Orzeczenie · 2022-03-17

II GSK 171/22

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Data

2022-03-17

NSAAdministracyjneWysokansa

drogi publicznepasa drogowegoopłatyzezwoleniazmiana decyzjik.p.a.NSAprawo administracyjnetelekomunikacja

Podsumowanie

Przejdź do pełnego tekstu

Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznał skargę kasacyjną wniesioną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie, który oddalił skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Elblągu. Sprawa dotyczyła możliwości zmiany ostatecznej decyzji zezwalającej na zajęcie pasa drogowego oraz ustalenia opłaty za to zajęcie, w trybie art. 155 Kodeksu postępowania administracyjnego (k.p.a.). Skarżący kasacyjnie zarzucał naruszenie przepisów prawa materialnego, w tym art. 155 k.p.a. poprzez jego niewłaściwe zastosowanie, uznając, że zmiana stanu prawnego nie stanowi przeszkody do wydania zaskarżonej decyzji. Kwestionował również wykładnię art. 2 pkt 4 ustawy o zmianie ustawy o wspieraniu rozwoju usług i sieci telekomunikacyjnych oraz art. 32 Konstytucji RP, twierdząc, że niedopuszczalne jest odmienne traktowanie podmiotów gospodarczych w zakresie opłat za zajęcie pasa drogowego w zależności od przepisów obowiązujących w momencie uzyskania zezwolenia. Naczelny Sąd Administracyjny, podzielając stanowisko Sądu I instancji i SKO, oddalił skargę kasacyjną. Sąd podkreślił, że zmiana ostatecznej decyzji w trybie art. 155 k.p.a. jest dopuszczalna, a jej celem jest zapewnienie słusznego interesu strony oraz interesu publicznego, w tym rozwoju usług telekomunikacyjnych. Sąd uznał, że uchylenie art. 40f ustawy o drogach publicznych i brak regulacji intertemporalnych nie zakazuje wzruszania ostatecznych decyzji w zakresie opłat. Co więcej, zastosowanie art. 155 k.p.a. pozwala na przywrócenie równowagi i urzeczywistnienie zasad równości wobec prawa (art. 32 Konstytucji RP), zapobiegając dyskryminacji podmiotów gospodarczych. Sąd odrzucił również zarzut naruszenia art. 141 § 4 p.p.s.a. dotyczący lakoniczności uzasadnienia wyroku WSA, uznając je za wystarczające do kontroli instancyjnej.

Asystent · analiza prawna

Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.

Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.

Wypróbuj Asystenta

Wartość praktyczna

Siła precedensu: Wysoka

Do czego można powołać

Dopuszczalność zmiany ostatecznych decyzji administracyjnych w trybie art. 155 k.p.a. w kontekście zmian prawa, zwłaszcza w sprawach opłat za zajęcie pasa drogowego, oraz zasada równości wobec prawa.

Ograniczenia stosowania

Orzeczenie dotyczy specyficznej sytuacji zmiany przepisów dotyczących opłat za zajęcie pasa drogowego i możliwości zastosowania art. 155 k.p.a. Interpretacja może wymagać uwzględnienia kontekstu konkretnej zmiany prawnej.

Zagadnienia prawne (3)

Czy dopuszczalna jest zmiana ostatecznej decyzji zezwalającej na zajęcie pasa drogowego w części dotyczącej ustalenia opłaty, w trybie art. 155 k.p.a., po zmianie stanu prawnego?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Tak, zmiana ostatecznej decyzji zezwalającej na zajęcie pasa drogowego w części dotyczącej ustalenia opłaty jest dopuszczalna w trybie art. 155 k.p.a.

Uzasadnienie

Zmiana decyzji w trybie art. 155 k.p.a. jest dopuszczalna, gdy przemawia za nią interes społeczny lub słuszny interes strony. Uchylenie art. 40f u.d.p. nie zakazuje takiej zmiany. Pozwala to na przywrócenie równości wobec prawa i uniknięcie dyskryminacji podmiotów gospodarczych.

Czy naruszenie art. 141 § 4 p.p.s.a. poprzez lakoniczne uzasadnienie wyroku WSA może stanowić podstawę skargi kasacyjnej?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Nie, jeśli uzasadnienie wyroku WSA pozwala na kontrolę instancyjną i zawiera ocenę zarzutów.

Uzasadnienie

Uzasadnienie wyroku WSA było wystarczające do przeprowadzenia kontroli instancyjnej i merytorycznego odniesienia się do zarzutów skargi kasacyjnej, mimo pewnej lakoniczności.

Czy odmienne traktowanie podmiotów gospodarczych w zakresie opłat za zajęcie pasa drogowego, w zależności od przepisów obowiązujących w momencie uzyskania zezwolenia, narusza art. 32 Konstytucji RP?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Tak, takie odmienne traktowanie jest niedopuszczalne, a zastosowanie art. 155 k.p.a. pozwala na przywrócenie równości.

Uzasadnienie

Niedopuszczalne jest różnicowanie opłat za zajęcie pasa drogowego w zależności od daty uzyskania zezwolenia. Zastosowanie art. 155 k.p.a. przywraca równość wobec prawa.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

Odrzucono skargę

Oddalono skargę kasacyjną.

Przepisy (9)

Główne

k.p.a. art. 155

Kodeks postępowania administracyjnego

Dopuszczalna jest zmiana ostatecznej decyzji zezwalającej na zajęcie pasa drogowego w części dotyczącej ustalenia opłaty, gdy przemawia za tym interes społeczny lub słuszny interes strony.

Pomocnicze

Ustawa o zmianie ustawy o wspieraniu rozwoju usług i sieci telekomunikacyjnych oraz niektórych innych ustaw art. 2 § pkt 4

Uchylenie art. 40f ustawy o drogach publicznych nie wyeliminowało możliwości modyfikowania wysokości opłat za zajęcie pasa drogowego.

u.d.p. art. 40f

Ustawa o drogach publicznych

Przepis uchylony.

Konstytucja RP art. 32

Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej

Niedopuszczalne jest odmienne traktowanie podmiotów gospodarczych w zakresie opłat za zajęcie pasa drogowego.

p.p.s.a. art. 141 § § 4