III SA/Kr 566/22

III SA/Kr 566/22 - Wyrok WSA w Krakowie
Data orzeczenia
2022-10-19
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2022-04-11
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Sędziowie
Ewa Michna
Marta Kisielowska /sprawozdawca/
Renata Czeluśniak /przewodniczący/
Symbol z opisem
6033 Zajęcie pasa drogowego (zezwolenia, opłaty, kary z tym związane)
Hasła tematyczne
Przywrócenie terminu
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2020 poz 2255
Art. 15  par. 2 ust. 1
Ustawa z dnia 9 grudnia 2020 r. o zmianie ustawy o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem  COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych oraz niektórych innych ustaw
Dz.U. 2021 poz 735
Art. 58
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jedn.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: S WSA Renata Czeluśniak Sędziowie: S WSA Ewa Michna ASR WSA Marta Kisielowska (spr.) po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 19 października 2022 r. sprawy ze skargi J. K. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie z dnia 10 stycznia 2022 r., znak SKO.Dr/4122/200/2021 w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do złożenia odwołania oddala skargę.
Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem z dnia 10 stycznia 2022 r., znak SKO.Dr/4122/200/2021 Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Krakowie odmówiło przywrócenia terminu do złożenia odwołania od decyzji Prezydenta Miasta Krakowa z dnia 24 czerwca 2021 r. orzekającej o ustaleniu i nałożeniu na J. K. (dalej: "skarżący") kary pieniężnej w wysokości 7265,20 zł za zajęcie bez zezwolenia zarządcy drogi pasa drogowego ulicy [...] (dz. Nr 1, obr. [...], jedn. ewid. K. Ś.) powierzchnią reklamową o treści "[...]" w dniach od 9 stycznia 2019 r. do 8 lipca 2020 r. Podstawę prawną postanowienia stanowił art. 127 § 3 i art. 123 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t. j. Dz. U. z 2021 r., poz. 735 ze zm., dalej: "k.p.a."). Zaskarżone postanowienie zapadło w następującym stanie faktycznym i prawnym.
Decyzją z dnia 24 czerwca 2021 r. Prezydent Miasta Krakowa orzekł o nałożeniu na Kancelarię [...] J. K. kary pieniężnej w wysokości 7265,50 zł za zajęcie bez zezwolenia zarządcy drogi pasa drogowego ulicy [...] (dz. Nr 1 obręb [...] jedn. ewid. Ś.) powierzchnią reklamową o treści [...] w dniach od 9 stycznia do 8 lipca 2020 r. Decyzja została odebrana przez osobę upoważnioną do odbioru korespondencji w imieniu skarżącego – M. M. w dniu 30 czerwca 2021 r. Odwołanie od decyzji został nadane w placówce Poczty Polskiej w dniu 15 lipca 2021 r., podczas gdy termin do wniesienia odwołania upływał w dniu 14 lipca 2021 r.
Pismem z dnia 8 października 2021 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Krakowie zawiadomiło skarżącego o uchybieniu terminu do złożenia odwołania. Równocześnie Kolegium wyznaczyło skarżącemu 30 - dniowy termin na złożenie wniosku o przywrócenie terminu.
W dniu 15 listopada 2021 r. skarżący złożył do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania od decyzji w sprawie ustalenia i nałożenia kary pieniężnej. Uprawdopodabniając brak winy w niedochowaniu terminu do złożenia odwołania skarżący wskazał, że w dniach od 12 do 16 lipca 2021 r. występowały u niego objawy typowe dla infekcji COVID-19 i doszło do nagłego pogorszenia stanu zdrowia skarżącego, a w rezultacie nie był on w stanie udać się na pocztę i nadać listu poleconego zawierającego odwołanie od decyzji Prezydenta Miasta Krakowa z dnia 24 czerwca 2021 r. Wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do złożenia odwołania skarżący złożył odwołanie od decyzji.
Postanowieniem z dnia 10 stycznia 2022 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Krakowie odmówiło przywrócenia terminu do złożenia odwołania od decyzji Prezydenta Miasta Krakowa z dnia 24 czerwca 2021 r. orzekającej o ustaleniu i nałożeniu kary pieniężnej w wysokości 7265,50 zł za zajęcie bez zezwolenia zarządcy drogi pasa drogowego ulicy [...] powierzchnią reklamową o treści [...] w dniach od 9 stycznia 2019 r. do 8 lipca 2020 r. W uzasadnieniu Kolegium wskazało, że skarżący nie złożył wniosku w terminie wynikającym z art. 58 k.p.a., tj. w terminie 7 dni od daty ustania przyczyny niedochowania terminu. SKO wskazało, że z oświadczenia skarżącego wynika, że okres izolacji skarżącego zakończył się w dniu 17 lipca 2021 r., a zatem złożenie wniosku o przywrócenie terminu w dniu 15 listopada 2021 r., powoduje, że termin 7-dniowy nie został dochowany. Dodatkowo Kolegium wskazało, że skarżący w oświadczeniu wskazał, że izolacja miała miejsce do 16 lipca 2021 r., tymczasem odwołanie zostało nadane w placówce Poczty Polskiej w dniu 15 lipca, co daje podstawy do stwierdzenia, że skarżący nie uprawdopodobnił braku winy w niedochowaniu terminu. W ocenie Kolegium, skarżący jako [...] dysponuje bezpiecznym podpisem elektronicznym, którym mógł się posłużyć składając odwołanie i zapewnić sobie dochowanie terminu do jego złożenia.
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skarżący zarzucił naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy- tj. art. 58, art. 59 w zw. z art. 127 § 3 i art. 123 k.p.a. poprzez ich błędne zastosowanie polegające na odmowie przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji Prezydenta Miasta Krakowa z dnia 24 czerwca 2021 r. mimo braku podstaw faktycznych i prawnych takiego postąpienia. W oparciu o podniesione zarzuty skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia i zasądzenie zwrotu kosztów postępowania. W ocenie skarżącego samo podejrzenie zakażenia wirusem SARS-CoV-2 można rozpatrywać w kategoriach siły wyższej, co świadczy o braku winy skarżącego w uchybieniu terminu, potwierdza to okoliczność, że przesyłkę zawierająca odwołanie nadano niezwłocznie po ustaniu przyczyny, która wcześniej uniemożliwiała dochowanie terminu.
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Krakowie wniosło o jej oddalenie i podtrzymało stanowisko przyjęte w zaskarżonym postanowieniu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje:
Zgodnie z brzmieniem art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2022 r., poz. 329, dalej: "p.p.s.a.") sąd administracyjny uwzględnia skargę na decyzję lub postanowienie, jeżeli stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy; naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy albo stwierdza nieważność zaskarżonej decyzji lub postanowienia w całości lub części, jeżeli zachodzą przyczyny określone w art. 156 k.p.a. lub w innych przepisach. Zakres kontroli sprawowanej przez sądy wynika z treści art. 134 § 1 p.p.s.a. Zgodnie z tą regulacją, sąd rozpoznając skargę nie jest związany zarzutami, podstawą prawną ani formułowanymi przez strony wnioskami. W świetle przywołanych regulacji, sąd administracyjny dokonując kontroli rozstrzygnięć organów administracji kieruje się wyłącznie kryterium legalności, czyli zgodności z przepisami prawa materialnego i procesowego. Oznacza to, że w ramach takiej kontroli sąd nie może kierować się względami słuszności czy zasadami współżycia społecznego. Kontrola legalności zaskarżonego postanowienia przeprowadzona zgodnie z ww. granicami wykazała, że skarga zasługiwała na oddalenie.
W niniejszej sprawie niesporną okolicznością był fakt, że skarżący złożył odwołanie z naruszeniem 14 – dniowego terminu określonego w art. 129 § 2 k.p.a. Okolicznością sporną było, czy skarżący uprawdopodobnił, że uchybienie terminowi nastąpiło bez winy skarżącego. W ocenie Sądu, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Krakowie prawidłowo ustaliło, że skarżący nie uprawdopodobnił, że uchybienie terminowi do złożenia odwołania nastąpiło bez jego winy. Niezasadnie natomiast Kolegium przyjęło, że skarżący naruszył art. 58 § 2 k.p.a. i złożył prośbę o przywrócenie terminu z przekroczeniem siedmiodniowego terminu określonego w powołanym przepisie. Zdaniem Sądu, naruszenie to nie miało jednak wpływu na treść zaskarżonego postanowienia.
Zgodnie z art. 15zzzzzn2 ust. 1. ustawy z dnia 9 grudnia 2020 r. o zmianie ustawy o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. 2020 r., poz. 2255, dalej: "ustawa o COVID-19") w przypadku stwierdzenia uchybienia przez stronę w okresie obowiązywania stanu epidemii ogłoszonego z powodu COVID-19 przewidzianych przepisami prawa administracyjnego terminów: 1) od zachowania których jest uzależnione udzielenie ochrony prawnej przed organem administracji publicznej, 2) do dokonania przez stronę czynności kształtujących jej prawa i obowiązki, 3) przedawnienia, 4) których niezachowanie powoduje wygaśnięcie lub zmianę praw rzeczowych oraz roszczeń i wierzytelności, a także popadnięcie w opóźnienie, 5) zawitych, z niezachowaniem których ustawa wiąże ujemne skutki dla strony, 6) do dokonania przez podmioty lub jednostki organizacyjne podlegające wpisowi do właściwego rejestru czynności, które powodują obowiązek zgłoszenia do tego rejestru, a także terminów na wykonanie przez te podmioty obowiązków wynikających z przepisów o ich ustroju - organ administracji publicznej zawiadamia stronę o uchybieniu terminu. Zgodnie z treścią ust. 2 powołanego przepisu w zawiadomieniu, o którym mowa w ust. 1, organ administracji publicznej wyznacza stronie termin 30 dni na złożenie wniosku o przywrócenie terminu. Zgodnie z art. 15zzzzzn2 ust. 3 ustawy, w przypadku, o którym mowa w art. 58 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego, prośbę o przywrócenie terminu należy wnieść w terminie 30 dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu.
Zasadnie zatem Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Krakowie pismem z dnia 8 października 2021 r. poinformowało skarżącego o uchybieniu terminu do złożenia odwołania oraz wyznaczyło 30-dniowy termin na złożenie wniosku o przywrócenie terminu, licząc od dnia otrzymania zawiadomienia.
Sąd podziela pogląd wyrażony w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 8 czerwca 2022 r. (sygn. akt II SA/Łd 20/22, CBOSA), że przepis art. 15zzzzzn2 ust. 2 ustawy o COVID-19, nie przewiduje innych przesłanek przywrócenia terminu, niż przewidziane w przepisach k.p.a., wprowadza jedynie dodatkowy tryb zawiadomienia strony o uchybieniu i wydłuża - z siedmiu do trzydziestu dni - termin do złożenia prośby o przywrócenie. Wskazuje się, że pomimo, iż z przepisu art. 15 zzzzzn2 ustawy COVID-19 nie wynika, według jakich zasad organy administracji powinny rozpatrywać wnioski o przywrócenie terminów prawa administracyjnego, to jednak skoro ustawodawca nawiązał w ust. 3 tego artykułu wprost do art. 58 k.p.a., to należy przyjąć, że jego intencją było, aby wnioski tego rodzaju rozpatrywane były właśnie w oparciu o przepisy k.p.a. Przepis art. 15 zzzzzn2 ustawy o COVID-19 nie funkcjonuje samodzielnie i nie może stanowić wyłącznej podstawy do rozpoznania wniosku o przywrócenie terminu. Przepis art. 15 zzzzzn2 ustawy formułuje obowiązek organu w zakresie poinformowania o uchybieniu i możliwości złożenia wniosku o przywrócenie terminu, ale samo rozpoznanie wniosku odbywa się w oparciu o przesłanki określające podstawę do przywrócenia terminu określone w art. 58 k.p.a.
Na wstępie należy wskazać, że w świetle art. 15 zzzzzn2 ustawy COVID-19 niezasadnie zarzuciło Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Krakowie, że skarżący nie dochował siedmiodniowego terminu, o którym mowa w art. 58 § 2 k.p.a., skoro ustawa ta wydłuża ten termin do 30 dni. W ocenie Sądu naruszenie to nie miało jednak wpływu na wynik postępowania, ponieważ w niniejszej sprawie skarżący nie uprawdopodobnił braku winy w niedochowaniu terminu do złożenia odwołania, a zatem zasadnie orzekło Kolegium o odmowie przywrócenia terminu do jego wniesienia. Równocześnie należy zwrócić uwagę, że w orzecznictwie ugruntowany jest pogląd, że z art. 58 § 3 k.p.a., w myśl którego prośbę o przywrócenie terminu należy wnieść w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu, wynika że datą, od której należy liczyć termin do wniesienia wniosku o przywrócenie terminu, może być również dzień, w którym strona powzięła wiadomość o uchybieniu terminowi. Dotyczy to sytuacji, w których strona nie miała świadomości przekroczenia terminu i dokonując czynności działała w subiektywnym przeświadczeniu, że robi to w ustawowym terminie. Jeśli zatem strona nie wiedziała o uchybieniu terminu, to termin do złożenia prośby o jego przywrócenie liczy się od uzyskania przez nią wiadomości o tym, że odwołanie zostało złożone z uchybieniem terminu (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 10 marca 2000 r., sygn. akt: I SA/Lu 1524/98, CBOSA).
Zgodnie z treścią art. 58 § 1 k.p.a. w razie uchybienia terminu należy przywrócić termin na prośbę zainteresowanego, jeżeli uprawdopodobni, że uchybienie nastąpiło bez jego winy. Zgodnie z wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 grudnia 2017 r. (II GSK 2857/17, LEX nr 2428541): "1. Przy ocenie winy strony lub jej braku w uchybieniu terminu do dokonania czynności procesowej należy brać pod rozwagę nie tylko okoliczności, które uniemożliwiły stronie dokonanie tej czynności w terminie, lecz także okoliczności świadczące o podjęciu lub nie podjęciu przez stronę działań mających na celu zabezpieczenie się w dotrzymaniu terminu. 2. Brak winy w uchybieniu terminu należy przyjąć wtedy, gdy zainteresowany nie był w stanie przeszkody pokonać (usunąć) przy użyciu sił i środków normalnie dostępnych, nie ryzykując własnym bądź innych zdrowiem, życiem lub narażając siebie bądź innych na poważne straty majątkowe. 3. Przeszkody powodując uchybienie terminu powinny mieć charakter obiektywny, niezależny od zainteresowanego oraz powinny trwać przez cały bieg terminu przewidzianego dla dokonania czynności procesowej lub co najmniej w ostatnim dniu tego terminu".
W doktrynie wskazuje się, że okolicznością uzasadniającą przywrócenie terminu jest m. in. obłożna choroba (por. A. Wróbel [w:] M. Jaśkowska, M. Wilbrandt-Gotowicz, A. Wróbel, Komentarz aktualizowany do Kodeksu postępowania administracyjnego, LEX/el 2022). Co więcej, w doktrynie zwraca się uwagę, że przy ocenie braku winy, należy przyjąć obiektywny miernik staranności, a przywrócenie terminu nie jest dopuszczalne, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa (A. Wróbel, jw.).
W niniejszej sprawie, skarżący oświadczył, że w dniach od 12 lipca 2021 do 16 lipca 2021 r. w związku z występowaniem objawów typowych dla infekcji COVID-19 i nagłym pogorszeniem samopoczucia, odizolował się i nie był w tym czasie iść na pocztę nadać przesyłkę. W pierwszej kolejności należy wskazać, że skarżący nie przedstawił na tę okoliczność żadnych dowodów, jak choćby zaświadczeń lekarskich, czy wykonanych badań. Równocześnie, z akt sprawy wynika, że skarżący nadał przesyłkę zawierającą odwołanie w dniu 15 lipca 2021 r., a zatem jeszcze w czasie trwania izolacji. Zdaniem Sądu, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Krakowie zasadnie przyjęło, że skarżący nie uprawdopodobnił braku winy w niedochowaniu terminu do wniesienia odwołania, ani nie wskazał na okoliczności, które usprawiedliwiałyby niedochowanie terminu, nie wykazał też żadnych działań, które podjął, aby dochować termin do złożenia odwołania, mimo złego samopoczucia. Sąd podziela pogląd wyrażony w zaskarżonym postanowieniu, że jako [...] miał choćby możliwość posłużenia się bezpiecznym podpisem elektronicznym i złożenia odwołania z zachowaniem terminu.
Sprawa została rozpoznana na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym zgodnie z art. 119 pkt 3 p.p.s.a.
Mając na względzie powyższe, w ocenie Sądu zaskarżone postanowienia odpowiada prawu, a zatem na podstawie art. 151 p.p.s.a. Sąd skargę oddalił.