II GSK 182/14

II GSK 182/14 - Postanowienie NSA
Data orzeczenia
2014-04-10
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2014-01-27
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Janusz Zajda /sprawozdawca/
Ludmiła Jajkiewicz /przewodniczący/
Stanisław Gronowski
Symbol z opisem
6559
Hasła tematyczne
Odrzucenie skargi
Sygn. powiązane
III SA/Wr 753/13 - Postanowienie WSA we Wrocławiu z 2013-11-08
II GZ 182/14 - Postanowienie NSA z 2015-01-21
II GZ 30/14 - Postanowienie NSA z 2014-04-10
III SA/Po 971/12 - Postanowienie WSA w Poznaniu z 2013-09-10
II GZ 802/17 - Postanowienie NSA z 2017-10-31
II GZ 803/17 - Postanowienie NSA z 2018-02-06
I GZ 430/18 - Postanowienie NSA z 2018-12-12
Skarżony organ
Zarząd Województwa
Treść wyniku
Uchylono zaskarżone postanowienie
Powołane przepisy
Dz.U. 2012 poz 270
art.58 par. 1 pkt 3, art. 58 par.3, art. 212 par. 2, art. 219, art. 220 par.2,
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Ludmiła Jajkiewicz Sędzia NSA Stanisław Gronowski Sędzia NSA Janusz Zajda (spr.) Protokolant Dorota Gaj-Mizerska po rozpoznaniu w dniu 10 kwietnia 2014 r. na rozprawie w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej G. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we W. z dnia 8 listopada 2013 r. sygn. akt III SA/Wr 753/13 w przedmiocie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi G. na decyzję Z. z dnia [...] lipca 2013 r. nr [...] w przedmiocie określenia przypadającej do zwrotu kwoty dofinansowania z budżetu Unii Europejskiej postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie.
Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny we W. postanowieniem z 8 listopada 2013 r., sygn. akt III SA/Wr 753/13 odrzucił skargę G. na decyzję Z. z [...] lipca 2013 r., w przedmiocie określenia kwoty środków przypadających do zwrotu z tytułu dofinansowania projektu.
Sąd orzekał w następującym stanie faktycznym sprawy:
W dniu [...] września 2013 r. G. złożyła skargę na decyzję Z. w przedmiocie określenia kwoty środków przypadających do zwrotu z tytułu dofinansowania projektu. Do skargi dołączono dowód uiszczenia przez skarżącą wpisu sądowego w kwocie 2 000 zł. Jak wynika z potwierdzenia operacji - wpis skierowano na adres WSA we W., ale na rachunek bankowy Naczelnego Sądu Administracyjnego z zaznaczeniem, iż wpis dotyczy skargi na decyzję Nr [...].
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z [...] października 2013 r. wezwano pełnomocnika strony skarżącej do uiszczenia wpisu od skargi w wysokości 2 000 zł w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi.
W piśmie z [...] października 2013 r. pełnomocnik skarżącej wyjaśnił, że wpis został uiszczony omyłkowo na rachunek bankowy Naczelnego Sądu Administracyjnego, zamiast WSA we W.. Wskazał także, że podjęto czynności mających na celu skierowanie wpłaconej kwoty na konto WSA we W.. W księgowości Naczelnego Sądu Administracyjnego ustalono, iż wpis od skargi faktycznie wpłynął na rachunek tego Sądu jednak istnieje możliwość przekazania uiszczonej opłaty na konto Sądu I instancji. Pełnomocnik strony oświadczył, że w związku z zobowiązaniem księgowości NSA pozostawał w przeświadczeniu, o faktycznym przekazaniu środków na właściwy rachunek bankowy w terminie. Powyższe uzasadniała informacja powzięta od pracownika działu finansowego NSA, że w trybie natychmiastowym sporządzi pismo do WSA we W. z potwierdzeniem przekazania wpisu (k. [...]v akt adm.).
Postanowieniem z [...] listopada 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny odrzucił skargę G.
Zdaniem Sądu opłata powinna zostać wniesiona na rachunek bankowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we W., jako właściwego, a nie na rachunek bankowy Naczelnego Sądu Administracyjnego. W uzasadnieniu Sąd I instancji wskazał, że skarżąca została prawidłowo wezwana do uiszczenia wpisu sądowego. Na doręczonym [...] października 2013 r. zarządzeniu widnieje numer rachunku bankowego, na który skarżąca winna była uiścić wpis. Sąd podkreślił, że opłata w prawidłowej wysokości i terminie powinna być zrealizowana w sposób określony przez art. 219 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej: ppsa). Dla udowodnienia uiszczenia wpisu nie jest wystarczające wykazanie, że pełnomocnik uiścił opłatę na rachunek bankowy innego sądu administracyjnego.
Postanowienie Sądu I instancji zaskarżyła G. wnosząc o jego uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu we W.
W uzasadnieniu środka prawnego zarzuciła naruszenie przepisów postępowania mające wpływ na wynik sprawy, a mianowicie art. 220 § 1 i § 3, art. 212 § 2 ppsa oraz art. 220 § 1 i § 3 ppsa w zw. z art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 ppsa, poprzez ich błędne zastosowanie i uznanie, że skarżąca nie uiściła w terminie wymaganego wpisu sądowego
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Skarga kasacyjna jest zasadna.
Z akt sprawy wynika, że skarga została w sprawie wniesiona [...] września 2013 r. Bezsporne jest również, że wpis od tego środka prawnego w kwocie 2 000 zł został przez skarżącą G. uiszczony przelewem [...] sierpnia 2013 r. na rachunek bankowy Naczelnego Sądu Administracyjnego, z zaznaczeniem, że jest to opłata od skargi na decyzję Z. Nr [...]. Fakt, że środki finansowe rzeczywiście wpłynęły na konto NSA potwierdza pieczęć na odwrocie sądowego dowodu uiszczenia opłaty wraz z podpisem pracownika Sądu, ze wskazaniem pozycji [...], pod którą odnotowano wpływ do rejestru dochodów w dacie [...] sierpnia 2013 r. (k. [...]v). W następstwie uzgodnień telefonicznych księgowość Naczelnego Sądu Administracyjnego [...] października 2013 r. wysłała do WSA we W. potwierdzenie wpływu kwoty 2 000 zł tytułem wpisu sądowego od skargi na konto NSA (k. 56).
Odnosząc się do zarzutu prezentowanego w skardze kasacyjnej odnośnie naruszenia art. 212 § 2 ppsa, Naczelny Sąd Administracyjny podziela argumentację, że opłaty sądowe bez względu na to, czy zostaną uiszczone na rzecz wojewódzkiego sądu administracyjnego, czy Naczelnego Sądu Administracyjnego są dochodami budżetu państwa w ramach jego jednej części.
Nadto, cel przepisu art. 221 ppsa, którym jest uiszczenie bez wezwania opłaty stałej od pisma wnoszonego przez adwokata lub radcę prawnego został osiągnięty, skoro opłata została uiszczona bez wezwania, z tym tylko, że na rachunek bankowy NSA.
Tak więc skarga wniesiona przez radcę prawnego nie może być odrzucona na podstawie art. 220 § 3 ppsa z tego tylko powodu, że opłata od tego środka prawnego została uiszczona na rachunek bankowy Naczelnego Sądu Administracyjnego. (por. postanowienia NSA z 10 listopada 2004 r., sygn. akt GZ 96/04; a także z 3 września 2004 r., OZ 344/04 dostępne na http://orzeczenia.nsa.gov.pl/).
Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 185 § 1 w zw. z art. 197 § 2 ppsa, orzekł jak w sentencji postanowienia.