II GSK 202/06

II GSK 202/06 - Wyrok NSA
Data orzeczenia
2007-01-18
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2006-08-03
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Jan Grabowski
Jan Kacprzak /sprawozdawca/
Stanisław Biernat /przewodniczący/
Symbol z opisem
6460 Znaki towarowe
Hasła tematyczne
Własność przemysłowa
Sygn. powiązane
VI SA/Wa 285/05 - Wyrok WSA w Warszawie z 2006-03-27
Skarżony organ
Urząd Patentowy RP
Treść wyniku
Oddalono skargę kasacyjną
Powołane przepisy
Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
art. 184
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Stanisław Biernat Sędziowie Jan Kacprzak (spr.) NSA Jan Grabowski Protokolant Monika Majak po rozpoznaniu w dniu 18 stycznia 2007 r. na rozprawie w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej B. S.A. z siedzibą w F. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 27 marca 2006 r. sygn. akt VI SA/Wa 285/05 w sprawie ze skargi B. S.A. z siedzibą w F. na decyzję Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 9 grudnia 2004 r. nr [...] w przedmiocie częściowej odmowy uznania prawa ochronnego na znak towarowy oddala skargę kasacyjną
Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z 27 marca 2006 r., sygn. akt VI SA/Wa 285/05, oddalił skargę B. S.A. z siedzibą w F. (zwanej dalej: skarżącą lub spółką) na decyzję Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej z 9 grudnia 2004 r., nr [...] w przedmiocie odmowy udzielenia prawa ochronnego na znak towarowy IR - 655313.
Wyrok został wydany w następującym stanie sprawy.
W dniu 17 czerwca 1997 r. Urząd Patentowy Rzeczypospolitej Polskiej wydał wstępną decyzję odmawiającą w Polsce ochrony dla międzynarodowej rejestracji znaku towarowego mieszanego JIN JIU EMPEROR TANG nr IR - 655313.
Decyzją z 22 września 2003 r. Urząd Patentowy Rzeczypospolitej Polskiej, na podstawie art. 9 ust. 1 pkt 1 ustawy o znakach towarowych z 31 stycznia 1985 r. (Dz. U. Nr 5, poz. 17 ze zm., zwanej dalej: u.z.t.) w związku z art. 315 ust. 3 oraz art. 145 ust. 3 ustawy z 30 czerwca 2000 r. Prawo własności przemysłowej (tj. Dz. U. z 2003 r. Nr 119, poz. 1117, zwanej dalej: p.w.p.), odmówił w części uznania prawa ochronnego na znak towarowy JIN JIU EMPEROR TANG, zarejestrowany pod nr 655313 w trybie Porozumienia Madryckiego o międzynarodowej rejestracji znaków na rzecz B. S.A. i wyznaczony na Polskę 29 maja 1996 r., dla wszystkich towarów zawartych w klasie 33. Organ w uzasadnieniu decyzji podał, że częściowa odmowa nastąpiła ze względu na podobieństwo przedmiotowego znaku do dwóch znaków przestrzennych przeznaczonych do oznaczania napojów alkoholowych, zgłoszonych z wcześniejszym pierwszeństwem oraz zarejestrowanych pod nr 79913 i nr 80064 na rzecz P.W.W. "P." Spółka Akcyjna z siedzibą w S. Ze względu na podobieństwo wymienionych znaków towarowych oraz przeznaczenie ich do oznaczania napojów alkoholowych, Urząd Patentowy stwierdził, że niedopuszczalne jest uznanie rejestracji międzynarodowej nr 655313 przedmiotowego znaku dla towarów tego samego rodzaju, z uwagi na możliwość wprowadzenia w błąd nabywców towarów alkoholowych co do ich pochodzenia.
Wnioskiem z dnia 24 listopada 2003 r. B. S.A. wystąpiła o ponowne rozpatrzenie sprawy uzasadniając, że organ orzekający w niniejszej sprawie nie doprowadził do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego w oparciu o całość informacji i materiałów przedstawionych w toku postępowania. Spółka podniosła, że organ postawił błędną tezę twierdząc, że przedmiotowy znak jest podobny w stopniu rodzącym ryzyko konfuzji do dwóch przestrzennych znaków towarowych zarejestrowanych na rzecz spółki P. W ocenie B. S.A. Urząd Patentowy bezpodstawnie skoncentrował się jedynie na selektywnie wybranych elementach jej znaku towarowego, pomijając jego kompleksową postać, którą stanowi będące jednolitą całością charakterystyczne kombinowane oznaczenie przestrzenno - słowno - graficzne, w całości odwołujące się do symboliki dalekowschodniej. Spółka podniosła również, że Urząd Patentowy skoncentrował się na przytoczeniu opisów znaków i na ich podstawie uznał, że zewnętrzny kształt oraz proporcje wymiarów butelek P.W.W. P. są analogiczne jak kształt znaku zgłoszonego. B. S.A. przypomniała również, że zarejestrowanie konkretnej postaci butelki jako znaku przestrzennego nie powinno być przeszkodą dla uzyskania ochrony dla innego oznaczenia przestrzenno - słowno - graficznego tylko dlatego, że również przedstawia formę butelki, bądź zawiera niektóre jej elementy.
Urząd Patentowy decyzją z 9 grudnia 2004 r. na podstawie art. 245 p.w.p., po rozpoznaniu wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, dotyczącego decyzji z 22 września 2003 r., utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu organ stwierdził, że przeprowadził pełne badanie zdolności odróżniającej zgłoszonego znaku JIN JIU EMPEROR TANG, dokonując oceny poprzez wzięcie pod uwagę podobieństwa samych oznaczeń jak i towarów, do oznaczania których znaki zostały przeznaczone. Urząd Patentowy podniósł, że przeciwstawione znaki stanowią postać butelki o takim samym kształcie oraz takich samych proporcjach wymiarów korpusu i szyjki. Butelki zawierają określone cechy plastyczne, którymi są: matowa, półprzezroczysta powierzchnia butelek, przy czym dwa jej fragmenty na ścianach bocznych usytuowane naprzeciwko siebie są gładkie i przezroczyste i mają kształt owali. Organ podniósł, że niedopuszczalna jest rejestracja znaku dla towarów tego samego rodzaju, jeżeli z uwagi na graficzny zapis może stanowić odmianę znaku towarowego zarejestrowanego na rzecz innego przedsiębiorstwa. W ocenie Urzędu Patentowego spółka B., dokonując zgłoszenia przedmiotowego znaku towarowego, podjęła próbę wykorzystania renomy cudzego oznaczenia.
Organ stwierdził również, że nie może opierać się wyłącznie na materiałach przekazanych przez Zgłaszającego, bowiem zobowiązany jest zebrać i rozpatrzyć cały materiał dowodowy, a więc także uwagi złożone w przedmiotowej sprawie przez uprawnionego z wcześniejszych rejestracji.
Ponadto, zdaniem Urzędu Patentowego, spółka we wniosku o ponowne rozpatrzenie nie wskazała okoliczności, do których organ nie ustosunkował się w swojej wcześniejszej decyzji.
W skardze na decyzję Urzędu Patentowego RP z 9 grudnia 2004 r. B. S.A. podniosła, że Urząd Patentowy rozstrzygnął przedmiotową sprawę w oderwaniu od wypracowanych w doktrynie i orzecznictwie zasad dokonywania oceny niebezpieczeństwa konfuzji pomiędzy znakami towarowymi. W ocenie spółki przyczyniło się to do nieprawidłowej oceny stanu faktycznego i w konsekwencji do niewłaściwego zastosowania art. 9 ust. 1 pkt 1 u.z.t.
Skarżąca nie zgodziła się również z ustaleniami Urzędu Patentowego, które miałyby uzasadniać brak możliwości koegzystowania omawianych znaków na polskim rynku. Zdaniem spółki, twierdzenia organu o kategorycznym uznaniu elementów przestrzennych samych butelek jako cech przesądzających o podobieństwie znaków i w konsekwencji uzasadniających zastosowanie art. 9 ust. 1 pkt 1 u.z.t., są postawione w sprzeczności z poczynionymi przez niego ustaleniami, w świetle których istotą identyfikacji tych znaków są ich elementy słowne. Skarżąca podkreśliła, że niezrozumiała jest odmowa ochrony dla znaku towarowego JIN JIU EMPEROR TANG, uzasadniona przez Urząd Patentowy wyłącznie podobieństwem elementów przestrzennych, bowiem znak ten bogaty jest w elementy odróżniające: słowne, graficzne oraz przestrzenne. Zdaniem spółki, jeżeli organ uznał, że elementy słowne i graficzne występujące w przedmiotowym znaku nie mają żadnego znaczenia w niniejszej sprawie, winien wskazać, na czym opiera takie właśnie założenie.
B. S.A. podniosła również, że zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem art. 80 ustawy z 14 czerwca 1960 r. kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071, zwanej dalej: k.p.a.), bowiem organ nie powołał się na żaden dowód, który świadczyłby na okoliczność zasadności jego tez, iż spółka dokonując zgłoszenia znaku towarowego podjęła próbę wykorzystania renomy cudzego oznaczenia.
Skarżąca podkreśliła również, że Urząd Patentowy nie przekazał jej sprzeciwu złożonego w niniejszej sprawie przez uprawnionego z wcześniejszych rejestracji, w związku z czym nie umożliwiono jej wypowiedzenia się co do dowodów i materiałów zebranych w sprawie.
W odpowiedzi na skargę Urząd Patentowy wniósł o jej oddalenie jako bezzasadnej, podtrzymując jednocześnie stanowisko oraz argumenty przedstawione w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalając skargę stwierdził, że zaskarżona decyzja Urzędu Patentowego oraz utrzymana nią w mocy decyzja z 22 września 2003 r. nie naruszają prawa w stopniu uzasadniającym uchylenie. Sąd podniósł, że problem podobieństwa towarów stanowi kwestię wstępną, rozstrzyganą przed badaniem podobieństwa oznaczeń i w tym zakresie należy przyjąć prawidłowość ustaleń organu. W ocenie Sądu, w niniejszej sprawie organ prawidłowo uznał jednorodzajowość towarów oznaczonych przedmiotowymi znakami, bowiem wymienione znaki towarowe przeznaczone są do oznaczania napojów alkoholowych (klasa 33).
Wojewódzki Sąd stwierdził, że Urząd Patentowy działając jako organ odwoławczy, utrzymał w mocy pierwszą decyzję, a więc w istocie podzielił stanowisko w niej wyrażone. W decyzji tej organ stwierdził podobieństwo zgłoszonego znaku do znaków przeciwstawionych i badał potencjalne ryzyko konfuzji w zwykłych warunkach obrotu. Wojewódzki Sąd stwierdził, że co prawda w decyzji z 9 grudnia 2004 r. Urząd Patentowy nie wskazał expressis verbis na istnienie ryzyka konfuzji w zwykłych warunkach obrotu, poprzestając jedynie na stwierdzeniu dotyczącym podobieństwa oznaczeń i towarów, jednakże w ocenie Sądu stwierdzone uchybienie nie miało wpływu na wynik sprawy.
Sąd nie miał wątpliwości, że Urząd Patentowy w toku postępowania dokonał oceny wprowadzającego w błąd podobieństwa znaku zgłoszonego do oznaczeń przeciwstawionych. W ocenie Sądu, organ prawidłowo wskazał i zastosował art. 9 ust. 1 pkt 1 u.z.t. jako podstawę odmowy w klasie 33 uznania w Polsce skutków rejestracji międzynarodowej znaku towarowego IR 655313.
Sąd podniósł, że przeciwstawione znaki przestrzenne nr 79913 oraz nr 80064 zostały zgłoszone i zarejestrowane na rzecz P.W.W. "P." w S. przed datą zgłoszenia znaku spornego, w związku z czym mogą stanowić przeszkodę do jego zarejestrowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny podzielił stanowisko Urzędu Patentowego, że na podstawie zwykłej oceny wzrokowej, z porównania zewnętrznego kształtu oraz proporcji wymiarów korpusu butelki i szyjki zgłoszonego znaku oraz znaków przeciwstawionych wynika, że są one analogiczne.
Sąd podzielił stanowisko organu, że elementem dominującym znaków są butelki zawierające elementy plastyczne w postaci przezroczystego okienka o kształcie owalnym, o dłuższej osi owalu usytuowanej pionowo, umieszczonego na butelce mającej pozostałą powierzchnię matową, satynowaną. Jest to element wspólny znaków, a zatem ma znaczenie podstawowe. Okienko jest elementem dominującym w omawianych znakach. Zdaniem Wojewódzkiego Sądu, ocena dokonana przez organ uwzględnia zasadę, że podobieństwo elementów dominujących samo przez się nie stanowi o podobieństwie znaków, nawet przy zastosowaniu reguły współzależności, wedle której mniejsze podobieństwo oznaczeń kompensowane jest dużym podobieństwem towarów lub usług.
W ocenie Sądu, organ dokonał prawidłowej całościowej analizy znaku we wszystkich płaszczyznach oraz prawidłowo wskazał na element dominujący, zapadający w pamięć odbiorcy. Istotą zgłoszonego znaku jest butelka z mrożonego szkła (satynowana), ze znajdującym się w jej centralnej części wybraniem (owalną przezroczystą powierzchnią butelki), a całość takiego rozwiązania plastycznego daje trójwymiarowy efekt tzw. "okienka". Wojewódzki Sąd Administracyjny stwierdził, że elementy graficzne w postaci portretu osoby i bogatej ornamentyki przyciągają uwagę z racji swojego rozmiaru, jednakże ich wygląd jest trudny do zapamiętania, w odróżnieniu od wspólnego dla wszystkich znaków elementu dominującego, jakim jest butelka satynowana z charakterystycznym "okienkiem". Zdaniem Wojewódzkiego Sądu, Urząd Patentowy prawidłowo uznał, że istnieje ryzyko pomyłki, gdyż przeciwstawione znaki towarowe posiadają wyraźne znamię odróżniające w postaci elementu plastycznego, który jest dokładnie powtórzony w spornym znaku. Oznaczenie słowne nie eliminuje ryzyka konfuzji w rozumieniu art. 9 ust. 1 pkt 1 u.z.t. wobec dominującego elementu plastycznego.
Wojewódzki Sąd nie podzielił natomiast stanowiska organu, w którym zarzucono spółce wykorzystanie przez nią renomy cudzego oznaczenia, bowiem brak jest dowodów na przyjęcie postawionej przez Urząd Patentowy tezy. Jednakże w ocenie Wojewódzkiego Sądu, stwierdzona nieprawidłowość nie ma wpływu na wynik sprawy, gdyż powyższa okoliczność nie była podstawą do odmowy udzielenia prawa ochronnego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny nie przypisał również istotnego wpływu na wynik sprawy faktowi niedostarczenia spółce przez organ, w toku postępowania administracyjnego, pisma zawierającego uwagi uprawnionego. Stwierdzono, że z okoliczności sprawy wynika, że skarżącej znane były przeciwstawione rejestracje znaków przestrzennych nr 79913 oraz 80064, stanowiące podstawę odmowy udzielenia prawa ochronnego.
Ponadto Wojewódzki Sąd Administracyjny stwierdził, że pozostałe argumenty zawarte w skardze, w tym odnoszące się do bezkolizyjnego współwystępowania omawianych znaków w szeregu państwach, również nie mogły być podstawą do jej uwzględnienia, gdyż ochrona znaków towarowych w poszczególnych krajach nie ma charakteru absolutnego.
B. S.A. wniosła skargę kasacyjną do Naczelnego Sądu Administracyjnego, zaskarżając wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w całości i domagając się jego uchylenia oraz zasądzenia na rzecz skarżącej zwrotu kosztów sądowych wraz z kosztami zastępstwa procesowego według norm przepisanych.
Zaskarżonemu orzeczeniu skarżąca zarzuciła:
1. Naruszenie art. 145 § 1 ust. 1 lit. c) ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, zwanej dalej: p.p.s.a.), poprzez dokonanie sprzecznych ustaleń stanu faktycznego z materiałem dowodowym, zgromadzonym w aktach sprawy w zakresie:
a) istnienia konfuzyjnego podobieństwa znaku towarowego JIN JIU EMPEROR TANG nr IR - 655313 z przeciwstawionymi znakami towarowymi nr R 79913 i nr R 80064;
b) zwykłych warunkach obrotu towarami, dla oznaczenia których przeznaczone są znaki towarowe JIN JIU EMPEROR TANG IR - 655313 oraz znaki towarowe nr R 79913 i nr R 80064;
2. Naruszenie art. 145 § 1 ust. 1 lit. c) p.p.s.a. poprzez oddalenie skargi w sytuacji wydania przez Urząd Patentowy decyzji z naruszeniem art. 9 i 10 ustawy z 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm., zwanej dalej: k.p.a.);
3. Naruszenie prawa materialnego poprzez wadliwą wykładnię przepisu art. 9 ust. 1 pkt 1 ustawy z 31 stycznia 1985 r. o znakach towarowych (zwanej dalej u.z.t.), poprzez uznanie, że badanie zdolności odróżniającej znaku towarowego stanowi badanie konfuzyjnego podobieństwa znaku towarowego JIN JIU EMPEROR TANG nr IR - 655313 i znaków towarowych nr R 79913 i nr R 80064;
4. Naruszenie art. 145 § 1 ust. 1 lit. a) p.p.s.a. poprzez oddalenie skargi w sytuacji naruszenia prawa materialnego, polegającego na wadliwym zastosowaniu art. 9 ust. 1 pkt 1 u.z.t., polegającego na przyjęciu, że zachodzą wszystkie przesłanki zawarte w tym przepisie.
W uzasadnieniu skargi kasacyjnej B. S.A. podtrzymała w całości przedstawione wcześniej argumenty. Zdaniem skarżącej spółki, Wojewódzki Sąd Administracyjny błędnie ocenił poprawność ustaleń faktycznych dokonanych przez Urząd Patentowy w zakresie ustalenia podobieństwa konfuzyjnego pomiędzy przedmiotowym znakiem, a znakami przeciwstawionymi. Skarżąca podniosła, że Sąd pominął fakt, że z akt sprawy wynika, iż organ badając podobieństwo pomiędzy znakami ograniczył się wyłącznie do oceny samych oznaczeń i towarów, pomijając przesłankę konieczności badania ryzyka konfuzji w odniesieniu do zwykłych warunków obrotu. Spółka nie zgadza się ze stanowiskiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, że uchybienie polegające na pominięciu przez Urząd Patentowy zwykłych warunków obrotu przy ocenie podobieństwa oznaczeń nie miało wpływu na wynik sprawy. B. S.A. stwierdziła, że brak dokonania wskazanych ustaleń co do zwykłych warunków obrotu napojami alkoholowymi był jedną z przyczyn błędnego uznania, że udzielenie ochrony na znak towarowy JIN JIU EMPEROR TANG w świetle art. 9 ust. 1 pkt 1 u.z.t. jest niedopuszczalne.
Zdaniem skarżącej, nie sama butelka, a elementy w postaci ornamentyki, obrazów, bądź słów, zapadają w pamięci konsumentów - odbiorców towarów i to za ich pomocą towar jest identyfikowany w obrocie. Spółka stwierdziła, że mając na uwadze zwykłe warunki obrotu towarami, dla oznaczenia których przeznaczone są porównywane znaki towarowe, brak jest podstaw, aby przyjąć, że przeciętny odbiorca będzie indywidualizował poszukiwaną wódkę według butelki, pomijając charakterystyczne elementy słowne i graficzne.
Spółka podniosła również, że Wojewódzki Sąd Administracyjny pominął istotną okoliczność faktyczną, jaką jest bezkolizyjne występowanie na rynku wódek CHOPIN i BELVEDERE, obu sprzedawanych w satynowych butelkach zawierających tzw. "okienko". W związku z tym skarżąca stwierdziła, że możliwe jest bezkolizyjne współistnienie na rynku identycznych satynowych butelek z "okienkami", pochodzących od różnych producentów, jeżeli posiadają różnicujące je oznaczenia słowne i graficzne.
Skarżąca zarzuciła również Sądowi I instancji pominięcie faktu bezkolizyjnego współwystępowania przedmiotowych znaków w szeregu państw. B. S.A. wskazała na ten fakt, będąc w pełni świadomą, że rejestracja znaku w innych krajach nie jest wiążąca dla polskiego Urzędu Patentowego, jednakże uznała, że ma on znaczenie dla potwierdzenia braku niebezpieczeństwa konfuzji pomiędzy przedmiotowymi znakami.
Spółka zarzuciła również, że Sąd wadliwie ustalił, iż uchybienie organu polegające na nieprzekazaniu zgłaszającemu sprzeciwu złożonego przez uprawnionego z rejestracji znaków towarowych nr 79913 i nr 80064 nie miało istotnego wpływu na wynik sprawy. Podniesiono, że prawa skarżącej - strony w postępowaniu - zostały naruszone, bowiem Urząd Patentowy nie umożliwił jej wypowiedzenia się co do twierdzeń zawartych w sprzeciwie.
B. S.A. nie zgodziła się również z uzasadnieniem Sądu I instancji, że nieprawidłowość polegająca na postawieniu przez organ zarzutu próby wykorzystania renomy cudzego oznaczenia, niepopartego żadnymi materiałami dowodowymi, nie miała wpływu na wynik sprawy, gdyż okoliczność ta nie była podstawą odmowy udzielenia prawa ochronnego.
Skarżąca stwierdziła, że Wojewódzki Sąd Administracyjny, w oparciu o wskazane powyżej wadliwe ustalenia, doszedł do wniosku, że organ nie naruszył art. 9 ust. 1 pkt 1 u.z.t., odmawiając na ich podstawie rejestracji spornego znaku towarowego. W ocenie spółki B., takie rozstrzygnięcie Sądu I instancji jest skutkiem błędnego ustalenia przez Sąd stanu faktycznego sprawy oraz wadliwego przyjęcia, że Urząd Patentowy prawidłowo dokonał całościowej analizy wprowadzającego w błąd podobieństwa znaku zgłoszonego do oznaczeń przeciwstawnych i prawidłowo stwierdził możliwość konfuzji odbiorców co do ich pochodzenia w zwykłych warunkach obrotu.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Stosownie do art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269), kontrola sądów administracyjnych jest sprawowana pod względem zgodności z prawem.
W myśl art. 183 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), powoływanej dalej jako p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, bierze jednak z urzędu pod uwagę nieważność postępowania.
Stosownie do art. 174 p.p.s.a. skargę kasacyjną można oprzeć na następujących podstawach: 1/ naruszeniu prawa materialnego przez błędną jego wykładnię lub niewłaściwe zastosowanie; 2/ naruszeniu przepisów postępowania, jeżeli uchybienie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy.
Skarżąca oparła skargę kasacyjną na obydwu podstawach wymienionych w art. 174 p.p.s.a. zarzucając, że zaskarżony wyrok został wydany zarówno z naruszeniem prawa procesowego, jak i materialnego.
Pierwszy zarzut naruszenia prawa procesowego dotyczy dokonania przez Sąd pierwszej instancji ustaleń stanu faktycznego sprzecznych z materiałem dowodowym, zgromadzonym w aktach sprawy, co do istnienia konfuzyjnego podobieństwa znaku towarowego JIN JIU EMPEROR TANG nr IR - 655313 ze znakami towarowymi nr R 79913 i nr R 80064, a także co do dokonania oceny w odniesieniu do zwykłych warunków obrotu towarami.
Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że zarzut ten nie ma usprawiedliwionych podstaw. Wojewódzki Sąd Administracyjny, dokonując kontroli zaskarżonej decyzji Urzędu Patentowego, odniósł się do przesłanki podobieństwa znaków towarowych, mogącego wprowadzać w błąd w zwykłych warunkach obrotu gospodarczego. Wojewódzki Sąd Administracyjny stwierdził co prawda w tym względzie mankamenty zaskarżonej decyzji, ale zasadnie przyjął, że nie miały one wpływu na wynik sprawy. Ryzyko konfuzji zostało bowiem odniesione przez organ administracyjny do zwykłych warunków obrotu, co wynika zarówno z zaskarżonej decyzji, jak i z wcześniejszej decyzji z 22 września 2003 r.
Jeśli chodzi o podstawową przesłankę zastosowania art. 9 ust. 1 pkt 1 u.z.t., tj. podobieństwa przedmiotowego znaku do znaku towarowego zarejestrowanego na rzecz innego przedsiębiorcy w takim stopniu, że mógłby wprowadzać w błąd odbiorców co do pochodzenia towarów, Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że obszerne ustalenia Sądu pierwszej instancji są prawidłowe.
Należy zauważyć, że Wojewódzki Sąd Administracyjny nie dokonywał własnych ustaleń faktycznych, ale badał zgodność z prawem ustaleń organu, który wydał zaskarżoną decyzję, po dokonaniu wykładni art. 9 ust. 1 pkt 1 u.z.t. W tym kontekście prawidłowa była odmowa uwzględnienia stanowiska skarżącej, stosownie do którego o różnicy pomiędzy znakami przeciwstawionymi decydują elementy słowne i graficzne. Z akt sprawy wynika, że do rejestracji został zgłoszony znak trójwymiarowy w kształcie butelki z owalnym "okienkiem", przez które widać umieszczony na spodzie portret osoby. Zgłoszony znak został uznany zarówno przez Urząd Patentowy, jak i przez Wojewódzki Sąd Administracyjny jako podobny do przeciwstawionych znaków, zarejestrowanych wcześniej, po analizie tych znaków. Zarówno organ, jak i Sąd pierwszej instancji miały podstawy do przyjęcia, że charakterystycznym, dominującym, elementem tych znaków jest satynowa butelka z "okienkiem"; ten element jest wspólny w przeciwstawionych znakach. Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, nie budzi zastrzeżeń stwierdzenie zawarte w zaskarżonym wyroku, że ten właśnie element zwraca uwagę nabywcy towarów, a zatem istnieje ryzyko pomyłki co do przedmiotowego znaku i znaków przeciwstawionych. Zarówno Urząd Patentowy, jak i Sąd pierwszej instancji dokonały analizy podobieństwa znaków w zwykłych warunkach obrotu i wzięły pod uwagę to, iż znaki te nie występują "w czystej formie". Z uzasadnienia zaskarżonego wyroku wynika, że Wojewódzki Sąd Administracyjny przyjął, iż elementy słowne i graficzne na butelce, jakkolwiek różne, nie decydują o braku podobieństwa i ryzyka pomyłek. Sąd ten trafnie stwierdził, że nawet duża liczba odmiennych szczegółów nie wyłącza ryzyka pomyłki. W sytuacji znaków kombinowanych, składających się z wielu elementów należy brać pod uwagę ogólne wrażenie dla odbiorcy z uwzględnieniem wszystkich elementów. Elementy te nie zawsze mają wszakże równe znaczenie. Niektóre z nich mogą być dominujące; taki charakter ma wygląd satynowej butelki, z charakterystycznym okienkiem. Niejednakowe elementy plastyczne i graficzne, wchodzące w skład znaków mogą pozwolić na rozróżnienie poszczególnych towarów, ale nie eliminują ryzyka pomyłki co do pochodzenia towaru od tego samego przedsiębiorstwa, a tym samym naruszenia art. 9 ust. 1 pkt 1 u.z.t.
Kolejny zarzut naruszenia prawa procesowego przez Wojewódzki Sąd Administracyjny dotyczy oddalenia skargi w sytuacji wydania przez Urząd Patentowy decyzji z naruszeniem art. 9 i 10 k.p.a. Zarzut ten dotyczy oceny zawartej w zaskarżonym wyroku, że fakt niedoręczenia skarżącej sprzeciwu złożonego w sprawie przez uprawnionego z rejestracji znaków towarowych nr 79913 i nr 80064 nie miał wpływu na wynik sprawy. Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że Sąd pierwszej instancji zauważył naruszenie przepisów postępowania administracyjnego przez Urząd Patentowy. Jednakże można się zgodzić ze stanowiskiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, że skarżąca nie została przez to pozbawiona udziału w postępowaniu przed Urzędem Patentowym. Jak wynika bowiem z akt administracyjnych, skarżąca ustosunkowywała się, jeszcze przed wydaniem pierwszej decyzji, do kwestii ewentualnej kolizji ze znakami towarowymi wcześniej zarejestrowanymi na rzecz innego przedsiębiorstwa.
Zarzut naruszenia prawa materialnego zawarty w skardze kasacyjnej dotyczy wadliwej wykładni art. 9 ust. 1 pkt 1 u.z.t. dokonanej przez Wojewódzki Sąd Administracyjny poprzez uznanie, że badanie zdolności odróżniającej znaku towarowego stanowi badanie konfuzyjnego podobieństwa znaku towarowego JIN JIU EMPEROR TANG nr IR - 655313 i znaków towarowych nr R 79913 i nr R 80064. Zarzut ten nie jest zasadny. Sąd pierwszej instancji trafnie zauważył, że Urząd Patentowy używał co prawda terminu "zdolność odróżniająca", ale z kontekstu wypowiedzi wynika, że przeszkody rejestracji przedmiotowego znaku badał w związku z art. 9 ust. 1 pkt 1 u.z.t., a nie art. 7 tej ustawy. Naczelny Sąd Administracyjny zauważa, że analogiczne nieścisłe sformułowanie występuje w argumentacji samego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Sąd ten, rozważając kryteria podobieństwa (lub jego braku) przeciwstawionych znaków w świetle kryteriów art. 9 ust. 1 pkt 1 u.z.t., również używał zwrotu "moc odróżniająca" lub "znaczenie odróżniające". Z kontekstu wypowiedzi wszelako wynika, że chodziło niewątpliwie o moc i znaczenie elementu dominującego w znaku towarowym, charakterystycznego w percepcji odbiorców w zwykłych warunkach obrotu. Elementem dominującym wspólnym w przeciwstawionych znakach towarowych słowno - graficzno - przestrzennych jest szklana satynowa butelka o charakterystycznych elementach plastycznych w postaci przezroczystego okienka lub okienek o owalnym kształcie usytuowanych pionowo w górnej części korpusu butelki, tworzących taki sam trójwymiarowy efekt wizualny. Uzasadnione jest zatem twierdzenie, że nie zachodzi ryzyko konfuzji w rozumieniu art. 9 ust 1 pkt 1 u.z.t.
Ostatnim zarzutem zawartym w skardze kasacyjnej jest zarzut naruszenia przez Wojewódzki Sąd Administracyjny art. 145 § 1 ust. 1 lit. a) p.p.s.a. poprzez oddalenie skargi w sytuacji naruszenia prawa materialnego, polegającego na wadliwym zastosowaniu art. 9 ust. 1 pkt 1 u.z.t., polegającego na przyjęciu, że zachodzą wszystkie przesłanki zawarte w tym przepisie. Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził już wyżej, rozpoznając zarzut dokonania przez Sąd pierwszej instancji ustaleń stanu faktycznego sprzecznych z materiałem dowodowym zgromadzonym w aktach sprawy co do istnienia konfuzyjnego podobieństwa znaku towarowego JIN JIU EMPEROR TANG nr IR - 655313 ze znakami towarowymi nr R 79913 i nr R 80064, że zastosowanie art. 9 ust. 1 pkt 1 u.z.p. było prawidłowe, w tym także uwzględniało zwykłe warunki obrotu. Tak więc omawiany zarzut nie jest zasadny.
Z powyższych względów Naczelny Sąd Administracyjny na zasadzie art. 184 p.p.s.a. oddalił skargę kasacyjną jako pozbawioną usprawiedliwionych podstaw.