II GSK 2265/22
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSprawa dotyczyła skargi kasacyjnej A. A. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, który oddalił jej skargę na decyzję Ministra Sprawiedliwości o odwołaniu ze stanowiska komornika sądowego. Podstawą odwołania było spowodowanie niedoboru finansowego w kancelarii w wysokości przekraczającej 15 000 złotych, wynikające z wydatkowania środków na działalność niezgodną z ich przeznaczeniem. Skarżąca zarzucała naruszenie przepisów postępowania, w tym brak zebrania pełnego materiału dowodowego (np. przesłuchania świadka, opinii biegłego), oraz naruszenie prawa materialnego, w szczególności błędną wykładnię art. 19 ust. 1 pkt 3 ustawy o komornikach sądowych. Argumentowała, że przepis ten nie uwzględnia umyślności działania, a sankcje dyscyplinarne powinny dotyczyć działań zawinionych. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną. Sąd podkreślił, że przepis art. 19 ust. 1 pkt 3 ustawy o komornikach sądowych ma charakter obligatoryjny i nakłada na Ministra Sprawiedliwości obowiązek odwołania komornika w przypadku stwierdzenia niedoboru finansowego przekraczającego określoną kwotę, spowodowanego wydatkowaniem środków na działalność niezgodną z ich przeznaczeniem. Sąd zaznaczył, że dla zastosowania tego przepisu nie ma znaczenia, czy działanie komornika było umyślne, czy nieumyślne. Ustalenia faktyczne, potwierdzone kontrolami finansowymi i postępowaniem dyscyplinarnym, wykazały spowodowanie niedoboru finansowego w kancelarii, co było wystarczającą podstawą do odwołania. Sąd uznał, że zarzuty dotyczące naruszenia przepisów postępowania i prawa materialnego nie były zasadne, a interpretacja sądu pierwszej instancji była prawidłowa.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: WysokaInterpretacja art. 19 ust. 1 pkt 3 ustawy o komornikach sądowych w zakresie obligatoryjności odwołania komornika za spowodowanie niedoboru finansowego, niezależnie od umyślności działania.
Orzeczenie dotyczy specyficznej sytuacji komornika sądowego i przepisów ustawy o komornikach sądowych.
Zagadnienia prawne (2)
Czy spowodowanie niedoboru finansowego przez komornika sądowego, polegającego na wydatkowaniu środków na działalność niezgodną z ich przeznaczeniem, uzasadnia odwołanie ze stanowiska na podstawie art. 19 ust. 1 pkt 3 ustawy o komornikach sądowych, niezależnie od tego, czy działanie to było umyślne, czy nieumyślne?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, spowodowanie niedoboru finansowego w określonej wysokości, wynikające z wydatkowania środków na działalność niezgodną z ich przeznaczeniem, jest obligatoryjną przesłanką odwołania komornika z zajmowanego stanowiska, a ustawa nie rozróżnia w tym zakresie umyślności od nieumyślności działania.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że przepis art. 19 ust. 1 pkt 3 ustawy o komornikach sądowych ma charakter bezwzględny i nakłada obowiązek odwołania komornika w przypadku stwierdzenia niedoboru finansowego przekraczającego 15 000 zł, spowodowanego wydatkowaniem środków na działalność niezgodną z ich przeznaczeniem. Dla zastosowania tego przepisu nie ma znaczenia, czy działanie komornika było umyślne, czy nieumyślne. Istotny jest sam fakt spowodowania niedoboru finansowego.
Czy sąd administracyjny powinien przeprowadzić pełne postępowanie dowodowe, w tym przesłuchanie świadków i opinię biegłego, w sprawie skargi na decyzję o odwołaniu komornika, jeśli podstawą odwołania jest niedobór finansowy?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, jeśli podstawowe ustalenia faktyczne dotyczące niedoboru finansowego i jego przyczyny (wydatkowanie środków na działalność niezgodną z przeznaczeniem) są wystarczające do zastosowania przepisu prawa materialnego, a strona nie kwestionuje samego faktu niedoboru i jego źródła, zaniechanie przeprowadzenia dodatkowych dowodów nie stanowi naruszenia przepisów postępowania.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że skoro przesłanki zastosowania art. 19 ust. 1 pkt 3 ustawy o komornikach sądowych aktualizują się wraz ze stwierdzeniem faktu niedoboru finansowego i jego źródła, a strona nie kwestionuje samego faktu dwukrotnego przekazania środków na ten sam tytuł tym samym podmiotom, co doprowadziło do niedoboru, to zaniechanie przeprowadzenia wnioskowanych dowodów (przesłuchania świadka, opinii biegłego) nie było konieczne do prawidłowego rozstrzygnięcia sprawy.
Przepisy (22)
Główne
u.k.s. art. 19 § 1 pkt 3
Ustawa z dnia 22 marca 2018 r. o komornikach sądowych
Przepis ten stanowi obligatoryjną podstawę do odwołania komornika z zajmowanego stanowiska w przypadku spowodowania niedoboru finansowego, polegającego na wydatkowaniu środków podlegających dokumentacji na działalność niezgodną z ich przeznaczeniem, w wysokości przekraczającej 15 000 złotych. Dla zastosowania tego przepisu nie ma znaczenia, czy działanie komornika było umyślne, czy nieumyślne.
Pomocnicze
u.k.s. art. 222 § pkt 3
Ustawa z dnia 22 marca 2018 r. o komornikach sądowych
Przepis ten określa odpowiedzialność dyscyplinarną komornika za działanie zawinione (umyślne).
k.p.a. art. 7
Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 75 § § 1
Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 78 § § 1 i 2
Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 77 § § 1
Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 80
Kodeks postępowania administracyjnego
p.p.s.a. art. 145 § § 1 pkt 1 lit. c
Kodeks postępowania sądowoadministracyjnego
p.p.s.a. art. 151
Kodeks postępowania sądowoadministracyjnego
p.p.s.a. art. 183 § § 1
Kodeks postępowania sądowoadministracyjnego
p.p.s.a. art. 184
Kodeks postępowania sądowoadministracyjnego
p.p.s.a. art. 174
Kodeks postępowania sądowoadministracyjnego
p.p.s.a. art. 177 § § 1
Kodeks postępowania sądowoadministracyjnego
u.k.s. art. 2 § ust. 1 i 3
Ustawa z dnia 22 marca 2018 r. o komornikach sądowych
u.k.s. art. 3 § ust. 1
Ustawa z dnia 22 marca 2018 r. o komornikach sądowych
u.k.s. art. 155 § ust. 1
Ustawa z dnia 22 marca 2018 r. o komornikach sądowych
u.k.s. art. 31 § ust. 1
Ustawa z dnia 22 marca 2018 r. o komornikach sądowych
k.p.c. art. 808 § § 1
Kodeks postępowania cywilnego
Ustawa z dnia 28 lutego 2018 r. o kosztach komorniczych art. 9
Ustawa z dnia 28 lutego 2018 r. o kosztach komorniczych art. 16
Ustawa z dnia 28 lutego 2018 r. o kosztach komorniczych art. 6
Kodeks Etyki Zawodowej Komornika Sądowego § § 2
Argumenty
Skuteczne argumenty
Niedobór finansowy spowodowany wydatkowaniem środków na działalność niezgodną z ich przeznaczeniem, przekraczający 15 000 zł, jest obligatoryjną podstawą odwołania komornika, niezależnie od umyślności działania. • Ustalenia faktyczne dotyczące niedoboru finansowego i jego przyczyn były wystarczające do zastosowania przepisu prawa materialnego, a zaniechanie przeprowadzenia dodatkowych dowodów nie stanowiło naruszenia przepisów postępowania.
Odrzucone argumenty
Zarzut naruszenia przepisów postępowania poprzez zaniechanie przeprowadzenia dowodów (przesłuchanie świadka, opinia biegłego) w celu pełnego ustalenia stanu faktycznego. • Zarzut błędnej wykładni art. 19 ust. 1 pkt 3 ustawy o komornikach sądowych, polegającej na nieuwzględnieniu umyślności działania. • Zarzut błędnej wykładni art. 2 ustawy o komornikach sądowych, polegającej na uznaniu, że istotne są skutki działania komornika, a nie jego intencje.
Godne uwagi sformułowania
przepis ten ma charakter imperatywny • decyzja ta jest decyzją związaną • nie ma przy tym znaczenia, czy działanie komornika sądowego powodujące powstanie tego niedoboru finansowego było działaniem umyślnym, czy też nieumyślnym • prawnie istotne znaczenie ma wyłącznie fakt spowodowania niedoboru finansowego • nie koresponduje, ani z dobrem wymiaru sprawiedliwości, ani też z interesem publicznym
Skład orzekający
Wojciech Kręcisz
przewodniczący sprawozdawca
Wojciech Maciejko
sędzia
Wojciech Sawczuk
sędzia del. WSA
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Interpretacja art. 19 ust. 1 pkt 3 ustawy o komornikach sądowych w zakresie obligatoryjności odwołania komornika za spowodowanie niedoboru finansowego, niezależnie od umyślności działania."
Ograniczenia: Orzeczenie dotyczy specyficznej sytuacji komornika sądowego i przepisów ustawy o komornikach sądowych.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Sprawa dotyczy odpowiedzialności funkcjonariusza publicznego (komornika) i interpretacji przepisów dotyczących jego odwołania. Pokazuje, jak sąd podchodzi do kwestii niedoborów finansowych i czy nieumyślność może być okolicznością łagodzącą.
“Nieumyślność nie chroni komornika przed utratą stanowiska. NSA wyjaśnia kluczowy przepis o odwołaniu.”
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.