z 19 grudnia 2007 r., sygn. akt I OSK 1868/06; treść tego, jak i kolejnych orzeczeń dostępna jest w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych na stronie http://orzeczenia.nsa.gov.pl/). Taka sytuacja występuje przede wszystkim wtedy, gdy uzasadnienie orzeczenia sporządzone jest w sposób uniemożliwiający jego kontrolę instancyjną, w szczególności skutkiem braku wymaganych przez ustawodawcę elementów konstrukcyjnych (por. wyroki NSA: z 27 lutego 2008 r., sygn. akt II FSK 1771/06, z 20 stycznia 2009 r., sygn. akt I GSK 1185/07, z 17 lipca 2009 r., sygn. akt II FSK 592/08, z 10 października 2007 r., sygn. akt II GSK 204/07). Funkcja uzasadnienia wyroku wyraża się bowiem i w tym, że jego adresatem, oprócz stron, jest także Naczelny Sąd Administracyjny. Tworzy to więc po stronie wojewódzkiego sądu administracyjnego obowiązek wyjaśnienia motywów podjętego rozstrzygnięcia w taki sposób, który umożliwi przeprowadzenie kontroli instancyjnej zaskarżonego orzeczenia w sytuacji, gdy strona postępowania zażąda, poprzez wniesienie skargi kasacyjnej, jego kontroli (por. wyrok NSA z 13 grudnia 2012 r., sygn. akt II OSK 1485/11). Treść uzasadnienia powinna umożliwić zarówno stronom postępowania, jak i – w razie kontroli instancyjnej – Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu, prześledzenie toku rozumowania sądu i poznanie racji, które stały za rozstrzygnięciem o zgodności bądź niezgodności z prawem zaskarżonego aktu. Tworzy to po stronie wojewódzkiego sądu administracyjnego obowiązek wyjaśnienia motywów podjętego rozstrzygnięcia w taki sposób, że w razie wniesienia skargi kasacyjnej nie powinno budzić wątpliwości Naczelnego Sądu Administracyjnego, iż zaskarżony wyrok został wydany po gruntownej analizie akt sprawy i że wszystkie wątpliwości występujące na etapie postępowania administracyjnego zostały wyjaśnione (por. wyrok NSA z 25 stycznia 2013 r., sygn. akt II OSK 1751/11).
Jeżeli w wyniku uwzględnienia skargi sprawa ma być ponownie rozpatrzona przez organ administracji, uzasadnienie powinno zawierać wskazania co do dalszego postępowania. Wskazania te powinny być konkretne i jednoznacznie sformułowane, tak aby w ponowionym na skutek wyroku postępowaniu umożliwić organowi administracji usunięcie wszystkich uchybień prawa, z powodu których sąd uchylił zaskarżoną decyzję oraz – w następstwie tego – doprowadzenie w sprawie do pełnej i niewątpliwej zgodności z prawem (wyrok NSA z 14 listopada 2006 r., II OSK 1334/05; wyrok NSA z 7 października 2014 r., I FSK 1492/13). Jeśli w uzasadnieniu wyroku uwzględniającego skargę brak wskazań co do dalszego postępowania w sprawie, to już z tych względów skarga kasacyjna podlega uwzględnieniu. Wskazania bowiem co do dalszego postępowania stanowią konsekwencje oceny prawnej. Dotyczą one sposobu działania w toku ponownego rozpoznania sprawy i mają na celu uniknięcie błędów już popełnionych oraz wskazanie kierunku, w którym powinno zmierzać przyszłe postępowanie dla uniknięcia wadliwości (wyrok NSA z dnia 13 września 2006 r., II FSK 1099/05).
Podkreślenia wymaga, że przedmiotem rozpoznawanej przez WSA skargi kasacyjnej była decyzja dotycząca wprowadzenia do obrotu 4 partii produktów, tj. [...], które zostały zakwestionowane podczas jednej kontroli u przedsiębiorcy – Spółki – i w związku ze stwierdzeniem, że produkty te nie spełniają wymagań jakości handlowej, została wymierzona jedna kara w wysokości 500 zł. Spółka składając odwołanie zaskarżyła decyzję organu I instancji w całości i wnosiła o uchylenie zaskarżonej decyzji i umorzenie postępowania administracyjnego, alternatywnie uchylenie decyzji i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania przez organ, następnie również jej skarga do WSA dotyczyła całości decyzji Prezesa UOKiK (utrzymującej decyzję ŚWIIH w mocy). Rozpoznając skargę na ww. decyzję Prezesa UOKiK, WSA – stosownie do treści art. 134 § 1 p.p.s.a. i z uwzględnieniem § 2 tegoż artykułu, obowiązany był rozstrzygać w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a. "Zaskarżenie decyzji oznacza, że przedmiotem postępowania sądowoadministracyjnego – niejako za jej pośrednictwem – staje się ta sama sprawa, która została w decyzji rozstrzygnięta." (por. T. Woś w Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz. LexisNexis. Wydanie 2. str. 486). Rozpoznając sprawę w pełnym zakresie Sąd winien był dać temu wyraz w uzasadnieniu wyroku, stosownie do treści art. 141 § 4 p.p.s.a., co pozwoliłoby skontrolować NSA czy przebieg i rezultat tej kontroli były zgodne z prawem.
Trafnie podnosi autor skargi kasacyjnej, że Sąd pierwszej instancji uchylając w całości zaskarżoną oraz poprzedzającą ją decyzję w uzasadnieniu wyroku odniósł się tylko do części rozstrzygnięć zaskarżonej decyzji, tj. wprowadzenia do obrotu majonezu i chipsów. Uzasadnienie kontrolowanego wyroku w żadnej mierze nie zawiera natomiast ustosunkowania się do naruszenia polegającego na wprowadzeniu do obrotu produktu – Masła orzechowego [...], w stosunku do którego uznanie go za produkt nieodpowiadający jakości handlowej opierało się na zupełnie innej podstawie faktycznej niż w przypadku majonezu i chipsów. Nie poddaje się zatem kontroli kasacyjnej – czym kierował się WSA uznając za nieprawidłowe rozstrzygnięcie organu w zakresie wprowadzenia do obrotu Masła orzechowego z kawałkami orzeszków ziemnych [...]. Brak również jakichkolwiek wytycznych w tym zakresie dla organu.
Ze względu na trafnie podniesione w skardze kasacyjnej deficyty uzasadnienia zaskarżonego wyroku, które nie pozwalały na stwierdzenie, czy decyzja UOKiK została skontrolowana w całości i jakie były motywy podjętego rozstrzygnięcia oraz jakie działania ma podjąć organ ponownie rozpoznając sprawę, zaskarżony wyrok podlegał uchyleniu. Przedwczesne na tym etapie, przed poznaniem stanowiska Sądu pierwszej instancji co do całości decyzji UOKiK, były pozostałe zarzuty skargi kasacyjnej.
Mając na uwadze powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 185 § 1 p.p.s.a., uchylił zaskarżony wyrok i przekazał sprawę Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie do ponownego rozpoznania.
O kosztach postępowania kasacyjnego Sąd orzekł na podstawie art. 203 pkt 2 i art. 205 § 2 p.p.s.a. w zw. z § 14 ust. 1 pkt 2 lit. b) w zw. z § 14 ust 1 pkt 1 lit a) w zw. z § 2 pkt 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (tekst jedn. Dz. U. z 2018 r., poz. 265) zasądzając zwrot kosztów postępowania kasacyjnego w kwocie 340 zł za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej (pkt 2 sentencji wyroku).