II GSK 1605/23

II GSK 1605/23 - Postanowienie NSA
Data orzeczenia
2023-09-26
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2023-08-18
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Gabriela Jyż /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6034 Zjazdy z dróg publicznych
Hasła tematyczne
Wstrzymanie wykonania aktu
Sygn. powiązane
VI SA/Wa 248/23 - Wyrok WSA w Warszawie z 2023-03-30
Skarżony organ
Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad
Treść wyniku
Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia
Powołane przepisy
Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
art. 61 par. 3.
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Gabriela Jyż po rozpoznaniu w dniu 26 września 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej wniosku J. D. i S. D. o wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia w sprawie skargi kasacyjnej J. D. i S. D. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 30 marca 2023 r., sygn. akt VI SA/Wa 248/23 w sprawie ze skargi J. D. i S. D. na postanowienie Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad z dnia 14 listopada 2022 r., nr DPZ.WPA-ZOD.4241.112.2022.2.RJ w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie wznowienia postępowania dotyczącego udzielenia zezwolenia na przebudowę zjazdu z drogi krajowej postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia .
Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 30 marca 2023 r., oddalił skargę J. D. i S. D. na postanowienie Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad z dnia 14 listopada 2022 r., w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie wznowienia postępowania dotyczącego udzielenia zezwolenia na przebudowę zjazdu z drogi krajowej.
W wywiedzionej od tego wyroku skardze kasacyjnej J. D. i S. D. zawarli wniosek o udzielenie tymczasowej ochrony przez wstrzymanie wykonania aktu administracyjnego postaci uzgodnienia projektu do czasu zakończenia sprawy w toku instancji sądowo-administracyjnych.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Wniosek o wstrzymanie wykonania postanowienia nie znajduje uzasadnionych podstaw, wobec czego nie mógł zostać uwzględniony.
Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t.: Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., dalej: p.p.s.a.), sąd, przed którym toczy się postępowanie kontrolujące akt lub czynność organu administracji publicznej jest uprawniony do uwzględnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu w całości lub w części, jeżeli w stosunku do strony – wnioskodawcy zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przez pojęcie szkody użyte w przywołanym przepisie należy rozumieć taką szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowanie ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Natomiast trudne do odwrócenia skutki to takie skutki prawne lub faktyczne, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków.
Warunkiem zastosowania w stosunku do wnioskodawcy ochrony tymczasowej wynikającej z powołanego przepisu jest wykazanie przez stronę, że w związku z wykonaniem decyzji lub aktu administracji publicznej zachodzić będzie niebezpieczeństwo wyrządzenia jej znacznej szkody bądź jej wykonanie spowoduje trudne do odwrócenia skutki. Skoro zaś sąd orzeka o wstrzymaniu aktu lub czynności na wniosek skarżącego, to na wnioskodawcy spoczywa obowiązek uzasadnienia wniosku, tak aby przekonać sąd do zasadności zastosowania ochrony tymczasowej. Dla wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków nie jest wystarczające samo stwierdzenie strony. Uzasadnienie takiego wniosku powinno odnosić się do konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest zasadne w stosunku do wnioskodawcy.
Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy, stwierdzić należy, że wniosek skarżących pomieszczony w petitum skargi kasacyjnej pozbawiony jest jakiejkolwiek argumentacji czy uzasadnienia wskazującego na możliwość wyrządzenia wnioskodawcą znacznej szkody lub wystąpienia trudnych do odwrócenia skutków w związku z wykonaniem zaskarżonego postanowienia Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad. Skarga kasacyjna w zakresie omawianego wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia organu, poza samym żądaniem zastosowania wobec stron ją wnoszących nie zawiera bowiem jakiegokolwiek uzasadnienia rzeczonego żądania. Taki brak wniosku czyni niemożliwym dokonanie jakiejkolwiek oceny żądania stron w aspekcie przytoczonych przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a., warunkujących zastosowanie ochrony przewidzianej tym przepisem.
Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 w zw. z art. 193 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.