Orzeczenie · 2013-06-14

II GSK 2407/11

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Data

2013-06-14

NSAinneŚredniansa

gry hazardoweautomatycofnięcie zezwoleniapostępowanie administracyjnenaruszenie proceduryprawo unijneprawo przejściowe

Podsumowanie

Przejdź do pełnego tekstu

Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznał skargę kasacyjną Dyrektora Izby Celnej od wyroku WSA w Gorzowie Wielkopolskim, który stwierdził nieważność decyzji Dyrektora Izby Celnej cofającej zezwolenie na prowadzenie gier na automatach o niskich wygranych. Sąd I instancji uznał, że organ naruszył zakaz prowadzenia dwóch postępowań w tej samej sprawie, wydając dwie decyzje dotyczące tego samego zezwolenia. Ponadto, WSA zakwestionował prawidłowość zastosowania przez organ art. 59 pkt 2 ustawy o grach hazardowych, wskazując na potrzebę przeprowadzenia postępowania dowodowego i oceny 'rażącego' charakteru naruszenia. NSA, rozpoznając skargę kasacyjną, uznał zarzuty procesowe za niezasadne, w tym zarzut naruszenia art. 141 § 4 p.p.s.a. Sąd podkreślił, że prowadzenie dwóch równoległych postępowań w tej samej sprawie stanowiło podstawę do stwierdzenia nieważności decyzji. W zakresie prawa materialnego, NSA przyznał rację kasatorowi co do błędnej wykładni przepisów przejściowych (art. 129, 138 ustawy o grach hazardowych) i art. 59 ustawy, wskazując, że WSA błędnie oparł rozstrzygnięcie na art. 59 pkt 2, zamiast na przepisach przejściowych. Mimo tych uchybień w uzasadnieniu WSA, NSA uznał, że wyrok Sądu I instancji był trafny, a zarzuty prawa materialnego nie miały wpływu na ostateczne rozstrzygnięcie. NSA odniósł się również do kwestii zgodności art. 138 ust. 3 ustawy o grach hazardowych z prawem unijnym, wskazując, że WSA słusznie pominął tę kwestię ze względu na wyrok TSUE wydany po wyroku WSA, ale podkreślił, że ustalenia w tym zakresie należą do organu, a nie sądu administracyjnego.

Asystent · analiza prawna

Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.

Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.

Wypróbuj Asystenta

Wartość praktyczna

Siła precedensu: Średnia

Do czego można powołać

Interpretacja przepisów dotyczących prowadzenia dwóch postępowań administracyjnych w tej samej sprawie, stosowania przepisów przejściowych ustawy o grach hazardowych oraz potencjalnego wpływu prawa unijnego na krajowe regulacje dotyczące gier hazardowych.

Ograniczenia stosowania

Orzeczenie dotyczy specyficznej sytuacji prawnej związanej z przepisami przejściowymi ustawy o grach hazardowych i zezwoleniami wydanymi na podstawie poprzedniej ustawy. Kwestia prawa unijnego została jedynie zasygnalizowana.

Zagadnienia prawne (3)

Czy organ administracji publicznej może prowadzić dwa równoległe postępowania dotyczące cofnięcia tego samego zezwolenia na prowadzenie działalności gospodarczej?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Nie, prowadzenie dwóch równoległych postępowań w tej samej sprawie stanowi naruszenie zakazu określonego w art. 247 § 1 pkt 4 Ordynacji podatkowej i może prowadzić do stwierdzenia nieważności decyzji.

Uzasadnienie

Sąd I instancji stwierdził, że organ prowadził dwa postępowania dotyczące cofnięcia zezwolenia na gry hazardowe, które pokrywały się przedmiotowo. Wydanie decyzji w jednej sprawie, gdy w drugiej istniała już decyzja ostateczna dotycząca części przedmiotu, skutkowało nieważnością decyzji wydanej w późniejszym terminie.

Jakie są zasady stosowania art. 59 pkt 2 oraz art. 138 ust. 2 i 3 ustawy o grach hazardowych w przypadku zezwoleń wydanych na podstawie przepisów poprzednio obowiązującej ustawy?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Przepisy art. 129 i 138 ustawy o grach hazardowych regulują przejściowo sytuację prawną podmiotów prowadzących działalność na podstawie zezwoleń wydanych pod rządami poprzedniej ustawy. Zarówno art. 59, jak i art. 138 ust. 3 mogą stanowić podstawę prawną cofnięcia zezwolenia, jednak art. 59 pkt 2 nie ma bezpośredniego zastosowania, gdy sytuacja jest uregulowana w sposób szczególny w art. 138 ust. 3.

Uzasadnienie

NSA uznał, że WSA błędnie oparł rozstrzygnięcie na art. 59 pkt 2 ustawy o grach hazardowych, zamiast na przepisach przejściowych (art. 129, 138). Choć oba przepisy mogą stanowić podstawę cofnięcia zezwolenia, art. 138 ust. 3 ma charakter szczególny w stosunku do art. 59 pkt 2 w kontekście zezwoleń wydanych na podstawie poprzedniej ustawy.

Czy przepisy krajowe dotyczące gier hazardowych, wprowadzające ograniczenia w prowadzeniu działalności, stanowią 'przepisy techniczne' w rozumieniu Dyrektywy 98/34/WE i wymagają notyfikacji?

Odpowiedź sądu

Przepisy krajowe, które mogą ograniczać prowadzenie gier na automatach poza kasynami, mogą stanowić 'przepisy techniczne' wymagające notyfikacji zgodnie z Dyrektywą 98/34/WE. Ustalenia w tym zakresie należą do organu, a nie sądu administracyjnego.

Uzasadnienie

NSA wskazał, że WSA błędnie pominął kwestię zgodności art. 138 ust. 3 ustawy o grach hazardowych z prawem unijnym. Powołując się na wyrok TSUE, NSA stwierdził, że takie przepisy mogą wymagać notyfikacji, a brak notyfikacji może skutkować brakiem mocy obowiązującej. Jednakże, ustalenie, czy przepisy te są 'przepisami technicznymi' i czy wymagały notyfikacji, nie leży w kompetencji sądu administracyjnego.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

Oddalono skargę

Oddalono skargę kasacyjną Dyrektora Izby Celnej.

Przepisy (12)

Główne

p.p.s.a. art. 184

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Pomocnicze

p.p.s.a. art. 145 § 1 pkt 2

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

Ordynacja podatkowa art. 247 § 1 pkt 4

Ordynacja podatkowa

Zakaz prowadzenia dwóch postępowań w tej samej sprawie.

u.g.h. art. 59 § pkt 2