II GSK 1714/23

II GSK 1714/23 - Wyrok NSA
Data orzeczenia
2023-12-12
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2023-08-31
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Cezary Pryca /przewodniczący sprawozdawca/
Dorota Dąbek
Gabriela Jyż
Symbol z opisem
6167 Rybołówstwo morskie i rybactwo śródlądowe
Hasła tematyczne
Administracyjne postępowanie
Sygn. powiązane
III SA/Po 200/23 - Wyrok WSA w Poznaniu z 2023-05-31
Skarżony organ
Marszałek Województwa
Treść wyniku
Oddalono skargę kasacyjną
Powołane przepisy
Dz.U. 2022 poz 883
art. 6 ust. 2a i 2b § 2 pkt 1 lit. b i pkt 4 lit. a
Ustawa z dnia 18 kwietnia 1985 r. o rybactwie śródlądowym
Dz.U. 2022 poz 2000
art. 8 § 1
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - t.j.
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Cezary Pryca (spr.) Sędzia NSA Gabriela Jyż Sędzia NSA Dorota Dąbek Protokolant Klaudia Dąbrowska po rozpoznaniu w dniu 12 grudnia 2023 r. na rozprawie w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej A. w K. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 31 maja 2023 r. sygn. akt III SA/Po 200/23 w sprawie ze skargi A. w K. na akt Marszałka Województwa Wielkopolskiego z dnia [...] kwietnia 2021 r. nr [...] w przedmiocie oceny wypełnienia obowiązku prowadzenia racjonalnej gospodarki rybackiej 1. oddala skargę kasacyjną; 2. zasądza od A. w K. na rzecz Marszałka Województwa Wielkopolskiego 240 (dwieście czterdzieści) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.
Uzasadnienie
I
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu wyrokiem z dnia 31 maja 2023 r., sygn. akt III SA/Po 200/23, działając na podstawie ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (obecnie: tekst jedn. Dz. U. z 2023 r. poz. 1634; dalej jako: "p.p.s.a.") oddalił skargę A. Sp. z o.o. w K. (dalej jako: "skarżąca") na akt Marszałka Województwa Wielkopolskiego z dnia [...] kwietnia 2021 r. w przedmiocie oceny wypełnienia obowiązku prowadzenia racjonalnej gospodarki rybackiej.
Sąd pierwszej instancji orzekał w następującym stanie faktycznym i prawnym.
Pismem z dnia 5 października 2022 r. skarżąca wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na pismo Marszałka Województwa Wielkopolskiego z dnia [...] kwietnia 2021 r. w przedmiocie oceny wypełnienia przez użytkownika rybackiego skarżącą spółkę obowiązku prowadzenia racjonalnej gospodarki rybackiej w obwodzie rybackim Jeziora [...] na cieku bez nazwy w zlewni rzeki S. - Nr 1 zarzucając naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, tj. przepisów art. 6 ust. 2a ustawy z dnia 18 kwietnia 1985 r. o rybactwie śródlądowym (Dz. U. z 2022 r. poz. 883; dalej jako: "ustawa o rybactwie śródlądowym") oraz § 2 pkt 1 lit. b i pkt 4 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 24 grudnia 2012 r. w sprawie oceny wypełniania obowiązku prowadzenia racjonalnej gospodarki rybackiej (Dz. U. z 2013 r. poz. 103; dalej jako: "rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 24 grudnia 2012 r.") w zw. z art. 8 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2022 r. poz. 2000; dalej jako: "k.p.a.") poprzez przeprowadzenie przez pracownika Urzędu Marszałkowskiego kontroli w sposób nierzetelny, w oparciu o niezaopiniowany projekt operatu rybackiego, co następnie miało istotny wpływ na kształt sformułowanych zaleceń pokontrolnych, wynik oceny wypełniania przez skarżącą obowiązku prowadzenia racjonalnej gospodarki rybackiej w obwodzie rybackim Jeziora R. na cieku bez nazwy w zlewni rzeki S. - Nr 1 w latach 2018-2020, dokonanej przez Marszałka Województwa Wielkopolskiego, a następnie na wynik kontroli przeprowadzonej w lipcu 2022 r. przez właściciela wód - Państwowe Gospodarstwo Wodne Wody Polskie.
Sąd pierwszej instancji skargę oddalił. W uzasadnieniu Sąd wskazał w pierwszej kolejności, że podstawowym dokumentem służącym prowadzeniu racjonalnej gospodarki rybackiej jest operat rybacki. W niniejszej sprawie taki operat został sporządzony. Co prawda z zarzutów skargi wynika, iż organ oceny prowadzenia racjonalnej gospodarki rybackiej dokonał w oparciu o operat, który nie został zaopiniowany. Jednakże podkreślić należy, że to strona, na której spoczywa obowiązek prowadzenia racjonalnej gospodarki rybackiej, przesłała do organu niewłaściwy dokument. Organ działał zatem tylko i wyłącznie na dokumentach przekazanych przez Skarżącą. O istnieniu potencjalnego, innego niż przekazanego organowi operatu, organ uzyskał informację dopiero z wniesionej skargi, pomimo iż skarżąca aktywnie uczestniczyła w czynnościach kontrolnych. Niemniej jednak treść operatu przedłożonego organowi w trakcie kontroli nie odbiega w sposób istotny od treści operatu przedstawionego w toku postępowania sądowoadministracyjnego.
Następnie Sąd wskazał, że przedmiotem kontroli był akt stwierdzający naruszenie obowiązku prowadzenia racjonalnej gospodarki rybackiej, a nie same okoliczności prowadzące do powyższego wniosku. Jak wynikało z obu operatów, a nie tylko z operatu przedstawionego organowi, maksymalna roczna dawka kroczka karpia to 80 kg, co dawała w okresie trzech lat 240 kg. Natomiast w niniejszej sprawie skarżąca w latach 2018 - 2020 wprowadziła do wód obwodu łącznie 480 kg kroczka karpia oraz 100 kg karpia handlowego. Tym samym słusznie uznał organ, iż dozwolone maksymalne dawki zarybieniowe przekroczone zostały o ponad 100 % co było niezgodne z zapisami operatu, ale również z postanowieniami rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 24 grudnia 2012 r.
Skarżąca nie wskazała, że doszło do zmiany operatu rybackiego dopuszczającego możliwość tak znacznego zwiększenia ilości narybku karpia.
Odnosząc się do kwestii przeprowadzenia zarybienia narybkiem jesiennym sandacza w ilości 120 kg (2 x 60 kg), organ słusznie wskazał, że sandacz był gatunkiem, który nie został ujęty w operacie rybackim. Tak więc nie mógł być wprowadzany do wód obwodu rybackiego.
Wobec powyższego Sąd uznał, że nawet gdyby uznać, że nieprawidłowość w postaci braku zarybienia narybkiem jesiennym (w latach 2018-2020 skarżąca ani razu nie przeprowadziła wymaganych zarybień narybkiem jesiennym płoci) nie mogła stanowić podstawy do stwierdzenia nie wywiązywania się z obowiązku prowadzenia racjonalnej gospodarki rybackiej, to podstawę do tego stanowiło powyższe zarybienie narybkiem sandacza, a w szczególności znaczne przekroczenie maksymalnych dawek zarybieniowych karpia, co było niezgodna nie tylko z operatem rybackim (bez znaczenia który były przedmiotem oceny) ale przede wszystkim z warunkami zawartymi w § 5 ust. 2 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 24 grudnia 2012 r.
II
Od przedmiotowego wyroku skarżąca złożyła skargę kasacyjną, zaskarżając orzeczenie w całości. Na podstawie art. 174 pkt 2 p.p.s.a. zaskarżonemu orzeczeniu zarzucam naruszenie przepisów postępowania, które miało wpływ na wynik sprawy, to jest:
1. art. 146 § 1 p.p.s.a. w zw. z art. 6 ust. 2a i 2b ustawy o rybactwie śródlądowym oraz § 2 pkt 1 lit. b i pkt 4 lit. a rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 24 grudnia 2012 r. w sprawie oceny wypełniania obowiązku prowadzenia racjonalnej gospodarki rybackiej w zw. z art. 8 § 1 k.p.a. polegające na tym, że Sąd pierwszej instancji w wyniku niewłaściwej kontroli legalności działalności administracji publicznej błędnie nie stwierdził bezskuteczności czynności, tj. oceny wypełnienia przez użytkownika rybackiego obowiązku prowadzenia racjonalnej gospodarki rybackiej, wyrażonej przez Marszałka Województwa Wielkopolskiego (zwanego dalej: Marszałkiem) w treści pisma z dnia [...] kwietnia 2021 r, i tym samym nie stwierdził naruszenia przez Marszałka wskazanych wyżej przepisów ustawy z dnia 18 kwietnia 1985 r. o rybactwie śródlądowym i rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 24 grudnia 2012 r. w sprawie oceny wypełniania obowiązku prowadzenia racjonalnej gospodarki rybackiej w stopniu prowadzącym do istotnego wpływu na wynik sprawy, w sytuacji gdy przeprowadzenie przez pracownika Urzędu Marszałkowskiego kontroli w sposób nierzetelny, w oparciu o niezaopiniowany projekt operatu rybackiego, z pominięciem treści przedłożonej opinii do prawidłowej wersji operatu rybackiego, miało istotny wpływ na kształt sformułowanych zaleceń pokontrolnych, wyrażonych w protokole kontroli, dotyczących braku zarybienia narybkiem jesiennym płoci w latach 2018 - 2020, a następnie na wynik oceny wypełniania przez Skarżącą kasacyjnie obowiązku prowadzenia racjonalnej gospodarki rybackiej w obwodzie rybackim Jeziora R. na cieku bez nazwy w zlewni rzeki S. - Nr 1 w latach 2018-2020, dokonanej przez Marszałka w oparciu o sporządzony protokół kontroli.
2. art. 146 § 1 p.p.s.a. w zw. z art. 6 ust. 2a i 2b ustawy o rybactwie śródlądowym w zw. z § 2 pkt 4 lit. a rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 24 grudnia 2012 r, w sprawie oceny wypełniania obowiązku prowadzenia racjonalnej gospodarki rybackiej polegające na tym, że Sąd pierwszej instancji w wyniku niewłaściwej kontroli legalności działalności administracji publicznej błędnie nie stwierdził bezskuteczności czynności - oceny wyrażonej przez Marszałka w treści pisma z dnia [...] kwietnia 2021 r. i nie stwierdził naruszenia przez Marszałka wskazanych wyżej przepisów postępowania w stopniu prowadzącym do istotnego wpływu na wynik sprawy, w sytuacji gdy przeprowadzający kontrolę a następnie Marszałek całkowicie pominęli składane w toku kontroli wyjaśnienia Skarżącej kasacyjnie dotyczące zarybienia kroczkiem karpia w latach 2018-2020 a w konsekwencji błędnie uznali, że Skarżąca kasacyjnie dokonując zarybień przekroczyła wskazane w operacie rybackim Ilości kroczka karpia co miało wpływ na wynik oceny wypełniania przez Skarżącą kasacyjnie obowiązku prowadzenia racjonalnej gospodarki rybackiej w obwodzie rybackim Jeziora R. na cieku bez nazwy w zlewni rzeki S. - Nr 1 w latach 2018-2020 sporządzonej przez Marszałka.
3. art. 146 § 1 p.p.s.a. w zw. z art. 6 ust. 2a i 2b ustawy o rybactwie śródlądowym (Dz. U. z 2022 r. poz. 883) w zw. § 2 pkt 4 lit. a rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 24 grudnia 2012 r. w sprawie oceny wypełniania obowiązku prowadzenia racjonalnej gospodarki rybackiej polegające na tym, że Sąd pierwszej instancji w wyniku niewłaściwej kontroli legalności działalności administracji publicznej błędnie nie stwierdził bezskuteczności czynności - oceny wyrażonej przez Marszałka w treści pisma z dnia [...] kwietnia 2021 r. i tym samym nie stwierdził naruszenia przez Marszałka wskazanych wyżej przepisów postępowania w stopniu prowadzącym do istotnego wpływu na wynik sprawy, w sytuacji gdy przeprowadzający kontrolę w protokole kontroli błędnie uznał, że Skarżąca kasacyjnie wbrew założeniom operatu rybackiego dokonała zarybienia narybkiem jesiennym sandacza co następnie miało wpływ na ostateczny wynik oceny wypełniania przez Skarżącą kasacyjnie obowiązku prowadzenia racjonalnej gospodarki rybackiej w obwodzie rybackim Jeziora R. na cieku bez nazwy w zlewni rzeki S. - Nr 1 w latach 2018-2020 sporządzonej przez Marszałka na podstawie ww. protokołu.
4. art. 146 § 1 p.p.s.a. w zw. § 9 ust. 2 pkt 4 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 24 grudnia 2012 r. w sprawie oceny wypełniania obowiązku prowadzenia racjonalnej gospodarki rybackiej polegające na tym, że Sąd pierwszej instancji w wyniku niewłaściwej kontroli legalności działalności administracji publicznej błędnie nie stwierdził bezskuteczności oceny wyrażonej przez Marszałka w treści pisma z dnia [...] kwietnia 2021 r. i nie stwierdził naruszenia przez Marszałka wskazanych wyżej przepisów rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 24 grudnia 2012 r. w sprawie oceny wypełniania obowiązku prowadzenia racjonalnej gospodarki rybackiej w stopniu prowadzącym do istotnego wpływu na wynik sprawy, w sytuacji gdy sporządzony przez Marszałka akt, w którym ustalono wyniki oceny wypełniania przez uprawnionego do rybactwa obowiązku prowadzenia racjonalnej gospodarki rybackiej w obwodzie rybackim zawiera istotne braki, w tym wbrew ww. przepisom, nie zawiera wskazania przyczyn powstania stwierdzonych nieprawidłowości w prowadzeniu gospodarki rybackiej oraz zakresu i skutków dla wód obwodu rybackiego, co pozwala stwierdzić, że sporządzona ocena była niepełna.
Wobec powyższych zarzutów stosownie do art. 185 § 1 p.p.s.a. wniesiono o uchylenie zaskarżonego orzeczenia w całości oraz przekazanie sprawy Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Poznaniu do ponownego rozpoznania.
Na podstawie art. 176 § 2 p.p.s.a. wniesiono o rozpoznanie skargi kasacyjnej na rozprawie. Na podstawie art. 106 § 3 p.p.s.a. w zw. z art. 193 p.p.s.a. wniesiono o przeprowadzenie dowodów uzupełniających z następujących poświadczonych za zgodność z oryginałem dokumentów;
1) Faktury VAT zaliczkowej cząstkowej nr [...]z dnia 29 stycznia 2020 r. na okoliczność zakupu i montażu przeszkody na głównym nurcie wody jeziora R. utrudniającej przemieszczanie się kroczka karpia;
2) Faktury VAT nr [...] z dnia 20 lutego 2020 r. na okoliczność zakupu i montażu przeszkody na głównym nurcie wody jeziora R. utrudniającej przemieszczanie się kroczka karpia;
3) Protokołu nr [...] z dnia 8 marca 2019 r. na okoliczność obecności przedstawiciela właściciela wód podczas dokonywania zarybiania kroczkiem karpia w ilości 100 kg;
4) Protokołu nr [...]z dnia 14 marca 2019 r. na okoliczność obecności przedstawiciela właściciela wód podczas dokonywania zarybiania kroczkiem karpia w ilości 100 kg;
5) Protokołu nr [...] z dnia 2 grudnia 2019 r. na okoliczność obecności przedstawiciela właściciela wód podczas dokonywania zarybiania narybkiem jesiennym sandacza;
6) Zestawienia dotyczącego prowadzenia gospodarki rybackiej prowadzonej w publicznych śródlądowych wodach powierzchniowych płynących w 2018 r. przekazanego do Instytutu Rybactwa Śródlądowego w O. na okoliczność:
- występowania sandacza w jeziorze R. w 2018 r., tj. przed dokonaniem zarybienia narybkiem jesiennym w 2019 r. przez Skarżącą kasacyjnie,
- stopniowego zanikania karpia w jeziorze w 2018 r. pomimo dokonanego w tym samym roku zarybienia karpiem;
7) Zestawienia dotyczącego prowadzenia gospodarki rybackiej prowadzonej w publicznych śródlądowych wodach powierzchniowych płynących w 2019 r. przekazanego do Instytutu Rybactwa Śródlądowego w O. na okoliczność stopniowego zanikania karpia w 2019 r. pomimo dokonanego w tym samym roku zarybienia karpiem;
8) Zestawienia dotyczącego prowadzenia gospodarki rybackiej prowadzonej w publicznych śródlądowych wodach powierzchniowych płynących w 2020 r. przekazanego do Instytutu Rybactwa Śródlądowego w O. na okoliczność utrzymania się właściwego poziomu karpia w jeziorze R. po zamontowaniu tymczasowej przegrody w 2020 r.
Ponadto, stosownie do art. 203 pkt 1 p.p.s.a. wniesiono o zasądzenie od organu na rzecz skarżącej kasacyjnie kosztów postępowania, w tym zastępstwa prawnego, według norm przepisanych.
III
Odpowiedź na skargę kasacyjną złożył organ, wnosząc o jej oddalenie w całości oraz zasądzenie od skarżącej na rzecz organu zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.
IV
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Skarga kasacyjna nie zasługuje na uwzględnienie.
Naczelny Sąd Administracyjny jest związany podstawami skargi kasacyjnej, bowiem stosownie do treści art. 183 § 1 p.p.s.a, rozpoznając sprawę w granicach skargi kasacyjnej, bierze pod rozwagę z urzędu jedynie nieważność postępowania, która zachodzi w przypadkach przewidzianych w § 2 tego artykułu. W niniejszej sprawie nie występują jednak żadne z wad wymienionych we wspomnianym przepisie, które powodowałyby nieważność postępowania prowadzonego przez Sąd pierwszej instancji.
Skarga kasacyjna w rozpoznawanej sprawie została oparta na obu podstawie kasacyjnej określonej w art. 174 pkt 2 p.p.s.a., a komplementarny charakter zarzutów kasacyjnych uzasadnia łączne ich rozpoznanie.
Przed przystąpieniem do rozpoznania zarzutów skargi kasacyjnej, wskazać należy, że istota sporu prawnego w rozpatrywanej sprawie dotyczy kwestii prawidłowości stanowiska Sądu pierwszej instancji, który kontrolując zgodność z prawem akt Marszałka Województwa Wielkopolskiego w przedmiocie oceny wypełnienia obowiązku prowadzenia racjonalnej gospodarki rybackiej stwierdził, że jest on zgodny prawem.
Przechodząc do oceny zarzutów skargi kasacyjnej, na wstępie wskazać należy, że obowiązek prowadzenia racjonalnej gospodarki rybackiej przez uprawnionego do rybactwa wynika z art. 6 ust. 1 ustawy o rybactwie śródlądowym. Artykuł 6 ust. 2 ww. ustawy wyjaśnia, że polega on na wykorzystywaniu produkcyjnych możliwości wód, zgodnie z operatem rybackim, w sposób nienaruszający interesów uprawnionych do rybactwa w tym samym dorzeczu, z zachowaniem zasobów ryb w równowadze biologicznej i na poziomie umożliwiającym gospodarcze korzystanie z nich przyszłym uprawnionym do rybactwa. Oceny obowiązku prowadzenia racjonalnej gospodarki rybackiej w obwodzie rybackim dokonuje marszałek województwa na podstawie operatu rybackiego, dokumentacji gospodarki rybackiej oraz programu ochrony i odbudowy zasobów ryb, co najmniej raz na 5 lat (art. 6 ust. 2a ww. ustawy).
Z powyższego wynika, że dokumentem służącym prowadzeniu racjonalnej gospodarki rybackiej jest operat rybacki sporządzany przez uprawnionego do rybactwa (art. 6a ust. 1 ww. ustawy).
Jak wyjaśnił Sąd pierwszej instancji operat taki został sporządzony. Co prawda ze stanu faktycznego sprawy wnikało, iż organ oceny prowadzenia racjonalnej gospodarki rybackiej dokonał w oparciu o operat, który nie został zaopiniowany, niemniej jednak to na uprawnionym do rybactwa spoczywa obowiązek prowadzenia racjonalnej gospodarki rybackiej na zasadach określonych w operacie rybackim. Przed dokonaniem kontroli pismem z dnia 19 stycznia 2021 r. wezwał skarżącą do przedłożenia określonych dokumentów w tym do nadesłania operatu rybackiego wraz z opinią uprawnionej jednostki na podstawie, którego prowadzona była gospodarka rybacka w latach 2018-2020. W odpowiedzi na powyższe skarżąca przesłała operat oraz opinię, twierdząc dopiero w skardze, że przesłany operat nie był opiniowany.
Niezależnie od powyższego wskazać należy, że treść operatu przedłożonego organowi w trakcie kontroli (niezaopiniowanego) nie odbiegał w sposób istotny od treści operatu przedstawionego dopiero w toku postępowania sądowoadministracyjnego. Jedyną różnicą w treści obu operatów jest zawarty w operacie niezaopiniowanym nakład rzeczowy do zarybienia w postaci "płoć narybek jesienny". Powyższe potwierdzone zostało przez pełnomocnika skarżącej na rozprawie.
Organ stwierdzając naruszenie w zakresie prowadzenia racjonalnej gospodarki rybackiej w latach 2018-2020, wskazał – co jednocześnie zaaprobował Sąd pierwszej instancji – że skarżąca ani razu nie przeprowadziła wymaganych zarybień narybkiem jesiennym płoci, co ustalono na podstawie niezaopiniowanego operatu.
Niemniej jednak jak wynika z akt sprawy, tj. obu operatów, niezaopiniowanego i zaopiniowanego maksymalna roczna dawka kroczka karpia określona została na 80 kg, co dawało w okresie trzech lat 240 kg. Natomiast w niniejszej sprawie skarżąca w latach 2018-2020 wprowadziła do wód obwodu łącznie 480 kg kroczka karpia oraz 100 kg karpia handlowego. Wobec tego słusznie Sąd pierwszej instancji zgodził się z ustaleniami organów, że dozwolone maksymalne dawki zarybieniowe przekroczone zostały o ponad 100 % co jest niezgodne z zapisami operatu oraz postanowieniami rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 24 grudnia 2012 r. (por. § 5 ust. 1-2).
Organ także prawidłowo ustalił, co Sąd pierwszej instancji zaaprobował, że sandacz był gatunkiem, który nie został ujęty w operacie rybackim i nie mógł zostać wprowadzony do wód obwodu rybackiego, natomiast przeprowadzono zarybienie narybkiem jesiennym sandacza w ilości 120 kg (2 x 60 kg).
Wobec powyższego zgodzić należało się z Sądem pierwszej instancji, że o braku wywiązania się z obowiązku prowadzenia racjonalnej gospodarki rybackiej nie świadczył wyłącznie sam fakt nie przeprowadzenia wymaganych zarybień narybkiem jesiennym płoci, których to zarybień nie przewidywał operat przedstawiony w toku postępowania przed sądem administracyjnym, ale również inne wyżej wskazane okoliczności, tj. kwestia przekroczenia dawek zarybienia karpia oraz przeprowadzenie zarybienia narybkiem jesiennym sandacza. Uwzględniając w szczególności, że skarżąca nie wskazała, iż zgodnie z procedurą określoną w art. 6a ust. 4 ustawy o rybactwie śródlądowym doszło do zmiany operatu rybackiego dopuszczającego możliwość tak znacznego zwiększenia ilości narybku karpia oraz zarybienia narybkiem jesiennym sandacza.
Mając na uwadze powyższe Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że skarga kasacyjna nie podważa zgodności z prawem zaskarżonego wyroku. Skarżąca nie wywiązała się z obowiązków wynikających z operatu rybackiego co oznaczało, że nie wywiązała się z obowiązku prowadzenia racjonalnej gospodarki rybackiej.
Natomiast w odniesieniu do zawartego w skardze kasacyjnej wniosku o przeprowadzenie dowodu z załączonych dokumentów wyjaśnienia wymaga, że w postępowaniu przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, co do zasady, wyłączone jest stosowanie art. 106 § 3 p.p.s.a. Zgodnie z powołanym przepisem, sąd może z urzędu lub na wniosek stron przeprowadzić dowody uzupełniające z dokumentów, jeżeli jest to niezbędne do wyjaśnienia istotnych wątpliwości i nie spowoduje nadmiernego przedłużenia postępowania. Wprawdzie w postępowaniu kasacyjnym, jeżeli nie ma szczególnych przepisów postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, na podstawie art. 193 p.p.s.a. stosuje się odpowiednio przepisy postępowania przed wojewódzkim sądem administracyjnym, jednak nie znaczy to, że do tego postępowania stosuje się art. 106 § 3 p.p.s.a. "Odpowiednie" stosowanie przepisów może wszak polegać na zastosowaniu przepisu (lub jego części) wprost, z modyfikacją lub nawet na odmowie zastosowania (por. uchwała SN z 18 grudnia 2001 r. sygn. III ZP 25/01). Stąd też wniosek skarżącej kasacyjnie nie mógł zostać uwzględniony. Jednocześnie podkreślić należy, że kontrola kasacyjna dotyczy prawidłowości postępowania przed Sądem pierwszej instancji, który kontroluje zgodność z prawem zaskarżonego aktu mając na uwadze stan faktyczny i stan prawny istniejący w dacie podejmowania zaskarżonego aktu. Zarzuty skargi kasacyjnej, o czym była mowa wyżej, w żadnym stopniu nie podważyły ustaleń faktycznych stanowiących podstawę faktyczną rozstrzygnięcia poddanego kontroli sądowoadministracyjnej. Trafnie więc Sąd pierwszej instancji zaakceptował zastosowanie przez organ przepisów prawa materialnego do tak ustalonego stanu faktycznego.
Wobec powyższego Naczelny Sąd Administracyjny działając na podstawie art. 184 p.p.s.a. oraz art. 204 pkt 1 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji wyroku.