II GSK 235/22
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSprawa wywodzi się z uchwały Rady Miasta Gorzowa Wielkopolskiego dotyczącej ustalenia strefy płatnego parkowania, stawek opłat oraz opłat dodatkowych. Wojewoda Lubuski stwierdził nieważność tej uchwały, zarzucając istotne naruszenie prawa, w tym brak uzasadnienia i naruszenie zasad proporcjonalności. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim uchylił rozstrzygnięcie nadzorcze w znacznej części, uznając większość postanowień uchwały za zgodne z prawem, jednak jego wyrok został uznany za wewnętrznie sprzeczny i niewykonalny. Naczelny Sąd Administracyjny, rozpoznając skargi kasacyjne Wojewody Lubuskiego i Prokuratora, uchylił zaskarżony wyrok WSA w części dotyczącej uchylenia rozstrzygnięcia nadzorczego i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania. NSA wskazał na naruszenie art. 141 § 4 p.p.s.a. przez WSA, który wydał wyrok wewnętrznie sprzeczny, nie pozwalający na kontrolę instancyjną i czyniący uchwałę niewykonalną.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: WysokaWskazuje na konieczność zapewnienia spójności i wykonalności orzeczeń sądów administracyjnych oraz prawidłowego stosowania przepisów proceduralnych, zwłaszcza art. 141 § 4 p.p.s.a.
Dotyczy specyficznej sytuacji proceduralnej związanej z uchyleniem rozstrzygnięcia nadzorczego i wyrokiem sądu pierwszej instancji.
Zagadnienia prawne (2)
Czy wyrok sądu administracyjnego, który uchyla rozstrzygnięcie nadzorcze w części, ale jednocześnie utrzymuje w mocy rozstrzygnięcie stwierdzające nieważność przepisu stanowiącego podstawę dla innego elementu uchwały, jest wewnętrznie spójny i pozwala na kontrolę instancyjną?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, taki wyrok jest wewnętrznie sprzeczny i niewykonalny, co stanowi naruszenie art. 141 § 4 p.p.s.a.
Uzasadnienie
Sąd pierwszej instancji uchylił częściowo rozstrzygnięcie nadzorcze dotyczące uchwały o strefie płatnego parkowania, ale jednocześnie oddalił skargę w zakresie stwierdzenia nieważności przepisu wprowadzającego załącznik do uchwały. Doprowadziło to do sytuacji, w której załącznik nie miał podstawy prawnej, a uchwała stała się niewykonalna, co uniemożliwiło kontrolę instancyjną.
Czy uchwała rady gminy ustalająca strefę płatnego parkowania, stawki opłat i abonamentów, narusza prawo w sposób istotny, uzasadniający stwierdzenie jej nieważności przez organ nadzoru?
Odpowiedź sądu
WSA uznał, że większość postanowień uchwały nie narusza prawa w sposób istotny, jednak NSA uchylił wyrok WSA z powodu wadliwości proceduralnych.
Uzasadnienie
WSA analizował zarzuty Wojewody dotyczące braku uzasadnienia, naruszenia zasad proporcjonalności i dyskryminacji w zakresie abonamentów. Sąd I instancji uznał, że uchwała została podjęta z zachowaniem przesłanek ustawowych i nie narusza zasady proporcjonalności, jednak NSA nie badał meritum z powodu wadliwości wyroku WSA.
Przepisy (12)
Główne
p.p.s.a. art. 148
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 3 § § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 141 § § 4
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
u.s.g. art. 91 § ust. 1
Ustawa z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym
u.d.p. art. 13b § ust. 2
Ustawa z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych
u.d.p. art. 13b § ust. 3
Ustawa z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych
u.d.p. art. 13b § ust. 4
Ustawa z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych
Konstytucja RP art. 2
Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej
Konstytucja RP art. 31 § ust. 3
Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej
Konstytucja RP art. 32 § ust. 1
Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej
Pomocnicze
p.p.s.a. art. 134
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Konstytucja RP art. 2
Ustawa z dnia 2 kwietnia 1997 r. Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej
Argumenty
Skuteczne argumenty
Wyrok WSA był wewnętrznie sprzeczny i nie pozwalał na kontrolę instancyjną. • Naruszenie art. 141 § 4 p.p.s.a. przez WSA.
Godne uwagi sformułowania
wyrok wewnętrznie sprzeczny • nie pozwala na kontrolę instancyjną • uchwała jest niewykonalna • istotna zmiana treści rozstrzygnięcia Sądu, wykraczająca poza dopuszczalny zakres sprostowania
Skład orzekający
Elżbieta Czarny-Drożdżejko
przewodniczący
Patrycja Joanna Suwaj
sprawozdawca
Dorota Dziedzic-Chojnacka
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Wskazuje na konieczność zapewnienia spójności i wykonalności orzeczeń sądów administracyjnych oraz prawidłowego stosowania przepisów proceduralnych, zwłaszcza art. 141 § 4 p.p.s.a."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji proceduralnej związanej z uchyleniem rozstrzygnięcia nadzorczego i wyrokiem sądu pierwszej instancji.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Sprawa pokazuje złożoność postępowań administracyjnych i sądowych, a także znaczenie precyzji orzeczeń sądowych dla zapewnienia pewności prawa.
“Sądowy galimatias: Jak sprzeczny wyrok WSA uniemożliwił kontrolę nad uchwałą o parkowaniu?”
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.