Orzeczenie · 2026-01-14

II GSK 1944/22

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Data

2026-01-14

NSAtransportoweŚredniansa

kara administracyjnazajęcie pasa drogowegodrogi publicznenośnik reklamowyzezwoleńgeodezjapostępowanie administracyjneprawo drogoweskarżący kasacyjny

Podsumowanie

Przejdź do pełnego tekstu

Sprawa dotyczyła skargi kasacyjnej wniesionej przez C. Sp. z o.o. w W. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, który utrzymał w mocy decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie nakładającą na spółkę karę pieniężną za zajęcie pasa drogowego bez wymaganego zezwolenia. Spółka zarzucała Sądowi I instancji naruszenie przepisów postępowania, w szczególności poprzez zaakceptowanie wadliwego gromadzenia dowodów i oddalenie wniosków dowodowych, a także naruszenie prawa materialnego przez błędną wykładnię przepisów ustawy o drogach publicznych dotyczących zajęcia pasa drogowego. Kwestionowano m.in. brak opinii biegłego geodety i mapy do celów prawnych jako podstawy do stwierdzenia zajęcia pasa drogowego. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną, uznając, że zebrane dowody, w tym opinia geodezyjna z dnia 30 stycznia 2021 r., protokół kontroli, dokumentacja fotograficzna oraz mapa zasadnicza, były wystarczające do ustalenia, że nośnik reklamowy znajdował się w pasie drogowym ul. [...]. Sąd podkreślił, że ustawa o drogach publicznych ściśle reglamentuje możliwość zajęcia pasa drogowego, a brak zezwolenia zarządcy drogi stanowi podstawę do nałożenia kary pieniężnej. Sąd odrzucił również zarzuty dotyczące naruszenia przepisów postępowania, wskazując, że art. 106 § 3 p.p.s.a. nie służy do ponownego ustalania stanu faktycznego, a zebrane dowody były wystarczające do rozstrzygnięcia sprawy.

Asystent · analiza prawna

Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.

Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.

Wypróbuj Asystenta

Wartość praktyczna

Siła precedensu: Średnia

Do czego można powołać

Ustalenie, że opinia geodezyjna bez mapy do celów prawnych może być wystarczającym dowodem w sprawie zajęcia pasa drogowego, oraz że art. 106 § 3 p.p.s.a. nie służy do ponownego ustalania stanu faktycznego.

Ograniczenia stosowania

Dotyczy specyficznej sytuacji zajęcia pasa drogowego przez nośnik reklamowy i interpretacji przepisów ustawy o drogach publicznych.

Zagadnienia prawne (3)

Czy opinia geodezyjna sporządzona na zlecenie organu prowadzącego postępowanie, bez mapy do celów prawnych, jest wystarczającym dowodem do ustalenia zajęcia pasa drogowego?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Tak, zebrane dowody, w tym opinia geodezyjna, protokół kontroli, dokumentacja fotograficzna oraz mapa zasadnicza, były wystarczające do ustalenia istotnych w sprawie faktów dotyczących zajęcia pasa drogowego.

Uzasadnienie

Sąd uznał, że postępowanie w sprawie wymierzenia kary za zajęcie pasa drogowego nie wymaga obligatoryjnie sporządzenia mapy do celów prawnych, a ustalenie przebiegu granic pasa drogowego może nastąpić na podstawie wszelkich dowodów służących wyjaśnieniu sprawy, zgodnie z zasadą oficjalności postępowania administracyjnego.

Czy lokalizacja nośnika reklamowego w pasie drogowym, nawet jeśli nie stwarza bezpośredniego zagrożenia dla ruchu, wymaga zezwolenia zarządcy drogi?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Tak, ustawa o drogach publicznych ściśle reglamentuje możliwość zajęcia pasa drogowego, a lokalizacja reklam wymaga zezwolenia zarządcy drogi, nawet jeśli nie stwarza bezpośredniego zagrożenia.

Uzasadnienie

Sąd powołał się na art. 39 ust. 1 i 3 ustawy o drogach publicznych, podkreślając, że zabrania się działań w pasie drogowym, które mogłyby powodować niszczenie lub uszkodzenie drogi, lub zagrażać bezpieczeństwu ruchu. Lokalizacja reklam jest dopuszczalna wyłącznie za zezwoleniem zarządcy drogi w szczególnie uzasadnionych przypadkach.

Czy art. 106 § 3 p.p.s.a. pozwala na uzupełniające postępowanie dowodowe przed sądem administracyjnym w celu ponownego ustalenia stanu faktycznego sprawy administracyjnej?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Nie, art. 106 § 3 p.p.s.a. nie służy ponownemu ustalaniu stanu faktycznego sprawy administracyjnej, lecz ocenie, czy organy ustaliły ten stan zgodnie z regułami procedury administracyjnej i czy prawidłowo zastosowały prawo materialne.

Uzasadnienie

Sąd wskazał, że przepis ten nie tworzy podstaw do żądania przeprowadzenia postępowania dowodowego odnośnie do nowych okoliczności faktycznych, ani nie jest instrumentem służącym kwestionowaniu ustaleń faktycznych, które zdaniem strony skarżącej nie są prawidłowe.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

Odrzucono skargę

Oddalono skargę kasacyjną.

Przepisy (17)

Główne

u.d.p. art. 39 § 1

Ustawa z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych

Zabrania się dokonywania w pasie drogowym czynności, które mogłyby powodować niszczenie lub uszkodzenie drogi i jej urządzeń albo zmniejszenie jej trwałości oraz zagrażać bezpieczeństwu ruchu drogowego, w tym w szczególności lokalizacji obiektów budowlanych, umieszczania urządzeń, przedmiotów i materiałów niezwiązanych z potrzebami zarządzania drogami lub potrzebami ruchu drogowego.

u.d.p. art. 39 § 3

Ustawa z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych

Lokalizacja w pasie drogowym obiektów budowlanych lub urządzeń niezwiązanych z potrzebami zarządzania drogami lub potrzebami ruchu drogowego oraz reklam może nastąpić na warunkach określonych w ust. 3, a mianowicie wyłącznie za zezwoleniem właściwego zarządcy drogi, wydawanym w drodze decyzji administracyjnej, o ile zaktualizuje się określona tym przepisem prawa przesłanka "szczególnie uzasadnionego przypadku".

u.d.p. art. 40 § 12

Ustawa z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych

Stanowi podstawę rekonstruowania znamion deliktu polegającego na zajęciu bez zezwolenia zarządcy drogi pasa drogowego poprzez umieszczenie w nim reklamy i określa tym samym zbiór prawnie relewantnych faktów podlegających ustaleniu w postępowaniu w sprawie nałożenia kary pieniężnej za zajęcie pasa drogowego bez wymaganego zezwolenia.

u.d.p. art. 4 § 1

Ustawa z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych

Definiuje pas drogowy jako obiekt.

Pomocnicze

p.p.s.a. art. 183 § 1

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, biorąc jednak z urzędu pod rozwagę nieważność postępowania.

p.p.s.a. art. 174 § 1

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Skargę kasacyjną można oprzeć na podstawie naruszenia prawa materialnego przez błędną jego wykładnię lub niewłaściwe zastosowanie.

p.p.s.a. art. 174 § 2

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Skargę kasacyjną można oprzeć na podstawie naruszenia przepisów postępowania, jeżeli uchybienie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

p.p.s.a. art. 106 § 3

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Sąd administracyjny może z urzędu przeprowadzić dowód z dokumentu, jeżeli jest to niezbędne do wyjaśnienia istotnych wątpliwości.

p.p.s.a. art. 151

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

W przypadku nieuwzględnienia skargi, sąd oddala ją.

p.p.s.a. art. 145 § 1

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Sąd uwzględnia skargę w przypadku naruszenia prawa materialnego lub przepisów postępowania.

k.p.a. art. 77 § 1