II GSK 1743/14

Naczelny Sąd Administracyjny2015-09-03
NSAAdministracyjneŚredniansa
pełnomocnictwopostępowanie administracyjneodwołanieniedopuszczalnośćskarga kasacyjnaARiMRpłatności ONW

Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną spółki, uznając za prawidłowe postanowienie Prezesa ARiMR o niedopuszczalności odwołania z powodu braku ważnego pełnomocnictwa procesowego.

Spółka złożyła odwołanie od decyzji o stwierdzeniu nieważności decyzji przyznającej płatności. Prezes ARiMR stwierdził niedopuszczalność odwołania, ponieważ pełnomocnik spółki nie przedłożył ważnego pełnomocnictwa do reprezentowania w postępowaniu administracyjnym, a jedynie do postępowania sądowego. Sąd pierwszej instancji oddalił skargę spółki, a Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną, potwierdzając, że brak pełnomocnictwa administracyjnego uzasadniał stwierdzenie niedopuszczalności odwołania.

Sprawa dotyczyła skargi kasacyjnej spółki C. (poprzednio Z.) Sp. z o.o. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, który oddalił skargę spółki na postanowienie Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa. Prezes ARiMR stwierdził niedopuszczalność odwołania spółki od decyzji Dyrektora Oddziału Regionalnego ARiMR w T. o stwierdzeniu nieważności decyzji przyznającej płatności z tytułu wspierania gospodarowania na obszarach górskich. Podstawą stwierdzenia niedopuszczalności było brak w aktach sprawy pełnomocnictwa upoważniającego radcę prawnego K. P. do reprezentowania spółki w postępowaniu administracyjnym. Radca prawny przedłożył jedynie pełnomocnictwo do zastępstwa procesowego przed sądami. Naczelny Sąd Administracyjny, rozpoznając skargę kasacyjną, uznał, że dwa pierwsze zarzuty były chybione, ponieważ wykraczały poza zakres kontroli Sądu pierwszej instancji. Trzeci zarzut, dotyczący naruszenia przepisów o pełnomocnictwie, również został uznany za niezasadny. Sąd podkreślił, że pełnomocnictwo z 2010 r. uprawniało jedynie do działania przed sądami, a nie przed organami administracji. Dodatkowe oświadczenie spółki złożone po wydaniu postanowienia o niedopuszczalności odwołania nie miało znaczenia dla oceny skuteczności wniesionego odwołania. W związku z tym, NSA oddalił skargę kasacyjną, uznając, że Prezes ARiMR prawidłowo zastosował art. 134 k.p.a. stwierdzając niedopuszczalność odwołania.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (3)

Odpowiedź sądu

Tak, brak ważnego pełnomocnictwa do reprezentowania strony w postępowaniu administracyjnym uzasadnia stwierdzenie niedopuszczalności odwołania na podstawie art. 134 k.p.a.

Uzasadnienie

Sąd uznał, że pełnomocnictwo do zastępstwa procesowego przed sądami nie jest równoznaczne z pełnomocnictwem do reprezentowania strony w postępowaniu administracyjnym. Brak takiego pełnomocnictwa, pomimo wezwania organu, skutkuje niedopuszczalnością odwołania.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

odrzucono_skargę

Przepisy (16)

Główne

p.p.s.a. art. 184

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

k.p.a. art. 134

Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego

Pomocnicze

p.p.s.a. art. 183 § 1

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

p.p.s.a. art. 183 § 2

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

k.p.a. art. 32

Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego

k.p.a. art. 33 § 2

Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego

k.p.a. art. 7

Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego

k.p.a. art. 77 § 1

Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego

k.p.a. art. 28

Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego

k.p.a. art. 30

Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego

k.p.a. art. 40 § 1

Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego

k.p.a. art. 9

Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego

p.p.s.a. art. 134 § 1

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

p.p.s.a. art. 145 § 1

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

p.p.s.a. art. 151

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

k.c. art. 331

Kodeks cywilny

Argumenty

Skuteczne argumenty

Brak ważnego pełnomocnictwa do reprezentowania strony w postępowaniu administracyjnym. Pełnomocnictwo do zastępstwa procesowego przed sądami nie jest równoznaczne z pełnomocnictwem do działania w postępowaniu administracyjnym. Oświadczenie spółki złożone po wydaniu postanowienia o niedopuszczalności odwołania nie sanuje wadliwości.

Odrzucone argumenty

Pełnomocnictwo z 2010 r. upoważniało do reprezentowania spółki w postępowaniu administracyjnym. Faktyczny beneficjent dofinansowania (G. R. "L. O." Spółka z o.o.) nie był stroną postępowania, a powinien być. Niedoręczenie decyzji stronie G. R. "L. O." pozbawiło ją możliwości czynnego udziału w postępowaniu.

Godne uwagi sformułowania

Sąd kasacyjny rozpoznaje sprawę w granicach zarzutów postawionych w tej skardze rozmijają się z zakresem kontroli legalności działalności administracji publicznej pełnomocnictwo z [...].12.2010 r. nie uprawniał radcy do działania za Spółkę przed organami administracji, tylko przed sądami powszechnymi i administracyjnymi nie mogło mieć znaczenia dla oceny skuteczności wniesionego odwołania Prezes Agencji musiał zastosować art. 134 k.p.a. i na tej podstawie prawnej stwierdzić, w drodze postanowienia, niedopuszczalność odwołania jako wniesionego przez podmiot nieuprawniony

Skład orzekający

Maria Jagielska

przewodniczący sprawozdawca

Joanna Kabat-Rembelska

sędzia

Małgorzata Jużków

sędzia

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących pełnomocnictwa w postępowaniu administracyjnym oraz skutków braku ważnego umocowania."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji braku pełnomocnictwa administracyjnego, podczas gdy istniało pełnomocnictwo sądowe.

Wartość merytoryczna

Ocena: 5/10

Sprawa ilustruje kluczową kwestię formalną w postępowaniu administracyjnym – znaczenie posiadania właściwego pełnomocnictwa, co jest częstym problemem praktycznym.

Pełnomocnictwo sądowe nie wystarczy w postępowaniu administracyjnym – kluczowa różnica w reprezentacji.

Sektor

rolnictwo

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
II GSK 1743/14 - Wyrok NSA
Data orzeczenia
2015-09-03
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2014-07-11
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Joanna Kabat-Rembelska
Małgorzata Jużków
Maria Jagielska /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6550
Hasła tematyczne
Administracyjne postępowanie
Sygn. powiązane
V SA/Wa 1727/13 - Wyrok WSA w Warszawie z 2014-03-31
Skarżony organ
Prezes Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
Treść wyniku
Oddalono skargę kasacyjną
Powołane przepisy
Dz.U. 2012 poz 270
art. 183 § 1, art. 184
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
Dz.U. 2013 poz 267
art. 134
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Maria Jagielska (spr.) Sędzia NSA Joanna Kabat-Rembelska Sędzia del. WSA Małgorzata Jużków Protokolant Michał Stępkowski po rozpoznaniu w dniu 3 września 2015 r. na rozprawie w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej C. (poprzednio Z.) Spółki z o.o. w W. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z dnia 31 marca 2014 r. sygn. akt V SA/Wa 1727/13 w sprawie ze skargi C. (poprzednio Z.) Spółki z o.o. w W. na postanowienie Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] maja 2013 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania oddala skargę kasacyjną
Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. wyrokiem z dnia 31 marca 2014 r. o sygn. akt V SA/Wa 1727/13 oddalił skargę C. Spółki z o.o. w W. (poprzednio "Z." Spółka z o.o.) na postanowienie Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] maja 2013 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania.
Z uzasadnienia wyroku wynika, że Sąd I instancji za podstawę rozstrzygnięcia przyjął następujące ustalenia.
W wyniku ponownego rozpatrzenia sprawy, decyzją z dnia [...] marca 2013 r. nr [...] Dyrektor Oddziału Regionalnego ARiMR w T. stwierdził nieważność decyzji Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w B. z dnia [...] grudnia 2004 r. o przyznaniu "Z." Spółce z o.o. w W. płatności z tytułu wspierania gospodarowania na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania (ONW) na 2004 r.
W dniu [...] kwietnia 2013 r. radca prawny K. P., działając w imieniu spółki "Z." wniósł odwołanie od powyższej decyzji. Pismem z dnia [...] kwietnia 2013 r. Prezes ARiMR wezwał radcę prawnego do dostarczenia oryginału lub urzędowo poświadczonego odpisu pełnomocnictwa upoważniającego do reprezentowania spółki "Z.", wskazując, że w aktach sprawy nie ma takiego dokumentu.
W odpowiedzi na wezwanie, radca prawny przesłał pełnomocnictwo z dnia [...] grudnia 2010 r. udzielone mu przez spółkę, obejmujące umocowanie do zastępstwa procesowego przed sądami powszechnymi, administracyjnymi oraz SN i NSA.
Postanowieniem z dnia [...] maja 2013 r. Prezes ARiMR, na podstawie art. 134 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r., poz. 267 ze zm.), dalej: k.p.a., stwierdził niedopuszczalność odwołania. Prezes Agencji uznał, że w aktach nie znajduje się dokument pełnomocnictwa upoważniający radcę prawnego K. P. do reprezentowania spółki "Z." w postępowaniu administracyjnym w sprawie płatności ONW na 2004 r. Z tego powodu odwołanie, jako niedopuszczalne, nie mogło zostać rozpatrzone.
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. podano, że akta sprawy nie zawierają kompletnego materiału dowodowego, a ponadto, że pisma i decyzja w sprawie były kierowane do pełnomocnika, co świadczy o tym, iż dokument pełnomocnictwa musiał znajdować się w aktach sprawy.
W odpowiedzi na skargę Prezes ARiMR wniósł o jej oddalenie.
Oddalając skargę na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej: p.p.s.a., WSA w W. wskazał, że w aktach administracyjnych brak jest dowodu by decyzja Dyrektora Oddziału Regionalnego ARiMR w T. z dnia [...] marca 2013 r. została doręczona radcy prawnemu K. P. Brak jest także potwierdzenia odbioru decyzji pod adresem radcy prawnego. Przeciwnie, decyzję zaadresowano tylko do strony postępowania – "Z." Sp. z o.o., wymienionej w osnowie decyzji oraz w wykazie adresatów pod decyzją i stronie ją doręczono w dniu [...] marca 2013 r. Zawiadomienie o wszczęciu postępowania o stwierdzenie nieważności decyzji również doręczono tylko spółce. W ocenie Sądu nie można wobec tego przyjąć, żeby w postępowaniu nieważnościowym stronę reprezentował radca prawny.
Odnosząc się do argumentacji skargi Sąd stwierdził, że pojedyncze, wybiórcze doręczenia przez organ korespondencji pełnomocnikowi, przy braku pełnomocnictwa, stanowią o błędach organu, ale jednak nie dają podstaw do uznania prawnej możliwości działania radcy prawnego w tej sprawie. Zdaniem Sądu takim umocowaniem nie jest, złożone w dniu [...] maja 2013 r., a więc już po wydaniu kontrolowanego postanowienia, oświadczenie Prezesa Zarządu spółki "Z.". Oświadczenie to jest udzieleniem pełnomocnictwa od daty jego złożenia, co nadal czyni wniesienie odwołania od decyzji organu I instancji wadliwym. Prawidłowo zatem Prezes Agencji wezwał radcę prawnego do przedłożenia dokumentu pełnomocnictwa, z którego by wynikało umocowanie do reprezentowania spółki w postępowaniu administracyjnym. W odpowiedzi na wezwanie radca prawny przedłożył jedynie pełnomocnictwo z [...] grudnia 2010 r., uprawniające do zastępowania spółki w postępowaniu sądowym, a nie administracyjnym.
Z wymienionych powodów Prezes Agencji nie mógł uznać skuteczności tego pełnomocnictwa i w konsekwencji zasadnie stwierdził niedopuszczalność odwołania na podstawie art. 134 k.p.a., nie naruszając przy tym art. 7, art. 8 ani art. 77 § 1 k.p.a.
Skargą kasacyjną Spółka domagała się uchylenia wyroku i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji oraz zasądzenia kosztów postępowania wg norm prawem przepisanych.
Skarżąca kasacyjnie zarzuciła naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy:
1. art. 28 k.p.a. w zw. z art. 30 k.p.a. w zw. z treścią art. 331 k.c. poprzez uznanie, że faktyczny beneficjent dofinansowania przyznanego decyzją z dnia [...] grudnia 2004 r. G. R. "L. O." Spółka z o.o. w organizacji z/s w L. O. nie było stroną postępowania i w związku z tym zostało pominięte na przestrzeni całego postępowania toczącego się od dnia [...].12.2009 r. pomimo faktu, że G. R. "L. O." Spółka z o.o. w organizacji z/s w L. O., w dniu wydania decyzji ([...].12.2004 r.) było spółką w organizacji i spółka ta mogła i powinna była (jako faktyczny beneficjent i podmiot mający interes prawny w rozstrzygnięciu) być stroną postępowania o stwierdzenie nieważności decyzji o przyznaniu środków (ubocznie należy wskazać, że decyzja z dnia [...].12.2004 r. została doręczona na adres miejscowości: [...], natomiast pozostała korespondencja doręczana była na adres "Z." Spółka z o.o. w W.);
2. art. 40 § 1 k.p.a. w zw. z art. 7 k.p.a. oraz art. 9 k.p.a. w zw. z treścią art. 134 § 1 i 145 § 1 pkt 1 lit. b) i c) p.p.s.a. przez akceptację i sankcjonowanie przez Sąd I instancji stwierdzenia przez Prezesa ARiMR faktu niedoręczenia decyzji stronie G. R. "L. O." Spółka z o.o. w organizacji z/s w L. O. przez co została ona pozbawiona możliwości czynnego udziału w postępowaniu i obrony swych praw, a to stanowi poważne naruszenie przepisów prawa o postępowaniu dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego;
3. art. 32 i 33 § 2 k.p.a. oraz art. 7 i 77 § 1 k.p.a. i art. 134 k.p.a. oraz art. 134 § 1 i 145 § 1 pkt 1 lit. c) p.p.s.a. przez akceptację i sankcjonowanie przez Sąd I instancji stwierdzenia przez Prezesa ARiMR niedopuszczalności odwołania wniesionego w imieniu strony skarżącej przez należycie umocowanego pełnomocnika – radcę prawnego K. P., w oparciu o przesłankę braku pełnomocnictwa do reprezentowania strony w postępowaniu administracyjnym.
Prezes Agencji nie skorzystał z prawa do wniesienia odpowiedzi na skargę kasacyjną.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Skarga kasacyjna nie zasługuje na uwzględnienie i podlega oddaleniu.
Przypomnieć należy, że z treści art. 183 § 1 p.p.s.a. wynika zasada związania Naczelnego Sądu Administracyjnego granicami skargi kasacyjnej, co oznacza, że Sąd kasacyjny rozpoznaje sprawę w granicach zarzutów postawionych w tej skardze, a z urzędu pod rozwagę bierze jedynie nieważność postępowania w rozumieniu art. 183 § 2 pkt 1-6 p.p.s.a. Nieważność postępowania w niniejszej sprawie nie wystąpiła.
Jak wynika z uzasadnienia kontrolowanego wyroku Sąd I instancji rozpoznał sprawę ze skargi Spółki na postawienie Prezesa ARiMR z dnia [...] maja 2013 r. w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania od decyzji Dyrektora Oddziału Regionalnego ARiMR w T. z dnia [...] marca 2013 r. Z tego powodu dwa pierwsze zarzuty skargi kasacyjnej są w całości chybione, gdyż rozmijają się z zakresem kontroli legalności działalności administracji publicznej dokonanej przez Sąd w kontestowanym wyroku. Innymi słowy, skoro Sąd nie zajmował się materią objętą zrzutem nr 1 i 2 skargi kasacyjnej, to nie mógł naruszyć wymienionych tam przepisów prawa. Sedna sprawy dotyka natomiast zarzut nr 3 skargi kasacyjnej, jednak – w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego – jest on nietrafny z poniższych względów.
Zgodzić należy się z Sądem I instancji, że w aktach administracyjnych sprawy nie znajduje się pełnomocnictwo uprawniające r.pr. K. P. do zastępowania skarżącej Spółki w zakresie wniesienia odwołania od wskazanej wyżej decyzji organu I instancji z dnia [...] marca 2013 r., doręczonej – co zasadnie uwypuklił Sąd w pisemnych motywach rozstrzygnięcia – bezpośrednio stronie. Trafnie również Sąd zaznaczył, że r.pr. P., pomimo wezwania, nie przedłożył do akt pełnomocnictwa uprawniającego do działania za stronę w postępowaniu administracyjnym. Dokument pełnomocnictwa z [...].12.2010 r. nie uprawniał radcy do działania za Spółkę przed organami administracji, tylko przed sądami powszechnymi i administracyjnymi, co wykluczało dopuszczenie pełnomocnika do podejmowania działań w konkretnym postępowaniu administracyjnym. Ponadto Sąd zasadnie uznał, że złożone do akt sprawy po wydaniu przez Prezesa ARiMR postanowienia o stwierdzeniu niedopuszczalności odwołania "uzupełnienie do pełnomocnictwa z dnia [...] grudnia 2010 roku", w którym Prezes Spółki oświadczył, że pełnomocnictwo udzielone wskazanemu rady prawnemu obejmuje także prawo do występowania w postępowaniach administracyjnych, nie miało znaczenia dla oceny skuteczności wniesionego odwołania.
Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z uwagi na powyższe słuszna była
konkluzja Sądu I instancji, że Prezes Agencji musiał zastosować art. 134 k.p.a. i na tej
podstawie prawnej stwierdzić, w drodze postanowienia, niedopuszczalność odwołania jako wniesionego przez podmiot nieuprawniony, bo niemogący wykazać się stosownym pełnomocnictwem. Prawidłowo ustalony stan faktyczny wykluczał możliwość załatwienia sprawy w inny sposób. Tak więc zarzut naruszenia art. 32 i 33 § 2 k.p.a. oraz art. 7 i 77 § 1 k.p.a. i art. 134 k.p.a., niemal nierozwinięty w uzasadnieniu skargi kasacyjnej (poza gołosłownym stwierdzeniem, że pełnomocnictwo znajdowało się w aktach, a wszystkie czynności pełnomocnika zostały potwierdzone przez skarżącą Spółkę), należało uznać za niezasadny.
Wbrew stanowisku autora skargi kasacyjnej Naczelny Sąd Administracyjny nie powziął wątpliwości co do rozstrzygnięcia sprawy przez Sąd I instancji zgodnie z art. 134 § 1 p.p.s.a., stosownie do którego sąd administracyjny I instancji rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Jeżeli zaś chodzi o podniesione naruszenie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) p.p.s.a., to stwierdzić trzeba, że Sąd oddalił skargę na podstawie art. 151 p.p.s.a., zatem nie stosował art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) p.p.s.a., a skarżąca kasacyjnie nie zarzuciła naruszenia art. 151 p.p.s.a.
Z wymienionych powodów oraz na podstawie art. 184 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI