II GSK 1836/14

II GSK 1836/14 - Wyrok NSA
Data orzeczenia
2016-02-26
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2014-07-23
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Krystyna Anna Stec /przewodniczący/
Magdalena Bosakirska
Małgorzata Jużków /sprawozdawca/
Symbol z opisem
6042 Gry losowe i zakłady wzajemne
Sygn. powiązane
VI SA/Wa 2830/13 - Wyrok WSA w Warszawie z 2014-03-10
Skarżony organ
Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku
Oddalono skargę kasacyjną
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Krystyna Anna Stec Sędzia NSA Magdalena Bosakirska Sędzia del. WSA Małgorzata Jużków (spr.) Protokolant Anna Ważbińska-Dudzińska po rozpoznaniu w dniu 26 lutego 2016 r. na rozprawie w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej "F." Spółki z o.o. w W. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z dnia 10 marca 2014 r., sygn. akt VI SA/Wa 2830/13 w sprawie ze skargi "F." Spółki z o.o. w W. na postanowienie Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia [...] sierpnia 2013 r., nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia zmian akt weryfikacyjnych oddala skargę kasacyjną.
Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. wyrokiem z dnia 10 marca 2014 r., sygn. akt VI SA/Wa 2830/13 - po rozpoznaniu skargi F. Sp. z o.o. (dalej Spółka, skarżąca) z siedzibą w W. na postanowienie Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia [...] sierpnia 2013 r. nr [...] w przedmiocie odmowy zatwierdzenia zmian do akt weryfikacyjnych pomocniczych punktu gier na automatach o niskich wygranych, oddalił skargę.
Z uzasadnienia wyroku wynika, że Sąd I instancji przyjął za podstawę rozstrzygnięcia następujące ustalenia.
Pismem z 5 lutego 2013 r. Spółka złożyła do Naczelnika Urzędu Celnego w C. zgłoszenie o dostosowaniu eksploatowanego automatu do wymogu o którym mowa w art. 18 ust. 3 oraz art. 23 ust. 1a ustawy z 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych (Dz. U. nr 201, poz.1540 ze zm., dalej u.g.h.) celem dołączenia do akt weryfikacyjnych punktu gier zlokalizowanego przy ul. [...] w D. Do pisma załączyła "Informację uzupełniającą do Opinii technicznej nr IEn/022/2009" oraz "Uzupełnienie do ważnej opinii technicznej IEn/022/2009".
W dniu 5 marca 2013 r. Naczelnik Urzędu Celnego przeprowadził w punkcie gier urzędowe sprawdzenie, w wyniku którego stwierdzono, że przedłożona wraz ze zgłoszeniem "Informacja uzupełniająca" nie została wydana po przebadaniu automatu A. [...] eksploatowanego w tym punkcie i nie ma formy określonej w § 15 ust. 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 9 marca 2012 r. sprawie szczegółowych warunków rejestracji i eksploatacji automatów i urządzeń do gier (Dz.U. z 2012 r. poz. 312; dalej "rozporządzenie z dnia 9 marca 2012 r."), natomiast "Uzupełnienie do ważnej opinii technicznej" nie odnosi się do przedmiotowego automatu.
Postanowieniem z dnia 7 maja 2013 r. Naczelnik Urzędu Celnego w C., działając na podstawie art. 216 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2012 r. poz. 749; dalej "O.p.") oraz art. 64 ust. 7 ustawy z 27 sierpnia 2009 r. o Służbie Celnej (Dz. U. nr 168, poz.1323 ze zm., dalej u.s.c.), § 14 ust. 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 14 grudnia 2009 roku w sprawie urzędowego sprawdzenia (tekst jednolity: Dz.U. z 2013 r. poz. 417; dalej "rozporządzenie"), odmówił zatwierdzenia zmian dotyczących dołączenia do akt weryfikacyjnych pomocniczych punktu gier "Informacji uzupełniającej do Opinii technicznej nr IEn/022/2009" z uwagi na fakt, że dokument ten nie spełnia wymogu określonego w § 15 ust. 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 9 marca 2012 r., a tym samym nie może stanowić potwierdzenia, iż automat, którego dotyczy spełnia warunek określony w art. 18 ust. 3 u.g.h.
Następnie, po rozpatrzeniu zażalenia Spółki, Dyrektor Izby Celnej w W., postanowieniem z 14 sierpnia 2013 r. utrzymał w mocy zaskarżone rozstrzygniecie. W uzasadnieniu postanowienia wyjaśnił, że ustawą z 26 maja 2011 r. o zmianie ustawy o grach hazardowych oraz innych ustaw (Dz. U. nr 134, poz.778, dalej ustawa zmieniająca) został wprowadzony przepis art. 18 ust. 3 u.g.h., zgodnie z którym w grach na automatach zaprogramowana wartość wygranych w automacie nie może być niższa niż 75% kwoty wpłaconych stawek. Dostosowanie eksploatowanych automatów do gier oraz automatów o niskich wygranych do przedmiotowego wymogu, zgodnie z brzmieniem art. 9 ust. 1 i ust. 2 tej ustawy powinno nastąpić w terminie 6 miesięcy od dnia wejścia w życie ustawy zmieniającej. Tym samym, jak podał organ, podmioty prowadzące działalność w zakresie gier na automatach o niskich wygranych zobowiązane były do dostosowania eksploatowanych automatów do dnia 14 stycznia 2012 r. Z kolei sposób udokumentowania obowiązku wynikającego z art. 18 ust. 3 u.g.h. uregulowany został w § 15 ust. 1 rozporządzenia z dnia 9 marca 2012 r. Zgodnie z brzmieniem tego przepisu, dostosowanie eksploatowanych automatów do wymogu, o którym mowa w art. 18 ust. 3 u.g.h., wymaga potwierdzenia jednostki badającej. Według dyspozycji § 15 ust. 2 rozporządzenia z dnia 9 marca 2012 r. potwierdzenie wyraża się w uzupełnieniu do opinii, w terminie nieprzekraczalnym 40 dni od dnia wejścia w życie rozporządzenia, tj. do dnia 21 maja 2012 r.
Dalej Dyrektor Izby Celnej stwierdził, że teoretyczna wypłacalność użytkowanego automatu ustawiona programowo na poziomie 94% nie zwalnia Spółki z obowiązku przedłożenia właściwego potwierdzenia spełnienia przez ten automat warunku określonego w art. 18 ust. 3 u.g.h. dla każdej gry.
Dyrektor Izby Celnej zgodził się z organem I instancji, że dokument "Informacja uzupełniająca do Opinii technicznej nr IEn/022/2009" nie spełnia wymogu określonego w § 15 rozporządzenia z dnia 9 marca 2012 r., gdyż został wydany po przebadaniu automatu APEX MULTI MAGIC MF nr [...] a nie eksploatowanego w punkcie gier automatu o nr [...]. Dlatego też nie może stanowić potwierdzenia, że przedmiotowy automat spełnia warunek, o którym mowa w art. 18 ust. 3 u.g.h. Organ odwoławczy podkreślił, że potwierdzenie winno mieć formę uzupełnienia do opinii jednostki badającej, która stanowiła podstawę rejestracji konkretnego automatu.
Powyższe postanowienie Spółka zaskarżyła skargą do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W., w której zarzuciła wydanie go z naruszeniem:
1) art. 124 i art. 210 § 4 w zw. z art. 219, art. 239 oraz art. 235 O.p. w zw. z art. 65 u.s.c., tj. brak uzasadnienia prawnego spełniającego wymagania zasady przekonywania wyrażonej w art. 124 O.p., co polegało na:
a) braku wskazania przez organ II instancji podstawy prawnej (konkretnej jednostki redakcyjnej przepisu prawnego) określającej warunek lub środek określony w art. 33 ust. 1 lub art. 34 ust. 1 u.s.c., który zdaniem organu nie został przez skarżącą (podmiot podlegający urzędowemu sprawdzeniu) zapewniony, co mogłoby uzasadniać odmowę zatwierdzenia zgłoszonych zmian do akt weryfikacyjnych w drodze postanowienia a w konsekwencji utrzymanie go w mocy przez organ II instancji;
b) braku wyjaśnienia znaczenia przepisu art. 34 ust. 1 pkt 2 lit. h) u.s.c., poprzez podanie jego wykładni przy jednoczesnym odniesieniu się do wynikającego ze zgromadzonego materiału dowodowego stanu faktycznego sprawy, w sytuacji gołosłownego stwierdzenia w postanowieniu organu I instancji, że odmowa zatwierdzenia zmian w aktach weryfikacyjnych nastąpiła z powodu rzekomego niezapewnienia warunku art. 34 ust. 1 pkt 2 lit. h) u.s.c., podczas gdy z materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie nie wynika, jakoby w ogóle wystąpiło jakiekolwiek zdarzenie związane ze stanem lub działaniem urządzeń do gier objętych kontrolą mogących mieć wpływ na urządzanie gier;
2) naruszenie § 15 rozporządzenia z dnia 9 marca 2012 r. w związku z art. 9 ust. 1 ustawy zmieniającej, w związku z art. 18 ust. 3 u.g.h., w związku z art. 180 § 1 O.p. w związku z art. 65 u.s.c., przez błędną ich wykładnię, polegającą na wadliwym przyjęciu, że potwierdzenie zgodności automatu zarejestrowanego i eksploatowanego przed 14 lipca 2011 r. oraz po tej dacie z wymogiem art. 18 ust. 3 u.g.h., w sytuacji gdy w grach na tym automacie od początku istnienia (przed 14 lipca 2011 r.) zaprogramowana wartość wygranych wynosiła co najmniej 75% kwot wpłaconych stawek, co przesądza o braku konieczności jego dostosowania do wymogu z art. 18 ust. 3, wymaga potwierdzenia przez jednostkę badającą w uzupełnieniu do opinii w formie przewidzianej w § 15 rozporządzenia z 9 marca 2012 r., podczas gdy, w ocenie skarżącej, przepis ten reguluje jedynie sposób udokumentowania dostosowania automatów do wymogów art. 18 ust. 3, czyli dotyczy tylko takich zarejestrowanych automatów, które w okresie przed 14 stycznia 2012 r. nie były zgodne z wymogiem art. 18 ust. 3, natomiast obowiązujące przepisy prawa nie regulują w sposób szczególny sposobu dowodzenia, że dany zarejestrowany automat nie wymagał dostosowania do wymogu art. 18 ust. 3, wobec spełniania jego wymogów nawet przed wprowadzeniem tego przepisu do porządku prawnego, wobec czego do dowodzenia takiej okoliczności ma zastosowanie ogólna reguła dowodowa z art. 180 § 1 O.p., mająca w postępowaniu w sprawie urzędowego sprawdzenia odpowiednie zastosowanie w związku z art. 65 u.s.c.;
3) naruszenie art. 191 O.p., przez przekroczenie granic swobodnej oceny dowodów, polegającej na odmowie przyznania mocy dowodowej na okoliczność spełniania przez kontrolowany automat wymogów art. 18 ust. 3 u.g.h., bez podwyższania w nim zaprogramowanej wartości wygranych (tj. "dostosowania"), takim łącznie ocenianymi dowodom, jak:
a) opinia techniczna jednostki badającej z badania poprzedzającego rejestrację kontrolowanego automatu;
b) wydaną przez Wyższą Szkołę Informatyki w Ł. informację uzupełniającą do opinii technicznej z badania poprzedzającego rejestrację;
c) protokołu z urzędowego sprawdzenia (zwłaszcza w zakresie potwierdzenia w nim, iż plomby jednostki badającej na podzespołach kontrolowanego automatu są nienaruszone);
- z których łącznie wynika, że w kontrolowany automat ma konstrukcję oraz zainstalowany program gier gwarantujących spełnienie m.in. wymogu art. 18 ust. 3 u.g.h., bez konieczności uprzedniego jego dostosowania do wymogu tego przepisu, tj. podwyższania zaprogramowanej wartości wygranych z poziomu niższego niż 75% kwot wpłaconych stawek, do wymaganego tym przepisem poziomu "co najmniej 75%", wobec tego, iż w automacie tym od początku istnienia parametr z art. 18 ust. 3 był spełniony, nawet przed wprowadzeniem tego przepisu do porządku prawego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w W., działając na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postepowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej p.p.s.a.), oddalił skargę.
Zdaniem Sądu I instancji skarga nie zasługiwała na uwzględnienie, gdyż o obowiązku dostosowania eksploatowanych automatów do wymogu, o którym mowa w art.18 ust. 3 u.g.h. stanowi § 15 rozporządzenia z dnia 9 marca 2012 r. Z mocy art. 18 ust. 3 u.g.h., wprowadzonego przez art. 1 pkt 6 ustawy zmieniającej, w grach na automatach zaprogramowana wartość wygranych w automacie nie może być niższa niż 75% kwoty wpłaconych stawek. Według art. 9 ust. 1 ustawy zmieniającej podmioty prowadzące działalność w zakresie gier na automatach zostały zobowiązane dostosować automaty eksploatowane w dniu wejścia w życie ustawy do wymogu określonego w art. 18 ust. 3 u.g.h., w terminie 6 miesięcy od dnia wejścia w życie ustawy zmieniającej. Przepis art. 9 ust. 1 ustawy zmieniającej i art. 18 ust. 3 u.g.h., z mocy ust. 2 art. 9 ustawy zmieniającej ma zastosowanie również do podmiotów prowadzących na podstawie art. 129 ust. 1 u.g.h., do czasu wygaśnięcia udzielonego zezwolenia, działalność w zakresie gier na automatach urządzanych w salonach gier na automatach oraz w zakresie gier na automatach o niskich wygranych. Do automatów i automatów o niskich wygranych eksploatowanych przez te podmioty w dniu wejścia w życie niniejszej ustawy stosuje się przepisy ust. 1.
W ocenie Sądu I instancji powyższa regulacja dowodzi, że automaty do gier o niskich wygranych również powinny zostać dostosowane do wymogów z art. 18 ust. 3 u.g.h. w terminie 6 miesięcy od daty wejścia w życie ustawy zmieniającej. Zatem po upływie wskazanych wyżej 6 miesięcy automaty do gier o niskich wygranych powinny były spełniać wymogi nie tylko z art. 129 ust. 3 u.g.h. Podkreślił przy tym, że przepisy techniczne ustawy zmieniającej zostały zgłoszone Komisji Europejskiej do notyfikacji.
Dalej wskazał, że dostosowanie eksploatowanych automatów do wymogu ustawy ma zostać udokumentowane poprzez składającego wniosek za pośrednictwem wystawionego potwierdzenia przez właściwą jednostkę badawczą.
W ocenie Sądu, w sprawie niniejszej do wystawionego przez jednostkę badawczą potwierdzenia, mają zastosowanie przepisy § 2 rozporządzenia z dnia 9 marca 2012 r., zgodnie z którym wydanie opinii wymaga uprzedniego przeprowadzenia badania technicznego automatu lub urządzenia do gier, w sposób w nim określony, a § 16 tego rozporządzenia wymienia dodatkowe elementy, które powinna zawierać opinia i uzupełnienie opinii dotyczące automatów do gier o niskich wygranych.
Sądu I instancji uznał, że organ prawidłowo przyjął, że Przedstawione przez skarżącą "Uzupełnienie do ważnej Opinii technicznej IEn/022/2009" nie może być uznane za uzupełnienie opinii w rozumieniu § 15 rozporządzenia z 9 marca 2012 r. i dlatego zasadnie odmówił na jej podstawie dokonania zmiany akt weryfikacyjnych pomocniczych punktu gier na automatach o niskich wygranych.
Skargą kasacyjną z 7 maja 2014 r. Spółka zaskarżyła wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z 10 marca 2014 r. sygn. akt VI SA/Wa 2830/13 w całości, wnosząc o jego uchylenie w całości i rozpoznanie skargi poprzez uchylenie zaskarżonego postanowienia i postanowienia go poprzedzającego, ewentualnie o uchylenie w całości zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji, a także zasądzenie kosztów postępowania.
Zaskarżonemu wyrokowi na podstawie art. 174 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (DZ. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej: p.p.s.a.) zarzucono naruszenie prawa materialnego, tj. naruszenie § 15 rozporządzenia z dnia 9 marca 2012 r. w związku z art. 9 ust. 1 ustawy zmieniającej, w związku z art. 18 ust. 3 u.g.h., w związku z art. 180 § 1 O.p. w związku z art. 65 ustawy o Służbie Celnej, przez błędną ich wykładnię, polegającą na niewłaściwym dokonaniu egzegezy art. 18 ust. 3 u.g.h. w związku z art. 9 ust. 1 ustawy zmieniającej, tj. zastosowaniem definicji zawartych w powołanych wyżej rozporządzeniach z pominięciem podstawowej – wykładni językowej, która prowadzi do prawidłowego wniosku, programowana wartość wygranych w automacie nie może być niższa niż 75%, podczas gdy w grach na przedmiotowym automacie od początku istnienia (nawet przed 14 lipca 2011 r.) zaprogramowana wartość wygranych wynosiła co najmniej 75%, co przesądza o braku konieczności jego dostosowania do wymogu art. 18 ust. 3, wymaga potwierdzenia przez jednostkę badającą w uzupełnieniu do opinii w formie przewidzianej w § 15 rozporządzenia z 9 marca 2013 r., podczas gdy, w ocenie skarżącej, przepis ten reguluje jedynie sposób udokumentowania dostosowania automatów do wymogów art. 18 ust. 3, czyli dotyczy tylko takich zarejestrowanych automatów, które w okresie przed 14 lipca 2011 r. nie były zgodne z wymogiem art. 18 ust. 3, natomiast obowiązujące przepisy prawa nie regulowały w sposób szczególny sposobu dowodzenia, że dany zarejestrowany automat nie wymagał dostosowania do wymogu art. 18 ust. 3 u.g.h., a wobec tego do dowodzenia takiej okoliczności ma zastosowanie ogólna reguła dowodowa z art. 180 § 1 Op., mająca w postępowaniu w sprawie urzędowego sprawdzenia odpowiednie zastosowanie w związku z art. 65 u.s.c., który to obowiązek automaty o niskich wygranych spełniały już przed wejściem w życie ustawy o grach hazardowych.
Argumentację na poparcie zarzutów skarżąca kasacyjnie Spółka przedstawiła w uzasadnieniu skargi kasacyjnej podkreślając, że obowiązek posiadania wydanego przez upoważnioną jednostkę badającą uzupełnienia do opinii technicznej, o którym mowa w § 15 rozporządzenia z 9 marca 2013 r., dotyczy tylko i wyłącznie automatów, które przed 14 lipca 2011 r. i po tej dacie nie były zgodne z wymogiem zawartym w art. 18 ust. 3 u.g.h., a wiec stosownie do art. 9 ust. 1 ustawy zmieniającej wymagały dostosowania do zmiany zaprogramowanej wartości wygranych w relacji do wypłaconych stawek, do takiego poziomu, aby parametr ten wynosił co najmniej 75%.
Organ nie skorzystał z uprawnienia do złożenia odpowiedzi na skargę kasacyjną.
Na rozprawie w dniu 26 lutego 2016 r. sprawy o sygn. II GSK 1785/14, II GSK 1835/14, II GSK 1836/14, II GSK 1897/14 i II GSK 2013/14 akt zostały połączone do wspólnego orzekania i odrębnego wyrokowania.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Skarga kasacyjna okazała się niezasadna.
Naczelny Sąd Administracyjny jest związany podstawami skargi kasacyjnej, bowiem stosownie do treści art. 183 § 1 p.p.s.a, rozpoznając sprawę w granicach skargi kasacyjnej, bierze pod rozwagę z urzędu jedynie nieważność postępowania, która zachodzi w przypadkach przewidzianych w § 2 tego artykułu. W niniejszej sprawie nie występują jednak żadne z wad wymienionych we wspomnianym przepisie, które powodowałyby nieważność postępowania prowadzonego przez Sąd I instancji.
Skarżąca kasacyjnie Spółka zarzuciła wyrokowi Sądu I instancji naruszenie prawa materialnego przez niewłaściwa jego wykładnię pomijając zarzut ich niewłaściwego zastosowania. W jej ocenie, zgodnie z § 16 rozporządzenia, dostosowanie do wymogów wskazanych w art. 18 ust. 3 u.g.h. dotyczy wyłącznie automatów, w których oprogramowana wartość wygranych na dzień wejścia w życie tego przepisu (14 lipca 2011 r.), była niższa niż 75% wartości wypłaconych stawek. Oznacza to, że wszystkie automaty rejestrowane od 14 lipca 2011 r. powinny spełniać wymogi art. 18 ust. 3 u.g.h., natomiast automaty zarejestrowane wcześniej mogły wymóg ten spełniać ale nie musiały go spełniać do 14 stycznia 2012 r. Zgodnie bowiem z art. 9 ust. 1 ustawy z 26 maja 2011 r. zmieniającej ustawę o gach hazardowych, podmioty prowadzące działalność w zakresie gier na automatach eksploatowanych w dniu wejścia w życie przedmiotowej nowelizacji, co miało miejsce 14 lipca 2011 r., zobowiązane były do dostosowania ich do wymogu określonego w art. 18 ust. 3 u.g.h. w terminie 6 miesięcy od dnia jej wejścia w życie. Jednocześnie wynikający z brzmienia § 15 rozporządzenia z 9 marca 2012 r. obowiązek, dotyczy tylko i wyłącznie automatów, które musiały być dostosowane do wymogu, o którym mowa w art. 18 ust. 3 u.g.h. Zatem tylko i wyłącznie takich, w których trzeba było podwyższyć zaprogramowaną wartość wygranych z poziomu niższego niż 75% kwot wypłacanych stawek do poziomu "co najmniej 75%", aby pasowały do normy zawartej w tym przepisie. Tylko taka zmiana (dostosowanie) wymagało potwierdzenia jednostki badającej. Przepis ten nie ma zastosowania do automatów, które nie musiały być dostosowywane do art. 18 ust. 3 u.g.h., bowiem odpowiadały wymogom tego przepisu przed 14 lipca 2011 r. Skarżąca nie miała zatem obowiązku przedstawienia opinii uzupełniającej jednostki badającej, ponieważ użytkowany prze nią automat nie wymagał dostosowania, a mogła wykazać spełnienie wskazanego warunku za pomocą innych dowodów, tak jak w rozpatrywanej sprawie – za pomocą opinii uzupełniającej dotyczącej innego automatu tego samego typu czy o takich samych parametrach technicznych czy też dokumentacji technicznej pozyskanej od producenta.
Naczelny Sąd Administracyjny, zgodziła się w pełni z poglądem Sądu I instancji, że taka interpretacja omawianych przepisów jest błędna i prowadzi do pozbawienia możliwości sprawowania efektywnej kontroli przestrzegania przez podmioty wykorzystujące w swej działalności gospodarczej automaty do gier hazardowych nowych wymagań określonych w art. 18 ust. 3 u.g.h.
Określony w § 15 ust. 1 i 2 rozporządzenia z 9 marca 2012 r. obowiązek dostosowania eksploatowanych automatów eksploatowanych w dniu wejścia w życie ustawy zmieniającej do wymagań wynikających z art. 18 ust. 3 u.g.h. ma na celu zapewnienie, aby wszystkie eksploatowane automaty do gier spełniały te wymagania. Ten cel pozwala osiągnąć objęcie obowiązkiem potwierdzenia w odpowiedni sposób spełnienia tych wymagań wszystkich eksploatowanych automatów, niezależnie od tego, czy automaty faktycznie te wymagania spełniały w chwili wprowadzenia zmian w przepisach prawnych. Przepis ust. 2 § 15 powyższego rozporządzenia stanowi, że potwierdzenie jednostki badającej ma formę uzupełnienia do opinii tej jednostki, dotyczącej automatu, stanowiącej warunek rejestracji automatu. Opinia uzupełniająca ma taki sam indywidualny charakter jak opinia podstawowa (vide § 16 rozporządzenia). Na tej podstawie należy przyjąć, że nie spełnia wymagania opinii uzupełniającej opinia dotycząca innego automatu, nawet jeżeli te automaty nie różnią się od siebie z punktu widzenia wymagań określonych w art. 18 ust. 3 ustawy o grach hazardowych (zobacz wyrok NSA z 10.02.2016 r. sygn.. akt II GSK1710/14 czy z 20.02.2015 r. sygn.. akt II GSK 2135/13, publ. www.nsa.gov.pl).
Ze wskazanych powodów Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że skarga kasacyjna wniesiona w niniejszej sprawie nie ma usprawiedliwionych podstaw i stosownie do art. 184 p.p.s.a. podlegała oddaleniu.